zwiedzajmy.pl Polska  
WYSZUKAJ W SERWISIE

strona główna
małopolskie
Andrychów
Bochnia
Brzesko
Czarny Dunajec
Gmina Czorsztyn
Kalwaria Zebrzydowska
Kraków
Krynica-Zdrój
Limanowa
Nowy Sącz
Nowy Targ
Olkusz
Oświęcim
Powiat Krakowski
Powiat Myślenicki
Rabka-Zdrój
Sucha Beskidzka
Szczawnica
Wadowice
Wieliczka
Olkusz

    KRÓTKI OPIS     ZABYTKI I MUZEA    INNE ATRAKCJE     NA WYCIECZKI     PRZYDATNE INFO    

 

KRÓTKI OPIS

Olkusz posiada doskonałe położenie komunikacyjne, kolejowe i drogowe:
zlokalizowany jest pomiędzy dwoma wielkimi ośrodkami gospodarczymi, naukowymi i kulturalnymi tj. aglomeracją krakowską i katowicką, przez miasto i gminę przebiega trasa Nr 94, droga na szlaku Olszyna - Przemyśl, w rejonie krzyżujących się szlaków komunikacji dróg krajowych północ-południe i wschód-zachód, w odległości 20 km od miasta przebiega działający już odcinek autostrady A- 4 łączącej Katowice z Krakowem, dobrze rozwinięta linia kolejowa kierunku wschód-zachód z bezpośrednim połączeniem międzynarodowym relacji Zgorzelec- Medyka, przez miasto przebiega linia kolejowa hutniczo-siarkowa stanowiąca szerokotorowy układ transportowy w relacji Olkusz - Hrubieszów - Moskwa - Magnitogorsk, Odległość do przejść granicznych w Chyżnem, Cieszynie i Łysej Polanie wynosi ok.150 km, Medyki - 300 km, a do Zgorzelca - 350 km.
Połączenia komunikacyjne Olkusza uzupełniają lotniska regionalne w Katowicach- Pyrzowicach i Krakowie- Balicach, odległe od miasta o ok. 40 kilometrów. Dysponują one regularnymi połączeniami z krajowymi i międzynarodowymi portami lotniczymi umożliwiając szybką komunikację praktycznie z całym światem.

do góry

ZABYTKI I MUZEA

Położenie oraz zabytkowo-kulturowe i usługowe walory miasta, tworzą rozwojową bazę regionalnego ośrodka obsługi turystyki z koncentracją tej funkcji w strefie centrum miasta, w tym szczególnie w olkuskiej, zabytkowej starówce.

Grodzisko- stary Olkusz
Nieopodal trasy nr 94, w kierunku na Sławków zachował się wykuty w skale odcinek dobrze zachowanej fosy opadającego w kierunku nieistniejącej już dziś rzeczki Brodek. Nad nią pierwotnie rozlokowana była prastara osada górnicza. Wewnątrz grodziska na małym placyku znaleźć można ruiny średniowiecznej budowli zwane kościołem św. Jana Chrzciciela.

Bazylika Mniejsza pw. św. Andrzeja Apostoła
Ta gotycka budowla powstała na przełomie XIII i XIV wieku. Najstarsza część kościoła stanowi obecnie prezbiterium. Kościół został rozbudowany w czasach Kazimierza Wielkiego. Kościół o konstrukcji halowej został zbudowany z cegły i miejscowego czerwonego piaskowca. W XV wieku do południowej ściany dobudowano kaplicę św. Anny. Na początku XVII wieku dobudowano kruchtę oraz renesansową kaplicę Loretańską. W jej podziemiach znajduje się krypta z grobem fundatora, bogatego olkuskiego mieszczanina - Stanisława Amendy. We wnętrzu warto zwrócić uwagę na renesansowy ołtarz z początku XVII wieku z obrazem św. Andrzeja Apostoła - patrona kościoła. Najstarszym zabytkiem jest gotycki poliptyk z końca XV wieku. Pamiątką górniczej przeszłości miasta jest tu też chrzcielnica wykonana pod koniec XVI wieku z olkuskiego ołowiu i okazały, półtorametrowej wysokości srebrny krzyż gwarków, podarowany w XVII wieku przez olkuskich górników. Wnętrze kościoła zdobią nagrobki mieszczan z charakterystycznymi gmerkami i gotyckie stalle. Stojąca obok kościoła neogotycka dzwonnica została zbudowana na początku XX wieku.

Organy Hummla
organyJednym z najcenniejszych zabytków olkuskiego kościoła pw. św. Andrzeja są późnorenesansowe organy. Ich historia sięga 1611 roku, kiedy podpisano umowę na wykonanie instrumentu z Hansem Hummlem, wybitnym organomistrzem niemieckim mieszkającym w Krakowie. Po śmierci syna, który zginął podczas budowy instrumentu, Hummel opuścił Olkusz. Budowy organów dokończył jego uczeń, Jerzy Nitrowski. Długoletnia konserwacja organów zakończona w 1992 roku przywróciła im dawna świetność. Instrument posiada dwa manuały (klawiatury ręczne), pedał (klawiaturę nożną) i 31 głosów. Olkuskie organy mistrza Hummla przedstawiają szczególną wartość, zachowały oryginalny mechanizm i znaczną większość spośród 1776 piszczałek. Te głosy, które uległy przeróbce, zostały wiernie zrekonstruowane według zachowanych wzorów. Aby uzyskać jak najwierniejsze brzmienie zdecydowano się na strojenie organów w obowiązującym w połowie XVII wieku stroju nierównomiernie temperowanym. Dlatego na olkuskim instrumencie można wykonywać tylko muzykę renesansową i wczesnobarokową. Od kilku lat, jesienią olkuski kościół rozbrzmiewa dźwiękami muzyki podczas organizowanych cyklicznie Dni Muzyki Organowej.

Baszta
Malowniczym zakątkiem starego miasta jest również zrekonstruowana baszta wraz z fragmentem murów obronnych. Jak przekazuje Długosz, Olkusz został otoczony kamiennym murem za czasów Kazimierza Wielkiego. Mur miał ponad 1100 metrów długości i 9 metrów wysokości. Broniło go dodatkowo 14 baszt zbudowanych na planie prostokąta. Odbudowana baszta jest dwukolorowa. Fragmenty muru i baszty zbudowane z czerwonego piaskowca pokazują stan z XIV wieku. To czasy kiedy powstawał olkuski system obrony. Wtedy baszta była otwarta od strony miasta, wznosiła się na wysokość muru i podobnie jak on była zakończona blankowanym krenelażem. Powyżej domurowano część z białego wapienia, zadaszono basztę i mur. Tak wyglądał olkuski system obronny w XV wieku. We wnętrzu baszty, gdzie znajduje się popularna kawiarnia, można zobaczyć oryginalne fragmenty muru pochodzące z XIV wieku. Adres: ul. Basztowa, tel. 643 20 26, czynna codziennie, w poniedziałki, wtorki, środy i czwartki w godzinach 15.00 - 24.00, w piątki i soboty 12.00 - 03.00, w niedziele 12.00 - 24.00.

Muzeum Regionalne PTTK
PTTK w Polsce. Zostało założone w 1911 roku. Od ponad trzydziestu lat mieści się w "Batorówce", zabytkowej kamienicy przy olkuskim Rynku. Zbiory muzeum zawierają ponad 700 eksponatów, a księgozbiór ponad 900 tytułów. Wiele z nich to cenne "olkusiana", książki poświęcone historii Olkusza. W muzeum można oglądać ekspozycję górnictwa kruszcowego z bogatymi zbiorami geologicznymi, dział poświęcony historii miasta i regionu, są także zbiory etnograficzne. Do cenniejszych eksponatów można zaliczyć gmerk wykuty w kamieniu, średniowieczny miecz zwany katowskim, zbiór map, monet, obrazów i starych fotografii. W muzeum poza stałą ekspozycją są organizowane wystawy czasowe i odczyty. Adres: Rynek 20, tel. 643 42 27, czynne od wtorku do piątku w godz. 9.00 - 15.00.

 

Dworek Machnickich
W pięknym XVIII-wiecznym dworku Machnickich, przy ul. Szpitalnej 34 swą siedzibę znalazło Biuro Wystaw Artystycznych (tel. 754 34 47). Ta zacna instytucja zajmuje się przede wszystkim działalnością wystawienniczą, promującą polskie malarstwo współczesne.

Muzeum Afrykanistyczne
muzeumOlkuskie Muzeum Afrykanistyczne im. Bogdana Szczygła jest jedną z ciekawszych placówek muzealnych w Polsce, poświęconych kulturze i sztuce Czarnego Lądu. Powstało dzięki darom przekazanym przez Bogdana Szczygła - założyciela placówki, olkuskiego lekarza, pisarza, który spędził kilkanaście lat życia w Afryce. W muzeum można oglądać sprzęty codziennego użytku, stroje, maski rytualne, instrumenty muzyczne, biżuterię i broń z różnych regionów Afryki. Dominuje sztuka plemion Afryki Zachodniej, Tuaregów czy Dogonów. Zbiory olkuskiego muzeum są sukcesywnie uzupełniane. Placówka organizuje sesje naukowe, prowadzi działalność wydawniczą. Adres: ul. Szpitalna 32, tel. 754 44 55, czynne od wtorku do niedzieli 9.00-16.00.

 

Muzeum Twórczości Władysława Wołkowskiego
Władysław Wołkowski urodził się w 1902 r. w Sulisławicach koło Wolbromia. Po ukończeniu gimnazjum w Miechowie w 1920 r. wstąpił do Szkoły Rzemiosł Budowlanych w Kazimierzu nad Wisłą, gdzie miał okazję po raz pierwszy zetknąć się z wikliną. W 1926 r. rozpoczął studia w ASP. Z przerwą, w trakcie której prowadził kurs wikliniarski w Krzeszowie, skończy studia w 1934 r. i to aż na trzech wydziałach: malarstwa, architektury wnętrz i pedagogiki. W 1937 r. na Światowej Wystawie w Paryżu współtworzył Pawilon Polski, który został nagrodzony Złotym Medalem. W 1939 r. walczył w obronie Warszawy. Później zapisał partyzancką kartę w Batalionach Chłopskich. Po 1945 r odbudowywał przemysł wikliniarski. W 1966 r. przeszedł na rentę i skupił się wyłącznie na pracy artystycznej. W następnym roku nawiązał kontakt z olkuskim środowiskiem artystycznym. Właśnie w Olkuszu, istnieje od 1970 r., największa kolekcja jego prac. Wołkowski zmarł w 1986 r. Ten oryginalny twórca pozostawił po sobie wspaniałą kolekcję prac wykonanych w wiklinie, trzcinie, sznurku, piórach czy bambusie.
W wielu wypadkach jest to sztuka użytkowa (stoły, krzesła, taborety), nie brakuje tu jednak kompozycji stricte artystycznych. Do szczególnych osiągnięć Władysława Wołkowskiego należą tzw. strojeńce - duże, barwne makaty i kilimy, których cały cykl jest w Olkuszu. Prace artysty wystawiane były m. in. w Niemczech, Francji, Szwajcarii, ZSRR, USA i Chinach. Władysław Wołkowski jest też autorem koncepcji mieszkania poetyckiego, propagował też terenoplastykę czyli koncepcję plastycznego kształtowania terenu). Muzeum posiada w swych zbiorach także notatki i dokumentację pozostałą po artyście. Muzeum czynne jest w poniedziałki, wtorki, czwartki, piątki i soboty od 9.00 do 16.00, w środy od 9.00 do 18.00, a w niedzielę – po telefonicznym ustaleniu.

Muzeum Pożarnictwa Ziemi Olkuskiej
Zbiory tego muzeum wybiegają znacznie poza tradycje pożarnicze. Można tu zobaczyć kolekcję sprzętu strażackiego, samochodów, konnych sikawek, hełmów, toporów i mundurów strażackich. Zgromadzono ponad 20 sztandarów z najstarszym sztandarem strażackim ufundowanym w 1885 roku. W gablotach prezentowane są medale i odznaczenia, stare monety i minerały. W osobnej sali zgromadzono pamiątki związane z walką o wolność Polski. Można tu zobaczyć mundury, broń, zdjęcia, osobiste pamiątki. Jednym z najcenniejszych eksponatów jest XVII-wieczny dzwon. Zgromadzono też zabytki techniki, stare radia, telefony, zegarki i żelazka. Przed wejściem znajduje się pomnik, na którym złożono urny z ziemią spod Monte Cassino, Katynia i miejsc kaźni z czasów II wojny światowej. Twórcą i wieloletnim kustoszem tego niezwykłego muzeum był Stefan Ząbczyński, Honorowy Obywatel Olkusza. Adres: ul. Floriańska 5, tel. 643 28 45.

do góry

INNE ATRAKCJE

Miejski Ośrodek Kultury
ul. Francesco Nullo, tel. 643 11 20
www.mok.olkusz.pl
sala kinowa, kawiarnia, biblioteka publiczna
Miejski Ośrodek Sportu i Rekreacji - Hala Sportowo-Widowiskowa
ul. Wiejska 1, tel. 641 41 68
www.mosir.olkusz.pl
widownia na 670 miejsc, sauna, solarium, kawiarnia, hotel

do góry

NA WYCIECZKI

Przez gminę przebiegają następujące szlaki turystyczne:

  • Orlich gniazd
  • Warowni Jurajskich
  • Powstańców 1863 roku
  • Gwarków
  • Pustynny
  • Partyzancki
  • Krajoznawczy

jak również trasa rowerowa:

  • Olkusz- Rabsztyn- Jaroszowiec- Golczowice- Chechło- Klucze -Bogucin Duży- Bogucin Mały- Olkusz o długości 33 km.
  • Olkusz- Klucze - Hutki - Knaki - Zamek Ogrodzieniec - Olkusz - 50 km
  • Olkusz - Dolina Kanki - ok 30 km

Wszystkie związane są z centralnym położeniem miasta w ciągnącym się od Krakowa przez Olkusz po Wieluń- Zespole Jurajskich Parków Krajobrazowych, ekologiczno-kulturowym systemie obszarów chronionego krajobrazu.

Występuje tu wiele skamieniałości dawnych organizmów - amonitów, z których pozostały spiralne skorupy o średnicy od kilku do kilkunastu centymetrów, małży, jeżowców, ślimaków, gąbek oraz belemitów. Jednym z europejskich fenomenów flory tych obszarów jest ilość i zróżnicowanie roślin tu występujących. W lasach spotkać można około 1600 gatunków roślin naczyniowych. Warto zwrócić uwagę na endemity i relikty. Te ostatnie reprezentuje na jurze aż 60 gatunków, między innymi: chaber miękkowłosy i omieg górski. Nie możemy też nie wspomnieć o występujących na jurze 300 gatunkach roślin kserotermicznych.

Świat zwierząt reprezentowany jest przez przedstawicieli wszystkich grup systematycznych. Występuje tu między innymi 200 gatunków ptaków, 50 gatunków ssaków, 14 gatunków płazów oraz 7 gatunków gadów. Jura to również bogactwo owadów i bezkręgowców. Te ostatnie reprezentowane są przez przedstawicieli zarówno wschodniej jak i zachodniej części kontynentu Euroazjatyckiego..

Mając na uwadze, że ponad 60 proc. powierzchni gminy stanowią tereny wchodzące w skład Zespołu Jurajskich Parków Krajobrazowych łatwo tu spotkać wiele spośród jurajskich ciekawych obiektów przyrodniczych. Już na północ od dwupasmowej szosy Katowice - Olkusz rozciąga się obszar- pomnik przyrody o nazwie Sasanka.

W naturalnej rzeźbie krajobrazu dominują formy eoliczne, stworzone przez wiatry szczególnie silnie wiejące tu kilkanaście tysięcy lat temu, pod koniec epoki lodowcowej: faliste powierzchnie piasków pokrywowych i wiele drobnych, nieregularnych wydm. Nieopodal rosną płaty boru sosnowego, w którym spotkać można drzewa mające 80-140 lat. W runie dominują gatunki trawiaste oraz krzewinkowe. Na uwagę zasługują: widłaki, storczyki (kruszczyk szerokolistny i rdzawoczerwony), korzeniówka pospolita. W pobliskich, rzadkich laskach runo ma charakter prawie wyłącznie trawiasty. Osobliwościami florystycznymi, w tym gatunkami chronionymi są, m.in. sasanka, dziewięćsił, głowienka. Już od wczesnego średniowiecza prowadzono tu powierzchniową eksploatację rud srebra i ołowiu. Na płaskiej powierzchni dominują dobrze zachowane wyrobiska i szybiki kopalniane w kształcie regularnych, owalnych zagłębień o głębokości 2,5 - 3 m i średnicy 4-5 m. Dookoła nich są usypane ziemne pierścienie o wysokości do 1 m. Formy te nazywane są warpiami. Na obszarze o powierzchni niespełna 0,5 km2 naliczono ich około 1000, tworzących o specyficzny krajobraz warpiowy.

Olkusz to tradycyjne miejsce wypadowe wycieczek po szlaku Orlich Gniazd, czyli pasie zamków i warowni wybudowanych w XIII i XIV w., rozciągających się od Krakowa do Częstochowy. Jedną z nich był zamek w Rabsztynie. Ruiny gotyckiego zamczyska, jednego z ogniw systemu warownych twierdz, wzniesione zostały na wysokiej wapiennej skale niedaleko od centrum miasta. Natomiast ścieżka dydaktyczna Zespołu Jurajskich Parków Krajobrazowych w pobliskim rezerwacie Pazurek przeniesie zwiedzających w urokliwą krainę pięknych bukowych i jodłowych lasów rosnących pomiędzy wapiennymi ostańcami wyrzeźbionymi przez naturę w fantazyjne kształty. Na tym obszarze spotkać można m.in. tak rzadkie rośliny jak języcznik zwyczajny i czosnek niedźwiedzi.

Turyści wędrujący Szlakiem Orlich Gniazd przemierzając cieniste bukowe lasy, mijając wapienne skałki - wymarzone do wspinaczki, mogą zejść do jednej z prawie 280 jaskiń znajdujących się na Jurze.

Na północny zachód od miasta rozciąga się Pustynia Błędowska, która jest jedną z większych atrakcji turystycznych Ziemi Olkuskiej. Być może jeszcze komuś uda się tam podziwiać rzadkie zjawisko fatamorgany. Przez środek pustyni płynie Biała Przemsza, nad nurtem której można spotkać piżmaki, a nawet bobry. Piaski Pustyni pustynia błędowskaBłędowskiej w niektórych miejscach osiągają kilkaset metrów głębokości. Długość pustyni na osi wschód - zachód (wzdłuż Białej Przemszy) wynosi ok. 9 km, szerokość od 2 do 3 km, a całkowita powierzchnia ok. 30 km kwadratowych. W części wschodniej pustyni widać otwarte piaski, częściowo porośnięte niską roślinnością, wydmy i pola deflacyjne. Powierzchnia piasków jest na ogół równa, występują jednak na niej wydmy piaszczyste, o wysokości do 5 m (koło dawnego Stawu Jandy nawet do ok. 20 m).Piasek jest przeważnie drobny. Zdarza się też ujrzeć tzw. fulguryty, czyli strzałki piorunowe, to jest rurki ze szkliwa krzemionkowego, powstałe przez stopnienie piasku wskutek uderzenia pioruna. Są też niewielkie eratyki, przyniesione przez lodowiec ze Skandynawii, oraz okruchy skalne, oszlifowane przez piasek do połysku (tzw. lakier pustynny).
Po drodze na pustynię warto zatrzymać się w miejscowości Laski, w gminie Bolesław. Tu w letniskowej wsi, znajduje się grobla stawu, jednego z kilku, które tworzą kaskadę śródleśnych akwenów. W jej pobliżu zobaczyć można niewielki pagórek, gdzie odsłania się lekka, porowata, szara skała. Jeżeli dokładnie przyjrzeć się porom skały, zobaczyć można, że mają one kształt rurek. Są to ślady po łodygach roślin. Bujne trawy i szuwary otaczały źródło, które biło w tym miejscu kilkanaście lub kilkadziesiąt tysięcy lat temu. Na roślinach strącał się z wód węglan wapnia, który z czasem utworzył pokład wapiennej skały osadowej - tzw. trawertynu czyli martwicy wapiennej. Wapienie są zwykle skałami morskimi, a lądowe trawertyny - takie jak ten należą do rzadkości.
Walory turystyczne i wypoczynkowe miasta i gminy Olkusz podnosi atrakcyjne sąsiedztwo Ojcowskiego Parku Narodowego. Ten najmniejszy z polskich parków narodowych na pewno zaliczyć można do najciekawszych. Tu zobaczyć można przepiękną i słynącą z rzadkich roślin Dolinę Prądnika, zwiedzić Grotę króla Łokietka, a na zamku- perle polskiego renesansu, w Pieskowej Skale obejrzeć ekspozycje z zasobów Państwowych Zbiorów Sztuki na Wawelu.
Równie niezapomnianych wrażeń dostarczyć mogą wizyty w nieodległych od miasta zabytkowych zespołach klasztornych w- istniejacym od XIII w, sióstr Norbertanek w Imbramowicach w gminie Trzyciąż, czy też wybudowanym w XVII wieku klasztorze Karmelitów Bosych w Czernej, gdzie w kościele św. Eliasza podziwiać można cudowny obraz Matki Boskiej Szkaplerznej, jak też resztki arkadowego- diabelskiego mostu.
Nie będzie również stratą czasu odwiedzenie Sławkowa, miasta ponoć starszego niż Kraków, gdzie znajdują się m.in. ruiny zamku biskupów krakowskich, który w zamierzeniu miał stać się warownią równą... Wawelowi.

Szlak rowerowy Gminy Olkusz
0,0 km - Olkusz, Rynek. Poczatek szlaku - pod budynkiem PTTK przy węźle szlaków pieszych niebieskiego i żółtego. [drogowskazy, docelowo mapa]. Stąd - dla uniknięcia znakowania wokół Rynku [ruch okrężny] - pierwszy znak u wylotu ul. Żuradzkiej na kasztanowcu widoczny spod budynku PTTK. Dalej wspólnie ze znakami szlaku pieszego żółtego przejazd ul. Żuradzką - na wprost przez skrzyżowanie z ul. Szpitalną [uwaga! m-ce niebezpieczne], następnie przez strzeżony przejazd kolejowy. Mijamy po lewej ośrodek sportowy MOSiR i kąpielisko Czarna Góra. Na rondzie - skrzyżowaniu z ul. Parkową [uwaga na pierwszeństwo przejazdu] lekkim łukiem w prawo, w ul. Mazaniec [0,8 km]. Po ok. 400 m, na wysokości domu o numerze 21 [ul.Mazaniec] skręt w las za szlakiem żółtym. Uwagi: na wsp. ulicach umiarkowany ruch lokalny, w tym także wozów ciężkich i autobusów; odcinek wymagający zachowania należytej uwagi.
1,1 km - ul. Mazaniec, skręt w las. Gruntowa, lecz o twardym podłożu leśna, zamknięta dla ruchu kołowego droga prowadzi sosnowym borem ku płn.-zach., dalej łukiem ku płd. wykręcającym ponownie na płn.-zach.. Po 2,2 km od ul. Mazaniec - droga zmienia kierunek na zach. z lekkim odchyleniem na płd. Początkowe ok. 200 m jazdę utrudnia tłuczeń, dalej droga ponownie staje się wygodna, o gruntowej, twardej nawierzchni.
Nie zmieniając kierunku i nadal wspólnie ze znakami żółtymi szlak doprowadza do pierwszych zabudowań Bukowna - Starczynowa. Jedziemy całkowicie boczną ul. Sosnową [praktycznie brak ruchu kołowego; asfalt) przecinając na wprost obszerne, gwiaździste skrzyżowanie z podobnymi bocznymi ulicami. Nie dojeżdżając do widocznego przejazdu kolejowego skręcamy w lewo [uwaga! wjazd na drogę główną; umiarkowany ruch kołowy) tj. w ul. Młyńską, która prowadzi wzdłuż kanału kopalnianego. Po ok. 0,5 km osiągamy skrzyżowanie z ul. Długą tj. szosą Bukowno - Olkusz, skręcając w prawo, za drogą główną, tj. z pierwszeństwem przejazdu. Jedziemy prosto szeroką ul. 1-go Maja mijając po lewej ul. Spacerową, hotel i wejście na teren obiektów sportowych. Ok. 100 m dalej - szlak kieruje w następną przecznicę, tj. w odchodzącą po lewej ul. ks. Zelka. Po niespełna 0,5 km dojeżdżamy do wejścia na basen kąpielowy.
8,3 km - Bukowno, basen [obok wejścia, przy parkingu na słupie elektr.- 2 drogowskazy). Nie zmieniając kierunku szlak prowadzi dalej ul. ks. Zelka, a od ul. H.Sawickiej także wspólnie ze szlakiem niebieskim. Jednak wnet oba szlaki piesze skręcają w prawo ul. Pocztową, do stacji PKP. Dojeżdżamy do skrzyżowania z ul. Mostową [uwaga! wjazd na drogę główna; ruch lokalny o umiarkowaym natężeniu]. Nie zmieniąjąc kierunku ul. Mostową, tj. szosą do Trzebini-Sierszy wjeżdżamy w las. Mijamy po prawej drewnianą kaplicę i wnet przejeżdżamy most na Sztole. Szosa skręca na płd., po ok. 400 m na wsch. Po prawej tereny piaskarni, po lewej las. Minąwszy kolejny zakręt szosy w prawo wjeżdżamy praktycznie w las. Po ok. l km jazdy, przy porębie skręcamy z szosy w lewo [11,3 km], w las. Wygodna szutrówka [droga publiczna, otwarta dla ruchu] prowadzi w kier. płd.wsch. Mijamy zabudowania leśniczówki Wapiennik [12,3 km] jadąc dalej wsp. drogą wśród sosnowych borów. Po ok. l,5 km droga skręca w prawo, następnie po 0,4 km w lewo na wsch., by po dalszych 0,8 km powrócić do pierwotnego kierunku na płd.-wsch. na dystansie ok. 1 km. Jedziemy ponad doliną Sztoły, jej lewą orograf. stroną. Po zakręcie w lewo osiągamy szeroką Drogę Niesułkowską, za którą w prawo, dalej na płd.-wsch. przez ok. 1 km do skrzyżowania z drogą Żurada - Płoki 17,1 km; [projektowany szlak łącznikowy do projektowanego szlaku rowerowego gminy Trzebinia]. Nie zmieniając kierunku przecinamy skrzyżowanie podążając nadal na płd.-wsch. leśną nieco piaszczystą drogą ok. l,7 k, aż do asfaltu w osiedlu Kasprzyki. Mijamy leśniczówkę dojeżdżając do drogi państwowej 782 Olkusz - Trzebinia.
19,2 km - Kasprzyki - szosa 782. Skosem w lewo przecinamy szosę 782 [uwaga! miejsce niebezpieczne] wjeżdżając na polną, dobrze przejezdną drogę, która prowadzi lekko pod górkę, w las, ogólnie w kierunku wsch. Po 2,5 km przecinamy szosę Olkusz Gorenice-Krzeszowice, a po dalszym 1 km skrzyżowanie kilku leśnych dróg na granicy lasu. Tu skręcamy w lewo, na płn. Drogą początkowo szutrową, dalej asfalt wprowadza w zabudowania Osieka. W połowie wsi, na wysokości kościoła skręt w lewo, droga polną, częściowo piaszczystą (ok. 200 m odcinek trudno przejezdny], nieco pod górę. Minąwszy szkołę w Witeradowie osiągamy wsp. uprzednio szosę Olkusz - Gorenice.
27,1 km Witeradów, szosa. Skręcamy w prawo na szosę, którą jedziemy na płn., przez wieś ok. l,7 km. Na granicy Olkusza, przy targowisku zjeżdżamy skośnie w prawo, drogą leśną, która doprowadza do kanału Witeradówki. Za mostkiem spotykamy znaki czerwonego szlaku rowerowego Częstochowa - Kraków. Jedziemy wzdłuż Witeradówki, drogą leśną, w kierunku bloków osiedla Pakuska wspólnie ze wsp. szlakiem czerwonym. Na granicy zabudowy ponownie przejeżdżamy na drugi brzeg Witeradówki i ścieźką przez "łąkę" dojeźdżamy do ul. Legionów Polskich, którą przecinamy wjeźdźając na szeroki podwójny, przedzielony pasem zieleni chódnik między blokami. Za schroniskiem PTSM "Jura" skręcamy w lewo, w ślepo tu kończącą się ul. kpt. Hardego, którą wnet opuszczamy skręcając w prawo w ruchliwą ul. Biema. Uwaga I odcinek ok. 100 m niebezpiecznego przejuzdu ul. Biema, oraz na wprost przez skrzyżowanie z al. 1000-lecia Wjeżdżamy na boczną ul. Skłodowskiej, która doprowadza do skweru i estakady nad torami kolejowymi. Za estakadą w prawo ul. Na Skarpie, dalej w lewo ul. Łukasińskiego. Obok starego cmentarza przecinamy ul. Kazimierza Wlk. [przejazd na wprost - uwaga! duży ruch]. Tu przy murze cmentarnym, drogowskazy obu szlaków rowerowych oraz dojazdowy do dworca PKP. Jedziemy za główną drogą - ul. Francesco Nullo w lewo. Na skrzyżowaniu z ul. Skalską odejście szlaku rowerowego czerwonego. Po przecięciu ul. Kościuszki [skrzyżowanie niebezpieczne - b. duży ruch] - wjeżdżamy na zamkniętą dla ruchu ul. Augustiańską, która doprowadza do Rynku, pod PTTK [32,5 km - koniec szlaku].

do góry

PRZYDATNE INFO

Oddział PTTK w Olkuszu
Rynek 20, tel. 643 42 27
DWORCE:
PKP - ul. Składowa 2, tel. 643 11 11, 643 19 28,
PKS - ul. Składowa 1, tel. 643 08 35, 643 11 00,
PKM - ul. T. Kościuszki, inf. tel. 643 36 00.

Urząd Pocztowy nr 1, ul. Króla Kazimierza Wielkiego 58a, tel. 641 38 20, fax. 641 37 41

do góry

 

Informacje zredagowane przez zespół ZWIEDZAJMY.PL na podstawie materiałów udostępnionych nam dzięki uprzejmości Urzędu Miasta i Gminy w Olkuszu. Szczególne podziękowania za życzliwość i współpracę dla Pana Macieja Kaliś z UMiG Olkusz

 
WYZNACZ TRASĘ Z


 
galeria
|| podziękowania i patronaty || redakcja serwisu || regulamin serwisu || PLIKI COOKIES ||
 
 
©2008 zwiedzajmy.pl
copyright GRUPA 2G - wszystkie prawa zastrzezone