zwiedzajmy.pl Polska  
WYSZUKAJ W SERWISIE

strona główna
wielkopolskie
Kalisz
Poznań
P. Czarnkowsko-Trzcian.
Powiat Gnieźnieński
Powiat Gostyński
Powiat Kaliski
Powiat Kępiński
Powiat Kościański
Powiat Krotoszyński
Powiat Leszczyński
Powiat Ostrowski
Powiat Ostrzeszowski
Powiat Poznański
Powiat Słupecki
Powiat Średzki
Powiat Śremski
Powiat Turecki
Powiat Wągrowiecki
Powiat Wrzesiński
Powiat Turecki

    KRÓTKI OPIS     ZABYTKI I MUZEA    INNE ATRAKCJE     NA WYCIECZKI     PRZYDATNE INFO    

 

KRÓTKI OPIS

Powiat Turecki położony jest w wschodniej Wielkopolsce i graniczy z powiatami Kolskim, Konińskim, Kaliskim, oraz Poddębickim i Sieradzkim należącymi już do wojwództwa Łódzkiego. Głównym ośrodkiem administracyjnym i gospodarczym powiatu tureckiego jest miasto Turek. Przez Turek przechodzi węzeł komunikacyjny o znaczeniu wojewódzkim i międzywojewódzkim (Konin 35 km, Sieradz 54 km, Kalisz 40 km, Łódź 80 km). Administracyjnie podzielony jest na sześć gmin wiejskich: Brudzew, Kawęczyn, Malanów, Przykona, Turek, Władysławów, dwie gminy miejsko – wiejskie: Dobra i Tuliszków oraz jedną gminę miejską Turek.

Powiat turecki w całości położony jest w pasie nizin zwanych Krainą Wielkich Dolin, a konkretnie na Nizinie Wielkopolskiej. Rzeźba terenu powiatu, pomimo niezbyt dużych deniwelacji jest dość urozmaicona. Przeogromny wpływ na jej ukształtowanie miały czynniki geomorfologiczne i geologiczne całej epoki lodowcowej jak również okresów starszych. Rzeźba terenu powiatu tureckiego jest charakterystyczna dla krajobrazów staroglacjalnych związanych ze zlodowaceniem środkowopolskim. Są to formy akumulacji glacjalnej i szczelinowej, typowe dla krajobrazu wysoczyzn morenowych, płaskich, urozmaiconych jedynie skupiskami wydm rozciętych dolinami rzek. Zachodnią część powiatu stanowi Wysoczyzna Turecka wschodnią zaś dolina rzeki Warty. Główną rzeką jest Warta, stanowiąca wschodnią granicę powiatu. Obszar położony na zachód od niej odwadniany jest przez zespół czterech cieków – lewobrzeżnych dopływów. Są nimi: Teleszyna, Kiełbaska, Topiec i Powa.

Swoistą cechą powiatu tureckiego jest kopalnictwo odkrywkowe i dominujący w ogólnym bilansie wody udział wód podziemnych, drenowanych w toku eksploatacji górniczej. Najważniejszym bogactwem naturalnym eksploatowanym na terenie powiatu jest węgiel brunatny.

do góry

ZABYTKI I MUZEA

W Turku do dzisiejszych czasów zachowała się średniowieczna siatka ulic, której centrum stanowi czworoboczny rynek z Ratuszem Miejskim, w którym obecnie swoją siedzibę ma jedyne w Pol­sce Muzeum Rzemiosła Tkackiego.

Sanktuarium Matki Boskiej Czuwającej w Wyszynie
Kościół w Wyszynie został ufundowany w 1782 roku przez Rafała i Ludwikę Gurowskich h. Wczele. Wśród licznego zespołu XVIII wiecznych drewnianych kościołów z terenu Wielkopolski świątynia wyszyńska wyróżnia się przede wszystkim układem centralnym - formą nawiązującą w swych pierwowzorach do jerozolimskiej świątyni Grobu Świętego (Anastasis). W polskim budownictwie doby późnego baroku podobne rozwiązania należą do wyjątkowej rzadkości, mimo że uznawano je za idealne przez teoretyków architektury tych czasów. Najbardziej podobna jest ośmioboczna kaplica św. Małgorzaty z 1690 roku spod Krakowa, znanych jest także kilka mniejszych przykościelnych kaplic ale posiadają one znacznie mniejszą skalę.
Zbudowano go na planie centralnym w formie regularnego szesnastoboku, zbliżonego w przestrzennym odbiorze do koła o średnicy ok. 16,5 - 17,3 m. Posadowiono go pierwotnie na rolce "na pół łokcia wysokiej" z cegły pełnej palonej obecnie przerobionej na fundament ceglano-kamienny, otynkowany. Jest on budowlą drewnianą o konstrukcji zrębowej, oszalowaną deskami. Narożniki opięto lisicami, w kształcie lizen stylizowanych na pilastry o profilowanych bazach i kapitelach. Lisice dodano 28.X.1811 roku. W ścianach rozmieszczono symetrycznie - co drugą ścianę - 8 okien w profilowanych obramieniach. Są one prostokątne, zamknięte górą odcinkiem łuku.
Ściany są o kilkanaście centymetrów szersze na górze niż na dole. Przyczyną tego jest zastosowanie znanego jeszcze w starożytności sposobu konstrukcji. Już wówczas odkryto że, budowla, która posiada idealnie pionowe ściany ze względów optycznych sprawia wrażenie węższej w części górnej. Aby uniknąć tego efektu konstruowano ściany szersze u góry. Znajomość tego sposobu dobrze świadczy o fachowości nieznanych budowniczych kościoła.

Pierwotnie budynek posiadał 2 wejścia, obecnie jest ich 3. Od południowego wschodu znajdują się jeszcze 4 drzwi, ale jak się okazało podczas prac remontowych w roku 2001 są jedynie namalowane na ścianie dla zachowania symetrii.

Dach na kościele kopulasty, uskokowy, w połowie wysokości przełamany gzymsem, przypominający kształt dzwonu pokryty gontem. W dolnej części dachu znajdują się 4 okienka wystające ponad połacie dachowe. Całość zwieńczona jest ośmioboczną latarnią z przeźroczem i metaloplastyczną inspkrypcją słowa MARYJA. Wysokość budowli przekracza 20 m z czego dach liczy ok. 13,5 m.

Na początku XX wieku dobudowano do niego 3 sześcioboczne aneksy o przekątnych 6,7-7,3 m . Od strony północno - wschodniej zakrystię (1903 r.), od północno - zachodniej kaplicę ś w. Józefa (1909 r.) zaś od południowego zachodu kruchtę (1904 r.). Aneksy przykryte są dachami kopulastymi nawiązującymi w kształcie do dachu kościoła.

do góry

INNE ATRAKCJE

Zbiornik "Jeziorsko"
W miejscowości Skęczniew na 484,3 km od ujścia rzeki Warty do rzeki Odry, w 1975 r. rozpoczęto budowę drugiego co do wielkości sztucznego zbiornika retencyjnego Jeziorsko, którego budowę zakończono w 1992 roku. Zbiornik przy maksymalnym spiętrzeniu zajmuje powierzchnię 4230 hektarów.W obszarze administracyjnym Gminy Dobra znajduje się ponad 400 ha zbiornika. Zapora czołowa zbiornika „Jeziorsko” została wykorzystana do wytwarzania energii w elektrowni wodnej o mocy 4,89 MW. Akwen ten daje wiele możliwości do plażowania żeglowania, surfingowania i uprawiania wielu innych dyscyplin wodnych. Jedną z takich atrakcji, którą organizuje Polskie Towarzystwo Turystyczno - Krajoznawcze i Urząd Miejski w Warcie „Regaty o Błękitną Wstęgę” możemy obserwować corocznie na początku lipca.

Zbiornik "Przykona"
Zbiornik wodny Przykona zlokalizowany jest na obszarze górniczym w obrębie zwałowiska wewnętrznego odkrywki Adamów w osi starego koryta rzeki Teleszyny Środkowej w granicach gminy Przykona. Od strony wschodniej zbiornik otoczony jest kompleksem leśnym. Atrakcyjność lokalizacji wyznacza także położenie w odległości 3 km od drogi krajowej Nr 72 Konin – Turek - Łodź i sąsiedztwo drogi powiatowej Nr 16404 Smulsko - Słomów - Sarbice.

do góry

NA WYCIECZKI

ŚCIEŻKI ROWEROWE BOGDAŁÓW
Ścieżki „Bogdałów” wiodą przez najciekawsze pod względem przyrodniczym i krajobrazowym tereny powiatu tureckiego. Jednocześnie łączą te obszary z przekształconymi przez przemysł wydobywczy Kopalnię Węgla Brunatnego Adamów. Północno-wschodni skraj Wysoczyzny Turecko Malanowskiej to Pagórki Złotogórskie objęte obszarem chronionego krajobrazu. Dolina Warty od Uniejowa do Nowego Miasta nad Wartą weszła w skład obszaru NATURA 2000. Jest to ostoja ptaków o znaczeniu europejskim. Wszystkie trasy mają swój początek i koniec na parkingu leśnym „Bogdanów” malowniczo położonym nad 10 hektarowym zbiornikiem wodnym powstałym w dawnym wyrobisku pokopalnianym. Na parkingu można zostawić samochód oraz schronić się pod wiatą, a za zgodą nadleśnictwa rozpalić ognisko. Na trasach urządzono 13 punktów dydaktycznych:
nr l       - Rekultywacja terenów pokopalnianych Zbiornik Bogdałów
nr 2      - Rekultywacja terenów pokopalnianych zwałowisko zewnętrzne
nr 3      - Rekultywacja terenów pokopalnianych zwałowisko wewnętrzne
nr 4      - Wieś Galew historia wsi i parafii
nr 5         - Bunkry
nr 6      - Brudzew historia
nr 7      - Leśniczówka Krwony
nr 8      - Rzeka Warta
nr 9      - Przeprawa promowa Kobuzów
nr 10       - Leśna remiza
nr 11    - Bór sosnowy
nr 12    - Złotogórski Obszar Chronionego Krajobrazu
nr 13    - Las mieszany

Trasa nr l - Przez hałdę Bogdanów  /szlak niebieski/
Długość 13,5 km. Przebieg trasy jest następujący: parking Bogdałów - hałda - Chlebów - osadnik Kalinowa - Parking Bogdalów.

Trasa trudna, biegnie w terenie pagórkowatym. Na trasie znajdują się 2 punkty dydaktyczne /nr 1 i 21 oraz 3 miejsca widokowe /nr l, 2, 3/ Hałda ma wysokość ponad 60 m. Po drodze mijamy wszechobecne na zwałowiskach kolczaste zarośla rokitnika o intensywnie pomarańczowych owocach. Krzew ten ma swe naturalne stanowiska na wydmach nad Bałtykiem, gdzie utrwala lotne piaski. Posiada rozległy system korzeniowy i dużą zdolność do tworzenia rozłogów i odrośli. Na zwałowiskach czuje się świetnie, również je utrwala, ale jednocześnie zajmuje duże tereny i uniemożliwia wzrost posadzonych drzew. Obficie owocuje, nasiona posiadają dużo witaminy C. Zwałowisko jest porośnięte różnymi gatunkami drzew z przewagą dębów i topoli. Erozja i osuwanie się mas ziemi, z których usypane jest zwałowisko doprowadziła do zniszczenia drogi w kierunku Warenki. Warto jednak zjechać ok. 300 m do punktu widokowego nr 2, z którego roztacza się piękny widok na okolicę. Przy dobrej widoczności widać wieże Uniejowa. W lasach spotkamy liczne gatunki grzybów: maślaki, koźlarze, borowiki. W trawie wygrzewają się jaszczurki. Po drodze spotkamy ślady żerowania dzików poszukujących w ziemi larw owadów. Dobre warunki życia mają sarny, lisy i drobne gryzonie. W razie nagłej niepogody można odpocząć pod wiatą chroniącą od deszczu. Z punktu widokowego nr 3 podziwiamy panoramę okolicy, elektrownię i malownicze „niebieskie” jezioro będące zbiornikiem wody technologicznej Elektrowni Adamów. Uwaga na stromy zjazd z hałdy. We wsi Kalinowa skręcamy w polną drogę wysadzoną „polskimi wierzbami”, jedziemy wzdłuż osadnika tzw. „wód brudnych” kopalni, gdzie oczyszcza się wodę pochodzącą z odwodnienia złoża węgla.

Trasa II - Pagórki sztuczne i naturalne /szlak czerwony/
Długość 43 km. Przebieg trasy: parking Bogdalów - hałda -Chlebów- Kalinowa - Galew - Chrząblice - Polichno - Russocice - Smolina - Brudzyń - Brudzew - Parking Bogdałów.

Trasa trudna, biegnie w terenie pagórkowatym. Po drodze znajduje się 6 punktów dydaktycznych /nr l -6/ oraz 4 miejsca widokowe /nr 1 -4/. Od wyjazdu z parkingu leśnego „Bogdanów” do wsi Kalinowa przebieg trasy jest zgodny z trasą I. Dalej mijamy urokliwą dolinę rzeki Kiełbaski. Na górce znajduje się wieś Galew i kościół pod wezwaniem Przemienienia Pańskiego wybudowany w 1845 r. Parafia słynie z dużych odpustów w dniu 6 sierpnia i pieszych pielgrzymek z Turku do Galewa. W lasku koło kościoła znajdziemy oryginalną drogę krzyżową. W Galewie wjeżdżamy na teren Złotgórskiego Obszaru Chronionego Krajobrazu. Po przejechaniu około l km osiągamy szosę Małoszyna - Brudzyń koło wsi Chrząblice. Skręcając w lewo dojedziemy w Izabelinie do szlaku czarnego Ścieżek edukacyjnych Zdrojki. Nasza trasa biegnie w terenie pagórkowatym wśród pól i łąk wsi Chrząblice i Polichno. Mijamy malownicze wzgórza poprzecinane miedzami, nielicznymi zadrzewieniami i niewielkimi zagajnikami. Mozaikowatość siedlisk sprzyja występowaniu licznych gatunków drobnych ptaków. Wiosną usłyszymy głos skowronka, słowika, rudzika, bogatki, modraszki, raniuszka i innych. Na polach wsi Russocice można obejrzeć polskie bunkry wybudowane tuż przed wybuchem II wojny światowej. Dalej trasa wiedzie przez las. Na wzniesieniu o wysokości 169 m n.p.m. znajduje się punkt widokowy nr 4. Trasa biegnie duktami leśnymi leśnictwa Brudzew. Drogą leśną dojedziemy do dawnego folwarku Smolina. Mijamy Brudzyń z pałacem z połowy XIX w. i parkiem. Wieś gminna Brudzew ma bogatą historię. Pozostałością po dawnym mieście jest prostokątny plac targowy. Przy jego północnym krańcu stoi kościół p.w. św. Mikołaja. Warto zobaczyć pozostałości ziemnych fortyfikacji w postaci wałów z bastionami w narożnikach i ślady fosy. Na południe od placu targowego znajduje się dawny kościół przyszpitalny, potem kaplica pogrzebowa p.w. św. Ducha z XVII w. Powrót na parking Bogdałów zajmie około 30 minut. Przejeżdżamy nad taśmociągiem transportującym węgiel brunatny z odkrywki Koźmin do punktu przeładowczego na wagony kolejowe znajdującego się nieopodal parkingu Bogdałów. Poruszamy się po terenie dawnej odkrywki Bogdałów. Jest to miejsce gdzie wydobyto węgiel, a wykop zasypano ziemią. Część terenu jest uprawiana rolniczo, a część zalesiono. W młodym lesie można obserwować procesy sukcesji naturalnej roślin i grzybów gatunków tzw. pionierskich. Maślak sosnowy jest jednym z takich gatunków. Tworzy wiązki mikoryzowe z sosną.

Trasa nr III - Z Bogdało wado Warty /szlak zielony/
Długość 27f S km. Przebieg trasy: Parking Bogdało w Krwony - Sacaty - las Sacaty - Koźmin - Kuźnica Koźmińska pod watem Warty - Kozubów - Posoka - las Sacaty - Bogdałów Kolonia - Parking Bogdałów.

Szlak łatwy, poprowadzony po terenie równinnym. Po drodze znajduje się 7 punktów dydaktycznych /nr 1, 3 i 7-1 l/. We wsi Krwony zachowało się kilka starych tradycyjnych drewnianych domów. Za wsią, po lewej stronie, znajduje się czynna odkrywka Koźmin. W lesie Sacały możemy obejrzeć nowo wybudowany pomnik powstańców odsłonięty w 2003 r. Dojeżdżamy do polany, na której urządzono miejsce postoju pojazdów przygotowane dla grzybiarzy i miłośników leśnych spacerów. Dalej podróżujemy po lesie Sacały, który rośnie na słabych piaszczystych glebach. Są to bory sosnowe. Rosnące tu drzewa są niskie i złej jakości technicznej. Siedliska wilgotne zostały osuszone przez pobliskie odkrywki. W runie leśnym obserwujemy liczne gatunki chronionych porostów oraz mchy. Za Kożminem jedziemy przez teren podmokłych nadwarciańskich łąk wsi Kuźnica Koźmińska. Cały czas obserwujemy krajobraz rolniczy z dużą ilością podmokłych łąk oraz charakterystycznymi dla tego terenu wierzbami. Znajdujemy się na terenie cennym przyrodniczo wchodzącym w skład obszarów Natura 2000 Dyrektywa Ptasia. Z wału podziwiamy rzekę, jej rozlewiska, liczne płazy i ptaki. Wiosną przy odrobinie szczęścia można zobaczyć tokujące bataliony, stada łabędzi niemych, dzikie gęsi, bociany, czaple siwe i inne ptaki. Tereny nad Wartą sprawiają wrażenie jakby tu czas płynął znacznie wolniej, jest to miejsce wyciszenia i spokojnego odpoczynku na łonie pięknej i nieskażonej przyrody. Z Kozubowa jedziemy szosą prosto na zachód w kierunku Sarbic i Posoki. Mamy do pokonania 6 km dróg leśnych miejscami piaszczystych, po drodze nie ma wsi i zabudowań. Po drodze mijamy linię wysokiego napięcia oraz dukt leśny zwany „Autostradą Słońca" z powodu położenia północ południe i piaszczystej „nawierzchni". Obserwujemy ekosystem boru sosnowego. Kwitnące rozchodniki, macierzanki, kocanki piaskowe, wrzosy oraz kobierce chrobotków, płucnicy islandzkiej, mchów i mącznicy lekarskiej stanowią o niepowtarzalnej urodzie runa borów suchych i świeżych.

Trasa nr IV - Pętla Brudzewska /szlak żółty/
Długość trasy 9,4 km. Przebieg trasy: Brudzew - las Brudzę w -Tarnowa - Brudzew.

Trasa dość trudna, malownicza, biegnie w terenie pagórkowatym. Większość trasy położona jest na terenie Złotogórskiego Obszaru Krajobrazu Chronionego. Po drodze znajdują się 2 punkty dydaktyczne /nr 12 i 13/. Mijamy stare zabudowania folwarku. Dojeżdżamy do lasu i początkowo jedziemy jego skrajem. Rozległe widoki na wzgórza, pola i łąki wynagrodzą trudną trasę. Skręcamy w lewo w wąską leśną dróżkę, która biegnie granicą między powiatem tureckim i kolskim. Podziwiamy piękne strome pagórki porośnięte lasem dębowym i dębowo-sosnowym oraz z ciekawą warstwą runa leśnego. Można tu spotkać liczne rośliny chronione i rzadkie: pierwiosnek lekarski, paprotkę zwyczajną, goździk kartuzek, ciemiężyk białokwiatowy, rozchodnik okazały, traganek. Po wyjechaniu z lasu jedziemy drogą wśród pól. Po lewej mijamy stary cmentarz ewangelicki.

ŚCIEŻKI ROWEROWE ZDROJKI
Przygotowane ścieżki dydaktyczne i rowero­we ułatwią poruszanie się po okolicy, przybliżają specyfi­kę pracy leśnika oraz pozwolą na łatwe przyswojenie niektórych problemów przyrodniczych. Trasy ścieżek usytuowane są w południowo-wschodniej części Złotogórskiego obszaru chronionego kraj­obrazu. Biegną od osady nadleśnictwa przez las Zdrojki, Szadowskie Góry i Karpaty do Władysławowa. Zaprojektowane zostały w sposób umożliwiający łatwe korzystanie z nich zarówno przez mieszkańców Turku, jaki Władysławowa. Urządzono 9 punktów dydaktycz­nych oraz 6 miejsc widokowych. Trasy biegną obok miejsc związanych z historią: przy pomniku żołnierzy AK z oddziału Groźny obok krzyża na cmentarzu cho­lerycznym, na trasach liczne kapliczki. Rosnące tu lasy pełnią liczne funkcje i doskonale na­dają się do prowadzenia w nich edukacji przyrodni­czej. Są to wały morenowe utworzone przez lodowiec, o różnicach wysokości do około 50 m, podatne na ero­zję; dlatego lasy porastające pagórki pełnią ważną funkcję glebochronną. Przeważają lasy sosnowe i sosnowo-dębowe. Zróżnicowanie siedlisk jest znaczne -od ubogiego boru sosnowego w Karpatach do świetli­stej dąbrowy w Zdrojkach.
Bogactwo gatunków roślin naczyniowych jest olbrzy­mie. Występują liczne gatunki chronione, w tym: lilia złotogłów, dziewięćsił bezłodygowy widłak goździsty, pomocnik baldaszkowaty, kruszczyk szerokolistny, paprotka zwyczajna, mącznica lekarska, kon­walia majowa. Można obserwować liczne ga­tunki owadów, płazów, ptaków i ssaków. Dla ułatwienia pracy nauczycieli urządzono małą salkę dydaktycz­ną, w której można przeprowadzić lekcję, obejrzeć zgromadzone eksponaty, tworzyć nowe kolekcje i zbiory przyrodnicze. Urządzono 9 punktów dydaktycznych, w których omawiane są następujące tematy:
l.     - Uprawy leśne - sposoby odnawiania lasu
2.   - Funkcje lasu
3.   - Ochrona lasu - prognozowanie występowania owadów
4.   - Pożarzysko - skutki pożarów przyziemnych
5.   - Sukcesja naturalna na gruncie rolnym -powrót do lasu
6.   - Łowiectwo
7.   - Jar w Międzylesiu - skutki erozji gleb
8.   - Pożarzysko - skutki całkowitego pożaru lasu
9.   - Parowy w lesie Zdrojki

W punktach dydaktycznych ustawiono tablice, na któ­rych krótko opisano przedstawiane tu zagadnienia. Na trasach wyznaczono 6 punktów widokowych z których można podziwiać piękno miejscowego krajobrazu, ma­lownicze pagórki częściowo porośnięte lasem. Z nie­których miejsc, przy dobrej pogodzie, widać Turek z charakterystycznymi wieżami, kościół we Władysła­wowie, wieżę radiową w Kotwasicach. Wszystkie trasy mają swój początek i koniec w tym samym miejscu, stanowią zatem pętlę, którą można pokonać w dowolnym kierunku. Podana niżej długość trasy liczona jest od startu przy nadleśnictwie. W przy­padku podróżowania z Władysławowa, należy po dojeździe szlakiem czarnym odpowiednio łączyć inne szlaki.

Trasa nr l - rowerowa (szlak czarny) o długości 23,5 km, trudna
Szlak dość trudny, trzeba pokonać liczne pagórki. Trasa bie­gnie w terenie leśnym i polnym, malownicza krajobrazowo. Po drodze znajduje się 8 punktów dydaktycznych (bez punku nr 9) i 4 miejsca widokowe. W początkowej jego części biegnie razem ze szlakiem brązowym. Bie­gnie przez las Zdrojki, wsie: Obrębizna, Józefów, Huta Józefów, Izabelin, Międzylesie, Małoszynę, Dąbrowę i Grabieniec oraz wzgórza zwane Szadowskimi Górami i Karpatami. Prowadzi przez najgłębszy w naszej okolicy jar w Międzylesiu. W Karpatach dwa punkty widokowe: nr 3 - na wysokości 154 m n.p.m., skąd widok na Władysławów oraz Turek i nr 4, skąd widać zbocza Księżej Góry, szczególnie malownicze wiosną i jesienią. Z punktu widokowego nr 5 w Grabieńcu podziwiamy widok na Karpaty, w dole wieś Małoszyna. Na trasie malownicze leśne kapliczki.

Trasa nr 2 - rowerowa (szlak brązowy), 14,5 km, łatwa.
Na trasie 5 punktów dydaktycznych (punkty nr: l, 2, 3, 4, 5). Z punktu widokowego we wsi Obrębi-zna podziwiamy rozległy widok na okolice. Można obejrzeć pomnik żołnierzy AK oraz ciekawą studnię po­łożoną wysoko na zboczu, z której do niedawna miesz­kańcy wsi Szadowskie Góry pobierali wodę do picia. Miejscami strome podjazdy, teren leśny i polny.

Trasa nr 3 - rowerowo-piesza (szlak czerwony), 11 km, łatwa.
Prowadzi wokół lasu Zdrojki głów­nie granicą polno-leśną oraz w terenie leśnym. Można obejrzeć suche parowy w lesie Zdrojki, pomnik żołnie­rzy AK oraz punkty dydaktyczne nr: 5, 4, 9. W parowach miejscami rower trzeba przenosić.

Trasa nr 4 - rowerowo-piesza (szlak zielony), 4,6 km, łatwa.
Oglądamy 3 punkty dydaktyczne (nr 2, 3, 5). Prowadzi przez teren leśny oraz granicę polno-leśną. Można dojść do punktu widokowego na Kukułowej Górze oraz punktu dydaktycznego nr 1.

Trasa 5 - piesza (szlak żółty 1), 3,6 km, łatwa
Początek z parkingu leśnego nr 1 - przy szosie do Władysławowa, trasa malownicza, w terenie leśnym. Wejście na Górę Grebera, w połowie trasy - na wznie­sieniu Konstantów - punkt widokowy na miasto.

Trasa 6 - piesza (szlak żółty 2), 2,6 km, łatwa
Początek na parkingu leśnym nr 2 - za warsztatami nadleśnictwa, przy dro­dze do Obrębizny. Na tra­sie punkt dydaktyczny nr l - uprawy leśne oraz punkt widokowy na Kukułowej Górze. Rozległy widok na mia­sto, elektrownię i zwałowisko w Pęcherzewie.

Trasa 7 - piesza (szlak żółty 3), 3,5 km, dość łatwa
Początek na parkingu leśnym nr 3 przy szosie do Władysławowa, koło Małoszyny. Po drodze ogląda­my pomnik żołnierzy AK oraz suche parowy w lesie Zdrojki. W parowach nie zbaczamy ze szlaku, gdyż łatwo zabłądzić. Parowy mają liczne odgałęzienia.

do góry

PRZYDATNE INFO

Starostwo Powiatowe w Turku
ul. Kaliska 59, 62 - 700 Turek, tel.: + 48 (0 63) 289 62 00

KOMENDA POWIATOWA POLICJI W TURKU
ul. Legionów Polskich 3, 62-700 Turek,
Tel. 063 289 82 00; tel. zaufania 063 289 82 97

do góry

Informacje zredagowane przez zespół ZWIEDZAJMY.PL na podstawie materiałów udostępnionych nam dzięki uprzejmości Starostwa Powiatowego w Turku. Szczególne podziękowania za życzliwość i współpracę dla Pani Małgorzaty Kurzawa.

 
WYZNACZ TRASĘ Z


 
galeria
|| podziękowania i patronaty || redakcja serwisu || regulamin serwisu || PLIKI COOKIES ||
 
 
©2008 zwiedzajmy.pl
copyright GRUPA 2G - wszystkie prawa zastrzezone