zwiedzajmy.pl Polska  
WYSZUKAJ W SERWISIE

strona główna
wielkopolskie
Kalisz
Poznań
P. Czarnkowsko-Trzcian.
Powiat Gnieźnieński
Powiat Gostyński
Powiat Kaliski
Powiat Kępiński
Powiat Kościański
Powiat Krotoszyński
Powiat Leszczyński
Powiat Ostrowski
Powiat Ostrzeszowski
Powiat Poznański
Powiat Słupecki
Powiat Średzki
Powiat Śremski
Powiat Turecki
Powiat Wągrowiecki
Powiat Wrzesiński
Powiat Poznański

    KRÓTKI OPIS     ZABYTKI I MUZEA    INNE ATRAKCJE     NA WYCIECZKI     PRZYDATNE INFO    

 

KRÓTKI OPIS

Powiat poznański stanowi lokalną wspólnotę samorządową tworzoną przez mieszkańców 17 gmin otaczających Poznań: Buk, Czerwonak, Dopiewo, Kleszczewo, Komorniki, Kostrzyn, Kórnik, Luboń, Mosina, Murowana Goślina, Pobiedziska, Puszczykowo, Rokietnica, Stęszew, Suchy Las, Swarzędz, Tarnowo Podgórne.

Powiat poznański jest jednym z największych na terenie kraju i największym powiatem w Wielkopolsce. Zajmuje powierzchnię 1899,61 km² i liczy ponad 307 tys. mieszkańców.

Gminy powiatu otaczają aglomerację poznańską leżącą na skrzyżowaniu ważnych międzynarodowych i krajowych szlaków komunikacyjnych. Sąsiedztwo stolicy regionu - Poznania - będącego ważnym ośrodkiem gospodarczym, kulturalnym i oświatowym stwarza korzystne warunki dla inwestorów zainteresowanych prowadzeniem działalności gospodarczej w powiecie.

do góry

ZABYTKI I MUZEA

zamek w KórnikuZamek w Kórniku
Do najcenniejszych skarbów powiatu poznańskiego należy zamek kórnicki - przebudowana w XIX wieku rezydencja magnacka, której początki sięgają średniowiecza.
W swej obecnej formie zaliczany jest do najciekawszych przykładów architektury neogotyckiej w Polsce. Malowniczą budowlę, otoczoną fosą, zdobią usytuowane w narożach baszty, cylindryczna wieża, wieńczące mury krenelaże i duże gotyckie okna. Położony w pięknym, zabytkowym parku zamek jest miejscem odwiedzanym przez 100 tys. turystów rocznie. Zachwyt wzbudzają niepowtarzalne wnętrza z pięknymi intarsjowanymi posadzkami, rzeźbionymi odrzwiami, sztukateriami i gotyckimi sklepieniami. W Sali Herbowej ujrzeć można obraz przedstawiający Białą Damę - Teofilę z Działyńskich Szołdrską-Potulicką, która jak wieść niesie, zstępuje z obrazu i w księżycowej poświacie, podtrzymując swą efektowną białą suknię, przechadza się po parkowej alei. Na co dzień zaś uwagę zwiedzających przyciągają licznie zgromadzone obrazy - szczególnie portrety rodzinne z XVII-XIX w., eksponaty etnograficzne, meble, militaria i pamiątki historyczne.

Zespół Pałacowo - Parkowy w Rogalinie
Zespół Pałacowo - Parkowy w Rogalinie należy do najwspanialszych obiektów rezydencjonalnych w Wielkopolsce, dlatego od lat jest obiektem licznie odwiedzanym przez pragnących poznać piękno siedziby i dzieje rodu Raczyńskich. Na jego wyjątkową wartość składają się udostępniane zwiedzającym od 1949 roku klasycystyczno - barokowe wnętrza, wyposażone w dzieła malarstwa, rzeźby i rzemiosła artystycznego. Całość założenia tworzy połączony galeriami z dwiema oficynami pałac, sytuowany między dziedzińcem honorowym, a fantazyjnie strzyżonym ogrodem francuskim. Jego budowę z inicjatywy Kazimierza Raczyńskiego rozpoczęto w II poł. XVIII wieku. Projekt zaproponowany przez Dominika Merliniego, Jana Fryderyka Knobla i Jana Chrystiana Kamsetzer, oparty był na cechach stylu klasycystyczno - barokowego. W latach późniejszych ulegał przemianom. Na początku XX wieku do pierwotnej struktury dołączono pawilon z rozległymi pomieszczeniami, służącymi obecnie prezentacji polskiego i zachodnioeuropejskiego malarstwa XIX i XX wieku.

pałac w KrześlicachPałac w Krześlicach
Pałac w Krześlicach obdarzony urokami romantycznej architektury neogotyckiej, zbudowano na polecenie Zygmunta Radońskiego w latach 1877-80.
W jego otoczeniu znajduje się założony w I poł XIX wieku park krajobrazowy. Przy pałacu zachowała się również pochodząca z tego samego okresu, klasycystyczna oficyna i zabudowania folwarczne. Obecnie pięknie odnowiony mieści Centrum Obsługi Biznesu i hotel. W scenerii wykwintnych pałacowych pomieszczeń odbywają się kursy języków obcych, organizowane są spotkania i seminaria. Dla poszukujących odpoczynku od miejskiego zgiełku, ukojenie przyniosą chwile spędzone w otoczeniu parkowej zieleni.

Kościół Farny p.w. św. Stanisława Biskupa w Buku
Dzieje bukowskiej fary sięgają czasów średniowiecznych. Pierwotna, XIII-wieczna świątynia miała strukturę drewnianą. Wznosiła się w sercu tętniącego życiem i prężnie rozwijającego się pod względem handlowym miasta. Wkrótce zastąpiono ją ceglaną, gotycką budowlą, która przetrwała do pocz. XIX wieku.
W latach 1838 - 1846 pobudowano nowy kościół w stylu późnoklasycystycznym, według projektu wybitnego niemieckiego architekta Fryderyka Schinkla - autora m.in. berlińskiego Starego Muzeum i Nowego Odwachu. Działania wojenne przyczyniły się do powstania znacznych w stopniu zniszczeń, stąd obecną postać świątynia zawdzięcza renowacji przeprowadzonej w latach 40 - tych i 50 -tych. Po dziś dzień kościół aktywnie uczestniczy w życiu religijnym i kulturalnym miasta.
W murach bukowskiej fary corocznie spotykają się grupy chóralne uczestnicząc w Powiatowym Kolędowaniu, organizowanym przez Starostwo Powiatowe oraz Urząd Miasta i Gminy w Buku

Kościółek p.w. św. Józefa w Kicinie
W samym sercu wioski Kicin wznosi się drewniany kościółek p.w. św. Józefa datowany na poł. XVIII wieku. Dzieje jego powstania sięgają roku 1405. Wówczas nosił on wezwanie Wszystkich Świętych, które zostało zmienione w momencie konsekracji nowej świątyni w 1749 roku i funkcjonuje obecnie jako - św. Józefa Oblubieńca NMP. Uroczystości dedykacji towarzyszyło poświęcenie czterech dzwonów, z których zachowały się trzy, noszące imię - św. Józefa, św. Nepomucena i św. Stanisława. Ich dźwięk rozlega się z kościelnej dzwonnicy po dziś dzień.

Pocysterski kościół p.w. Jana Chrzciciela w Owińskach
Teren nad rzeką Wartą, tuż przy ważnym szlaku komunikacyjnym, na swoją siedzibę obrały sprowadzone w XIII wieku przez księcia Przemysła I i Bolesława Pobożnego cysterki z Trzebnicy. Pierwotny kościół p.w. Jana Chrzciciela w Owińskach postawiono w stylu romańskim, w pobliżu miejsca nazywanego dziś przez wzgląd na jego dawne administratorki - Dziewiczą Górą.
Obecnie istniejąca świątynia datowana jest na okres XVIII wieku. Wyróżnia ją bogaty, barokowy wystrój wnętrza powstały podobnie jak cała budowla według projektu Pompeo Ferrariego. Warto zwrócić uwagę zwłaszcza na ołtarz główny ze spiralnymi kolumnami wzorowanymi na konfesji z bazyliki watykańskiej, barokowe stalle z intarsjami i rzeźbione rokokowe konfesjonały, a także polichromie autorstwa franciszkańskich artystów - Adama Swacha i Walentego Żebrowskiego.
W poklasztornym parku oglądać można resztki dawnego parku francuskiego, nad Wartą zaś, rośnie wspaniały, pięciuset letni dąb "Bartek" o obwodzie przekraczającym 7,5 metra.

pałac w KonarzewiePałac w Konarzewie
Pałac w Konarzewie wyróżnia się wyjątkową na tle wielkopolskich rezydencji architekturą nawiązującą do wzorców włoskiego renesansu. Powstał w końcowych latach XVII-tego stulecia. Pierwotnie stanowił siedzibę starosty osieckiego - Andrzeja Radomickiego, czego śladem jest znajdujący się po dziś dzień herb Kotwicz nad wejściem. Harmonijna artykulacja ścian zewnętrznych zachowała się bez zmian.
W okresie powojennym częściowej przebudowie uległo wnętrze, którego sztukaterie zdobiące sień i pomieszczenia piętra oraz malowidła z przełomu XVII/XVIII stulecia, zasługują obecnie na szczególną uwagę zwiedzających. Goszczący w konarzewskiej rezydencji w 1806 roku Napoleon Bonaparte, mógł z pewnością odkryć uroki francuskiego parku, o regularnym układzie opadających uskokami tarasów. Kiedy w XVIII i XIX wieku Konarzewo przeszło pod panowanie Działyńskich, zmieniono charakter i rozplanowanie parkowej roślinności.
Obecnie na skraju parku krajobrazowego znajduje się zabytkowy, XVI - wieczny kościół p.w. św. Marcina. W XVII wieku do jego pierwotnej struktury dodano prezbiterium w stylu barkowym oraz wieżę, której masywny hełm góruje dziś nad okolicą.

Dwór w Więckowicach
Dwór w Więckowicach położony w otoczeniu parku, rozległą bryłą mimo obecnego stanu zaniedbania, przywołuje obraz dawnej świetności. Pierwotny dwór zbudowano w XVIII wieku. Dalsze zmiany w wyglądzie budowli nastąpiły w wieku XIX -tym. Dobudowano wówczas skrzydła boczne wraz z piętrowymi wieżami, oraz kaplicę na użytek rodziny Brezów, w rękach których pałac znajdował się do XX wieku.

pałac w KrerowiePałac w Krerowie
Wieś Krerowo należała niegdyś do biskupów poznańskich. W ciągu wieków zmieniała właścicieli. Wiadomo, iż do wybuchu II wojny światowej pozostawała w rękach Antoniego Plewczyńskiego. W bezpośrednim sąsiedztwie pamiętającego minione dzieje "dawnego dworku" w Krerowie, na przełomie lat 1905/06 postawiono pałac projektu Rogera Sławskiego. Jego architekturę ukszt ałtowano w zgodzie z tendencjami obecnymi w budownictwie rezydencjonalnym początkowych lat XX stulecia. Pałac ma postać parterowego budynku z piętrowymi ryzalitami. W ostatnich latach został odnowiony. Dla potrzeb przyjezdnych oddano do dyspozycji pokoje gościnne. Otacza go niewielki lecz zadbany park krajobrazowy, zadrzewiony lipami, klonami i dębami.

Kościół Narodzenia NMP w Tulcach
Kościół Narodzenia NMP w Tulcach zaliczany jest do najstarszych w Wielkopolsce świątyń ceglanych. W jego strukturze dostrzec można pozostałości XIII-wiecznej romańskiej budowli, bowiem zachowały się niektóre jej elementy takie jak portal, okno czy fragmenty muru.
Dziełem późnośredniowiecznych rzeźbiarzy jest powstała ok. 1500 roku figura Madonny z Dzieciątkiem, znajdująca się w ołtarzu głównym. Od wieków za sprawą cudownie uzyskiwanych łask otaczana była i nadal jest szczególnym kultem. W partii łuku tęczowego warto natomiast zwrócić uwagę na późnorenesansową kamienną płytę nagrobną Leonarda Modrzewskiego z przedstawieniem postaci rycerza w zbroi, w układzie charakterystycznym dla późnośredniowiecznych i renesansowych nagrobków. Zmiany w przestrzeni kościoła nastąpiły w XVIII wieku. Powiększono wówczas nawę i dodano wieżę.
Odwiedzając przykościelny cmentarz natrafić można na powstałą w końcu XVI wieku figurę w kształcie kolumny zakończonej czworoboczna kapliczką ze scenami pasyjnymi i prezentacją pary fundatorów - znanych mieszczan poznańskich, Jana i Elżbiety Winklerów. Niegdyś obelisk ten spełniał rolę słupa granicznego i znajdował się na końcu parafii.

Pałac w Tulcach
Pałac w Tulcach powstał w otoczeniu rozległego parku krajobrazowego. Niegdyś zamieszkany był przez członków niemieckiego rodu Sarrazinów. Do nich należała też inicjatywa jego powstania w latach 20-tych XX wieku. Obecnie w murach budowli mieści się siedziba Poznańskiej Stacji Hodowli Roślin.

kościółKościół i pałac w Gułtowach
Powstały w latach 1737 - 1738 drewniany kościół w Gułtowach usytuowano na wzniesieniu w samym środku wsi. Dziś jawi się malowniczo w scenerii starych drzew. Zwiedzając go warto zwrócić uwagę na barokowe i rokokowe wyposażenie. Od XVIII wieku wieś Gułtowy należała do Bnińskich, stąd w tutejszej świątyni miejsce spoczynku odnalazła nestorka rodu Franciszka Bnińska - starościna średzka. Jej klasycystyczny w stylu nagrobek znajduje się pod amboną. Na poł. XVIII wieku datowane są również zdobiące sklepienie oraz ściany nawy polichromie.

Puszczykowo
Miejscowość Puszczykowo położona w urokliwym otoczeniu lasów - na lewym brzegu Warty, odznacza się wybitnymi walorami turystycznymi i rekreacyjnymi. W początkach XX wieku, a zwłaszcza w okresie międzywojnia zaczęto tworzyć luźną zabudowę willową. Zdecydowana większość dawnych budowli ze względu na wartości estetyczne i historyczne pozostaje obecnie pod ochroną.

Wśród szczególnie interesujących obiektów zobaczyć można dom Cyryla Ratajskiego - przedwojennego prezydenta Poznania, piękne wille przy ulicach Mickiewicza, Spokojnej i Fiedlera, budynki mające charakter dworków z początku XX wieku przy ulicach Sobieskiego i Kopernika, a także murowane domy szachulcowe.

W stylowej budowli pałacyku myśliwskiego z początku XX wieku na ul. Podleśnej mieści się obecnie siedziba Urzędu Miejskiego. Ciekawa pod względem architektonicznym jest również willa przy ul. Poznańskiej 94 - z mansardowym dachem i wspartym na kolumnach balkonem. Z przełomu wieków pochodzi położony w leśnej scenerii tuż nad Wartą, pensjonat "Rusałka."

Puszczykowo w latach 20-tych minionego wieku zasiedlone zostało przez przedstawicieli ówczesnych elit - osoby wywodzące się ze środowiska artystycznego i naukowego. Dziś na miejscowym cmentarzu odnaleźć można nagrobki artystów, profesorów, aktorów oraz powstańców wielkopolskich. Jest wśród nich także mogiła znanego podróżnika i pisarza - Arkadego Fiedlera, którego prywatne muzeum prowadzą obecnie w Puszczykowie jego synowie. Muzeum mieści zbiory pochodzące z podróży do Ameryki Południowej, Ameryki Północnej i Azji. Nie brak również eksponatów reprezentujących faunę odległych kontynentów. W muzealnym parku zapoznać można się z monumentami, będącymi kopiami pomników dawnych kultur.

Wiatrak w Rogierówku
Drewniany wiatrak w Rogierówku znajduje się w sąsiedztwie Muzeum Pierwszych Piastów na Lednicy. Postawiony w 1905 roku w ostatnich latach został odrestaurowany i udostępniony zwiedzającym. Warto wiedzieć, iż charakterystyczna dla wiatraków w typie holenderskim jest obrotowa głowica na szczycie, która pozwala na dokładne ustawianie śmigła w kierunku wiejącego wiatru. Napędzany jest za równo wietrznie jak i parowo.

Dwór w Żydowie
Dwór w Żydowie stanowi obszerną, kilkuczęściową budowlę, powstałą w XVIII wieku - w czasie gdy właścicielami miejscowości byli Smoleńscy. W ciągu lat ulegał przebudowom. Obecnie otacza go ładny park krajobrazowy

Dwór w Rokietnicy
Dwór w Rokietnicy powstał w XIX wieku jako własność niemiecka. Jego przedwojennymi właścicielem była rodzina Hantelamnnów. Wielokrotnie w ciągu dziesięcioleci ulegał przebudowom. W obecnej postaci elementem dominującym części fasadowej jest ryzalitowe wejście, u podnóży którego umieszczono rzeźby strzegących go lwów.

Dwór w Skrzynkach
U schyłku stulecia, w czasach gdy wieś Skrzynki znajdowała się w rękach rodziny Iffland, postawiono eklektyczny, piętrowy dworek. W jego otoczeniu powstał park z ekspozycją starych maszyn drogowych. Gruntowny remont obiektu miał miejsce w 1990 roku i obecnie mieści się w nim Ośrodek Szkoleniowo Wypoczynkowy "Drogowiec" Dyrekcji Okręgowej Dróg Publicznych.

pałac w StrykowiePałac w Strykowie
Pałac w Strykowie został wybudowany dla Hansa von Treskow w 1900 roku. Ma postać budowli neogotyckiej, składającej się z sekwencji elementów piętrowych i parterowych zwieńczonych schodkowym fryzem i wieżyczkami w narożach. Dominującym elementem jest zwieńczona krenelażem wieża, wznosząca się pośrodku założenia. Wnętrza kryją bardzo interesujące sztukaterie, którym będąc w budynku, warto się przyjrzeć. Pałac położony jest w otoczeniu krajobrazowego parku który tworzą dęby, lipy, białodrzewie i wierzby. Można spotkać tu też okaz metasekwoi chińskiej.

Kościół p.w. Św. Jadwigi w Łodzi
Kościół p.w. Św. Jadwigi w Łodzi (drewniany)
Wieś Łódź swoją nazwę zawdzięcza zapewne Górkom, którzy od czasów średniowiecznych będąc właścicielami tychże terenów, pieczętowali się herbem Łodzia. Na terenie najwyżej położonym, w 1610 roku wzniesiono drewniany kościół p.w. Św. Jadwigi. W późnych latach XVIII stulecia, dobudowano kaplicę grobową Potockich z pobliskiego Będlewa. Wśród elementów wyposażenia świątyni, zwiedzającym warto polecić obejrzenie barokowego ołtarza głównego z rzeźbami m.in. św. Wojciecha i św. Stanisława, oraz drewniany krucyfiks późnogotycki, umieszczony tradycyjnie na belce tęczowej.

Kościół modrzewiowy w Chludowie
Powstanie kościoła modrzewiowego w Chludowie łączy się z działalnością cysterek, których obecność w owińskich dobrach, wywarła wpływ na życie kulturalne i gospodarcze okolicy. Pozostałością tego stała się właśnie fundacja pięknego kościółka p.w. Wszystkich Świętych, postawionego na planie krzyża w konstrukcji drewnianej w I poł XVIII wieku. Wnętrze świątyni kryje zabytkowe dzieła sztuki, a wśród nich obraz Matki Boskiej ze św. Mikołajem, św. Wojciechem i klęczącym donatorem. Warta uwagi jest również grupa pasyjna umieszczona na belce tęczowej oraz figura św. Józefa, wykonane przez warsztat wielkopolski w XVIII-stuleciu.

Kościół p.w. św. Mikołaja w Wierzenicy
Historia kościoła p.w. św. Mikołaja w Wierzenicy sięga najprawdopodobniej XIII wieku. W czasach gdy kształtowały się miasta i osady wiejskie, wraz z nimi licznie powstawały także kościoły. Działalność świątyń parafialnych skupiona była na spełnianiu zadań duszpasterskich dla zamieszkujących pobliskie tereny wiernych. Pierwsze pewne wzmianki o wierzenieckim kościele pochodzą dopiero z XVIII-tego stulecia.
W XX wieku do korpusu dodano dzwonnicę, a od strony północnej zaprojektowane w stylu podhalańskim mauzoleum Cieszkowskich. Widoczny na szczycie kaplicy krzyż ma przypominać herb rodu - łuk i strzałę.

kościółKościół p.w. św. Michała Archanioła w Uzarzewie
W dolinie Cybiny, na niewysokim wzniesieniu położony jest najcenniejszy skarb Uzarzewa - barokowy, częściowo drewniany kościół p.w. św. Michała Archanioła, powstały w połowie XVIII wieku.
Na uwagę zasługuje barokowe wnętrze, a zwłaszcza XVII-wieczny obraz Matki Boskiej z Dzieciątkiem, na którym widnieje postać klęczącej fundatorki - Anny Młynarki, oraz rzeźbiona Pasja z ołtarza głównego, datowana na wiek XVIII.

Kościół p.w. św. Jadwigi w Lusowie
Interesującym zabytkiem Lusowa jest neogotycki kościół p.w. św. Jadwigi. Zbudowany w końcu XV wieku, ulegał przebudowie w XVIII i XX wieku. Tylko partia pierwotnego prezbiterium - pełniącego obecnie funkcję kaplicy, nawiązuje do architektury najdawniejszej budowli. Mając okazje obejrzenia wnętrza świątyni, warto zwrócić uwagę m.in. na późnorenesansowy nagrobek Stanisława Kierskiego i jego żony Anny z Brodnickich, wykonany ok. 1600 roku jeszcze za życia małżonków. Para ukazana jest w pozycji leżącej, w charakterystycznym dla stylu epoki - architektonicznym obramowaniu. Kościół otacza ceglano - kamienny mur, z barokowa bramą.

do góry

INNE ATRAKCJE

f1631 BAZA LOTNICZA W KRZESINACH
jako jedna z jednostek 2 Brygady Lotnictwa Taktycznego wykonuje zadania dostosowane do nowej rzeczywistości polskich Sił Powietrznych zgodnej ze standardami NATO. Do najważniejszych zadań wykonywanych przez 31.BLot w czasie pokoju należą: zabezpieczanie i ubezpieczanie lotów bojowych statków powietrznych, utrzymanie stałej gotowości bojowej, polegającej na ciągłym zachowaniu w jednostce dyrektywnych wskaźników ukompletowania stanem osobowym i sprzętem, sprawności technicznej uzbrojenia i sprzętu wojskowego, wielkości zapasów środków bojowych i materiałowych, pełnieniu służb dyżurnych, dyżurów Zespołu Operacyjnego i Grupy Operacyjnej, a także utrzymywaniu w gotowości do działania systemu mobilizacyjnego rozwinięcia jednostki, utrzymanie w gotowości sił i środków przeznaczonych do użycia w przypadku wystąpienia sytuacji kryzysowych.

W bazie stacjonują i stamtąd operują F16, czyli nasze „Jastrzębie”!

Wielkopolski Park Narodowy
Wielkopolski Park Narodowy został utworzony w 1957 roku zajmując południową część obecnego obszaru powiatu. Jego powierzchnia wynosi 7584 ha i obejmuje gminy: Stęszew, Mosina, Puszczykowo, Komorniki i Dopiewo. Na obszarach graniczących z parkiem utworzono strefę ochronną tzw. otulinę o powierzchni 7256 ha. Dla ochrony rozmaitych form krajobrazu polodowcowego, naturalnych zbiorowisk roślinnych i związanych z nimi zbiorowisk zwierzęcych, a także 32 drzew pomnikowych i 1 głazu narzutowego wyznaczono 18 rezerwatów, które w sumie zajmują 260 ha.
Przyroda Wielkopolskiego Parku Narodowego to jeden z największych atutów ziemi poznańskiej. Zbiorowiska chronionej roślinności, unikatowe walory pagórkowatego terenu gęsto porośniętego drzewostanem, a nadto obecność wielu jezior o specyficznej, interesującej roślinności, a także ośrodków wypoczynkowych, pozwalają bez wahania polecić to miejsce planującym wypoczynek na łonie natury. Specyficzne formy krajobrazu parkowego zawdzięczać należy działalności lodowca. Nie brak tu rozmaitych wzniesień - z Osową Górą sięgającą 132 m n. p. m. na czele, jarów, jaskiń, skałek i głazów narzutowych, wśród których największy - "Głaz Leśników" objęty jest ochroną. Do skarbów Wielkopolskiego Parku Narodowego należą także często okazałych rozmiarów drzewa i krzewy, stanowiące pomniki przyrody. Poszczególne gatunki roślin występują w określonych zbiorowiskach.

Park Krajobrazowy Puszcza Zielonka
Park Krajobrazowy Puszcza Zielonka funkcjonuje od 1993 roku, kiedy to w celu ochrony roślinności i zachowania w stanie naturalnym ekosystemu leśnego, postanowiono wyznaczyć formalnie jego granice. W leśnych gąszczach żyją liczne gatunki zwierząt - dziki, sarny, daniele, bobry, jelenie, wydry, żurawie i borsuki. Równie bogata i zróżnicowana jest parkowa roślinność, zwłaszcza w obrębie rezerwatów florystycznych - Jeziora Czarnego, Jeziora Pławno oraz Żywca Dziewięciolistnego, utworzonego celem ochrony reliktowego stanowiska charakterystycznej dla buczyn karpackich rośliny górskiej. Puszcza Zielonka obfituje w stary, ponad dwustuletni drzewostan. Zwłaszcza w obrębie nadleśnictwa Łopuchowo, Rezerwatu Klasztorne Modrzewie i Buczyny spotkać można najstarsze drzewa. Najwyższym wzniesieniem Puszczy Zielonka jest Dziewicza Góra, zawdzięczająca swą nazwę owińskim klaryskom, w czasach średniowiecznych sprawującym pieczę nad tymi terenami. Panorama roztaczająca się z jej zboczy obejmuje nie tylko obszar zielonego boru, ale i odległego o kilka kilometrów Poznania. Przemierzający tutejszymi szlakami mają okazję doświadczyć niezwykłych wrażeń widokowych. Bogactwo naturalne terenu, doceniane ze względu na rzadko spotykane gatunki roślin oraz ptaków sprawia, iż obszar ten pozostaje celem stałych wypraw i obserwacji poszukiwaczy przyrodniczych osobliwości. Liczne jeziora i rezerwaty florystyczne stanowią wyjątkową scenerię do odbywania spacerów. Przyjemność przemierzania terenu Puszczy Zielonka niewątpliwie wiąże się z przebiegiem szlaków rowerowych, o łącznej długości 224 km. Poza obszarem Puszczy Zielonka na uwagę zasługuje rezerwat florystyczny Śnieżycowy Jar. W aurze wiosennej na dnie tutejszego jaru leśna ściółka porasta białym kwieciem śnieżycy wiosennej. Ten unikalny widok każdego roku przyciąga wielu amatorów fotografii oraz wszystkich potrafiących docenić niepowtarzalne piękno natury.

Park Krajobrazowy w Rogalinie
Park Krajobrazowy w Rogalinie, leżący w bezpośrednim sąsiedztwie rezydencji Raczyńskich, jest jedną z największych atrakcji krajobrazowych i turystycznych powiatu poznańskiego. Swym zasięgiem obejmuje tereny rozciągające się po obu stronach rzeki Warty, od Wiórka i Puszczykowa, w pobliżu Poznania aż do Zbrudzewa i Góry koło Śremu. Został utworzony w 1997 r. celem ochrony największego w Europie skupiska wielowiekowych dębów szypułkowych rosnących w dolinie Warty, a także licznych starorzeczy. Rogaliński park jest wartościowy pod względem historyczno-kulturowym. Z rosnącymi tu - słynnymi rogalińskimi dębami liczącymi już 900 lat, związana jest legenda, której bohaterami są Lech, Czech i Rus. Dziś są one symbolem Wielkopolski, odwołując się do pradawnych dziejów powstania państwa polskiego. Dęby liczą 926, 726 i 635 cm w obwodzie. Nieco mniejszy jest dąb "Edward" o obwodzie 650 cm rosnący na skraju parku, na zboczu doliny Warty. Pomnikami przyrody jest 860 spośród 1435 rosnących tu drzew.

Park Krajobrazowy Promno
Park Krajobrazowy Promno został utworzony w 1993 roku jako najmniejszy z wielkopolskich parków. Zajmuje zaledwie 2 077 ha terenu pomiędzy Pobiedziskami a Kociałkową Górą. Obejmuje polodowcowy krajobraz morenowy. W znacznym stopniu porośnięty jest lasem. Osobliwością Parku Krajobrazowego Promno jest największe w Wielkopolsce stanowisko kłoci wiechowatej nad Jeziorem Drążynek. W parku znajdują się również inne rezerwaty, m.in.: "Las Liściasty w Promnie", "Jezioro Dębiniec", "Jezioro Drążynek." Dotrzeć tam można szlakiem turystycznym wychodzącym z Promna (PKP) lub z Pobiedzisk. Szansę poznania bogactwa przyrodniczego parku stwarza również szlak rowerowy prowadzący z Poznania, będący częścią większego pierścienia okalającego Poznań i obejmującego najbardziej atrakcyjne miejsca powiatu. Wiele zagłębień terenu wypełnionych jest wodą tworząc malownicze jeziorka wśród lasów. Urozmaicony drzewostan parku tworzą graby, dęby szypułkowe, jawory, jesiony i brzozy. Jest to miejsce niezwykle interesujące pod względem rekreacyjnym i turystycznym. W ramach wyodrębnionych rezerwatów - Jezioro Drążynek, Dębiniec i Las liściasty, zaobserwować można nie tylko rzadkie gatunki roślin, ale i ptaków.

do góry

NA WYCIECZKI

Szlak kościołów drewnianych
Kościoły drewniane stanowią cenną wartość kulturową krajobrazu Wielkopolski. Malowniczo położone, o ciekawej konstrukcji i wnętrzach zachowanych od stuleci w niezmienionym stanie, przyciągają uwagę wielu turystów.
Są często jedynymi materialnymi świadkami przemian otaczającego krajobrazu wsi i nadal, tak jak przed wiekami stanowią ich dominantę przestrzenną.
Na terenie Puszczy Zielonka znaleźć można kilkanaście kościołów drewnianych - w Kicinie, Wierzenicy, Uzarzewie, Długiej Goślinie, Węglewie, a także poza obszarem powiatu poznańskiego - w Kiszkowie, Łagiewnikach, Sławnie, Skokach, Jabłkowie, Raczkowie i Rejowcu.

Trasy rowerowe

Transwielkopolska Trasa Rowerowa
Największa spośród ich, oznaczona symbolem czarnego roweru z zielonym paskiem to Transwielkopolska Trasa Rowerowa, która prowadzi do najdalszych krańców wielkopolskiej ziemi. Północny odcinek szlaku liczy blisko 200 km. Wiedzie z Parku Sołackiego w Poznaniu poprzez Szamotuły i Piłę w stronę północnej granicy regionu.
Południowa część trasy liczy 280 km. Punktem wyjścia jest jezioro Maltańskie w Poznaniu. Dalej trasa przecina teren powiatu poznańskiego, biegnie w kierunku miejscowości Tulce, Środy Wlkp, Miłosławia. Koniec szlaku ma miejsce w Siemianicach, najdalej wysuniętym na południe miasteczku w Wielkopolsce.
Przemierzenie całej trasy wymaga nie tylko sprawności fizycznej, lecz także czasu. Rezerwując w tym celu kilka dni można pozostać spokojnym o wygodny nocleg i wyżywienie, bowiem na trasie nie brakuje dobrych hoteli, schronisk i gospodarstw agroturystycznych. Transwielkopolska Trasa Rowerowa powstała celem połączenia ciekawostek krajoznawczych, architektonicznych i przyrodniczych, znajdujących się w bezpośredniej bliskości szlaku.

Transwielkopolska Trasa Rowerowa
Południowa trasa: Poznań - Środa Wlkp. - Jarocin - Pleszew - Kalisz - Ostrów Wlkp., Ostrzeszów - Kępno - Siemianice

szlaki roweroweZiemiański Szlak Rowerowy
Charakterystyczne oznaczenia w postaci czarnego roweru z zieloną strzałką umieszczono też na trasie Ziemiańskiego Szlaku Rowerowego.
Łączy on najważniejsze miejscowości regionu wielkopolskiego. Kluczem dla ich wyboru była obecność obiektów i miejsc ściśle wpisujących się w historię regionu i pozwalających poznać wyjątkowy jego charakter. Długość trasy wraz z wychodzącym z Poznania szlakiem łącznikowym do Mosiny, wynosi 271 km 900m. Taka odległość wymaga zaplanowania co najmniej kilku dni na przejazd. Początek trasy przypada na skrzyżowaniu Drogi Dębińskiej i Królowej Jadwigi w Poznaniu, natomiast koniec ma miejsce w Rawiczu. Na całej długości szlak pozostaje wierny urzekającemu krajobrazowi nadwarciańskich łęgów. Wśród leżących na trasie miast i miasteczek warto odwiedzić Luboń, Puszczykowo i Mosina, a w ich zasięgu Wielkopolski Park Narodowy i Rogaliński Park Krajobrazowy.

Ziemiański Szlak Rowerowy
Poznań - Mosina – Czempiń, dalej pętla - Krzywiń - Gostyń - Pępowo - Jutrosin - Pakosław - Rawicz - Poniec - Osieczna - Kościan i powrót do Czempinia

Pierścień dookoła powiatu poznańskiego
Trasa Pierścienia Rowerowego Powiatu Poznańskiego ma długość 173 km i obejmuje najciekawsze miejscowości okolic Poznania. Są wśród nich Mosina, Stęszew, Tarnowo Podgórne, Murowana Goślina, Kostrzyn i Kórnik.
W zamierzeniu wyznaczających przebieg trasy, ma ona stać się propozycją dla miłośników jednodniowego pedałowania. W tym celu powstało 7 szlaków łącznikowych, promieniście wychodzących ze stolicy Wielkopolski, pozwalających po pokonaniu wybranego odcinka Pierścienia dogodnie powrócić do Poznania. Na trasie znajduje się wiele interesujących miejsc - zarówno pod względem historycznym, artystycznym jak i przyrodniczym.
Warto wspomnieć, iż szlak biegnie poprzez Wielkopolski Park Narodowy oraz trzy parki - Rogaliński Krajobrazowy, Krajobrazowy Promno i Puszczę Zielonkę. Sama trasa Pierścienia posiada charakterystyczne oznaczenia - czarny rower na pomarańczowym tle z oznaczeniem kierunku szlaku.


Pierścień dookoła powiatu poznańskiego
Mosina - Stęszew - okolice Tarnowa Podgórnego - Murowana Goślina - Kostrzyn - Kórnik

Wychodzące z Poznania szlaki łącznikowe:
• Szlak łącznikowy "Nad jezioro Lusowskie" - 23,3 km (zielony), rozpoczęcie trasy przy skrzyzowaniu ul. Bukowskiej i Bułgarskiej
• Szlak łącznikowy "Doliną Bogdanki" 13 km (czarny), początek trasy ul. Nad Wierzbakiem
• Szlak łącznikowy "Do rezerwatu Gogulec" 7 km (żółty), początek trasy - ostatni przystanek "Pestki" na Piątkowie
• Szlak łącznikowy "Doliną Cybiny do Parku Krajobrazowego Promno" -22,6 km (czarny) początek trasy - stanowiska startowe toru regatowego Malta
• Szlak łącznikowy "Darz Bór" do Tulec - 9 km (żółty), początek trasy przy ul. Browarnej
• Szlak łącznikowy "Doliną Głuszynki do Kórnika" - 18,7 km (niebieski), początek trasy: stacja kolejowa Poznań Starołęka
• Szlak łącznikowy "Wzdłuż Warty do Wielkopolskiego Parku Narodowego" - 26,7 km (czerwony), początek trasy - narożnik ulic Droga Dębińskiej i Królowej Jadwigi

do góry

PRZYDATNE INFO

Starostwo Powiatowe w Poznaniu
ul. Jackowskiego 18, 60-509 Poznań
tel. centrala (0-61) 8410-500, tel. sekretariat (0-61) 8410-501, 8410-502

Rejonowa Stacja Pogotowia Ratunkowego w Poznaniu
Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej
ul. Rycerska 10, 60-346 Poznań, tel. 061 864-88-00

Komenda Miejska Policji w Poznaniu
ul. Taborowa 22, 60-790 Poznań,
telefon: 061 841-56-00, 061 657-56-00, 061 841-59-97

do góry

Informacje zredagowane przez zespół ZWIEDZAJMY.PL na podstawie materiałów udostępnionych nam dzięki uprzejmości Starostwa Powiatowego w Poznaniu. Szczególne podziękowania za życzliwość i współpracę dla Pani Joanny Zielińskiej.

 
WYZNACZ TRASĘ Z


 
galeria
|| podziękowania i patronaty || redakcja serwisu || regulamin serwisu || PLIKI COOKIES ||
 
 
©2008 zwiedzajmy.pl
copyright GRUPA 2G - wszystkie prawa zastrzezone