zwiedzajmy.pl Polska  
WYSZUKAJ W SERWISIE

strona główna
lubelskie
Kraśnik
Lubartów
Łęczna
Powiat Włodawski
Puławy
Świdnik
Zamość
Powiat Włodawski

    KRÓTKI OPIS     ZABYTKI I MUZEA    INNE ATRAKCJE     NA WYCIECZKI     PRZYDATNE INFO    

 

KRÓTKI OPIS

Powiat włodawski leży w środkowej części  województwa lubelskiego przy granicy z Białorusi i Ukrainy. Zajmuje powierzchnię 1256 km2 i liczy 45 794 mieszkańców. Posiada rozwiniętą sieć dróg pozwalających na dobrą komunikację z Chełmem, Lublinem, Warszawą i Białą Podlaską. Powiat ma charakter rolniczy, a użytki rolne stanowią połowę jego powierzchni.
Na jego obszarze działają 4 863 indywidualne gospodarstwa rolne, których średnia powierzchnia wynosi ponad 9 ha i jest największą w województwie. Położenie na terenie Pojezierza Łęczyńsko - Włodawskiego sprzyja rozwojowi agroturystyki.

do góry

ZABYTKI I MUZEA

WŁODAWA
Murowany, późnobarokowy KOŚCIÓŁ pw. św. Ludwika wzniesiony w latach 1739-1780 z fundacji Ludwika i Antoniego Pociejów, Flemingów i Czartoryskich, wg projektu architekta Pawła Fontany. Pod świątynią znajdują się krypty grobowe zakonników. Wnętrze kościoła zdobi późnobarokowa polichromia z XVII w. uważana za dzieło malarzy paulińskich: braci Antoniego i Wojciecha Dobrzanieckich z Jasnej Góry i Gabriela Sławińskiego. Polichromia wykonana techniką al fresko, przedstawia, m. in.:cykl scen z życia św. Ludwika, sceny z Nowego Testamentu, iluzjonistyczne ołtarze i kopułę oraz inne elementy architektoniczne ołtarzu głównym znajduje się obraz Matki Boskiej Częstochowskiej, w srebrnej sukni. KLASZTOR wzniesiony w latach 1711-1717 wg projektu architekta Józefa Pioli. Na elewacji widnieje tablica upamiętniająca fundatora Ludwika Pocieja. W pobliżu klasztoru znajduje się BUDYNEK FOLWARCZNY (kuchnia klasztorna) zbudowany na krawędzi skarpy nadbużańskiej w poł. XVIII w. Ta późnobarokowa murowana, podpiwniczona budowla po kasacie zakonu w 1864 roku została zamieniona na mieszkania. Po zewnętrznej stronie ogrodzenia kościoła znajduje się figura św. Jana Nepomucena z XVIII w.

mapa powiatuZanim powstała w XIX w. istniejąca strong>CERKIEW PRAWOSŁAWNA pw. Narodzenia Najświętszej Marii Panny , w 1790 wybudowano cerkiew unicką, drewnianą pod wezwaniem zachowanym do dziś. Z niewiadomych przyczyn spaliła się 12 lutego 1813 roku. Obecna zbudowana w latach 1840-1842 jako unicka, od 1875 roku prawosławna, przebudowana w stylu bizantyjsko - klasycystycznym, na planie krzyża greckiego z wieżą i trzema absydami. Wewnątrz znajduje się klasycystyczna polichromia z 1842 r. oraz ikonostas z 1843 r. z ikonami XVII i XVIII - wiecznymi. Cerkiew jest usytuowana na krawędzi skarpy nadbużańskiej.

ZESPÓŁ SYNAGOGALNY: Wielka Synagoga, Mała Synagoga, Dom Pokahalny.
Murowana WIELKA SYNAGOGA zbudowana w późnobarokowym stylu, na miejscu drewnianej świątyni w latach 1764-1774, częściowo z fundacji Czartoryskich. Od 1983 r. stanowi część obiektów, w którym swą siedzibę ma Muzeum Pojezierza Łęczyńsko - Włodawskiego. Jest budowlą prostokątną, z kwadratową salą męską z dwoma parterowymi babińcami wzdłuż jej boków. W frontowych narożach znajduje się para piętrowych alkierzy i prostokątny przedsionek pomiędzy nimi. Jedynym zachowanym elementem wyposażenia sali męskiej jest neobarokowa, wykonana na stiuku i bogato polichromowana szafa ołtarzowa ( aron ha-kodesz ) z 1936 r. Obecnie w budynku znajdują się stałe ekspozycje wystawowe: "Judaika, z pamiątkami po włodawskich Żydach", "Babiniec", "W pokoju Mełameda - nauczycielka szkoły religijnej", Z historii Żydów włodawskich", Autorska kolekcja rzeźb Jana Pawłowskiego.
Murowana MAŁA SYNAGOGA wzniesiona pod koniec XVIII wieku. Spełniała dwie funkcje, była domem modlitwy, jak również miejscem studiów Tory i ksiąg religijnych. Pochodzące z lat 30-tych XX w. malowidła ścienne sali męskiej przedstawiają postaci zwierząt, instrumenty, znaki zodiaku, jak również teksty modlitw i psalmów. Z pierwotnego wyposażenia Domu Modlitwy zachowały się jedynie drewniane obramowania szafek na księgi talmudyczne. Zniszczone zostały szafa ołtarzowa i bima.
Murowany DOM POKOHALNY z 1928 r. zbudowany przez Mordechaja-Motl Bigmana. Budynek pełnił funkcję administracyjną gminy żydowskiej, mieściła się w nim biblioteka żydowska. Obecnie w budynku mieści się administracja muzeum.
Interesującym zabytkiem miasta jest zespół handlowy w centrum, zwany "Czworobokiem", unikatowy w Polsce przykład kramów i jatek z okresu baroku. Wybudowany na planie kwadratu z obszernym wewnetrznym dziedzińcem, do którego wiodą dwie bramy wjazdowe.

Pomnik powstańców 1863 roku. Data powstania pomnika 1905 rok. Autorem projektu (fundator) jest m.in. p. Sadowski i p. Ostrowski. Pomnik znajduje się na cmentarzu parafialnym przy ulicy Piłsudskiego. Pomnik zbudowany został z czerwonej cegły i ma dwie kondygnacje zwieńczone metalowym krzyżem. Liczy ok. 5 metrów wysokości. Na obydwu poziomach w pomnik wmurowane są białe kamienne tablice, jednak tylko na położonej nizej umieszczono napisy: od strony zachodniej - "POWSTAŃCOM 1863 ROKU RODACY, WŁODAWA 1905", a od wschodu - "CZEŚĆ BOHATEROM". Przed pomnikiem znajdują się dwa groby żołnierskie z 1918 i 1919 r.: podoficera 1. Pułku Szwoleżerców Józefa Lebowicza oraz porucznika 1. Pułku Szwoleżerców Konstantego Żylińskiego.

Kolumna toksańska z 1766 roku, znajduje się w zachodniej części miasta, pośrodku promienistego skrzyżowania ul. 1000-lecia PP, ul. Kraszewskiego i ul. Jana Pawła II. Została ustawiona na nasypie ziemnym. Otoczono ją ogrodzeniem z płytami ku czci żołnierzy austriackich i niemieckich poległych w 1915 roku. Ma kształt zwieńczonej krzyżem kolumny toksańskiej na cokole.

Wola Uhruska
- Drewniany wiatrak koźlak z XIX w.
- Zabytkowy kościół i cerkiew
- Kapliczka z ok. 1920 przy ul. 1-go Maja
- Część budynku Zespołu Szkół z 1928 r.
- Pomnik poświęcony poległym i pomordowanym żołnierzom Lotnego Oddziału AK "Nadbużanka" - Wola Uhruska, ul. 1-go Maja.
- Pomnik poświęcony żołnierzom i ludności cywilnej poległym w czasie II wojny światowej- Wola Uhruska, ul. Parkowa (Dworzec PKP).

Hańsk
Murowana DAWNA CERKIEW PARAFIALNA prawosławna została wzniesiona na miejscu wcześniejszej w 1882 r. pod nadzorem arch. Tomasza Orłowskiego. Ok. 1921 r. zamieniono ją na kościół rzymsko-katolicki p.w. św. Rajmunda. W kościele znajdują się m.in.: ołtarz główny i dwa boczne z ok. 1716 r. autorstwa Szymona Słowikowskiego, przeniesione (1816) z rozebranego kościoła w Krasnymstawie, krucyfiks z 3. tercji XVIII w. z warsztatu Macieja Polejowskiego, chrzcielnica z końca XVIII w., XVIII-to wieczne ornaty.
- FIGURA Najświętszej Panny Marii Niepokalanego Poczęcia została ustawiona w 1945 r. na osi fasady kościoła, dawniej znajdowała się poza ogrodzeniem cmentarza cerkiewnego. Pochodzi prawdopodobnie z 1. poł. XVIII w.
- Murowana KAPLICZKA została zbudowana w XVIII-XIX w. Jest budowlą czterościenną, o trzech kondygnacjach (w górnej z czterech stron wnęki zamknięte koszowo) nakrytą daszkiem czterospadowym zwieńczonym krzyżem.

Urszulin
W odległości 60 km od stolicy województwa i największego miasta po prawej stronie Wisły - Lublina, 50 km od Chełma oraz 30 km od granicy z Ukrainą i przylegającego do niej Szackiego Parku Narodowego leży - GMINA URSZULIN - Perła Polesia i Pojezierza Łęczyńsko - Włodawskiego.
Istniejący od 1990 roku Poleski Park Narodowy, w którego bezpośrednim sąsiedztwie leży Urszulin, daje możliwośc odpoczynku wśród malowniczego krajobrazu oraz piękna nieskażonej i dziewiczej przyrody.
Na turystów czeka tu rozbudowana baza noclegowa, gospodarstwa agroturystyczne, wytyczone szlaki turystyczne i ściezki dydaktyczne, parkingi, zadaszenia i miejsca na ognisko. Urszulin to centrum usługow-handlowe i kulturalne gminy. W okresie letnim odbywają sie ttu coroczne imprezy okolicznosciowe i sportowe, takie jak: "biegi ekologiczne" z udziałem licznych gości z kraju i zagranicy w czerwcu oraz "Dni Urszulina" - impreza o zasigu regionalnym organizowana w lipcu.
Piękno krajobrazu zachęca do wypoczynku i przyciąga na nasze tereny coraz większe rzesze miłośników tej formy spędzania wolnego czasu, otwierając tym samym możliwości inwestowania w te tereny.

Stary Brus
Dawna CERKIEW FILIALNA grecko- katolicka została wzniesiona w latach 1805-7 z fundacji Karola Grzymały Dobieckiego, właściciela wsi. Po pożarze w 1835 r. została odrestaurowana. Do 1865 r. była jednocześnie kaplicą dworską, od 1867 r. przejęła ją administracja rządowa, zamieniona na cerkiew prawosławną (1875) od 1918 r. pełni funkcję kościoła w parafii rzymsko-katolickiej p.w. Matki Boskiej Częstochowskiej. Przed 1939 r. rozpoczęto przebudowę kościoła , którą ukończono w latach 1953-67. Jest budowlą murowaną, otynkowaną, nieorientowaną , na planie krzyża z przybudówkami na osi poprzecznej (prezbiterium, dwie zakrystie, chór muzyczny, dwa przedsionki). Pod starym prezbiterium znajduje się krypta grobowa. Nawa otwiera się do ramion czterema arkadami; nakryta jest spłaszczona kopułą; w pozostałych pomieszczeniach są sufity. Elewacje zewnętrzne są o charakterze klasycystycznym. Przed fasadą znajduje się portyk w wielkim porządku z silnie wysuniętym drewnianym szczytem, wspartym na dwu toskańskich kolumnach. Nawa pokryta jest dachem ośmiopołaciowym z nową wieżyczką, pozostałe części dachu są dwuspadowe i jednopołaciowe; kryte blachą. Wyposażenie wnętrza z kilkoma wyjątkami (m.in. chrzcielnica z 1807 r., rzeźba św. Jana Nepomucena z pocz. XIX w.) pochodzi z czasu ostatniej rozbudowy.

Wyryki
Rozległa, kilkuczęsciowa wieś na największym obszarze bezleśnym Lasów Włodawskich. Obok przepięknej przyrody, w Gminie Wyryki zachowało się wiele obiektów architektonicznych wartych zwiedzenia. Sa to zarówno świeckie jak i sakralne, świadczące o bogatych i złożonych dziejach tego terenu.
- Pozostałości trzech wiatraków - koźlaków
- Chałupy z XIX i początku XX w.
- Kapliczka z XIX w.
- W Wyrykach Połód znajduje się klasycystyczny drewniany dworek.
- Dawny klasztor sióstr Leontynek w Wyrykach Połód.

Hanna
Osada ta od XVII w. należała do rodu Radziwiłłów, od XVIII w. wchodzi w skład "państwa sławatyckiego". Położona jest na terasie lewego brzegu Bugu, otoczoną od wsch. i pn.-wsch. podmokłymi łąkami i rozlewiskami łączącymi się z rzeczką Zielawą. - Drewniana, o konstrukcji zrębowej, na nowej ceglanej podmurówce DAWNA CERKIEW PARAFIALNA grecko-katolicka p.w. Apostołów śś. Piotra i Pawła i św. Dymitra Męczennika została wzniesiona na miejscu wcześniejszej w latach 1739-42 z fundacji Radziwiłłów. W 19245 r. została zamieniona na kościół rzymsko-katolicki. Składa się z trzech części: prezbiterium, prostokątnej nawy i kwadratowego babińca. Do prezbiterium przylegają zakrystia i skarbiec, do nawy kaplica p.w. Chrystusa Ukrzyżowanego, do babińca przedsionek. Cerkiew przekryta jest stropami. U szczytu łuku tęczowego znajduje się krucyfiks z ok. poł. XVIII w.; w pd.-zach. części babińca wyodrębniony jest chór muzyczny. Budowla nakryta jest dachami dwuspadowymi o kalenicy najwyższej nad nawą, zwieńczonymi trzema ośmiobocznymi cebulastymi wieżyczkami przekształconymi po 1847 r. Wewnątrz kościoła znajduje się polichromia malowana na płótnie naklejonym na deski z ok. 2. poł. XVIII w., kilkakrotnie odnawiana i przemalowywana. Przedstawia sceny religijne w oprawie iluzjonistycznej architektury. Wszystkie ołtarze (z wyjątkiem prawego w nawie i kaplicy) pochodzą z lat 1740-50 i są przykładem prowincjonalnej regencji. Pozostałe wyposażenie jest głównie XVIII w., m.in. prospekt organowy z ok. 1700 został przywieziony (1967) z kościoła z Huszczy. Cmentarz cerkiewny jest w kształcie wydłużonego owalu, otoczony parkanem. Na osi cerkwi od frontu znajduje się dzwonnica, od tyłu plebania. - Drewniana, o konstrukcji słupowo ramowej DZWONNICA została wzniesiona razem z cerkwią. Jest budowlą prostokątną, trójkondygnacjową, częściowo oszalowaną. W przyziemiu od frontu i tyłu znajdują się podcienia na słupach podtrzymujących wysunięty okap gontowego zadaszenia, przykrywającego całą drugą kondygnację. W trzeciej kondygnacji umieszczono piętrowo prostokątne przeźrocza dzwonowe. Dzwonnica nakryta jest daszkiem namiotowym z cebulastą kopułką z krzyżem. Wewnątrz znajdują się fragmenty snycerki z XVIII w. oraz fragmenty kilkunastu lichtarzy drewnianych i cynowych. - Drewniana o konstrukcji zrębowej PLEBANIA została wzniesiona w 1844 r. Jest budowlą parterową, nowo oszalowaną, nakrytą dachem dwuspadowym. - Murowana KAPLICZKA została wzniesiona w 1791 r. pośrodku rynku, na pamiątkę misji bazyliańskiej. Jest budowlą kwadratową o zaokrąglonych narożach, otwartą z czterech stron arkadami filarowymi, nakrytą daszkiem namiotowym łamanym, zwieńczonym cylindrycznym postumentem z rzeźbą Najświętszej Panny Marii Niepokalanego Poczęcia dłuta Tadeusza Szkodzińskiego, rzeźbiarza ludowego z Lisznej. Wewnątrz kapliczki znajduje się krucyfiks z 1791r. - Drewniana, o konstrukcji słupowej, na nowej podmurówce KAPLICZKA z XIX w. znajduje się przy drodze z Włodawy do Sławatycz. Jest budowlą z trzech stron oszalowaną, otwartą od frontu, nakrytą daszkiem namiotowym ze sterczyną. Wewnątrz znajduje się rzeźba św. Józefa z Dzieciątkiem z końca XVIII w., silnie uszkodzona i przemalowana.

do góry

INNE ATRAKCJE

Dużą wartość rekreacyjno-wypoczynkową mają włodawskie jeziora położone poza wymienionymi obszarami chronionymi. Szczególnie popularne jest jezioro Białe k. wsi Okuninka. Króluje ono wielkością i urodą wśród kompleksu jezior włodawskich i z tego powodu cieszy się największą sławą na całym Pojezierzu. Jezioro ma 106 ha powierzchni i plasuje się na drugim miejscu w rejonie pod względem głębokości (36,6 m), po j. Piaseczno (38,8 m). Na jego walory naturalne składają się ładne, piaszczyste plaże, twarde dno, przezro­czysta woda i malownicze sąsiedztwo Lasów Sobiborskich.

Do kilkudziesięciu ośrodków rekreacyjno-wypoczynko­wych, zlokalizowanych nad j. Białym, przyjeżdżają latem, szczególnie w weekendy, niezliczone rzesze gości spragnionych kąpieli i słońca. Miłośnicy ciszy i spokoju, swobodnego wędkowania i żeglowania, wybierają się tu wiosną lub wczesną jesienią. Wtedy cieszą się oni pełną urodą jeziora. Wędrówki po okolicy ułatwia szlak "Siedmiu Jezior Włodawskich", o dł. 21 km, który wytyczono z Włodawy przez Orchówek -jeziora: Orchowe, Białe, Czarne, Rogoźno, Lipiniec - urocze jeziorko Święte - i otoczone sosnowym lasem, wrzosowiskami i łąkami - jezioro Glinki.

Do innych ciekawych miejsc dociera "Centralny Szlak Pojezierza Łęczyńsko-Włodawskiego" z Włodawy do Urszulina, który prowadzi przez: Okuninkę-Hańsk-Krowie Bagno-Poleski PN-Sosnowicę-Załucze Stare. Stąd już blisko do jeziora Uściwierz - największego na Pojezierzu, o pow. 284 ha. Dostępny jest tylko brzeg południowy, z plażą i niestrzeżonym kąpieliskiem. W nieodległym, olszowym uroczysku kryje się jeziorko Uściwierzek, wyróżniające się, jak poprzednie, wysokimi walorami przyrodniczymi.
Pobliskie jeziora Rotcze i Sumin, wykorzystywane są częściowo do rekreacji, dzięki istniejącym kąpieliskom i skromnej bazie usługowej.
Rzeka Bug jest ewenementem w Europie, jako że płynie swobodnie, dziko, "po swojemu". Widokiem Bugu i jego doliny trudno nasycić wzrok, tyle tu do oglądania! Kapryśny nurt rzeki, podmywane strome brzegi, a w innych miejscach żółty piasek plaż, zapraszają do fotografowania. Starorzecza, zwane bużyskami są siedliskiem wielu gatunków ryb i ostoją ciekawej flory a zielone łąki barwią się niezliczonymi gatunkami traw i kwiatów.

Dolina Bugu jest ważnym korytarzem ekologicznym, dlatego jej odcinek od miejsca, w którym staje się rzeką graniczną aż po Terespol został uznany za Obszar Specjalnej Ochrony Ptaków w sieci Natura 2000. Tu gnieżdżą się niezliczone populacje awiofauny i tędy przemieszczają się one w swoich wędrówkach. Dolina jest siedliskiem bobra, zachodzi tu łoś, sarna, jenot i wilk, a także inni przedstawiciele świata zwierząt.

do góry

NA WYCIECZKI

TRASY PIESZE

Szlak "Nadbużański" - czerwony, dł. 329,2 km (pow. włodawski -74.1 km)
Kózki - Serpelice - Janów Podlaski - Pratulin - Terespol - Jabłeczna - Kuzawka - Hanna - Różanka - Włodawa - Orchówek - Sobibór - Uhrusk - Siedliszcze - Dorohusk - Dubienka - Horodło - Hrubieszów
Szlak zaczyna się w miejscowości Kózki, położonej w województwie mazowieckim, nad Bugiem. Najdłuższy szlak pieszy regionu prowadzi przez krainy geograficzne stopniowo obniżające się w kierunku doliny Bugu. Na trasie wędrówki Parki Krajobrazowe: Podlaski Przełom Bugu, Sobiborski, Chełmski i Strzelecki oraz rezerwaty przyrody: leśny "Szwajcaria Podlaska", faunistyczne "Czapli Stóg", "Żółwiowe Błota", leśny , "Maloziemce". W środkowej części trasa wędrówki prowadzi przez teren Międzynarodowego Rezerwatu Biosfery "Polesie Zachodnie". Panoramę okolicy możemy obejrzeć z wież widokowych w Neplach i Woli Uhruskiej. Wędrując szlakiem pieszym dotrzemy do wczesnośredniowiecznych grodzisk archeologicznych w Uhrusku, Horodle i Gródku, oraz historycznych ośrodków miejskich: Janowa Podlaskiego, Terespola, Kodnia, Włodawy, Dubienki, Horodła, Hrubieszowa. Najcenniejszymi obiektami zabytkowymi na trasie są: dawna późnogotycka cerkiew prawosławna i kościół renesansowy w Kodniu oraz kościół barokowy i dawna barokowa synagoga we Włodawie. Na trasie położony jest Sobibór z terenem byłego hitlerowskiego obozu zagłady. Obiekty pogranicza warte zwiedzenia to: cerkwie prawosławne w Terespolu, Jabłecznej, Włodawie i Hrubieszowie, cerkiew neounicka w Kostomłotach, cmentarz muzułmański w Lebiedziewie. Pielgrzymi wędrując szlakiem pieszym dotrą do sanktuarium unitów podlaskich w Pratulinie, prawosławnego monastyru w Jabłecznej, z ikoną św. Onufrego, sanktuariów maryjnych w Kodniu (najstarszy koronowany obraz w regionie) i Włodawie. Placówki muzealne znajdują się w Jabłecznej: Muzeum Prawosławne Diecezji Chełmsko-Lubelskiej; Włodawie: Muzeum Pojezierza Łęczyńsko-Włodawskiego; Hrubieszowie: Muzeum Regionalne im. St. Staszica. Z Hrubieszowa możemy kontynuować wędrówkę w kierunku Dołhobyczowa.

Szlak "Pętla Sobiborska" - zielony, dł. 11,3 km
SOBIBÓR PKP - J. Pereszpa - SOBIBÓR PKP.
Sobibór to osada leśna położona w sercu Lasów Sobiborskich. Od stacji, szlak prowadzi w kierunku miejscu, w którym podczas II wojny światowej, w utworzonym przez Niemców obozie zagłady zginęło ok. 250 tys. ludzi, głównie Żydów z Lubelszczyzny oraz z zagranicy - Holandii, Belgii, Francji i byłego ZSRR. Obóz powstał w marcu 1942 r., a zlikwidowano go w październiku 1943 r. po udanym powstaniu i ucieczce więźniów. W miejscu, gdzie stał obóz zasadzili las. Z budynków poobozowych zachował się dom komendanta oraz wieża obserwacyjna. W miejscu tym znajduje się także muzeum oraz rozpoczyna się ścieżka pamięci o ofiarach obozu zagłady. Prowadzi ona asfaltową aleją do pomnika przedstawiającego postać kobiety z dzieckiem i ściany płaczu. Nieopodal tego miejsca znajduje się kopiec - Bratnia Mogiła. Następnie szlak prowdzi przez centralny obszar Lasów Sobiborskich. Wchodzą one w skład Międzynarodowego Rezerwatu Biosfery "Polesie Zachodnie", znajdują się one pod ochroną krajobrazową (Sobiborski Park Krajobrazowy). W odległości ok. 2,5 km znajduje się Rezerwat "Żółwiowe Błota" obejmującego bagienne lasy brzozowo - olchowe oraz trzy śródleśne jeziora i liczne stawy. Nad największym z nich, J. Wspólnym zbudowano wieżę widokową. Nieco wcześniej spotkać można na drodze wiatę, która zachęca do odpoczynku pod drewnianym dachem. Następnie zgodnie z oznakowaniami szlaku należy udać się w kierunku Stacji Kolejowej Sobibór, gdzie następuje koniec szlaku pieszego.

mapa jezioraSzlak "Trzech Jezior" - niebieski , dł. 21,7 km
Sobibór PKP - Sobibór Nadleśnictwo - rez. Trzy Jeziora; Jezioro Brudno; rybakówka; brzeg Jeziora Płotycze - Stulno - wschodni skraj rez. Małoziemce - Majdan Stuleński; park z pomnikowymi drzewami 8 jesionów wyniosłych i 1 dab szypułkowy - wzgórze 208,3 m. n.p.m. na Łuku Włodawskim - Nadbużanka - Wola Uhruska - Uhrusk PKP. Obszar Trzech Jezior zajmuje powierzchnię 749,34 ha. Szlak otaczają torfowiska i bagniste olsy, będące ostoją zwierzyny, m.in. Łosi i wilków. Licznie występuja tu bóbr i wydra. Są także stanowiska rzadkich roślin bagiennych. Przy ścieżce znajduje się niewielki fragment piaszczystego brzegu, który umożliwia dostęp do jeziora. Płotycze cechuje niska zawartość tlenu, który jest wiązany z substancjami humusowymi oraz bezpośrednio związanymi z nimi związkami żelaza co powoduje specyficzną brunatną lub rdzawą barwę wody.
Rezerwat Małoziemce
Został utworzony w 1988 roku, zajmuje powierzchnię 38,07 ha. Głównym celem ochrony jest zachowanie miejsca gniazdowania czapli siwej. Obecnie gnieździ się tutaj około 50 par czapli. Zdarzają się przypadki, że na jednym drzewie jest nawet kilkanaście gniazd. Pomimo tego, że czapla należy do gatunków często obserwowanych na wielu zbiornikach wodnych, jej kolonie lęgowe nie są zbyt częste. Na całej Lubelszczyźnie jest ich zaledwie kilkanaście. Obserwując tutejsze czaple stwierdzono, iż większość pokarmu zdobywają one w Bugu i jego starorzeczach, rzadziej natomiast w pobliskich jeziorach.

Szlak "Siedmiu Jezior Włodawskich" - żółty, dł. 20,7 km
ORCHÓWEK PKP - J. Orchowe - J. Białe - J.Czarne - J. Rogóźne - J. Lipieniec - J. Święte - J.Glinki - ORCHÓWEK PKP.

Szlak "Lasów Włodawskich" - zielony, dł.43,7 km
WŁODAWA PKS - Adampol sanatorium - Wyryki - Suchawa - Adamki - Włodawa Rynek - WŁODAWA PKS.

Szlak "Bagno Bubnów" - czerwony, dł. 12,9 km
ZASTAWIE - Pikulawka - Wojciechów - SERNIAWY
"Bagno Bubnów"
Położone w górnej części doliny Włodawki. Są to torfowiska niskie, wykształcone w środowisku przepływających wód rzecznych. Urozmaiceniem krajobrazu jest kilka naturalnych rozlewisk i oczek wodnych oraz ponad 20 torfinek. W oczkach wodnych i torfiankach wykształciły się cenne zbiorowiska ramienic z Chara fragilis oraz bogate zbiorowiska z Nymphaea candida. Ostoja Bagno Bubnów jest jednym z najważniejszych miejsc występowania w Polsce wodniczki - gatunku zagrożonego wyginięciem. Główne jej miejsca występowania to Dolina Biebrzy i Narwi, Lubelszczyzna z Bagnem Bubnów i Chełmskimi Torfowiskami Węglanowymi oraz Pomorze Zachodnie. Jest to fragment Równiny Łęczyńsko-Włodawskiej, wchodzącej w skład Polesia Zachodniego.
Rezerwat Serniawy
Utworzono 1965 r. Zajmuje powierzchnię 37 ha. Rezerwat utworzono w celu ochrony fragmentów łęgu olszowo - jesionowego i grądu niskiego pochodzenia naturalnego. Drzewa budujące drzewostan to ponad dwustuletnie dęby szypułkowe oraz ponad stuletnie olsze czarne. Wilgotne podłoże sprzyja występującemu tutaj bogato runie leśnemu. Występują tutaj m. in. żywce cebulkowy i gruczołowaty, wawrzynek wilczełyko, podkolan zielonawy, zerwa kłosowa, skrzyp łąkowy, wydmuchrzyca zwyczajna, bluszcz pospolity.

Szlak ( dawny "Partyzancki") - czerwony, dł. 120,4 km
Urszulin - Jezioro Karaśne - Michałowska Grobelka - Wytyczno - Bagno Wąskie - Kochanowskie, południowy brzeg zbiornika Wytyckiego - Kolonia Wytyczno (XIX-wieczny dwór Załuskich) - Wytyczno - Łowiszów - Wólka Wytycka - Zielone Grądy - Lipniak - kanał "Doprowadzalnik Bogdanka-Wola Wereszczyńska" - Kolonia Wola Wereszczyńska (w XVI wieku własność Mikołaja Reja) - Kolonia Łomnica - Jamniki - Łomnica - Jezioro Karaśne w PPN - Wujek - Guz Woli Wereszczyńskiej - Zawadówka (drewniany wiatrak - koźlak) - Bagno Orłowskie - Załucze Stare - Grabniak - Jezioro Rotcze - Jezioro Uściwierz - Czarny Las.
Jezioro Karaśne torfowisko przejściowe z kilkuhektarowym, zarastającym jeziorkiem. Rośnie olszyna i bór bagienny oraz gatunki torfowiskowe: turzyca bagienna, bagnica torfowa, aldrowanda pęcherzykowata, pływacz drobny i średni. Natknąć się można na łosia i wilka.
Kanał melioracyjny "Doprowadzalnik Bogdanka - Wola Wereszczyńska" jest urządzeniem nawadniającym. Bierze on swój początek w miejscowości Puchaczów i stanowi odgałęzienie Kanału Wieprz-Krzna. Doprowadzalnik przebiega w pobliżu Kopalni Węgla Kamiennego "Bogdanka", a stąd dalej w kierunku Jeziora Uściwierz. Dalej przebiega przez wieś Załucze Nowe do miejsco-wości Babsk. Tutaj rozgałęzia się na dwie odnogi. Jedna z nich prowadzi wody do Jeziora Wytyckiego, natomiast druga przechodzi przez Wolę Wereszczyńska do wsi Lipniak, kończąc swój bieg na kompleksie zmeliorowanych łąk. Kanał, dochodząc do wspomnianych łąk, przecina bardzo cenny obszar torfowiskowy rozciągający się pomiędzy jeziorami Moszne i Długie.

Szlak "Pojezierny Północny" - niebieski, dł. 120,2 km
WŁODAWA PKS - Tarasiuki - J. Biale - Hańsk - Wytyczno - Lowiszów - Lasek - Sosnowica - Orzechów Stary - J. Zaglebocze - Zalucze Stare - Grabniak - J. Usciwierz - Andrzejów -URSZULIN PKS

Szlak "Lasów Sobiborskich" - czarny, dł. 11,6 km
SOBIBÓR PKP - Żółwiowe Błota - Żłobek II- zachodni skraj rez. Jezioro Orchowe - Tarasiuki - Jezioro Białe - OKUNINKA II PKS.

Na terenie szlaku znajdują się chronione, najcenniejsze Lasy Sobiborskie, od suchych borów sosnowych na piaszczystych równinach po bory bagienne z licznymi torfowiskami i śródleśnymi jeziorami z reliktową roślinnością bagienną. Obok bogatej flory wodnej i bagiennej w starorzeczach tych wystepują liczne gatunki zwierząt, w szczególności ptaków wodnych i błotnych.
Rezerwat Jezioro Orchowe
Został utworzony w 1996 roku, zajmuje powierzchnię 58,03 ha. Ochronie podlega tu niewielkie śródleśne jezioro Orchowe, nazywane również Orzechowskim lub Księżowskim, oraz sąsiadujące z nim torfowiska przejściowe i niskie. Stwierdzono tutaj występowanie 23 gatunków roślin chronionych i rzadkich. Do najciekawszych z nich należą wierzby lapońska i borówkolistna, brzoza niska, lepnica litewska, 3 gatunki rosiczek, 2 gatunki pływaczy, przygiełka biała.

Szlak "Pojezierny Południowy" - żółty, dł. 57,8 km
URSZULIN PKS - Zastawie - Sęków - Serniawy - Sawin PKS - Ruda - HNISZÓW.
Przebiega południowym skrajem kompleksu "Bagno Bubnów" PPN, przecina krawędź Parórów Chełmskich, obejmując część Chełmskiego Parku Krajobrazowego i opada ku dolinie Bugu w rejonie Obniżenia Dubienki. Rezerwat Serniawy utworzono 1965 r. Zajmuje powierzchnię 37 ha. Rezerwat utworzono w celu ochrony fragmentów łęgu olszowo - jesionowego i grądu niskiego pochodzenia naturalnego. Drzewa budujące drzewostan to dwustuletnie dęby szypułkowe oraz stuletnie olsze czarne. Wilgotne podłoże sprzyja występującemu tutaj bogato runie leśnemu. Występują tutaj m. in. żywce cebulkowy i gruczołowaty, wawrzynek wilczełyko, podkolan zielonawy, zerwa kłosowa, skrzyp łąkowy, wydmuchrzyca zwyczajna, bluszcz pospolity. Na terenie rezerwatu występuje 14 gatunków roślin chronionych i 11 zaliczanych na niżu do rzadkich. Korony drzew zamieszkiwane są przez orlika krzykliwego, jastrzębia, bociana czarnego.

 

TRASY ROWEROWE

WŁODAWA - OKUNINKA - WOLA UHRUSKA - 37 km
Krótki opis trasy: Włodawa ul. Kraszewskiego, most na rzece Włodawka,Okuninka, J. Białe, Żłobek Mały, J.Wspólne (Rezerwat ółwiowe Błota" - wieża widokowa, zadaszenie turystyczne), Sobibór - Rezerwat "Jezioro Brudzieniec", Rezerwat "Trzy Jeziora", Stulno, Majdan Stulenski (Park Podworski), Rezerwat "Małoziemce", Wola Uhruska (wzniesienie "Pomnik", Wola Uhruska GOKSiR (zadaszenie).

Większa część trasy to przeprawa przez leśne trakty Nadleśnictwa Sobibór, przy których znajdują się 2 wieże widokowe, 5 miejsc postojowych wyposażonych w zadaszenia, 13 punktów widokowych z tablicami poglądowymi, 3 tablice z mapą trasy oraz 2 z turystyczną mapą nadleśnictwa. Trudy jazdy wynagradza piękno krajobrazu, ciekawe historycznie i przyrodniczo miejsca, a także aromatyczne powietrze łąk i lasów.

Trasa Lublin - Wola Uhruska, długość 110 km.
Trasa szlaku przebiega na odcinku po granicy otuliny Poleskiego Parku Narodowego, a w drugim miejscu odcinku przecina Poleski PN w kompleksie Bagna Bubnów i Bagna Staw. Szlak biegnie od miejscowości Czarny Las w kierunku północnym drogą do szosy przebiegającej przez wieś Załucze Stare. Szosa stanowi granicę otuliny Poleskiego Parku Narodowego i granicę Poleskiego Parku Krajobrazowego. Po środku wsi przy szosie rośnie okazały dąb szypułkowy będący pomnikiem przyrody. Dąb nazywany jest "Wiesztielem", ponieważ jak głosi lokalne podanie, na tym drzewie oprawcy carscy wieszali powstańców styczniowych. Na północ od dębu w niewielkim zadrzewieniu znajduje się dawny cmentarz poniemiecki. Wieś do roku 1942 zamieszkiwała znaczna liczba ludności pochodzenia niemieckiego. Pod koniec wsi od szosy odchodzi trasa ścieżki przyrodniczej "Spławy" poprowadzona przez bagna Poleskiego PN po specjalnych kładkach. Dalej znajduje się Ośrodek Dydaktyczno-Muzealny PPN z muzeum Parku i ścieżką przyrodniczą "Żółwik", oraz Ośrodkiem Rehabilitacji Zwierząt. Dalej szlak przebiega szosą przez wieś Dębowiec do Urszulina. Urszulin jest siedzibą dyrekcji Poleskiego Parku Narodowego. We wsi znajdują się gospodarstwa agroturystyczne, z bazą noclegową, a w szkole czynne jest schronisko młodzieżowe PTSM. W centrumUrszulina w kierunku Andrzejowa znajduje się na Guzie Andrzejowa średniowieczne grodzisko. Jest to jeden z najdalej na północ wysuniętych Grodów Czerwieńskich. Grodzisko ma zachowaną fosę i częściowo wały obronne. Szlak rowerowy w Urszulinie prowadzi ulicą Kwiatową, aż pod siedzibę dyrekcji PPN (Ośrodek Dydaktyczno-Administracyjny), gdzie skręca na Wereszczyn (kierunek Sawin). Trasa szlaku biegnie szosą i po ok. 1, 5 km, przy niewielkim sosnowym zagajniku skręca w żużlową drogę do wsi Zastawie i dalej do Wereszczyna, gdzie skręca w kierunku zachodnim. Tutaj szlak rowerowy przebiega przy zabytkowym drewnianym kościele pod wezwaniem Św. Stanisława Biskupa i Świętej Trójcy wzniesionym w 1783 roku. Obok kościoła znajduje się stary cmentarz z szeregiem zabytkowych nagrobków i kaplicami grobowymi. W Wereszczynie szlak biegnie główną szosą przechodzącą przez miejscowość, aż do skrzyżowania dróg, gdzie skręca ponownie na południowy wschód w kierunku na Sawin. Tutaj przebiega szosą przez wieś Wielopole dalej do wsi Karczunek gdzie skręca na północny wschód w polną drogę do wsi Wojciechów. Na tym odcinku szlak rowerowy przecina tereny Parku prowadząc po tzw. ozie pomiędzy Bagnem Bubnów i Bagnem Staw. Tutaj przy trasie szlaku znajduje się wieża widokowa, z której można podziwiać panoramę torfowiska węglanowego Bagno Staw, a na horyzoncie widać miejscowość Serniawy w otoczeniu lasów. Na odcinku Karczunek - Wojciechów trasa szlaku rowerowego pokrywa się z trasą Poleskiego Szlaku Konnego. Tutaj szlak rowerowy opuszcza teren Poleskiego Parku Narodowego. Od Wojciechowa szlak biegnie szosą w kierunku północnym do wsi Kol. Kulczyn, gdzie skręca na wschód i dalej szosą dochodzi do miejscowości Hańsk.

Edukacyjna ścieżka rowerowa "Mietiułka"
Przebieg : Wytyczno - Nowiny - Pieszowola - wzdłuż rzeki Mietiułka - Wytyczno.
Swój początek ma we wsi Łowiszów, przy trasie znajduje się torfowisko wysokie "Durne Bagno" z wieżą widokową. Ścieżka tworzy pętlę przebiegając przez kompleks stawów w Pieszowoli, a następnie prowadzi wzdłuż rzeki Mietiułka do punktu wyjściowego.

NADBUŻAŃSKI SZLAK ROWEROWY - JANÓW PODLASKI - WŁODAWA- HRUBIESZÓW, dl. 288km,
Park Krajobrazowy Przełom Bugu (Janów Podlaski, Pratulin) ->Koroszczyn -> Nadbużański- Obszar Chronionego Krajobrazu (Kobylany, Kostomłoty, Kodeń -> Dobromyśl -> Nadbużański Obszar Chronionego Krajobrazu (Jabłeczna, Sławatycze, Kuzawka) -> Hanna --> Nadbużański Obszar Chronionego Krajobrazu (Dołhobrody, Stawki) -> Różanka -> Szuminka -> Suszno -> Włodawa -> Okuninka -> Osowa -> Kosyń -> Majdan Stuleński -> Wola Uhruska -> Chełmski Park Krajobrazowy (Zalin, Dobryłów) -> Świerze -> Chełmski Obszar Chronionego Krajobrazu -> Dorohusk -> Turka -> Husynne -> Kolemczyce -> Uchanka -> Rogatka -> Garbowiecko - Strzelecki Obszar Chronionego Krajobrazu (Dubienka) -> Strzelecki Park Krajobrazowy (Starosiele, Maziamia Strzelecka) -> Stefankowice -> Annopol -> Nadbużański Obszar Chronionego Krajobrazu (Szpikolosy) -> Hrubieszów.

  • Zespól pokatedralny z barokowym kościołem p.w. Św. Trójcy wzniesionym w latach 1714-35, na miejscu wcześniejszej, drewnianej świątyni. W 1746 r. podniesiono go do godności kolegiaty, a w latach 1818-67 i 1918-23 pełnił funkcje katedry diecezji podlaskiej. W 1859 i 1919 r. świątynie przebudowano. Kościół posiada barokowe wyposażenie, a w podziemiach pochowano zmarłego tu w 1796 r. poetę, biskupa łuckiego, Adama Naruszewicza. W świątyni umieszczono ofiarowane przez papieża Piusa IX relikwie św. Wiktora - męczennika żyjącego w III w. Przy kościele zachował sie budynek dawnego seminarium duchownego z polowy XVIII w., w którym uczył sie i otrzymał święcenia kapłańskie ksiądz Stanisław Brzóska - bohater powstania styczniowego, dzwonnica z 1745 r., plebania z polowy XIX w., pawilon ogrodowy z polowy XVIII w., pomnik św. Stanisława Kostki z 1827 r. na dziedzińcu seminarium i murowane ogrodzenie z XVIII-XIXw.;
  • Zespól podominikański z klasycystycznym kościołem p.w. św. Jana Chrzciciela z lat 1790-1801. W 1874 r. przebudowano go na cerkiew prawosławną, a w 1918 r. ponownie przejeli go katolicy. Obok kościoła znajduje się plebania z końca XIX w. oraz dzwonnica-brama wzniesiona w 1874 r. w stylu rosyjsko-bizantyjskim;
  • Pozostałości po zamku biskupim: dwie murowane oficyny z lat 1770-80, obwarowania ziemne, fosa, zabudowania gospodarcze i park krajobrazowy. W parku znajduje sie tzw. Grota Naruszewicza z 1796 r., gdzie poeta spędzał czas na medytacjach;
  • Dawny układ urbanistyczny oraz dom Ryttów z 1793 r., karczma z przełomu XVI 11 i XIX w. i drewniany budynek sadu z końca XIX w.;
  • Drewniany wiatrak koźlak z 1866 r. i młyn z końca XIX w.;
  • Cmentarz z XIX wiecznymi nagrobkami, kaplica św. Rocha z II polowy XIX w. i slady po kirkucie.
  • Stadnina Koni Janów Podlaski. Jest to najstarsza i jedna z najpiękniejszych państwowych stadnin w Polsce. Słynie na całym świecie z hodowli koni czystej krwi arabskiej, ale hoduje sie tu tez konie angloarabskie. Stadnine założono w 1817 r. z inicjatywy Komisji Rządowej Spraw Wewnętrznych Królestwa Polskiego. Konie z janowskiej stadniny odnosiły liczne sukcesy w hodowli i na wyścigach. Podczas okupacji obiekt zajął Wermacht. Wtedy spotykali sie tu spiskowcy planujący zamach na Adolfa Hitlera w Gierłozy. Znajdują sie tu zabytkowe stajnie: Stajnia Czołowa z 1841 r. i Stajnia Zegarowa z neogotycka wieża z 1848 r., zaprojektowane przez Henryka Marconiego. Do stadniny prowadzi aleja lipowa (pomnik przyrody) o długości 700 m oraz murowana brama wjazdowa z 1840 r., a całość otacza park krajobrazowy z przełomu XVIII i XIX w. Co roku odbywają sie tu znane na całym świecie aukcje koni. Organizowane są równiez pokazy koni arabskich.
  • Park Krajobrazowy Podlaski Przelom Bugu. Utworzony w 1994 r. w celu zachowania w stanie naturalnym najcenniejszej pod wzgledem przyrodniczym, krajobrazowym i kulturowym części doliny Bugu. Glównym walorem parku jest nieuregulowana rzeka o charakterze nizinnym. Naturalne ukształtowanie koryta przejawia sie występowaniem meandrów i starorzeczy, które dzięki zmianom przebiegu rzeki wytworzyły sie na tarasach zalewowych. Rzeka przecina morenowe wzgórza, które powstały podczas dwóch ostatnich zlodowaceń w Polsce - środkowopolskiego i bałtyckiego. Długość Bugu, który ma swe zródła na Wyżynie Podolskiej (Ukraina) wynosi 772 km, a powierzchnia dorzecza obejmuje 39,4 tys. km2, z czego 19,2 tys. km2 leży w Polsce. Rzeka wyznacza wschodnia granice Polski z Białorusia i Ukraina. Bug jest atrakcyjnymi miejscem dla wędkarzy, występuje tu m.in.: leszcz, płoć, sum, klen, jaz, szczupak i karp. Pod względem czystości wody Bugu są pozaklasowe. Wiosna występują najwieksze przepływy, wtedy tez zdarzaj się grozne powodzie. roślinDo najcenniejszych roślin wysterkujących w obrębie parku można zaliczyć m.in.: goździka piaskowego, mieczyka błotnego i dachówkowatego, parzydło leśne, liczne gatunki storczyków. Wśród ptaków występuje wiele gatunków rzadkich, m.in. puchacz, kraska, sieweczkaobrożna. Bardzo licznie gniazduje tu bocian biały. Posród ssaków można spotkać m.in. wydre, łosia oraz borsuka.

do góry

PRZYDATNE INFO

Komenda Powiatowa Policji
Komenda Powiatowa Policji
Al. J. Piłsudskiego 51
tel. (0-82) 57 21 100

Polskie Towarzystwo Turystyczno - Krajoznawcze
Polskie Towarzystwo Turystyczno - Krajoznawcze
ul. Żołnierzy WiN 25
22-200 Włodawa
tel. (0-82)5721-709

Dworzec PKS Włodawa
Dworzec PKS Włodawa
ul. Chełmska
tel. (0-82) 57 24 650

do góry

Informacje zredagowane przez zespół ZWIEDZAJMY.PL na podstawie materiałów udostępnionych nam dzięki uprzejmości władz Powiatu Włodawskiego. Szczególne podziękowania za życzliwość i współpracę dla Pana Leszka Hawryszczaka.

 
WYZNACZ TRASĘ Z


 
galeria
|| podziękowania i patronaty || redakcja serwisu || regulamin serwisu || PLIKI COOKIES ||
 
 
©2008 zwiedzajmy.pl
copyright GRUPA 2G - wszystkie prawa zastrzezone