zwiedzajmy.pl Polska  
WYSZUKAJ W SERWISIE

strona główna
małopolskie
Andrychów
Bochnia
Brzesko
Czarny Dunajec
Gmina Czorsztyn
Kalwaria Zebrzydowska
Kraków
Krynica-Zdrój
Limanowa
Nowy Sącz
Nowy Targ
Olkusz
Oświęcim
Powiat Krakowski
Powiat Myślenicki
Rabka-Zdrój
Sucha Beskidzka
Szczawnica
Wadowice
Wieliczka
Krynica-Zdrój

    KRÓTKI OPIS     ZABYTKI I MUZEA    INNE ATRAKCJE     NA WYCIECZKI     PRZYDATNE INFO    

 

KRÓTKI OPIS

Krynica-Zdrój istniała już przed 1547r. o czym świadczy przywilej nadania sołectwa w tej miejscowości dla Danka z Miastka (dzisiaj Tylicz). Rozwój miasta w okresie późniejszym wiąże się już z odkryciem w XVIIw. leczniczych wartości źródeł mineralnych. Zaczątkiem uzdrowiska był zbudowany w 1794r. "Mały domek", który od 1804r. pomieścił pierwsze zakłady kąpielowe.

do góry

ZABYTKI I MUZEA

muzeum NikiforaMuzeum Nikifora
Willa „Romanówka” została pierwotnie wzniesiona ok. 1850 r. Wystawa w willi "Romanówka" jest największą prezentacją twórczości Nikifora w Polsce. Obrazy zostały wybrane i zestawione tak, aby eksponując prace najbardziej wartościowe pod względem artystycznym, przedstawić równocześnie wszystkie okresy twórczości Nikifora, techniki, jakimi się posługiwał oraz charakterystyczne dla jego malarstwa cykle tematyczne. Ważną częścią ekspozycji są pamiątki osobiste i warsztat pracy Nikifora, w tym skrzynki i kasety na farby i pędzle, różne przypadkowe kawałki papieru, na których tworzył tak cenione dzisiaj obrazy.Muzeum Nikifora ul. Bulwary Dietla 19, 33-380 Krynica-Zdrój, tel. (018) 471 53 03.

Szlak Cerkwi Łemkowskich
Obejmuje miejscowości:

  • Krynica-Zdrój
  • Berest, Polany
  • Piorunka
  • Czyrna
  • Mochnaczka
  • Tylicz
  • Muszynka

cerkiewCERKIEW GREKOKATOLICKA P.W. ŚW PIOTRA I PAWŁA
Zbudowana została w latach 1872 – 1857w tradycji cerkiewnej, murowany z cegły i kamienia, częściowo otynkowany. Cerkiew ta jest jednonawowa z transeptem, którą wieńczy węższe presbiterium z przylegającą do niego zakrystią. Budynek wieńczy dach sidłowy z siedmioma baniastymi wieżyczkami ze ślepymi latarniami. Frontowa wieża nakryta jest baniastym hełmem z latarnią otoczoną z dwóch stron dwoma mniejszymi przybudówkami zwieńczonymi podobnie jak wieża główna. Całość kryta jest blachą. Z zabytków cerkiewnych zachowały się cztery ołtarze boczne z XIX wieku.

CERKIEW PRAWOSŁAWNA P.W. ŚW. RÓWNEGO APOSTOŁOM KSIĘCIA WŁODZIMIERZA
Zbudowana w latach 1983 – 1996 z cegły w tradycji budownictwa cerkiewnego. Wewnątrz ikonostas oraz kilka ikon. W przedsionku zabytkowy obraz ze sceną sądu Chrystusa oraz wyciętą w drewnie sceną „Ukrzyżowania” pochodzącą prawdopodobnie za zwieńczenia ikonostasu.

DAWNA CERKIEW P.W. OPIEKI NAJŚWIĘTSZEJ MARII PANNY
Zbudowana w latach 1887 – 1888 w miejscu spalonej w 1796 r. cerkwi. Jest to budynek drewniany, konstrukcji zrębowej z kwadratową wieżą konstrukcji słupowej. Budynek wieńczą trzy baniaste kopuły ze ślepymi latarniami. Z wyposażenia cerkiewnego zachowało się jedynie barkowe XVIII w. tabernakulum z rzeźbionym tronem i wizerunek Chrystusa przy słupie oraz barokowo klasycystyczny lichtarz z XIX wieku

cerkiew2DAWNA CERKIEW GREKO – KATOLICKA P.W. ŚW. KOSMY I DAMIANA – BEREST
Zbudowana została w 1842 r., w typie sakralnego budownictwa zachodnio – łemkowskiego. To budynek drewniany, konstrukcji zrębowej, z wieżą konstrukcji słupowej. Budynek wieńczą trzy baniaste wieżyczki ze ślepymi latarniami dodatkowo ozdobione kopułkami i kutymi krzyżami. Wnętrze nakryte kopulastymi sklepieniami pozornymi. Całość wyposażenia utrzymana została w tradycji cerkiewnej.

DAWNA CERKIEW GREKOKATOLICKA P.W. MICHAŁA ARCHANIOŁA – POLANY
Wybudowana w 1820 r. w miejscu poprzedniej z 1667 r. w typie budownictwa zachodnio – łemkowskiego. Jest to cerkiew drewniana, zrębowa z wieżą konstrukcji słupowej o pochyłych ścianach z izbicą i babińcem. Całość wieńczą trzy baniaste wieżyczki ze ślepymi latarniami. W dobrym stanie zachował się ikonostas regencyjno – rokokowy z XVIII wieku i barokowa ambona z 1700 roku.

DAWNA CERKIEW GREKO – KATOLICKA P.W.ŚW.KOSMY I DAMIANA – PIORUNKA
Zbudowana w 1789 r. w typie sakralnego budownictwa zachodnio – łemkowskiego. Jest drewniana, trójdzielna, jednonawowa, konstrukcji zrębowej z wieżą o konstrukcji słupowej. Całość wieńczą trzy baniaste kopuły. Wewnątrz zachowany został wystrój cerkiewny. Wnętrze nakryte sklepieniami zwierciadlanymi. Najstarszym, a zarazem w całości zachowanym zabytkiem jest rokokowy ikonostas z XVIII w.

cerkiew 1DAWNA CERKIEW GREKO – KATOLICKA P.W. ŚW. PARASKIEWY – CZYRNA
Budowla z 1892 r. w typie zachodnio – łemkowskim. To budynek trójdzielny, jednonawowy, z wieżą słupową. Cały budynek jest konstrukcji zrębowej, zbudowany z drewna, szalowany. Dach nad presbiterium siodłowy, nad nawą kopuła zakończona wieżyczka z latarnią i baniastym chełmem. Wnętrze utrzymane częściowo w tradycji cerkiewnej.

DAWNA CERKIEW GREKO – KATOLICKA P.W. ŚW. MICHAŁA ARCHANIOŁA – MOCHNACZKA – NIŻNA
Cerkiew z 1846 r. w typie budownictwa zachodnio - łemkowskiego. Budynek konstrukcji zrębowej z wieżą konstrukcji słupowej zwężającą się ku górze z nadwieszoną izbicą. Dach namiotowy, kryty blachą. Całość wieńczą trzy wieżyczki ze ślepymi latarniami. Najstarszym zabytkiem w całości zachowanym jest barokowo – klasyczny ikonostas z przełomu XVII/XVIII w.

DAWNA CERKIEW GREKO – KATOLICKA P.W. JANA EWANGELISTY – MUSZYNKA
Zbudowana w 1689 r. częściowo odnowiona w XVIII wieku. To budynek drewniany konstrukcji zrębowej, trójdzielny, jednonawowy. Dachy nad nawą i presbiterium łamane, nad babińcem siodełkowe, zwieńczone baniastą wieżyczką ze ślepą latarnią. Wyposażenie wnętrz cerkiewne.

cerkiew 3DAWNA CERKIEW GREKO – KATOLICKA P.W. ŚW. KOSMY I DAMIANA – TYLICZ
Zbudowana w latach 1738 – 1744 r. w typie sakralnego budownictwa zachodnio – łemkowskiego. To budynek trójdzielny, jednonawowy z wieża konstrukcji słupowej podbita gontem. Cerkiew w całości jest drewniana o konstrukcji zrębowej. Wieńczą ją trzy wieżyczki z baniastymi hełmami. Wnętrza cerkiewne. Najstarszym elementem jest ikonostas późnobarokowy z elementami współczesnymi.

Muzeum Turystyki Górskiej
Działa od 1970 roku. Wewnątrz mieści się ekspozycja poświęcona historii turystyki w Beskidzie Sądeckim. Do najcenniejszych eksponatów należy zachowana księga pamiątkowa uratowana ze spalonego przedwojennego schroniska. Osobne gabloty poświęcono najwybitniejszym działaczom turystycznym: Kazimierzowi Sosnowskiemu, Waleremu Goetlowi i Zygmuntowi Hepterowi. Eksponowana jest też literatura turystyczna. Obraz walk partyzanckich w rejonie Jaworzyny Krynickiej obrazuje tryptyk partyzancki oraz mapa ukazująca miejsca potyczek. Oddzielna sala prezentuje dorobek czołowych organizatorów turystyki w Beskidzie Sądeckim: prof. Feliksa Rapfa, Romana Nitribitta i Juliana Zawadowskiego. Muzeum Turystyki Górskiej przy Schronisku PTTK na Jaworzynie Krynickiej, tel. (018) 471 54 09.

 

do góry

INNE ATRAKCJE

PIJALNIE

pijalnia janaPijalnia Jana – pawilon drewniany wzniesiony w 1923 r. , służący jako pijalnia wód ze zdrojów „Józefa” i „Jana” na Janówce. Jest to obiekt o cechach budowli pawilonowo-dworkowej, nakryty dachem czterospadowym, z umieszczoną pośrodku nad kalenicą ażurową latarnią, zwieńczoną kopulasto. Elewacja południowa nosi znamiona manieryzmu. Jest ażurowa, a rzędy kolumn dźwigają drewniane dwułucza.

Pijalnia Słotwinka – 1863 r. – najstarszy budynek w Krynicy-Zdroju, znajdujący się w Parku Słotwińskim. Jest budynkiem drewnianym o konstrukcji zrębowej, dwunastobocznym, jednokondygnacyjnym. Przykrywa ją daszek parasolowy „chiński” pokryty blachą.

Pijalnia Główna – zaliczana do najnowocześniejszych obiektów tego typu w Europie, jest halą spacerową z umieszczoną w jej wnętrzu salą koncertową dla 350 osób. Została pomyślana jako ogród zimowy łączący dwa tarasy promenadowe, osłonięte ścianami ze szkła. Przed budynkiem  głębi zewnętrznego plateau bije źródło „Główne” zabezpieczone kryształową kopułą. Źródło jest symbolem i początkiem historii uzdrowiska, widoczne z każdej perspektywy deptaku, jest również dostępne dla spacerujących. Oprócz zdroju Głównego do Pijalni doprowadzone są wody: „Jan”, „Tadeusz”, „Zuber” oraz „Słotwinka”.

pijalnia głównaPijalnia Mieczysław – znajduje się w Starym Domu Zdrojowym. Dysponuje wyłącznie wodą „Mieczysław”.

WODY LECZNICZE

Zdrój „Główny” – wzmaga wydzielanie gruczołów trawiennych, hamuje czynność komórek tarczycy, wpływa korzystnie na układ wegetatywny, ma działanie odczulające, wzmaga procesy katalizy i utlenienie tkankowego.
„Jan” – przydatna w leczeniu i profilaktyce schorzeń układu moczowego, pęcherzyka żółciowego, wątroby i chorób przemiany materii (cukrzyca, otyłość).
„Józef” – ma działanie moczopędne słabo żółciopędne, lecznicze w niedokrwistości, ogólnie wzmacniające.
„Słotwinka” - leczy przewlekłe nieżyty przewodu pokarmowego, choroby z niedoboru magnezu: nerwice, stany stresowe. Pomaga usuwać metale ciężkie z organizmu.
„Mieczysław” – zalecana w nieżytach żołądka, chorobie wrzodowej żołądka i dwunastnicy przebiegających z niedokrwistością, po resekcji żołądka, w przewlekłych stanach zapalnych pęcherzyka żółciowego i dróg żółciowych.
„Tadeusz” – stosowana jest w leczeniu schorzeń układu krwiotwórczego w różnego rodzaju niedokrwistościach oraz w schorzeniach nieżytowych jelit, zwłaszcza w nieżycie wrzodziejącym, a także w rekonwalescencji po chorobach zakaźnych i chirurgicznych, w niedokrwistościach na tle zatruć zawodowych.
„Zuber” – stosowane są w leczeniu schorzeń przewodu pokarmowego, działają przeciwzapalnie, oczyszczają śluzówkę przewodu pokarmowego

do góry

NA WYCIECZKI

SZLAKI TURYSTYKI PIESZEJ WOKÓŁ KRYNICY–ZDROJU

SZLAK NIEBIESKI: Prowadzi z Krynicy przez Górę Parkową (732 m n.p.m.) do Powroźnika (długość 9,5 km, czas przejścia 4 godz.)

SZLAK ŻÓŁTY: Okrężny dookoła Krynicy: Góra Parkowa (732 m n.p.m.) – Huzary (865 m n.p.m.) – Jakubik (740m n.p.m.) – Jaworzynka (899 m n.p.m.) – Bukowina – Przełęcz Krzyżowa (760m n.p.m.) – Krynica (długość 17 km, czas przejścia 5 godz.)

SZLAK CZARNY: Kopiec Pułaskiego (680m n.p.m.) – Tylicz (długość 4,5 km, czas przejścia 2,5 godz.)

SZLAK CZERWONY: Krynica – Jaworzyna Krynicka (114m n.p.m.) (długość 9,9 km, czas przejścia 3 godz.)

SZLAK ZIELONY: Krynica – Jaworzyna Krynicka (114 m n.p.m.) (długość 6 km, czas przejścia 3 godz.)

SZLAK SPACEROWY BIAŁO – CZERWONY: Krynica – Słotwiny (długość 1,5 km, czas przejścia 30 min.) prowadzi do szlaku żółtego – okrężnego wokół Krynicy.

 

SZLAKI ROWEROWE

Trasa rowerowa im. Kazimierza Pułaskiego
- Okopy konfederackie, Kopiec Pułaskiego, dawne cerkwie, naturalne ujęcia wody mineralnej – to wszystko można zobaczyć na niebieskim szlaku rowerowym łączącym Beskid Niski z Beskidem Sądeckim
Cała pętla przebiegająca przez Krynicę-Zdrój – Mochnaczkę – Izby – Tylicz – Muszynkę – Krynicę-Zdrój liczy 39 km i oznakowana jest kolorem niebieskim. Aby przejechać tę trasę należy posiadać rower górski, gdyż miejscami przebiega przez bite drogi leśne o dużym spadku. Konieczne jest posiadanie mapy, gdyż w przypadku zmęczenia trasę można skrócić, jednak konieczna jest dobra orientacja topograficzna.

PRZEBIEG TRASY ROWEROWEJ:
Trasa przebiega przez teren trzech gmin turystycznych: Krynica-Zdrój, Muszyna i Uście Gorlickie. Turyści, którzy zdecydują się na wędrówkę tym szlakiem będą mieli muzeum turystykimożliwość poznać zarówno historię, zabytki jak i walory krajoznawczo-uzdrowiskowe Beskidu Sądeckiego i Niskiego. Za punkt rozpoczęcia niebieskiego szlaku rowerowego przyjęto skrzyżowanie ul. Pułaskiego z ulicą Zieleniewskiego w Krynicy-Zdroju. Z miejsca tego skręcamy w lewo na ulicę Zieleniewskiego, którą podjeżdżamy w górę na pasmo Jakubika. Po drodze przecinamy żółty szlak pieszy i po minięciu  stadniny koni zjeżdżamy w dół w kierunku Mochnaczki Niżnej. Jadąc tą 7 km trasą podziwiamy wyłaniający się przed nami Beskid Niski. Po dojechaniu do centrum wsi podziwiamy piękną XVIII-wieczną cerkiew p.w. Michała Archanioła. Następnie przejeżdżamy przez szosę i kierujemy się polną drogą do Izb. Odcinek ten przebiega wspólnie z czerwonym szlakiem dla turystów pieszych, dlatego konieczne jest zachowanie ostrożności. Na trasie tej najwyższym wzniesieniem jest góra Mizarne (770 m), ze stoków której zjeżdżamy do wsi Banica, gdzie możemy zwiedzić XVIII-wieczną cerkiew p.w. śś Kosmy i Damiana. W okolicy Izb należy zachować szczególną ostrożność podczas przeprawy przez wody Białej. W okresie opadów poziom wody może być podniesiony i przeprawa może być niemożliwa. W Izbach opuszczamy główny czerwony szlak beskidzki i skręcamy w prawo, mijając po drodze jedną z nielicznych na Łemkowszczyźnie murowanych cerkwi ( XVIII w. p.w. św. Łukasza). Przy wyjeździe z Izb należy zwrócić uwagę na pole po lewej stronie gdzie do 1985 roku znajdowały się pozostałości okopów konfederatów barskich z XVIII w. Dalsza trasa biegnie przez płyty betonowe, którymi dojeżdżamy do drogi asfaltowej, na której skręcamy w lewo kierując się do Tylicza. W miejscowości tej można zrobić sobie przerwę i skorzystać z usług miejscowej gastronomi oraz zwiedzić kościół z VII w. p.w. śś. Piotra i Pawła oraz cerkiew z XVIII w p.w. śś. Kosmy i Damiana. W dalszą drogę jedziemy asfaltową szosą w kierunku wsi Muszynka (skręcamy w lewo obok cerkwi). Po drodze mijamy małą letnią pijalnię wody mineralnej położoną w kompleksie parkowym (wstępne prace). We wsi Muszynka skręcamy w prawo, gdzie szlak rowerowy łączy się z żółtym szlakiem dla turystów pieszych, którym dojeżdżamy do okopów konfederatów barskich. Na obrzeżach tego rezerwatu historyczno-przyrodniczego znajduje się tablica informacyjna oraz wiata. Od tego punktu trasa na odcinku 2,5 km  wiedzie granicą państwa i turyści powinni posiadać dokumenty tożsamości (dowód osobisty lub paszport). Przy słupku granicznym 276 /6 rowerzyści muszą skręcić w prawo na stoki Wysokiego Bereścia . Dwukrotnie na tej trasie skręcamy w prawo i dojeżdżamy do potoku Zimnego, który musimy trzykrotnie przejechać. Osoby pragnące uniknąć przeprawy muszą wcześniej skręcić na polanie w prawo (trasa rowerowa biegnie w lewo) i zjechać do Parku w Tyliczu. Turyści po przeprawie przez potok Zimny wyjeżdżają obok rozlewni wody „MULTIVITA” i skręcają w lewo a po przejechaniu 30 m skręcamy na polną drogę w prawo. Po krótkim podjeździe dojeżdżamy do niebieskiego szlaku pieszego, który przecinamy i zjeżdżamy na drogę biegnącą  wzdłuż potoku Szczawiczne, którą dojeżdżamy do osiedla Źródlane w Krynicy-Zdroju po drodze kosztując wody z naturalnego ujęcia. Drogą asfaltową zjeżdżamy z ulicy Żródlanej  i jadąc prosto pod górę asfaltowymi płytami wjeżdżamy na stoki Góry Parkowej. Po drodze mijamy altanę „Janina”, obok której skręcamy w prawo pozostawiając w dole  źródełko  „Miłości”. W tym miejscu szlak rowerowy łączy się z żółtym szlakiem pieszym, którym dojeżdżamy do ulicy Pułaskiego w Krynicy . Na skrzyżowaniu z asfaltową drogą skręcamy w lewo i po minięciu Kopca Pułaskiego  dojeżdżamy do końca pętli .

do góry

PRZYDATNE INFO

Urząd Miejski w Krynicy-Zdroju
ul. Kraszewskiego 7, 33 - 380 Krynica-Zdrój,tel. 018 471 55 35, 018 471 20 42, 018 472 55 55

BORT - PTTK w Krynicy-Zdroju
ul. Zdrojowa 32, tel. 018 471 29 10

do góry

Informacje zredagowane przez zespół ZWIEDZAJMY.PL na podstawie materiałów udostępnionych nam dzięki uprzejmości Urzędu Miejskiego w Krynicy-Zdroju. Szczególne podziękowania za życzliwość i współpracę dla Pani Iwony Piksa.

 
WYZNACZ TRASĘ Z


 
galeria
|| podziękowania i patronaty || redakcja serwisu || regulamin serwisu || PLIKI COOKIES ||
 
 
©2008 zwiedzajmy.pl
copyright GRUPA 2G - wszystkie prawa zastrzezone