zwiedzajmy.pl Polska  
WYSZUKAJ W SERWISIE

strona główna
małopolskie
Andrychów
Bochnia
Brzesko
Czarny Dunajec
Gmina Czorsztyn
Kalwaria Zebrzydowska
Kraków
Krynica-Zdrój
Limanowa
Nowy Sącz
Nowy Targ
Olkusz
Oświęcim
Powiat Krakowski
Powiat Myślenicki
Rabka-Zdrój
Sucha Beskidzka
Szczawnica
Wadowice
Wieliczka
Sucha Beskidzka

    KRÓTKI OPIS     ZABYTKI I MUZEA    INNE ATRAKCJE     NA WYCIECZKI     PRZYDATNE INFO    

 

KRÓTKI OPIS

Sucha Beskidzka leży w pięknej kotlinie śródgórskiej, u ujścia rzeki Stryszawki do Skawy, na pograniczu trzech czę­ści Beskidów. Od południa opadają nad miasto stoki Magurki (872 m n.p.m.) i Pykowicy (605 m n.p.m.j, wchodzące w skład Pasma Jałowieckiego w Beskidzie Żywieckim, od północnego zachodu dominują nad Suchą kulminacje Jasienia (521 m n.p.m.) i Lipskiej Góry (631 m n.p.m.) w Beskidzie Małym, zaś na północnym wschodzie przyciąga wzrok kształtna sylwetka Mioduszyny (632 m n.p.m.), najdalej wysuniętego na zachód wznie­sienia głównego grzbietu Pasma Koskowej Góry w Beskidzkie Makowskim.

Historyczne centrum miasta wraz z rynkiem, zespołem kościelno-klasztornym i pobliskim zespo­łem zamkowo-parkowym mieści się nieco na zachód od ujścia Stryszawki do Skawy, zaś główna oś zabu­dowy miejskiej skupia się na linii wschód-zachód wzdłuż szerokiej w tym miejscu doliny Stryszawki. Główną arterią komunikacyjną Suchej jest ulica Mickiewicza, przy której mieści się większość urzę­dów i sklepów, a także nowoczesny pasaż handlowy.

Charakterystycznym elementem suskiego krajobrazu są liczne osiedla i przysiółki, powstają­ce na przestrzeni wielu lat - w dolinach potoków spływających z pobliskich wzniesień (największe i najważniejsze z nich to Błądzonka i Zasypniczanka), a także bezpośrednio na stokach gór otacza­jących miasto, zwłaszcza na północnych stokach Magurki.

Mozaika wielobarwnych zabudowań łączy się z zielenią lasów, pokrywających okoliczne zbocza i wzniesienia, a gdy dodamy do tego jeszcze błękit nieba, szum potoków i śpiew ptaków, brzmiący ponad polami, zagajnikami i łąkami odległymi już zaledwie o kilka, kilkanaście minut drogi od ścisłego centrum miasta, to nie pozostaje nic innego, jak pod­dać się urokowi tego miejsca.

do góry

ZABYTKI I MUZEA

Zespół zamkowo-pałacowy
Każdy, kto zawita do Suchej Beskidzkiej, powinien obowiązkowo odwiedzić zamek, który jest nie tylko najcen­niejszym zabytkiem miasta, lecz także jedną z najciekawszych rezydencji prywatnych w skali Małopolski. To właśnie tutaj zamieszkał Gaspare Castiglione, gdy postanowił osiąść na stałe w Su­chej - a dziś jego polskie miano, „Kasper Suski", nosi hotel i stylowa restauracja mieszczące się w części zamkowych pomieszczeń. To tutaj tak­że rezydowali na przestrzeni kolejnych wieków przedstawiciele wybitnych polskich rodów, włada­jących dobrami suskimi: Komorowscy, Wielopolscy, Braniccy i Tarnowscy. Dziś zamek pozostaje włas­nością gminy - a więc tak naprawdę wszystkich mieszkańców miasta - i stanowi centrum życia kulturalnego Suchej. Ma tu swoją siedzibę Miejski Ośrodek Kultury - Zamek, Gminne Centrum Informacji, Wyższa Szkoła Turystyki i Ekologii oraz nowo powstałe Muzeum Miejskie.

Park
Po stronie południowej zamku rozciąga się piękny park. Na przestrzeni wieków kilkakrotnie przekształcany, dzisiaj w większości ma kształt XIX-wiecznego romantycznego założenia w stylu tzw. „parku angielskiego" z malowniczym stawem i mostkami. Dużą wartość przyrodniczą przedsta­wia również drzewostan, w którym nie brak cen­nych i rzadkich gatunków.

Park jest ulubionym miejscem spacerów wielu mieszkańców miasta i przybywających do niego turystów. Na jego północnych obrzeżach, na lewo od zamku, stoi interesujący, neogotycki budy­nek dawnej oranżerii, wzniesiony z cegły w 2. poł. XIX w. na miejscu wcześniejszego. Warto dodać, że owoce cytrusowe, uprawiane tu przed laty, sprze­dawane były m. in. na Rynku Kleparskim w Krako­wie. Z kolei na zachodnim skraju parku zamkowego wznosi się długi budynek parterowy, nakryty ładnym gontowym dachem siodłowym. To tzw. „Domek Ogrodnika" z XVIII/XIX w., w którym mieści się Izba Regionalna Towarzystwa Miłośników Ziemi Suskiej z interesującą ekspozycją etnograficzną, poświeconą życiu codziennemu i kulturze mate­rialnej Górali Babiogórskich i Żywieckich, zamiesz­kujących okolice Suchej. Można tu obejrzeć m.in. rekonstrukcję wnętrza izby mieszkalnej i komory, a także szałasu pasterskiego wraz z wyposażeniem (przed laty pasterstwo było jednym z podstawo­wych zajęć mieszkańców okolic Suchej, co wiązało się z napływem na te tereny ludności pochodzenia wołoskiego), kuźnięz 1. poł, XIX w. przeniesioną tu z Zawoi, zbiór przyrządów do obróbki drewna, lnu i wełny (m.in. dwustuletni warsztat tkacki), daw­ne narzędzia kuchenne i rolnicze, a także zabawki drewniane, z których słynie zwłaszcza sąsiadująca z miastem Stryszawa. Ekspozycję uzupełniają dzie­ła twórców ludowych.

Muzeum Miejskie Suchej Beskidzkiej
Muzeum mieści się w południowym skrzydle zamku suskiego. Zbiory Muzeum to dzieła sztu­ki, archiwalia, starodruki, fotogramy, ryciny oraz dokumenty związane z historią miasta, parafii suskiej oraz zamku i zamieszkujących go rodów szlacheckich. Muzeum jako jedyne w Polsce prezentuje niezwykle cenną kolekcję malarstwa Habsburgów Żywieckich, pochodzącą z prywat­nych zbiorów, łącznie z portretami par cesarskich. Zwiedzający mogą obejrzeć także ubiory szlache­ckie z okresu renesansu i baroku, pospacerować po renesansowych krużgankach oraz zwiedzić Salę Rycerską i kaplicę zamkową pod wezwa­niem Św. Piotra Apostoła. Inauguracja działalno­ści Muzeum nastąpiła 15 września 2007 roku.

Zespół kościelno-klasztorny
Kolejnym bardzo cennym skupiskiem zabytków na terenie Suchej Beskidz­kiej jest zespół kościelno-klasztorny usytuowany powyżej rynku. Powstanie suskiej świątyni wiąże się - po­dobnie jak główna rozbudowa zamku - z osobą Piotra Komorowskiego. Obok kościoła ufundo­wał on również klasztor, do którego w 1624 r. sprowadził kanoników regularnych laterańskich z kościoła Bożego Ciała na Kazimierzu (obecnie dzielnicy Krakowa). Najcenniejszym obiektem zespołu kościelno-klasztornego jest tzw. stary kościół pod we­zwaniem Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny, wzniesiony w latach 1613-1614. Bryła kościoła utrzymana jest w tradycjach późnogotyckich, cze­go przykładem są m. in. charakterystyczne szkarpy opinające budowlę z zewnątrz, urozmaicają ją jednak liczne renesansowe elementy architektoniczno-zdobnicze. Świątynia jest budowlą jedno-nawową, z niewielkim prezbiterium zamkniętym ścianą prostą i boczną kaplicą Matki Bożej Bolesnej z połowy XVII w.; nie posiada wieży, a jedynie nie­wielką, krytą blachą sygnaturkę. Z kolei wyposaże­nie wnętrza utrzymane jest głównie w duchu ba­roku i rokoka. W krypcie pod prezbiterium znalazł miejsce wiecznego spoczynku Piotr Komorowski i członkowie jego rodziny.
Kościół jest połączony z sąsiednim, późno-renesansowym budynkiem dawnego klasztoru kanoników regularnych laterańskich (obecnie peł­niącym funkcję plebanii) przejściem arkadowym. Na jego przedniej ścianie warto zwrócić uwagę na dwie niewielkie renesansowe tafle majolikowe, przedstawiające scenę Ukrzyżowania i herb Korczak fundatora kościoła i klasztoru Piotra Komorowskie­go. Ten sam herb umieszczony na kartuszu zdobi szkarpę opinającą zachodnią ścianę kościoła, tuż obok arkady. Z kolei we wnęce wewnątrz arkady umieszczono kamienny posąg Chrystusa upadają­cego pod krzyżem z końca XVIII w.
Z tego samego okresu co stary kościół i klasztor pochodzą trzy zachowane – spośród pierwotnych siedmiu - kaplice przykościelne, położone na terenie dawnego cmentarza, który - jak to powszechnie praktykowano aż do końca XVIII w. - znajdował się tuż przy kościele. Najwyż­sza z nich posiada górną, drewnianą kondygnację, dobudowaną w 1818 r.  pełni funkcję dzwonnicy, w kondygnacji dolnej mieści się krypta grobowa, miejsce pochówku właścicieli dóbr suskich -Wie­lopolskich i Branickich. W ostatnich latach na terenie zespołu kościelno-klasztornego trwają intensywne prace remontowe. Dzięki nieustannym staraniom obecnego proboszcza, ks. Stanisława Bogacza, stary kościół wraz z ocalałymi kaplicami odzyskuje swoją dawną świetność. Wygląd kościelnego wzgórza zmienił się diametralnie w latach 1897-1908, kiedy to wzniesiony został nowy kościół, którego wielka bryła i strzelista, wysoka na 54 metry wieża są dzisiaj dominującym punktem w panoramie Suchej.

Karczma „Rzym”
Przysadzista, ciemna sylwetka karczmy „Rzym" jest najbardziej charakterystycz­nym elementem suskiego rynku. Wielu podróżnych, którzy kiedykolwiek choćby tylko prze­jeżdżali przez Suchą, kojarzy sobie to miasto właśnie z nią, zwłaszcza jeśli po drodze zatrzymali się tutaj i posilili jedną z potraw regionalnych, okrasiwszy ją rzecz jasna odpowiednim napitkiem (to ostatnie oczywiście dotyczy wyłącznie pasażerów..,). Karczma od wielu lat otwiera swe podwoje dla strudzonych wędrowców - z tym że dzisiaj go­ści głównie turystów, a kiedyś przesiadywali tu naj­częściej kupcy przybywający na suskie targi. Wieść niesie, że bywali tu także nieraz zbójnicy, którzy pokrzepiwszy się jadłem i napitkiem dokonywali podziału łupów, zagrabionych w okolicznych gó­rach ... Może właśnie z tego powodu do karczmy zawitał kiedyś sam Mefistofeles, a z chwilowego braku zbójców zastawił tu sidła na Imć Twardowskiego, o czym pisał Adam Mickiewicz w swojej balladzie„Pani Twardowska":

Ta karczma „Rzym" się nazywa!
Kładę areszt na waszeci!

Dziś te pamiętne, mrożące krew w żyłach wydarzenia upamiętniają wizerunki ich bohate­rów, zamieszczone wewnątrz karczmy, a także stanowiące element fontanny na rynku. Karczma „Rzym" jest cennym zabytkiem ar­chitektury drewnianej, wzniesionym w XVIII w., Zrębowa, pokryta potężnym czterospadowym gontowym dachem, od strony frontowej ozdo­biona arkadowymi podcieniami, wspartymi na profilowanych słupach, zamkniętych od dołu balustradą. Wejście do karczmy zdobi - jak pisał Mickiewicz - „karczmy godło, koń", tyle że dziś już nie „malowany na płótnie", ale metalowy. Przy­pomnijmy, że koń jest podstawowym elementem obecnego herbu miasta, a także herbu Wielopol­skich, za czasów których karczma została wybudo­wana, co dowodzi w sposób niezbity, że to właśnie suski „Rzym" jest tym „mickiewiczowskim". Warto o tym pamiętać, bo pod wpływem popularności „Pani Twardowskiej" powstało później w Polsce wiele innych karczem o tej nazwie... Wejście prowadzi do centralnie usytuowanej sieni, skąd można przejść dalej, do jednej z dwóch sal: restau­racyjnej lub kawiarnianej. W salach zachowały się stare, belkowane stropy, jednak sam obecny układ pomieszczeń jest już wynikiem gruntownej reno­wacji, przeprowadzonej wiatach 60-tych XXw. Karczma „Rzym" jest jednym z punktów Szlaku Architektury Drewnianej w Małopolsce.

Inne ciekawe
Zabytkowe zespoły: zamkowo-parkowy i kościelno-klasztorny oraz karczma „Rzym" to niewątpliwie najcenniejsze zabytki Suchej Beskidzkiej, lecz nie jedyne. Spaceru­jąc ulicami i ścieżkami miasta oraz jego najbliższych okolic - np. idąc za biało-niebieskimi znakami szla­ku miejskiego, który prowadzi obok niemal wszyst­kich najciekawszych miejsc, rozpoczynając się i kończąc przy dworcu PKP - warto zwrócić uwagę także na kilka innych obiektów. Jednym z nich jest kaplica z 1773 r. na wzgórzu Jasień, wznoszącym się ponad zamkiem. Jest ona zwana „kaplicą kon­federatów barskich", zbudowana bowiem została na pamiątkę potyczki, jaką konfederaci, zwani po-wszechnie„Rycerzami Maryi", stoczyli w tym rejonie z Moskalami w 1771 r. To właśnie w trakcie tego starcia w ręce wroga miał wpaść Maurycy August Beniowski, żołnierz i podróżnik, barwna postać, upamiętniona m.in. przez Juliusza Słowackiego wjednym z poematów. Kapliczka jest zbudowana z kamienia łamanego w formie maleńkiego, jedno-nawowego kościółka. W części ołtarzowej znajduje się obraz Matki Boskiej Częstochowskiej, patronki konfederatów. Tak w przeszłości, jak i dzisiaj jest ona miejscem patriotycznych nabożeństw i mszy Św., odprawianych w intencji Ojczyzny.

Kilka ciekawych budynków wznosi się rów­nież wzdłuż głównej osi komunikacyjnej miasta, jaką tworzą ulice: Piłsudskiego, Mickiewicza i Role. Warto wśród nich wymienić m.in.: ceglany gmach dawnego magistratu przy ul. Piłsudskiego 23 (obec­nie siedziba Biblioteki Suskiej) i podobny do niego, pochodzący z tego samego okresu (1. dekada XX w.) gmach dawnego c.k. Sądu Powiatowego i Urzędu Podatkowego przy ulicy Mickiewicza (dzisiaj Sąd Re­jonowy) oraz zabudowę Rynku pochodzącą w znacz­nej części z XIX/XX w. Idąc dalej ulicą Mickiewicza w kierunku zachodnim koniecznie trzeba zwrócić uwagę także na trzy ciekawe drewniane budynki wzniesione w charakterystycznym „szwajcarskim" stylu. To tzw.„dworki oficjalistów zamkowych", wy­budowane na potrzeby suskiego dominium w 2. poł. XIX w. Po drugiej stronie ulicy możemy oglądać za­budowania zupełnie innego rodzaju i z innej epoki - nowoczesny, barwny pasaż handlowy, zaprojekto­wany przez architekta Marka Kołodziejczyka w latach 90-tych XX w., który świetnie wkomponował się w pejzaż miasta i jest dziś jednym z jego najbardziej charakterystycznych elementów. Ciekawy jest także budynek dworca kolejowego, wzniesiony w stylu charakterystycznym dla rozwiązań stosowanych przy projektowaniu budynków stacyjnych przy linii kolei transwersalnej w latach 80-tych XIX w.

do góry

INNE ATRAKCJE

Kryta pływalnia
Turyści odwiedzający Suchą Beskidzką mogą skorzystać z oferty krytej pływalni. Ten nowoczesny obiekt, wspólna inwestycja Gmi­ny Sucha Beskidzka i Starostwa Powiatowego w Suchej Beskidzkiej, zostat otwarty w 2005 r. Wewnątrz znajdują się: główny basen o wy­miarach 25 x 12 m i głębokości 1,2-1,8 m oraz basen rekreacyjny (maksymalna głębo­kość: 1,2 m), wyposażony w tryskacze wodne brzegowe, kaskadę brzegową, masaż ścienny trzydyszowy, małą nieckę dla dzieci z grzyb­kiem wodnym, jacuzzi, otwartą rynnę zjeż­dżalni wewnętrznej o długości ok. 60 m. Na terenie krytej pływalni można także skorzystać z sauny, gabinetu odnowy biologicznej, sali do ćwiczeń fitness, a także kawiarni i bufetu. Obiekt jest także areną zawodów pły­wackich, które można obserwować z widowni, liczącej łącznie 174 miejsca siedzące.
Kryta pływalnia jest czynna codziennie w godz. 6.30-22.00. Mieści się przy ul. Zielonej 1, obok budynków Zespołu Szkół im. W. Witosa, naprzeciwko dwora PKP (tel. 33 874 55 30).

kryta pływalniapływalnia

do góry

NA WYCIECZKI

Szlaki górskie piesze

Szlak czerwony: Sucha Beskidzka - Zawoja Przysłop - Zawoja Centrum (czas przejścia: ok. 3 godz.30min.)
Jest to trasa nie tylko o wybitnych walo­rach krajobrazowych, ale także bardzo ważna z historycznego punktu widzenia. To właśnie szlak czerwony z Suchej do Zawoi jest najstarszą polską znakowaną trasą turystyczną w Beskidach Zachod­nich, wytyczoną w 1906 r. przez Hugona Zapałowi-cza. Rozpoczyna się przy stacji PKP w Suchej, skąd prowadzi ul. Spółdzielców obok hotelu Monttis na stok Magurki, zwany popularnie „Cholerne", co jest nawiązaniem do epidemii, jaka nawiedziła mia­steczko w połowie XIX w. (po drodze mijamy dawny cmentarz ofiar zarazy, oznaczony krzyżem). Wyżej trudy stromego podejścia rekompensuje ładny widok na Suchą i jej najbliższe okolice. Dalej szlak prowadzi fragmentami lasów i pól, mijając domy os. Podksięże, a następnie obchodzi od wschod­niej strony szczyt Magurki (872 m n.p.m.), mijając miejsce, w którym z lewej dochodzą znaki niebie­skie szlaku z Makowa Podhalańskiego, a następnie - znacznie już dalej - wyprowadzając na pokryty licznymi zabudowaniami, południowy stoktej góry, skąd roztaczają się wspaniałe widoki, zwłaszcza na Babią Górę i Pasmo Polic. Pomiędzy domami wie­dzie na przełęcz Przysłop (661 m n.p.m.), przecina­jąc po drodze opisany niżej szlak czarny, a następnie sprowadza do Zawoi Centrum przez osiedle Smyra-ki. Z Zawoi powrót do Suchej Beskidzkiej jednym z licznych autobusów lub busów.

Szlak czarny: Sucha Beskidzka - Zawoja Przysłop - Zawoja Zakamień - Zawoja Marszaiki (czas przejścia: ok. 3 godz. 15 min.)
Trasa ta, podobnie jak poprzednia, prowadzi stokami Magurki, tyle że od drugiej, zachodniej strony. Rozpoczyna się także przy stacji PKP w Su­chej Beskidzkiej, skąd prowadzi początkowo ul. Mi­ckiewicza na zachód, wspólnie ze znakami zielo­nymi. Rozwidlenie obu szlaków ma miejsce obok budynku Szkoły Podstawowej nr 2. Znaki czarne skręcają tu w boczną drogę (ul. Zasypnica), biegną­cą obok szkoły na południe i prowadzą dłuższy od­cinek wśród zabudowań os. Zasypnica, a następnie wchodzą w las i stromiej wspinają się na przełęcz pomiędzy Surzynówką i Magurką w rejonie os. Jani­ki (ok. 800 m n.p.m.; w tym miejscu z prawej strony dochodzi szlak niebieski z Krzeszowa i Stryszawy). Dalej trasa prowadzi w dół, przecinając opisywany wyżej szlak czerwony, a następnie, pomiędzy za­budowaniami os. Przysłop, doprowadza do kościoła i klasztoru karmelitów bosych w Zawoi Zakamień. Minąwszy klasztor szlak wiedzie dalej stokami Urwiska (677 m n.p.m.), zbiegając do Zawoi Gołyni, a następnie do głównej szosy przez Zawoję w re­jonie os. Marszałki, skąd można wrócić do Suchej Beskidzkiej autobusem lub busem.

Szlak niebieski: Sucha Beskidzka - Mio­duszyna (632 m n.p.m.) - Maków Podhalański - stok Magurki (czas przejścia: ok. 5 godz. 30 min.; do Makowa Podhalańskiego ok. 3 godz.)
Okrężny szlak, prowadzący przez góry, wzno­szące się ponad doliną Skawy na odcinku Sucha Beskidzka - Maków Podhalański. Można go poko­nywać w całości, bądź też dzieląc na dwa krótsze od­cinki z punktem wyjścia lub zejścia w Makowie Pod­halańskim. Szlak rozpoczyna się przy ul. Mickiewicza w Suchej obok siedziby Oddziału PTTK„Ziemi Babio­górskiej" i prowadzi na rynek, a następnie ul. Za­mkową, przez most na Stryszawce, przekraczając tory kolejowe. Wkrótce skręca w prawo, prowadząc pod drogą Wadowice - Nowy Sącz, a następnie przez wiszący most na Skawie. Pomiędzy domami os. Garce trasa wznosi się na stok, doprowadza­jąc do os. Dział Makowski, gdzie skręca na północ i wiedzie na szczyt Mioduszyny (632 m n.p.m.). Od tego miejsca szlak utrzymuje generalnie kierunek wschodni, biegnąc - w znacznej części lasem -wzdłuż głównego grzbietu pasma Koskowej Góry, pozostawiając po prawej wierzchołek Polany (611 m n.p.m.). W końcu doprowadza w rejon os. Zagórze, należącego do Makowa Podhalańskiego i mija miej­sce pamięci i niewielki pomnik poświęcony ofiarom pacyfikacji tego osiedla przez hitlerowców w 1944 r. Wkrótce szlak osiąga asfaltową drogę lokalną, łączącą Jachówkę z Makowem, którą sprowadza w prawo w dół do centrum miasta (po drodze kilka skrótów pieszych ścinających serpentyny szosy), mijając kościół parafialny, rynek makowski i docie­rając do dworców PKP i PKS. Stąd znaki niebieskie prowadzą na wschód, a następnie południowy wschód. Przekraczając tory kolejowe i pokonując most na rzece Skawie szlak wchodzi na teren Grzechyni, przez pewien czas prowadzi główną drogą przez wieś wśród jej zabudowań, a następnie skręca w prawo, prowadząc odtąd dłuższy odcinek wśród pól ponad wsią. Utrzymując wciąż zachodni kierunek trasa omija od północy wierzchołek Ostrej Góry (565 m n.p.m.), docierając w końcu do zabudowań w rejonie os. Nowy Świat, należącego już do Suchej Beskidzkiej. Stąd wznosi się na grzbiet opadający ze szczytu Magurki, gdzie szlak niebieski kończy się w miejscu połączenia z opisywanym wcześniej szlakiem czerwonym, który sprowadza w prawo do centrum Suchej.

Szlak zielony: Sucha Beskidzka - Lipska Góra (631 m n.p.m.) - Żurawnica (724 m n.p.m.) - Krzeszów (czas przejścia: ok. 3 godz. 15 min.)
Trasa rozpoczyna się przy dworcu PKP w Su­chej i początkowo prowadzi ul. Mickiewicza wraz ze znakami czarnymi. Na rozwidleniu obok budyn­ku Szkoły Podstawowewej nr 2 znaki zielone skrę­cają w prawo, pokonują przejazd kolejowy i most na Stryszawce, a następnie prowadzą pomiędzy domami os. Kułasówka, rozpoczynając wkrótce dość strome podejście na szczyt Lipskiej Góry (631 m n.p.m.). Pokonawszy szczyt, szlak obniża się na przełęcz Lipie (516 m n.p.m.) oddzielającą górną Błądzonkę, pozostającą w granicach Suchej od osiedli należących już do Stryszawy, a następnie wznosi się w kierunku Gołuszkowej Góry stokiem, z którego roztaczają się wspaniałe widoki na Be­skidy - zwłaszcza rejon Babiej Góry i Pasmo Polic. Trasa obchodzi szczyt Gołuszkowej Góry (715 m n.p.m.) od północy, gdzie łączy się ze znakami czerwonymi szlaku wiodącego z Zembrzyc. Oba szlaki kierują się na zachód, mijając malownicze os. Carchel i osiągają grzbiet Żurawnicy, pokryty efektownymi wychodniami piaskowca. W rejonie szczytu Żurawnicy (724 m n.p.m.) znaki czerwone odchodzą w prawo w dół, zaś znaki zielone prowa­dzą nadal na wprost, omijają od południa zachodni wierzchołek Żurawnicy, opuszczają las i docierają do zabudowań Krzeszowa. W dalszym ciągu szlak wiedzie pomiędzy domami, mija kościół i do­chodzi do głównej szosy prowadzącej przez wieś i przystanku, z którego można powrócić do Suchej Beskidzkiej autobusem lub busem. Znaki zielone prowadzą stąd dalej na Łamaną Skałę.

 

Szlaki rowerowe

Wszystkie trasy rozpoczynają się przed suskim zamkiem.

Trasa 1
ul. Zamkowa - Jasień -ul. J. hr. Jarnowskiego - ul. Zamkowa (4 km, znaki żółte, czas przejazdu ok. 25 min.)

Trasa 2
ul. Zamkowa - os. Bacowie -os. Koźle-ul. Błqdzonka-ul. BatalionówChłopskich - ul. J. hr. Tarnowskiego - ul Zamkowa (8,4 km, znaki niebieskie, czas przejazdu ok. 50 min.)

Trasa 3
ul. Zamkowa - Rynek - ul.. cielna - ul. 3 Maja - os. Podksieże - os. Bielasy - Grzechynia - os. Za Wodq - os. Za-recbki - os. Sumerówka - ul. Wad Skawą - ul. Pił­sudskiego - Rynek - ul. Zamkowa (23,7km, znaki pomarańczowe, czas przejazdu ok. 110 min.)

Trasa 4
ul. Zamkowa - Rynek - ul. Koś­cielna - ul. 3. Maja - os. Podksięże - Magurka - Zawoja Zakamień (9,9 km, znaki zielone, czas przejazdu ok. 65 min.)

Trasa 5
ul. Zamkowa - Rynek - ul. Koś­cielna - ul. 3. Maja - os. Podksięże - Magurka -Zawoja Przysłop - Stryszawa Hucisko - Stry­szawa - os. Role - ul. Mickiewicza - Rynek - ul. Zamkowa (21,7 km, znaki bordowe, czas przejazdu ok. 100 min.)

do góry

PRZYDATNE INFO

GOPR
ul. 29 Stycznia, tel. 33 87417 77,
www.gopr.babiagora.iap.pl

PTTK  Oddział w Suchej Beskidzkiej
ul. Mickiewicza 38, tel. 33 874 36 70

Zespół Opieki Zdrowotnej -Szpital Rejonowy
ul. Szpitalna 22 tel. 33 872 31 00 www.zozsuchabeskidzka.pl

Miejska Przychodnia Zdrowia
ul. Handlowa 1, tel. 33 874 22 60,33 874 28 17

Komenda Powiatowa Państwowej Straży Pożarnej
ul. Makowska 26, tel. 33 874 18 00, fax 33 877 05 91

Komenda Powiatowa Policji
ul. Mickiewicza 47 tel. 33 874 52II
www.sucha-beskidzka.policja.gov.pl

Straż Miejska
ul. Mickiewicza 19, centr.33874 2341,tel. 33 8/495 21, lei. kom. 507 055 413
e-mail: straz@sucha-beskidzka.pl

Urząd Pocztowy
ul. Mickiewicza 50 tel. 33 874 23 38

Miejski Ośrodek Kultury - Zamek
ul. Zamkowa 1, tel. 33 874 13 03, www.zameksuski.pl

Muzeum Miejskie Suchej Beskidzkiej
ul. Zamkowa 1, tel. 33 8/4 26 05, e-mail: nuizeumi@sucha-beskidzka.pl

 

do góry

Informacje zredagowane przez zespół ZWIEDZAJMY.PL na podstawie materiałów udostępnionych nam dzięki uprzejmości Działu Promocji Urzędu Miasta Sucha Beskidzka.

 
WYZNACZ TRASĘ Z


 
galeria
|| podziękowania i patronaty || redakcja serwisu || regulamin serwisu || PLIKI COOKIES ||
 
 
©2008 zwiedzajmy.pl
copyright GRUPA 2G - wszystkie prawa zastrzezone