zwiedzajmy.pl Polska  
WYSZUKAJ W SERWISIE

strona główna
opolskie
Brzeg
Głogówek
Kędzierzyn-Koźle
Namysłów
Powiat Kluczborski
Powiat Prudnicki
Strzelce Opolskie
Namysłów

    KRÓTKI OPIS     ZABYTKI I MUZEA    INNE ATRAKCJE     NA WYCIECZKI     PRZYDATNE INFO    

 

KRÓTKI OPIS

Ziemia Namysłowska to dotychczas nieznany, a przecież bardzo atrakcyjny teren turystyczny. Dobrze zachowane środowisko naturalne harmonizuje z licznymi zabytkami architektury, pamiątkami historycznymi, śladami martyrologii i innymi świadectwami po poprzednich pokoleniach. Ziemia Namysłowska znajduje się kilkadziesiąt kilometrów na wschód od Wrocławia, między Oleśnicą a Kluczborkiem, na pograniczu Dolnego i Górnego Śląska oraz Wielkopolski. Właśnie to położenie wraz z charakterystycznymi cechami pogranicza przesądzają o atrakcyjności turystycznej Ziemi Namysłowskiej. To tutaj zobaczymy wyjątkowość obfitość dworków, pałaców i wiejskich parków oraz murowanych kapliczek i drewnianych krzyży. Dlatego niniejszy informator turystyczny ma na celu wzbudzenie zainteresowania miłośników historii i zabytków kultury materialnej, przyrodników, myśliwych, wędkarzy i zbieraczy runa lesnego oraz pasjonatów hippiki, czyli wszystkich tych, którzy nie są obojętni na dziedzictwo kulturowe i  piękno przyrody naszego kraju.

Gmina Namysłów położona jest w północnej części województwa opolskiego na Równinie Oleśnickiej na wysokości od 137-194 m n.p.m. Obejmuje ona znaczny obszar prawego pobrzeża Odry zamkniętego na północy Wałem Trzebnickim. Na wschodzie równina graniczy z Wysoczyzną Wieruszowską, na południu zaś granicę stanowi Stobrawa i dolina Odry. W skład Równiny Oleśnickiej wchodzi kilka mniejszych jednostek geograficznych, z których dwie tworzą teren gminy Namysłów. Krajobraz tego obszaru jest starszy od ostatniego zlodowacenia i ma charakter moreny dennej. Powierzchnia, pierwotnie bardziej urozmaicona, została przez płynące wody zrównana, a sama struktura moreny uległa spiaszczeniu na skutek wymycia z niej drobniejszych składników gliniastych. Jako obszary żyźniejsze wyróżnia się tereny lessowe lub te w obrębie których morena denna została mniej przemyta i zachowała swój gliniasty charakter. Północna część to niemal bezleśna równina urozmaicona wyraźnie zaznaczonymi dolinami Widawy i jej dopływu Studnicy. Południowa część ma charakter nieco falistych i płaskich równin, urozmaiconych wzniesieniami wydmowymi. Ten fragment jest częścią obszaru chronionego krajobrazu o nazwie Lasy Stobrawsko-Turawskie. Centralną arterią wodną Równiny Oleśnickiej jest wspomniana wyżej rzeka Widawa, uchodząca do Odry na wysokości Wrocławia. Nie posiada ona znaczenia komunikacyjnego, ale od najdawniejszych czasów wpływa na kierunki komunikacji lądowej. Źródła rzeki znajdują się we Wzgórzach Trzebnickich na wysokości 204 m n.p.m. Od niedawna w okolicach Namysłowa został oddany do użytku zalew w Michalicach spełniający między innymi rolę rekreacyjną. Dogodne położenie w pobliżu trasy A-8 Wrocław-Warszawa oraz A-4 Wrocław-Opole-Katowice pozwala na dogodny dojazd ze wszystkich kierunków.

do góry

ZABYTKI I MUZEA

Namysłów posiada dobrze zachowany średniowieczny układ urbanistyczny, bogaty w zabytkowe budowle.

Kościół p.w. Niepokalanego Poczęcia NMP (przy ul. Staromiejskiej),
gotycki, z przełomu XIII i XIVw., murowany z kamienia polnego i cegły, parokrotnie przebudowywany. Ołtarz główny barokowy (2 poł. XVIIw.), z parą kolumn, naddatkami o dekoracji chrząstkowej i ozdobnym zwieńczeniem. W polu środkowym późnogotycka (z  końca XVw.) rzeźba Matki Boskiej z Dzieciątkiem. Nad ołtarzem owalny malowany medalion z Trójcą Świętą (XVIIIw.). Drewniany chór muzyczny z ok. 1600r. Na zewnętrznej ścianie kościoła kamienna płyta nagrobna Marii Seyvin ur. Reichert, zmarłej w 1780r.

Kościół p.w. św. Piotra i Pawła (przy ul. Kościelnej),
gotycki, z  pocz. XVw. (później parokrotnie przebudowywany), trzynawowy, halowy z cegły (z użyciem kamienia w detalu), o sklepieniach żebrowych, gwiaździstych i przeskokowych. W zamknięciu nawy głównej zwornik z głową św. Jana Chrzciciela. Wśród zworników z herbami jeden z orłem śląskim. Na pozostałych trzech wschodnich przęsłach nawy głównej zworniki z płaskorzeżbami m. in. Baranka, głową Chrystusa w nimbie, tarczą z lwem czeskim, krzyżem (być może zakonu krzyżackiego) i insygniami rzemieślniczymi. W miejscach spływów sklepień wsporniki w kształcie szyszek oraz żeńskich i męskich masek, a po bokach zamknięcia z postaciami św. Piotra i św. Pawła. W bocznych nawach zworniki z powtarzającymi się motywami występującymi w nawie głównej - głowa Chrystusa, lew czeski, gmerki, gwiazdy i rozety. Do najcenniejszych zabytków należy duży drewniany krzyż z figurą Chrystusa z 1500r. Kościół na zewnątrz opięty szkarpami dwuuskokowymi, z dolnym uskokiem i zwieńczeniami zakończonymi trójkątnie. Wieża rozdzielona tynkowanymi fryzamiopaskowymi na cztery kondygnacje. Pod wieżą neogotycki portal.

Kościół p.w. św. Franciszka z Asyżu i św. Piotra z Alkantary
(skwer Ks. Kard. Stefana Wyszyńskiego), gotycki, prezbiterium z poczatku XIVw., rozbudowany na kościół halowy ok. roku 1420. W drugiej poł. wieku XVII  barokowa przebudowa wnętrz. Murowany z cegły o układzie gotyckim. Trójnawowy, pierwotnie halowy, obecnie z rzędami kaplic i emporami. Filary w nawie głównej opięte pilastrami, dźwigającymi uproszczone belkowanie. Na zewnątrz kościół opięty szkarpami dwuuskokowymi, z wysokim oprofilowanym cokołem. Zachowane resztki dekoracji wnętrz - w zachodniej kaplicy po stronie północnej fragmenty polichromii barokowej, imitującej baldachim z draperią; we wschodniej kaplicy po stronie południowej na sklepieniu XVII-wieczne barokowe sztukaterie i polichromia. Bogata dekoracja akantowa i palmetowa, obejmująca cztery owalne płyciny z malowanymi scenami z życia św. Bonawentury.

Ratusz (w Rynku),
gotycki wzniesiony w latach 1374-89, później parokrotnie przebudowywany. Murowany z cegły. Pierwotny XV-wieczny główny budynek z wieżą z XIVw. zbudowano na rzucie prostokątnym. Powiększony przez dobudowanie w XVIII i XIXw. od południa, zachodu i północy członów otaczających wieżę. Na zewnątrz elewacje dłuższych boków budynku głównego pierwotnie czteroosiowe, obecnie rytm osi przekształcony. Wieża w dolnej części pochodzi z lat 1381-89, górna nadbudowana po pożarze w 1483r. Hełm na wieży późnoreneasansowy, baniasty.

Kamieniczki (północna pierzeja Rynku),

  • kamieniczka nr 3, XVI-wieczna., przebudowana w XIXw., piętrowa z drugim piętrem w poddaszu, wielotraktowa. Elewacja trójosiowa ze schodkowym szczytem,
  • kamieniczka nr 4, XVI-wieczna, przekształcona w XVIIIw., dwupiętrowa o elewacji czteroosiowej. Szczyt dwustrefowy ze spływami i trójkątnym przyczółkiemk
  • kamieniczka nr 5, XVI-wieczna, przebudowana w XVIIIw., dwupiętrowy, z trzecim piętrem na poddaszu. Elewacja trójosiowa z trójkątnym szczytem. Zachowana klasycystyczna drewniana klatka schodowa,
  • kamieniczka nr 6, XVI-wieczna, przekształcona w XVIIIw. i na przełomie XIX i XXw., narożna, piętrowa z drugim piętrem na poddaszu. Elewacja frontowa czteroosiowa. Szczyt ujęty falistymi spływami, zwieńczony trójkątnym przyczułkiem,
  • kamieniczka (ul. Krakowska 12), XVII-wieczna, barokowa. Budynek narożny, dwupiętrowy - na piętrze okna w obramieniach profilowanych, zwieńczonych niskimi trójkątnymi szczycikami. Powyżej prostokątne płyciny i gzyms przebiegający na wysokości ław okiennych drugiego piętra. Dach trójspadowy z drewnianą lukarną o odcinkowym zwieńczeniu, ze spływami po bokach.

do góry

INNE ATRAKCJE

System obrony Namysłowa
Najstarszym elementem tego systemu w Namysłowie był drewniany zamek, wzmiankowany w 1312r. Budowa fortyfikacji miejskich została zainicjowana przez króla czeskiego Karola IV w dniu 23 V 1350r. Ponieważ pochłaniane były na ten cel olbrzymie środki finansowe, władca z własnej kiesy wspomagał całe przedsięwzięcie. Mury wznoszono - na fundamencie z kamieni polnych - z cegły o układzie gotyckim  z użyciem zendrówki, do wysokości 8 m., a na nich jeszcze 2-metrowej wysokości blanki. Grubość murów sięgała 2,2 m. od strony wschodniej i 1,7 m. od strony północnej i południowej. Ich budowę zakończono w roku 1359. /Z pierwotnego pierścienia murów miejskich, wzmocnionych 45 basztami i wieżami, do dzisiaj zachowała się  wieża bramy Krakowskiej oraz fragmentarycznie cztery półkoliste i dziesięć kwadratowych baszt./  Dodatkowo wybudowano dwie bramy wjazdowe: od wschodu Polską (inaczej Kluczborska, obecnie Krakowska), a od zachodu Niemiecką (inaczej Brzeska lub Wrocławska) - ta ostatnia została rozebrana w 2 poł. XIXw. W roku 1360 rozpoczęto budowę obecnie istniejącego, murowanego zamku, wykorzystując za podstawę budowli umocnienia poprzedniego drewnianego zamku. Zbudowano go z cegły o układzie gotyckim na wysokim kamiennym podmurowaniu  i otoczony fosą. Założono go na rzucie nieregularnego wieloboku z trzema skrzydłami wbudowanymi w obwód murów obronnych. Najstarsza część obecnego zamku to skrzydło północne, wybudowane ok. 1360r. Kolejne dwa skrzydła dobudowano w następnych stuleciach - zachodnie po 1533r., a południowe w 1771r. Do zamku przylega tzw. budynek bramny, wzniesiony w 1534r., przebudowywany w XVII i XVIIIw., murowany, w dolnej kondygnacji z cegły o układzie gotyckim i z piętrem o konstrukcji szkieletowej, wypełnionej cegłą. Przejazd bramny zamknięty półkoliście z odbojami. Od strony dziedzińca ponad przejazdem kartusz kamienny z herbem Mikołaja Jenkwitza, starosty księstwa wrocławskiego.  W 1375r. obok zamku powstała zapora wodna, która piętrzyła Widawę, dzięki czemu miasto stało się jeszcze trudniejsze do zdobycia. Aby strzec miejskich ujęć wodnych, w roku 1388 zbudowano tzw. Bramę Wodną. Sukcesywnie umacniano mury miejskie - w północnej i południowej ich części wzniesiono półwieże i dwie wieże narożne: tzw. Piekarską i Kowalską, a wieżę przy bramie Krakowskiej podwyższono do 30 m. Dla skuteczniejszej obrony wykopano w 1421r. w pobliżu murów głęboki rów. Dodatkowo w 2 poł. XVw. do murów dobudowano niewielkie półkola - bastiony (tzw. rondle), które pozwalały na ostrzeliwanie nieprzyjaciela ogniem bocznym. W połowie następnego stulecia,  w latach 1556-57 dokonano dalszej rozbudowy systemu obronnego Namysłowa - pod kierownictwem specjalistów cesarskich zbudowano cały system bastionów ziemnych, w myśl zasad nowej wówczas sztuki fortyfikacyjnej. Były to ostatnie tego typu prace w Namysłowie, wykonane na rozkaz Habsburgów. W efekcie powstał dobrze zintegrowany system fortyfikacyjny, który pozwolił na skuteczną obronę miasta.

do góry

NA WYCIECZKI

Ziemia Namysłowska charakteryzuje się z jednej strony dobrze zachowanym środowiskiem przyrodniczym, z drugiej interesującymi zabytkami architektonicznymi, co razem tworzy atrakcyjną ofertę turystyczną. Poniżej prezentujemy pięć tras turystycznych, przeznaczonych dla wszystkich zainteresowanych, a przede wszystkim miłośników historii i przyrody. Zostały one tak poprowadzone, aby można było pokonać je pieszo, rowerem lub samochodem.

Trasa okólna (wokół murów miejskich) - ul. Wały Jana III, Podwale, Skwer Ks. Kard. Stefana Wyszyńskiego, furta w murach miejskich tuż za kościołem p. w. św. Franciszka i św. Piotra z Alkantary, mostek dla pieszych na Młynówce, ścieżka wzdłuż ul. Sikorskiego, Plac Powstańców Śląskich, ul. Bohaterów Warszawy.

Trasa działkowa - ul. Jana Pawła II, ogrody działkowe.

Trasa leśna -  ul. Bol. Chrobrego, Ołwska, do drzewostanu sosnowego w oddziale 58 przy drodze z Namysłowa do Smarchowic Śląskich.

Trasa parkowa - Plac Powstańców Śląskich, ul. Parkowa, Puławskiego i Park Północny.

Trasa michalicka -  Plac Powstańców Śląskich, ul. Parkowa, M.Konopnickiej, Staromiejska.

 

Szlak leśny (Niwki - Barzyna - Smarchowice Nowe - Młyńskie Stawy - Ziemiełowice - Gręboszów).
Trasa przebiega przez mozaikę różnych typów drzewostanów w południowo-zachodniej części gminy Namysłów. Trasę rozpoczynamy we wsi Niwki, od której bezpośrednio na wschód znajduje się interesujący drzewostan mieszany, z dużym udziałem jodły pospolitej i daglezji. Większa część środkowej i wschodniej części tego kompleksu leśnego (od strony Smarchowic Śląskich) jest tzw. drzewostanem wydzielonym.  Od przystanku PKS w• Niwkach idziemy ok. 150 m w kierunku zachodnim i skręcamy w lewo na drogę gruntową, którą kierujemy się prosto (na wschód) do lasu. Początkowo mijamy młode zadrzewienia o charakterze boru sosnowego (oddz. 103). Po przejściu ok. 300 m zobaczymy piękny starodrzew modrzewiowy, w wieku ok.140 lat (oddz. 102, wydzielenie "c"). Po prawej stronie, ok. 150 m na południe od drogi znajduje się ciekawy drzewostan liściasty, w którym rosną m.in. egzotyczne gatunki drzew, np. brzoza grabolistna, orzesznik pięcioklapowy i skrzydłorzech kaukaski. Po obejrzeniu tego interesującego drzewostanu przemieszczamy się dalej drogą biegnącą.przez oddz.102 w kierunku południowo-wschodnim do oddz.105, gdzie w wydzieleniu "c"rośnie ponad 100-letni drzewostan mieszany z dębem szypułkowym, daglezją i świerkiem. Warto wiedzieć, że daglezja znalazła tu dobre warunki egzystencji, czego niezaprzeczalnym dowodem jest fakt owocowania tego północnoamerykańskiego gatunku drzewa. Wiosną i wczesnym latem (od kwietnia do lipca, najlepiej w godzinach porannych), warto w tym miejscu przystanąć na kilka minut i posłuchać śpiewu drozdów - śpiewaka i kosa, pokrzewek - czarnołbistej i gajówki, świstunek - leśnej i pierwiosnka oraz sikor - sosnówki i bogatki. Idąc dalej leśnym duktem dochodzimy do lini oddziałowej (która oddziela oddział l05 i 104) biegnącej  z północy na południe, skręcamy w prawo (na południe) i idziemy cały czas prosto pośród borów sosnowych o zróżnicowanym wieku. Po blisko kilometrze wychodzimy z lasu i docieramy do wsi Barzyna. Przez wieś przechodzimy prosto (na południowy-wschód) - początkowo trasa biegnie wśród pól, później łąk, poprzecinanych gdzieniegdzie rowami odwadniającymi. Często zobaczyć tu można polującego na gryzonie myszołowa oraz żerujące kruki. Po ok. 1,5 km dochodzimy do kompleksu leśnego, przed którym gruntowa droga lekko skręca na poludnie. Kiedy dojdziemy do strzyżowania z drogą gruntową, łączącą Smarchowice Wielkie z Ligotą Książęcą, dalej idziemy nią prosto w kierunku wschodnim. Początkowo otaczają nas bory sosnowe z niewielką domieszką drzew liściastych, a później również sródleśne łąki i pastwiska. Po pokonaniu prawie 3 km dochodzimy do Smarchowic Nowych, w których przekraczamy drogę krajową nr 453, kierując się dalej na wschód polną drogą do pobliskiej osady Zielony Dąb, gdzie skręcamy na południe i po przejściu niecałego kilometra dochodzimy do lasu i wśród różnowiekowych sośnin skręcamy na skrzyżowaniu w lewo, a po ok. 150 m w prawo, by po 1 km prostej na południe drogi dotrzeć do Młyńskich Stawów. Już ok. 0,5 km przed nimi zmienia się charakter drzewostanów - w miejsce ustępujących sosen pojawiają się drzewa liściaste gł. brzozy, olchy i osiki. Właśnie tutaj wiosną można usłyszeć rzadkiego dzięcioła zielonosiwego. Natomiast na trzech niedużych stawach zobaczymy kilka gatunków ptaków wodnych - perkozka, czaplę siwą, łabędzia niemego, kaczkę krzyżówkę i łyskę. Przy odrobinie szczęścia spotkać tu można również bociana czarnego, bielika, błotniaka stawowego, rybołowa i zimorodka. Poza tym występuje tu szereg ciekawych roślin wodnych, jak np. grążel żółty i wodna paproć - salwinia. Dlatego też akweny te posiadają status użytku ekologicznego, celem którego jest ochrona wodnej flory i fauny. Tuż za stawami znajduje się odrestaurowany młyn wodny z czynnym (ruchomym) kołem wodnym oraz leśniczówka i paruhektarowa szkółka leśna, w której rosną młode drzewka, uprawiane na potrzeby Nadleśnictwa Namysłów. Z Młyńskich Stawów przemieszczamy się z powrotem tym samym leśnym duktem - na północ - by na skrzyżowaniu dróg w oddziałach 155 i 156 pójść dalej prosto również po wyjściu z lasu. Na skraju lasu, rozstaju dróg w oddziale 150 i 151 udajemy się w prawo i dalej drogą wśród borów sosnowych przez ok. 2 km przemieszczamy się do skrzyżowania w oddziałach 124-125 i 131-132. Tu skręcamy w prawo i po blisko 1,5 km dochodzimy gruntową drogą do Ziemiełowic. We wsi przekraczamy drogę krajową nr 454 i przemieszczamy się na drugi (północny) kraniec wsi, gdzie skręcamy w prawo na drogę gruntową do Gręboszowa. Osiągnowszy las, kierujemy się dalej prosto na wschód do skrzyżowania w oddziale 403, skąd przemieszczamy się dalej we wschodnim kierunku. Po wyjściu z lasu przed nami rozległe śródleśne pola - przemieszczamy się przepiękną aleją obsadzoną dębami, kasztanowcami i robiniami (akacjami), z których wiele osiągnęło potężne, majestatyczne rozmiary. Aleja ta wygląda szczególnie pięknie wczesną jesienią (druga połowa września) - wówczas mieni się ona różnymi odcieniami brązu i czerwieni. Po przebyciu następnego kilometra ponownie otacza nas las i kierując się cały czas prosto, pośród wiekowych różnych drzew liściastych, docieramy do Gręboszowa. Tutaj czeka nas przede wszystkim zwiedzenia rozległego i starego parku podworskiego, obecnie w znacznym stopniu zubożonego przez czas, choć nadal stanowiącego dużą atrakcję przyrodniczą. Z Gręboszowa możemy dotrzeć autobusem lub koleją w stronę Namysłowa i Kluczborka.

Szlak nad Widawą (Pawłowice Namysłowskie - Objazda - Michalice-Józefków -  Namysłów).
Z dwóch największych rzek Ziemi Namysłowskiej - Widawy i Stobrawy - tylko ta pierwsza zachowała jeszcze na niektórych odcinkach naturalny charakter. Ponieważ zdecydowana większość śląskich rzek już dawno została uregulowana, słabo zmieniony przez działalność człowieka odcinek Widawy powyżej Namysłowa przedstawia dużą wartość przyrodniczą, hydrologiczną  i estetyczną, a tym samym posiada wysokie walory turystyczne. Wspomnieć należy również o czystości wody w Widawie, która została sklasyfikowana na odcinku Pawłowice Namysłowskie - ujście Studnicy w I-szej, a poniżej ujścia tej rzeczki w II-iej klasie czystości. Ma to decydujący wpływ na stosunkowo bogatą ichtiofaunę rzeki, w której obok wielu pospolitych ryb, stwierdzono występowanie nawet tak wymagającego gatunku jak minog strumieniowy. Cały opisywany odcinek Widawy znajduje się na terenie gminy Namysłów. Trasę rozpoczynamy na moście drogowym między Idzikowicami a Pawłowicami Namysłowskimi, z którego schodzimy na lewy, wyższy brzeg rzeki i przemieszczamy się zgodnie z jej biegiem, w kierunku południowym. Widawa poniżej Pawłowic płynie w szerokim na 150 - 200 m. obniżeniu, w otwartym krajobrazie rolniczym, urozmaiconym kępami krzewów i niewielkimi grupkami drzew. Po przejściu ok. 0,5 km dochodzimy do mieszanego drzewostanu, który jest mozaiką lasów liściastych (grąd i świetlista dąbrowa) oraz borów (z dominującą sosną). Ten zróżnicowany gatunkowo i wiekowo drzewostan zamieszkiwany jest przez całą gamę różnych gatunków zwierząt, z których najłatwiejsze do stwierdzenia są ptaki. Przez cały rok można tu zobaczyć myszołowa i dwa gatunki dzięciołów pstrych - dużego i średniego, a od kwietnia do sierpnia m.in. turkawkę (najmniejszy z krajowych gatunków dzikich gołębi) oraz co najmniej 35 gatunków ptaków śpiewających, m.in. drozdy, pokrzewki, świstunki i łuszczaki. Do rzeki przylegają wilgotne łąki oraz trzcinowiska, których bogactwo flory i fauny najlepiej można poznać w okresie wiosennym (druga połowa marca - koniec maja). Zieleń łąk upstrzona jest wówczas żółcią kwitnących kaczeńców i jaskrów. W takim środowisku będą nam towarzyszyć zaniepokojone naszą obecnością czajki i świergotki łąkowe. W ciepłe, bezwietrzne wiosenne popołudnia i wieczory można też usłyszeć beczące odgłosy tokujących bekasów. Natomiast nad trzcinowiskami ujrzymy krążące błotniaki stawowe - średniej wielkości ptaki drapieżne związane w okresie lęgowym z terenami podmokłymi i wodnymi. Każda większa kępa trzcin od końca kwietnia do lipca rozbrzmiewa śpiewem trzciniaków, trzcinniczków, rokitniczek i potrzosów. W miejscach gdzie wśród traw i trzcin pojawiają się pojedyncze krzewy lub małe drzewka wierzb i olch, od końca maja do początku lipca jest szansa zaobserwowania dość rzadkiej na Śląsku dziwonii. Po przejściu ok. 3 km mijamy  most, przez który przebiega gruntowa droga łącząca Smogorzów (gm.Namysłów) z Krzykowem (gm.Wilków). Około 200 m. poniżej mostu kończy się las i niemal do samego Namysłowa Widawa płynie w krajobrazie rolniczym. Obniżenie rzeki nieco się rozszerza i osiąga 250 - 300 m. szerokości, a sama Widawa rozwidla się na dwa koryta, z których lewe jest szersze i głębsze. Po kolejnym kilometrze dochodzimy do mostu, przez który przebiega asfaltowa droga łącząca Kowalowice z Objazdą i Namysłowem. Wchodzimy na most i idziemy drogą w kierunku zachodnim , by po ok. 100 m. przejść przez drugi most (na prawym , mniejszym korycie Widawy) i dalej kontynuować wędrówkę prawym skrajem obniżenia rzeki, które przy ujściu Studnicy osiąga ok. 400 m. szerokości. Stamtąd po przejściu 0,5 km osiągamy na wysokości Józefkowa most, przez który przebiega asfaltowa droga łącząca tę wieś z Michalicami. Poniżej mostu przemieszczamy się w kierunku Namysłowa prawym brzegiem Widawy.   Na tym odcinku rzeki warto przyjrzeć się rosnącym nad wodą drzewom (gł. wierzby i olchy) - na pniach niektórych drzew można dostrzec różnych rozmiarów nacięcia, które wykonały reintrodukowane tu w 1996 i 1997 r. bobry. Ok. 0,5 km poniżej Michalic obniżenie Widawy ulega zwężeniu do ok. 200 m. Koło Grabówki (pojedyncze zabudowanie na lewym brzegu rzeki) Widawa skręca na zachód i na odcinku 0,5 km jej koryto staje się bardziej kręte, a brzegi zdecydowanie wyższe i strome. W tym miejscu jest szansa na zobaczenie przepięknie ubarwionego zimorodka (intensywnie niebieski wierzch i czerwonawy spód ciała). Następnie Widawa skręca na południe. Na wysokości Starego Miasta (północno-wschodnia część Namysłowa) do rzeki przylega nieduży kompleks leśny, urozmaicony dobrze zachowanym starorzeczem powyżej dwóch mostów drogowych, umożliwiających przejazd między Starym Miastem a wsią Kamienna. Obniżenie którym płynie Widawa ponownie rozszerza się, osiągając poniżej Starego Miasta ponad półkilometrową szerokość. Ok.1 km przed centrum Namysłowa Widawa ponownie skręca na zachód i rozwidla się, tworząc kilka wysp powyżej spiętrzenia przy ul. Parkowej. Największa z nich jest wyjątkowo cennym obiektem przyrodniczym z uwagi na dobrze zachowany drzewostan łęgowy - formację leśną rzadko obecnie spotykaną w Europie Środkowej z powodu regulacji rzek i trzebieży nadrzecznych lasów.  W drzewostanie dominuje olcha czarna, zaś w domieszce wystepuje jesion wyniosły i wierzby. Uwagę zwraca bogata warstwa runa, w którym występuje wiele gatunków typowych dla łęgów roślin zielnych. Różnorodna jest również fauna namysłowskich łęgów - gnieździ się tutaj m.in. dzięcioł zielony, słowik rdzawy, kwiczoł i drozd śpiewak oraz remiz. Z ssaków stwierdzono tu obecność bobra i wydry. Wyspa ta posiada status ochronny jako zespół przyrodniczo - krajobrazowy pod nazwą „Wyspa na rzece Widawie”. Trasę kończymy w momencie osiągnięcia ul. Parkowej w Namysłowie.
W związku z budową zbiornika retencyjnego o powierzchni ok. 70 ha, niektóre fragmenty obniżenie Widawy powyżej Namysłowa w najbliższym czasie ulegną radykalnej zmianie - nastąpi zalanie terenu w okolicach wsi Józefków, Michalice i Objazda. Podstawową funkcją tego akwenu będzie retencjonowanie wody dla potrzeb rolnictwa, szczególnie w latach o obniżonej ilości opadów. Jednocześnie w sposób samoistny zbiornik stanie się atrakcyjnym terenem pod względem przyrodniczym. Jego obecność wpłynie na wzbogacenie tzw. bioróżnorodności okolic Namysłowa, poprzez powstanie nowych biotopów /siedlisk/ dla wielu roślin i zwierząt związanych ze środowiskiem wodnym. Atrakcyjność przyrodnicza zbiornika Michalice może zostać podwyższona poprzez utworzenie kilku niedużych wysp, które będą stanowiły ostoję dla wielu gatunków zwierząt, szczególnie ptaków wodnych.

do góry

PRZYDATNE INFO

W centrum Namysłowa funkcjonuje płatna strefa parkowania. Parkomaty obejmują ulice: Dubois, Pocztową, Wojska Polskiego, Plac Wolności (jezdnia i parking), Obrońców Pokoju, Rynek, Staszica, Krakowską, Bohaterów Warszawy, Wały Jana III oraz parking przy Urzędzie Miejskim.

Wjeżdżając do strefy płatnego parkowania, kierowca ma obowiązek kupna biletu parkingowego w parkomacie i umieszczenia w widocznym miejscu w aucie. Pierwsza godzina postoju kosztuje 1 zł, druga 1,20 zł, trzecia 1,40 zł, a kolejne 1 zł. Z opłat parkingowych zwolniono osoby niepełnosprawne z potwierdzoną grupą inwalidzką.

Namysłowska Lokalna Organizacja Turystyczna
Adres: ul. Pl. Wolności 12a
Miejscowość: 46-100, Namysłów
Tel.: (77) 410 36 95 w. 122

do góry

 

Informacje zredagowane przez zespół ZWIEDZAJMY.PL na podstawie materiałów udostępnionych nam dzięki uprzejmości Urzędu Miejskiego w Namysłowie.
Szczególne podziękowania za życzliwość i współpracę dla Pani Ewy Witkowskiej.

 

 
WYZNACZ TRASĘ Z


 
galeria
|| podziękowania i patronaty || redakcja serwisu || regulamin serwisu || PLIKI COOKIES ||
 
 
©2008 zwiedzajmy.pl
copyright GRUPA 2G - wszystkie prawa zastrzezone