zwiedzajmy.pl Polska  
WYSZUKAJ W SERWISIE

strona główna
śląskie
Bielsko-Biała
Brenna
Chorzów
Cieszyn
Częstochowa
Dąbrowa Górnicza
Gliwice
Goczałkowice-Zdrój
Katowice
Milówka
Ogrodzieniec
Powiat Bielski
Powiat Gliwicki
Powiat Kłobucki
Powiat Mikołowski
Powiat Wodzisławski
Pszczyna
Skoczów
Szczyrk
Tarnowskie Góry
Ustroń
Węgierska Górka
Wisła
Żywiec
Dąbrowa Górnicza

    KRÓTKI OPIS     ZABYTKI I MUZEA    INNE ATRAKCJE     NA WYCIECZKI     PRZYDATNE INFO    

 

KRÓTKI OPIS

Dąbrowa Górnicza to miasto pełne krajobrazowych i przyrodniczych ciekawostek, urokliwych miejsc, dostarczających okazji do wypoczynku, rekreacji i turystyki. To również ważny ośrodek przemysłowy, bardzo atrakcyjny dla inwestorów.

Z powierzchnią 188 km 2 i liczbą mieszkańców ponad 130 tys. Dąbrowa Górnicza staje się najrozleglejszym miastem woj. śląskiego. Z sąsiednimi miastami tj. Sosnowcem, Będzinem, Czeladzią, Zawierciem, Siewierzem, Sławkowem i Olkuszem tworzy Region Zagłębia Dąbrowskiego.

Doskonałe połączenia z drogami międzynarodowymi Wschód - Zachód pozwalają bezpośrednio z Norymbergii przez Drezno, Wrocław, Katowice i Kraków dostać się do Lwowa i Kijowa. Natomiast droga Północ - Południe stanowi dogodne połączenie Skandynawii poprzez Gdańsk, Warszawę, Katowice z Ostrawą. W niewielkiej odległości od Dąbrowy Górniczej znajdują się dwa międzynarodowe lotniska łączące Dąbrowę z całym światem. Lotnisko w Pyrzowicach znajduje się w odległości 20 km od miasta. Z kolei autostrada łącząca Katowice z Krakowem umożliwia szybki dojazd do lotniska w Balicach. Przez miasto przebiegają linie kolejowe relacji: Katowice-Warszawa, Częstochowa-Kraków, Katowice-Kielce. Istniejąca w Dąbrowie Górniczej stacja przeładunkowa z tzw. "szerokim torem" łączy Polskę z Ukrainą i Rosją.

Dąbrowa Górnicza, jako jedna z nielicznych regionu Zagłębia Dąbrowskiego i województwa śląskiego posiada znakomite obiekty i tereny atrakcyjne pod względem turystycznym, a także umożliwiające organizację czynnej rekreacji ruchowej i wypoczynku. Sprzyja temu występowanie na obrzeżach gminy licznych kompleksów leśnych np. w okolicy Błędowa (wraz z Pustynią Błędowską), Ząbkowic, Antoniowa i Ratanic, parków Zielona, Podlesie i Hallera, czy też czystych akwenów (II klasa czystości) Pogoria I i III, położonych w otoczeniu lasów i zieleni, stwarzających niepowtarzalną szansę do zorganizowania doskonałej bazy do uprawiania turystyki.

Tuż poza granicami miasta rozciąga się kraina, która na niezbyt wielkim obszarze (zaledwie 0,8% pow. Polski) skupia cuda natury, przyrodnicze osobowości, wspaniałe zabytki oraz ruiny, pozostałości po burzliwej historii - Jura Krakowsko Częstochowska.

do góry

ZABYTKI I MUZEA

Kościół Matki Boskiej Anielskiej

Kościół w stylu neogotyckim, zaprojektowany przez Stanisława Pomianowskiego. Znajduje się w centralnej części miasta (przy ul. Królowej Jadwigi) . W 1901 r. władze kościelne ustanowiły w Dąbrowie parafię. Kościół p.w. Matki Boskiej Anielskiej konsekrował w 1912 r. biskup kielecki Augustyn Łosiński,  zaś w 1957 r. kardynał Wyszyński ogłosił Matkę Boską Anielską patronką Dąbrowy Górniczej.

 

Kościół pw. Narodzenia Najświętszej Marii Panny i Św. Antoniego

Kościół wybudowany jest na najwyższym wzniesieniu w mieście - Górze Gołonoskiej. Kościółek ( a wcześniej prawdopodobnie kaplica) istniał już w 1673 r. Parafię erygował w 1675 r. biskup krakowski Andrzej Trzebicki, który ufundował nową świątynię ( 1675-1678 )- kościół p.w. Narodzenia Najświętszej Marii Panny i Św. Andrzeja Apostoła. Jednonawowy kościół z prezbiterium i drewnianą wieżą u czoła został wzniesiony z kamienia wapiennego, w 1753r. została dobudowana barokową wieżę. W połowie XIX w. rozbudowano prezbiterium , a w 1892 r. dobudowano nawy boczne z kaplicami Św. Antoniego i Św. Barbary. Ściany zewnętrzne zdobione są toskańskimi pilastrami. Sklepienia naw i kaplic pokrywa polichromia. Wystrój kościoła pochodzi z końca XIX w.

 

Budynek Muzeum Miejskiego "Sztygarka"

Frontowy budynek Zespołu Szkół Górniczych "Sztygarka" wzniesiony w latach 1839-1842 wg. projektu włoskiego architekta Franciszka Marii Lanciego. Początkowo budynek, którego budowa rozpoczęła się w 1839 r., mieścił siedzibę Zarządu Górniczego. Budynek został udostępniony "Sztygarce" w 1889 r. Obecnie mieści się tutaj Ośrodek Muzealno - Dydaktyczny.
W kilkunastu salach Muzeum prezentowane są ekspozycje stałe: etnograficzno-podróżnicza -"Dajakowie z Borneo - Potomkowie legendarnych Łowców Głów", "Kanibale z Gór Gwiezdnych (Papua Nowa Gwinea), Paleontologiczna wystawa "Mamuty - władcy pleistoceńskiej tundry" i "Powstanie styczniowe w Zagłębiu Dąbrowskim w 141 rocznicę wybuchu". Z czasowych ekspozycji aktualnie można zwiedzić: "Pejzaże bliskie i dalekie" i "Motyle Polskie".

W pobliżu szkoły znajduje się zlokalizowana przy ul. Górniczej Kopalnia Ćwiczebna, która został zbudowana w 1927 r. Do zwiedzania udostępnione są dwa pokłady węgla kamiennego. W sztolni prezentowane są maszyny i urządzenia służące do urabiania i transportu węgla (aktualnie obiekt ten jest remontowany).

 

Pałac Kultury Zagłębia

PKZ budowano w latach 1951-1958 w stylu socrealistycznym, w całości wg. projektu Zbigniewa Rzepeckiego. Powstał z inicjatywy pochodzącego z Dąbrowy Górniczej Aleksandra Zawadzkiego, późniejszego przewodniczącego Rady Państwa. Jest największa placówką kulturalno-oświatową  w mieście. W PKZ mieści się wiele instytucji, kół i klubów zainteresowań, odbywają się liczne imprezy. 
Kubatura 63 tys. m3  stawia Pałac Kultury w rzędzie największych placówek tego typu w kraju. Marmurowy wystrój holi, wyłożone ręcznie malowanymi kaflami sale, drewno i tafle luster w sali kameralnej oraz sali ślubów nadały wnętrzom niepowtarzalny charakter.

 

Resursa

Gmach Resursy Obywatelskiej wzniesiony w 1895 roku przy ulicy 3 Maja stoi na zaczopowanym obszarze kopalnianym. Mieściło się w nim Biuro Zjazdu Przemysłowców Górniczych i kilka innych stowarzyszeń. Posiadała piękną salę balową ze sceną, na której występowały zespoły teatralne amatorskie i teatry objazdowe. Była ośrodkiem życia kulturalnego Dąbrowy Górniczej.

 

Pustynia Błędowska

Zachowane pozostałości po największym w Polsce obszarze śródlądowych piasków wydmowych wraz z charakterystyczną florą i fauną. Pustynia Błędowska to rozległy, piaszczysty obszar, który ciekawie kontrastuje z bogatą przyrodniczo doliną Białej Przemszy. W chwili obecnej duży teren Pustyni zarasta, głównie w efekcie świadomego wprowadzenia w latach 60-tych wydmuchrznicy piaskowej ( rośliny nadmorskich wydm) i wierzby kaspijskiej. Następnie na dużym obszarze posadzono sosnę. W efekcie wystąpiło osłabienie erozji wietrznej i wkroczenie, w ramach sukcesji naturalnej, gatunków rodzimych. Niemniej Pustynia w dużej mierze zachowała swój naturalny charakter.

 

Zespół Parków Krajobrazowych

Teren ten obejmuje niewielką powierzchnię i jest to część wyodrębnionego Parku Krajobrazowego Orlich Gniazd. Na tym terenie utworzono użytek ekologiczny "Pustynia Błędowska". Otulina natomiast obejmuje znacznie większy obszar, charakteryzujący się zróżnicowaniem krajobrazu. Jedna część kształtowana jest przez pokrywające ten teren piaski polodowcowe, druga zaś charakteryzuje się w większości żyźniejszymi siedliskami. Rozmaitość rzeźby terenu, podłoża geologicznego, siedlisk, zjawiska erozji i sukcesji roślin przyczyniły się do znacznego zróżnicowania ekosystemów. Planuję się, że najciekawsze i najcenniejsze enklawy przyrodnicze zostaną objęte w przyszłości dodatkową formą ochrony jako rezerwaty lub użytki ekologiczne. Pustynia Błędowska to rozległy piaszczysty obszar, który ciekawie kontrastuje z bogatą przyrodniczo doliną Białej Przemszy. W chwili obecnej duży obszar Pustyni  zarasta rozwijającą się tam wydmuchrzycą piaskową, wierzbą kaspijską oraz sosną. W niewielkiej już niestety części pustynia zachowała swój naturalny charakter.

 

Wzgórze Gołonoskie

Triasowe wyniesienie o wysokości 335 m n.p.m., zbudowane z warstw wapienia muszlowego. Leży ono w obrębie Progu Wapienia Muszlowego. Na tym wzniesieniu zlokalizowana jest rzymskokatolicka parafia pod wezwaniem św. Antoniego. Znajdujący się tam kościół Narodzenia Najświętszej Marii Panny i św. Antoniego, cmentarz, park są pod opieką konserwatora zabytków. Historia kościoła sięga XVII wieku. Stary cmentarz założony został w 1880 roku i od tego czasu jego kształt, mury, brama, układ alejek, ścieżek nie zmieniły się. Teren kościelny z cmentarzem łączy się aleją kasztanową. Sam kościół otoczony jest okazałymi drzewami. Na cmentarzu wyróżnia się sześć starych drzew o obwodach ponad 100 cm. Starodrzew rosnący na Wzgórzu Gołonoskim objęto ochroną jako wyjątkowo cenny fragment krajobrazu naturalnego i kulturowego. Jest to ciekawe miejsce widokowe. Przy dobrej pogodzie widać Jaworzno, a czasem nawet Tatry.

do góry

INNE ATRAKCJE

DĄBROWSKIE JEZIORA

Jezioro Pogoria I – najstarsze ze wszystkich jezior w mieście, bo zalane już w 1943 i niezmiennie od tamtego czasu licznie przyciąga amatorów kąpieli i brązowej opalenizny. Skutecznym wabikiem są piaszczyste plaże (zarówno te patrolowane przez WOPR, jak i zupełnie dzikie, nietknięte przez człowieka) oraz liczne ośrodki wypoczynkowe zlokalizowane dookoła jeziora. Ukłonem dla zmotoryzowanych jest duży parking, a w stronę wszystkich wypoczywających nad wodą Stanica Wędkarska "Rybaczówka", gdzie zawsze można coś zjeść lub znaleźć dla siebie jakiś orzeźwiający napój... Jest też coś specjalnie dla fanów dzikiej przyrody. Stałymi bywalcami najstarszej Pogorii i jej okolic są: perkozy dwuczube i rdzawoszyjowe, kurki wodne czy kilka gatunków kaczek, a także wiele gatunków ryb, np. leszcz, karp, karaś, lin, węgorz, sum czy szczupak.

Jezioro Pogoria II – prawdziwy raj dla ekologów i fanów Hitchcocka. Całe jezioro objęte jest ciszą, a jednym ze stałych elementów krajobrazu są skulone między trzcinami sylwetki wędkarzy, których jest tutaj co niemiara. Nie lada gratką dla miłośników ornitologii będzie możliwość obserwowania tutaj zimorodków czy bączków, a ornitolodzy zafascynowani twórczością Hitchcocka z nostalgią odwiedzą największą w regionie kolonię lęgową mewy śmieszki. Wrażenia wizualne i dźwiękowe jak z filmu "Ptaki" - murowane.

Jezioro Pogoria III – obecnie najbardziej tętniące życiem. Miejsce, gdzie można spotkać najwięcej zwolenników aktywnego spędzania czasu. Od spacerowiczów przez biegaczy, siatkarzy, pływaków, rowerzystów, na wędkarzach kończąc. W sezonie letnim Pogoria III ożywa jeszcze bardziej dzięki strzeżonej plaży, na której można korzystać z czystej wody, słońca i kilku punktów, gdzie można coś zjeść lub się napić. Nad jeziorem zlokalizowany jest także Jacht Klub Pogoria III, w którym można wypożyczyć żaglówki, kajaki, rowerki wodne czy deski windsurfingowe, a także zapisać się na kurs żeglarski. Pogoria III jest także rajem dla nurków i amatorów windsurfingu. Pierwsi korzystają z przejrzystej wody i głębokości zbiornika sięgającej nawet 17 metrów, natomiast Ci drudzy ze wspaniałych warunków wietrznych, które panują tutaj przez cały rok. Niektórzy nazywają nawet okolicę jeziora "krainą wiecznych wiatrów".

Jezioro Pogoria IV – największe ze wszystkich dąbrowskich jezior. Jego długość sięga ok. 8 km a szerokość dochodzi nawet do 3 km. Z racji tego, że Pogoria IV powstała stosunkowo niedawno jej potencjał nie jest jeszcze wykorzystywany w takim stopniu, na jaki pozwalają warunki, ale w przyszłości może tu powstać ogromne centrum sportów wodnych. W chwili obecnej najwięcej frajdy z odwiedzania Pogorii IV czerpią rowerzyści, spacerowicze oraz amatorzy jazdy na rolkach, dla których gładka i prosta jak stół droga okalająca prawie całe jezioro to prawdziwe "Eldorado".

 

Młaki nad Pogorią 1

Użytek ten zajmuje obszar młak powstałych na nie zalanym poziomie eksploatacyjnym wyrobiska kopalni piasku podsadzkowego o powierzchni 7 ha. Wytworzyły się tu liczne, inicjalne zbiorowiska roślinne. Najciekawszym, nie spotykanym w regionie i bardzo rzadkim w kraju jest występujący tu skład gatunkowy młaki niskoturzyscowej, związanej z torfowiskami źródliskowymi o podłożu zasadowym lub obojętnym. Rosną tu rzadkie gatunki storczykowatych, w tym wyblin jednolistny, zagrożony wyginięciem na terenie kraju. Ponadto występuje tu 14 innych gatunków chronionych i blisko połowa z nich sięga nie spotykane gdzie indziej liczby osobników.

 

Park Zielona

Po lewej stronie Czarnej Przemszy ciągnie się 12 ha podmokłych łąk, a dalej na przemian łąki i las łęgowy z zaroślami krzewiastymi. Krajobraz ten ma charakter naturalny i cechuje się dużymi wartościami krajobrazowymi oraz przyrodniczymi. Rośnie tu wiele unikatowych gatunków roślinności łąk oraz lasów łęgowych. W parku znajduje się siedziba Klubu Sportów Ekstremalnych "Mini-Max", basen otwarty, siłownia, boiska do kometki i inne.

 

Lasy Trzebiesławickie w tym Las Recki

Lasy te porastają kopulaste wzgórza z wapienia muszlowego i obniżenia terenowe wypełnione utworami polodowcowymi. Są to lasy gospodarcze o szczególnych wartościach przyrodniczych. Na całym obszarze stwierdzono występowanie znacznej liczby gatunków chronionych roślin i zwierząt.

do góry

NA WYCIECZKI

TRASY ROWEROWE

Trasa I - Park "Zielona" - Pogoria III

Na początek polecamy coś łatwego, gdzie każdy znajdzie coś dla siebie. Zaczynamy na rondzie, które wieńczy ulicę Robotniczą i stanowi początek Parku "Zielona". Wjeżdżamy w główną aleję parku i kierujemy się nią prosto. Po ok. 50 metrach skręcając w prawo, mijając plac zabaw docieramy do stawu. Jeśli już się zmęczyliśmy, jest to pierwsze miejsce, gdzie można zrobić sobie odpoczynek. Urokliwe okolice stawu są wymarzone dla zakochanych bądź starszych, którzy potrzebują odrobiny ciszy i spokoju. Wytrwali jednak pojadą dalej, kierując się znakami, które po kilkunastu metrach zaprowadzą nas do mostu nad kanałem i dalej na łąkę, zwaną Dąbrowskimi Błoniami. Pedanci mogą się trochę zmartwić, ponieważ rowerowe koła wzbijają w powietrze tumany kurzu ze ścieżki, którą właśnie jedziemy i która doprowadzi nas do torów kolejowych. Nieco bardziej wtajemniczeni mogą je przeskoczyć nie zsiadając z siodełka, ale jednak polecamy zatrzymanie się i przeprowadzenie rowerów na ich drugą stronę. Zaraz za torami skręcamy w lewo i mijając po lewej stronie ogródki działkowe kierujemy się wałem rzeki Pogorii w stronę jeziora. Na mostku skręcamy w prawo i szutrową drogą dojeżdżamy do plaży. Tutaj możemy naszą wycieczkę już zakończyć i wrócić do domu np. tą samą drogą, którą przyjechaliśmy. Lepszym jednak rozwiązaniem jest puścić wodze fantazji i skorzystać z innej opcji, które podsunie nam wyobraźnia. Monotonii mówimy zdecydowane NIE!! Polecamy też połączyć przejechaną już trasę z trasą, której opis poniżej...

 

Trasa II - dookoła Pogorii III

Zaczynamy przy głównej plaży nad Pogorią III, w miejscu, gdzie skończyliśmy poprzednio opisany odcinek. Stojąc twarzą do jeziora kierujemy się w prawo i jedziemy szutrową drogą do mostu na rzece Babia Ława. Zaraz za mostem skręcamy w lewo i mamy 2 opcje do wyboru. Każda z nich, jak wszystko ma swoje plusy i minusy. Możemy wybrać ścieżkę biegnącą wzdłuż brzegu jeziora, która jest nieco bardziej wymagająca technicznie. Trudności jednak zrekompensują ciekawe widoki szuwar, gdzie gniazduje dzikie ptactwo jak perkozy, łyski czy łabędzie. Drugi wariant jest łatwiejszy, ponieważ prowadzi dalej szutrową drogą, ale za to w weekendowe popołudnie jego przejechanie może być skutecznie utrudnione przez liczne rzesze piechurów. Obojętnie, który wariant wybierzemy, oba po pewnym czasie doprowadzą nas do pomnika upamiętniającego otwarcie jeziora Pogoria III. Kilkanaście metrów za pomnikiem znajduje się cypel i zatoka z niestrzeżoną piaszczystą plażą. Na początku cypla znajduje się zadaszone miejsce, gdzie można usiąść i odpocząć, a dla bardziej zdesperowanych przygotowane jest palenisko i miejsce na grilla. Ci, którzy się zmęczyli pewno zostaną na dłużej, żeby złapać oddech. My jednak jedziemy dalej. Tym razem zostaje nam już tylko szutrowa droga, która po około kilometrze skręca w lewo i prowadzi nas do samego Jacht Klubu Pogoria III. Chętni mogą "zaparkować" tu swoje rowery i za drobną opłatą wypożyczyć np. kajak czy rowerek wodny i skorzystać z uroków poruszania się po wodzie. My jednak, jako wytrwali rowerzyści, nie mamy na to czasu i dalej kręcimy szutrową drogą. Jeśli ktoś zgłodniał lub dopadło go pragnienie, w tej okolicy może zrobić postój w jednym z okolicznych barów, które w sezonie letnim licznie gromadzą wypoczywających nad wodą. My jednak dalej trzymamy się szutrówki, która okala całe jezioro. Po lewej stronie możemy teraz rzucić okiem na całą panoramę jeziora, lub skąpo ubrane damskie i męskie ciała wylegujące się na dzikich piaszczystych plażach. Wzdłuż całej trasy ustawione są także liczne ławki, na których możemy sobie odpocząć, a przy odrobinie szczęścia możemy zobaczyć amatorów nurkowania, nie tylko z Dąbrowy, ale i z całego regionu, którzy wybitnie umiłowali sobie tzw. "słupy" - najgłębsze miejsce jeziora, w którym jego głębokość sięga do 17 metrów. Dalej trzymając się tej drogi dojedziemy bez żadnych przeszkód (nie licząc spacerujących ludzi) do miejsca, w którym wystartowaliśmy.

 

Trasa III - Park "Zielona" - Pogoria IV

Ponownie zaczynamy w znanym nam już miejscu - rondzie przy ulicy Robotniczej. Nie tracąc czasu wjeżdżamy na główną aleję Parku "Zielona" i kierujemy się do samego jej końca mijając po drodze centralny plac parku z fontannami i placem zabaw dla dzieci. Dojeżdżamy do kawiarni, gdzie możemy uzupełnić nasz prowiant, po czym skręcamy w lewo i dojeżdżamy do ulicy Letniej. Wjeżdżamy na ulicę i skręcamy w prawo, mijając po lewej stronie Ośrodek Sportów Letnich, gdzie możemy skorzystać z odkrytego i strzeżonego basenu oraz boisk do plażowej piłki nożnej i siatkówki. Po kilkuset metrach asfaltu skręcamy w lewo w trawiastą, polną ścieżkę, która biegnie wzdłuż wału rzeki Przemszy. Bardziej wygodni mogą wybrać łatwiejszą wersję i jechać dalej ulicą Letnią, do której po pewnym czasie dochodzi także wcześniej wspomniana ścieżka. Ulica Letnia doprowadza nas do Pogorii IV. Wzdłuż zachodniego brzegu jeziora biegnie gładka asfaltowa droga, która będzie nam już towarzyszyć, choć z małymi przerwami, prawie do samego końca wycieczki. Musimy się tutaj wykazać nieco większą czujnością niż dotychczas i uważać na licznych piechurów i fanów rolek, ale przy odrobinie dobrej woli wszyscy pozostaną cali i zdrowi. Dalej ulicą Marianki docieramy do Ratanic, gdzie możemy skorzystać z dobrodziejstwa w postaci sklepu spożywczego, w którym możemy chwilę odpocząć i uzupełnić nasze zapasy. Dalej kierując się drogą docieramy do miejsca, gdzie kończy się asfalt i musimy dokonać wyboru. Albo pojedziemy prosto i zobaczymy zabytkowy kościół, albo skręcić w prawo i dalej okrążać jezioro, albo najpierw pojechać prosto, zobaczyć kościół po czym wrócić i dokończyć trasę wokół Pogorii. My zdecydowanie polecamy trzecią wersję. W tym miejscu proponujemy także nieco uważać, bo częstymi gośćmi tutejszej drogi są ciężarówki kopalni piasku "Kuźnica Warężyńska" a jak wiemy rowerzysta w takim starciu, nawet w kasku raczej stoi na przegranej pozycji. Kiedy ciężarówki znikną nam już z pola widzenia dalej kierujemy się szutrówką, która z czasem zmienia się w polną drogę, czasem piaszczystą. Mijamy kilka zabudowań i wzdłuż sosnowego lasku, który daje nam odrobinę orzeźwiającego cienia, dojeżdżamy do ulicy Unruga. Kilkaset metrów dalej skręcamy w prawo i znów mamy okazję się nieco przykurzyć, ponieważ droga, po której się poruszamy jest fantazyjnie piaszczysta i fantazyjnie pofałdowana - jednym słowem prysznic będzie konieczny. Na końcu piachu i kurzu znów czeka na nas dobrze nam już znany asfalt, którym bez większych problemów (ach...znów ci piechurzy) docieramy do miejsca, gdzie zaczęliśmy swój rowerowy maraton dookoła największego dąbrowskiego jeziora.

 

Trasa IV - Pogoria II - Pogoria I

Najlepszym miejscem do rozpoczęcia tej trasy jest parking przy ulicy Parkowej. Na jego skraju znajduje się piaszczysta ścieżka, która wzdłuż pokaźnych szuwarów, trzcin i tataraków sięgających wysokości nawet 2 metrów zaprowadzi nas do samego brzegu Pogorii II. Jest to miejsce wybitnie urokliwe i tak samo spokojne. Co chwila panującą tutaj cisze przerywają odgłosy dzikiego ptactwa wodnego, co jednak bardziej uspokaja niż denerwuje. Prawdziwa oaza ciszy i spokoju oraz wymarzone miejsce do obcowania z przyrodą. Teoretycznie całe jezioro da się objechać dookoła, ale nie do końca jest to łatwe i takie proste. Niestety nie obejdzie się bez zejścia z roweru i w kilku miejscach przeprowadzeniu go przez błoto, które może się okazać nieco głębsze niż mogło nam się wydawać. Najsensowniejszym rozwiązaniem jest skierowanie się w lewo, ścieżką, która otacza jezioro, a potem wzdłuż rzeki Pogorii. Tak po około kilometrze jazdy wąską ścieżką między trzcinami i wysoką trawą udaje nam się dotrzeć do ulicy Żeglarskiej, która otacza najstarsze jezioro w mieście - Pogorię I. Ulica Żeglarska wyłożona jest płytami betonowymi więc przy większej prędkości może nieco trząść, ale co to dla nas. Pokonując kolejne betonowe płyty mijamy po naszej lewej stronie liczne ośrodki wypoczynkowe malowniczo zlokalizowane nad jeziorem. Kiedy wreszcie przestaje nami trząść to znaczy, że dotarliśmy do asfaltowej drogi obok przejazdu kolejowego, gdzie skręcamy w lewo i po kilkuset metrach, obok kapliczki ponownie skręcamy w lewo. Co by nieco urozmaicić naszą podróż, dla odmiany znów wjeżdżamy na drogę z betonowych płyt. Po pewnym czasie droga znów daje nam możliwość wyboru. Na rozjeździe możemy skręcić w lewo, po czym dojedziemy do parkingu przy plaży nad Pogorią I, gdzie można chwilę odpocząć i skorzystać z usług "Rybaczówki". Można także pojechać dalej prosto. Po kilkuset metrach płyciana droga zamienia się w piaszczystą drogę biegnącą wysokim brzegiem jeziora. W cieplejszy dzień musimy uważać, żeby przypadkiem nie wjechać w jeden z wielu rozpalonych grilli, które są tu licznie rozstawiane przez amatorów posiłków na świeżym powietrzu. Jeśli nadal jesteśmy cali i udało nam się nie poparzyć po około kilometrze przecinamy tory kolejowe i kierując się szeroką drogą wzdłuż nich docieramy do osiedla Piekło, skąd już rzut beretem do ulicy Parkowej.

 

Trasa V – Wojkowice Kościelne – Sikorka – Trzebiesławice

Tę wycieczkę zaczynamy przy Pogorii IV, w miejscu, gdzie znajduje się dojazd do głównej drogi Wojkowic Kościelnych – ulicy Ujejskiej. Ulicą Ujejską kierujemy się w prawo, zgodnie z oznaczeniami trasy. Po kilku dłuższych chwilach jazdy docieramy do centrum Ujejsca, gdzie kierujemy się dalej asfaltem w prawą stronę. Na końcu drogi znajduje się kolejna tablica informująca o trasie. Skręcamy w lewo i po chwili wreszcie zjeżdżamy z asfaltu i na kilka chwil żegnamy się z cywilizacją. Jadąc delikatnym szutrowym podjazdem możemy podziwiać otaczające nas pola, łąki, a także pobliskie lasy. Kiedy znajdziemy się już na szczycie, przy starej kapliczce, proponujemy zrobić chwilę przerwy i poświęcić ją na mini sesję zdjęciową. Miejsce w którym się aktualnie znajdujemy jest jednym z najwyższych wzniesień naszego miasta. Możemy stąd podziwiać panoramę miasta z wyraźnie górującą nad nim wieżą barkowego Kościoła św. Antoniego w Gołonogu. Bardzo wyraźnie widać też wszystkie 4 dąbrowskie jeziora. Jeśli skończyliśmy już robić zdjęcia, chwilę odpoczęliśmy znów zajmujemy wygodne miejsce na naszym siodełku i jedziemy dalej. Z miejsca, gdzie jesteśmy skręcamy w lewo, mijamy rozjazd dalej trzymając się naszej drogi i już po kilku chwilach możemy się delektować szybkim, polnym zjazdem, który zaprowadzi nas do pierwszych zabudowań dzielnicy Sikorka. Niestety znów wracamy na asfalt, choć pocieszające jest to, że za niedługo ponownie zostawimy go w szarym tyle. Zgodnie z oznaczeniami skręcamy w lewo i jedziemy do samego końca ulicy Hallerczyków, gdzie czeka na nas kolejna tablica informacyjna. Warto się tutaj na chwilę zatrzymać i zastanowić, gdzie pojedziemy dalej. Możemy skręcić w lewo i dalej kontynuować naszą wycieczkę w stronę Trzebiesławic, lub pojechać prosto kolejną trasą z metą w Błędowie, której opis znajduje się nieco dalej. Obecnie jednak skręcamy w lewo, dalej w ulicę Hallerczyków i znów na jakiś czas pozbywamy się asfaltu i cywilizacji. Trasa, na której się obecnie znajdujemy to tzw. „Siewierski Gościniec” wiodący przez polne drogi i leśne dukty. Gościniec jest starym traktem z bogatą historią, który łączył kiedyś Siewierz ze Sławkowem i dalej z Krakowem. Przez cały gościniec przeprowadzą nas białe słupki, które docelową zaprowadzą nas do samych Trzebiesławic. W tym miejscu znów możemy wybrać jedną z kilku opcji. Pierwszą z nich jest powrót przez Ujejscy nad Pogorię IV kierując się w ulicę Broniewskiego. Drugim wariantem jest dalszy przejazd oznaczoną trasą, która wiodąc przez Podwarpie również zaprowadzi nas nad największe dąbrowskie jezioro, natomiast dla najwytrwalszych, którzy mają jeszcze wystarczająco sił proponujemy pokusić się o odwiedzenie Siewierza z jego malowniczym rynkiem i pobliskimi ruinami zamku.

 

Trasa VI – Sikorka – Błędów

Zaczynamy na Sikorce zaraz obok przejazdu kolejowego, gdzie krzyżują się 2 trasy rowerowe. Tym razem zostawiając ulicę Hallerczyków jedziemy prosto zgodnie z białymi słupkami. Po kilkuset metrach kończy się asfalt i nawierzchnia zamienia się w polną drogę biegnącą wzdłuż nasypu kolejowego. Przejeżdżamy pod wiaduktem i skręcamy w lewo w ulicę Idzikowskiego. Proponujemy tutaj uważać na spory ruch samochodów na drodze łączącej Dąbrowę z Zawierciem. Na rozjeździe dróg słupki wskażą nam drogę i zgodnie z nimi kierujemy się w prawo w okolice remizy Ochotniczej Straży Pożarnej w Tucznawie. Jadąc cały czas prosto, zjeżdżamy z asfaltu i poruszamy się teraz szutrową drogą. Przejeżdżamy pod wiaduktem kolejowym i zgodnie z oznaczeniami kierujemy się w prawą stronę. Chętnym, którzy mają ochotę polecamy też pojechać prosto, minąć szlaban i odwiedzić bardzo urokliwy Las Mokrznia. My jednak jedziemy polną drogą wzdłuż torów, która zaprowadzi nas do Szatanówki, gdzie obok wiaduktu kolejowego przecinamy asfaltówkę łączącą Dąbrowę Górniczą z Niegowonicami. Odcinek, który właśnie minęliśmy stanowi gratkę dla tych rowerzystów, którzy lubią nieco mocniejsze wrażenia. Szybka szutrowa droga z kilkoma mniejszymi i większymi podjazdami i zjazdami może sprawić dużo frajdy, zwłaszcza po deszczu, kiedy możemy tu spotkać sporo wody i błota. Podobnie wygląda odcinek, na który właśnie wjeżdżamy za drogą asfaltową, jednak kończy się on w okolicach Okradzionowa, gdzie pod kolejnym kolejowym wiaduktem przejeżdżamy na drugą stronę drogi. Tutaj również na trasie spotkamy wiele ciekawych zjazdów i podjazdów a to wszystko z dala od miejskiego zgiełku. W ten sposób docieramy do ulicy Ziołowej, która zaprowadzi nas do okolic Góry Grodzisko. Tutaj możemy wybrać drogę asfaltową oznaczoną białymi słupkami, lub zjechać z dróg utwardzonych i poruszać się Szlakiem Szwajcarii Zagłębiowskiej, który łączy się z drogą w okolicach Lip Dobieckich. Jest to doskonałe miejsce do krótkiego odpoczynku lub dłuższej przerwy, którą można poświęcić na spacer lub przejażdżkę ścieżkami dydaktycznymi w urokliwych okolicach Rozlewiska Białej Przemszy. Przy odrobinie szczęścia być może uda nam się spotkać bobry, które dosyć licznie rezydują tutaj w swoich żeremiach. Jeśli już odpoczęliśmy i udało nam się zrobić zdjęcie bobra proponujemy ruszyć dalej drogą asfaltową w stronę Rud i dalej ulicą Turystyczną do samego Błędowa. Ci, którym starczy jeszcze sił mogą skręcić w prawo, i przejeżdżając przez cały Błędów, dotrzeć do Chechła, gdzie można zobaczyć jeszcze nie zarośniętą część Pustyni z ruinami bunkra obronnego z czasów II wojny światowej. My jednak skręcamy w Błędowie w lewo i kierując się w stronę Wypalenisk docieramy do wiaduktu przy ulicy Łaskowej, którą już w tym miejscu przecinaliśmy. W ten sposób zamykamy pętlę i dalsza nasza trasy zależy już tylko i wyłącznie od naszej fantazji i wyobraźni.

do góry

PRZYDATNE INFO

Urząd Miejski w Dąbrowie Górniczej
ul Graniczna 21, 41-300 Dąbrowa Górnicza
tel. +48 32 295 67 00, 32 295 94 00

Miejskie Centrum Informacji - nr telefonu 32 797 94 82
Centrum Informacji zostało usytuowane w pasażu handlowym dąbrowskiego hipermarketu Real. Godziny urzędowania:
- poniedziałek, wtorek, środa – 13.00 – 19.00
- czwartek, piątek – 11.00 – 19.00
- sobota – 10.00 – 15.00

Komenda Miejska Policji
al. Piłsudskiego 11, 41–303 Dąbrowa Górnicza
tel. +48 32 262 20 21, 32 262 38 21,32 260 01 99

Państwowa Straż Pożarna Komenda Miejska
ul. Podlesie 2, 41-300 Dąbrowa Górnicza
tel. +48 32 264 76 94

Śląski Oddział Wojewódzki Narodowego Funduszu Zdrowia
Delegatura w Dąbrowie Górniczej
ul. Sienkiewicza 6a, 41-300 Dąbrowa Górnicza
tel. +48 32 261 70 51

Pogotowie Ratunkowe
ul . Ludowa, 41-310 Dąbrowa Górnicza
tel. +48 32 262 29 33

Pogotowie Ratunkowe Samodzielnego Zespołu Lecznictwa Ambulatoryjnego
al. Piłsudskiego 92, 41-300 Dąbrowa Górnicza
+48 32 795 53 33

Szpital Specjalistyczny im. dr. Szymona Starkiewicza
ul. Szpitalna 13, 41-300 Dąbrowa Górnicza
tel. +48 32 262 24 65, 32 262 32 75, 32 262 59 23

Muzeum Miejskie „Sztygarka”
ul. Legionów Polskich 69, 41-300 Dąbrowa Górnicza
tel. +48 32 262 36 95

do góry

Informacje zredagowane przez zespół ZWIEDZAJMY.PL na podstawie materiałów zgromadzonych na www.dabrowa-gornicza.pl – oficjalnej stronie Urzędu Miejskiego w Dąbrowie Górniczej. Zdjęcia: K.Giertler.

 
WYZNACZ TRASĘ Z


 
galeria
|| podziękowania i patronaty || redakcja serwisu || regulamin serwisu || PLIKI COOKIES ||
 
 
©2008 zwiedzajmy.pl
copyright GRUPA 2G - wszystkie prawa zastrzezone