zwiedzajmy.pl Polska  
WYSZUKAJ W SERWISIE

strona główna
parki narodowe
Babiogórski PN
Biebrzański PN
Bieszczadzki PN
Bory Tucholskie PN
Drawieński PN
Gorczański PN
Gór Stołowych PN
Kampinoski PN
Karkonoski PN
Magurski PN
Narwiański PN
Ojcowski PN
Poleski PN
Słowiński PN
Świętokrzyski PN
Tatrzański PN
Ujście Warty PN
Wielkopolski PN
Woliński PN
Słowiński Park Narodowy

    KRÓTKI OPIS     ZABYTKI I MUZEA    INNE ATRAKCJE     NA WYCIECZKI     PRZYDATNE INFO    

 

KRÓTKI OPIS

Słowiński Park Narodowy położony jest w województwie pomorskim, na terenie dwóch powiatów: słupskiego i lęborskiego, w granicach administracyjnych pięciu gmin.

Park Słowiński jest jednym z 2 parków nadmorskich. Został on utworzony dla zachowania w niezmienionym pięknie systemu jezior przymorskich, bagien, torfowisk, łąk, nadmorskich borów, i lasów, a przede wszystkim wydmowego pasa mierzei z unikatowymi w Europie wydmami ruchomymi. O randze i wartości przyrodniczej SPN świadczy fakt umieszczenia go w międzynarodowej sieci obszarów chronionych. By zachować to jedno z najcenniejszych ogniw rodzimej przyrody, jaką bez wątpienia jest Kraina wody, wiatru i piasku, do uprawiania turystyki wyznaczono reprezentatywne, wybrane obszary Parku.

do góry

ZABYTKI I MUZEA

Do zwiedzania Muzeum Przyrodniczego w Smołdzinie oraz filii w Rowach i Rąbce zapraszamy w sezonie turystycznym tj. od 1 maja do 30 września codziennie w godzinach od 9.00 do 17.00. W okresie od 1 października do 30 kwietnia , od poniedziałku do piątku w godzinach od 7.30 do 15.30 udostępniona jest jedynie ekspozycja przyrodnicza w Smołdzinie. Wejście do muzeum jest płatne. Grupy zorganizowane mogą zwiedzić Muzeum indywidualnie, skorzystać z usług przewodnika PTTK  lub pracownika Słowińskiego Parku Narodowego (59-8489117) po wcześniejszej rezerwacji telefonicznej. Ekspozycja muzealna obejmuje prawie 900 eksponatów, prezentujących przyrodę Parku. Dział wystaw czasowych w Muzeum Przyrodniczym w Smołdzinie zaprasza na wernisaże prac fotografików przyrodniczych, dla których przyroda Parku stała się źródłem inspiracji.

ŁEBA

Stara zabudowa Łeby pochodzi z przełomu XIX i XX w. Najstarszym obiektem i pozostałością starej Łeby są ruiny kościoła św. Mikołaja. Kościół ten przed wiekami znajdował się w samym centrum starego miasta. Istniejący obecnie w Łebie kościół pochodzi z XVII w. Najpierw była to podobno niewielka kapliczka wykonana z materiałów pozyskanych ze starego kościoła. Gdy w 1682 r. kaplica ta spłonęła pobudowano istniejącą do dziś świątynię. Do połowy XIX w. wygłaszano tu kazania w rodzimym języku mieszkańców. wewnątrz kościoła obraz Maxa Pechsteina przedstawiający Matkę Boską. Perełką architektury jest zameczek z przełomu XIX i XX w. usytuowany nad samym morzem - obecny hotel "Neptun". Przy ul. Kościuszki interesująca grupa domów rybackich z połowy XIX wieku.

ROWY

Kościół z lat 1844-49 w stylu neoromańskim wybudowany z głazów polodowcowych; cmentarz przykościelny, na którym pochowani są marynarze z rozbitych statków, jego układ został całkowicie zatarty. Letniskowy dom w zagrodzie nr 12, szalowany; w zagrodzie nr 34 piekarnik z początku XX wieku.

SMOŁDZINO

Kościół z XVII w. (1632 r.), w którym znajdują się epitafia fundatorki, księżny Anny Croy i jej syna Ernesta Bogusława; w 1823 kościół rozbudowano, a w 1874 dobudowano nawę poprzeczną. Na stropie widnieje 49 obrazów z pierwotnego stropu, dzieło prawdopodobnie malarza Foxkircha, dzwon gdański z 1706, 2 lichtarze, ołtarz i ambona barokowa z XVII w. Tradycja głosi, że w podziemiach znajdują się ostatnie książki słowińskie skazane na zagładę i zamurowane w połowie ubiegłego stulecia.
Budynek dworski z XIX w., obecnie siedziba poczty; podworskie budynki gospodarcze z około 1880 roku; chałupa szkieletowa, dwojak, z gliny; Muzeum Przyrodnicze Parku Narodowego; góra Rowokół; pomnik ku czci żołnierzy Armii Radzieckiej poległych w walkach o wyzwolenie wsi; grodzisko wyżynne (kilkaset metrów za wsią), typu pierścieniowatego z dobrze zachowanymi wałami i rowami, położone na zboczu południowo-wschodnim Rowokołu, z którym związana jest jedna z wersji powtarzającej się na całych Kaszubach legendy o zapadłym zamku i zaklętej królewiance, grodzisko miało też zapewne charakter kultowy; dąb - pomnik przyrody o obwodzie 4,5 m przed siedzibą SPN.

KLUKI

Skansen w Klukach założono w 1963 r.; w jego skład wchodzą obecnie: domy mieszkalne (m.in. tzw. trojak i dwojak z XIX w., najstarszym obiektem jest zrekonstruowana chałupa Charlotty Klick datowana na koniec XVIII w.), budynki gospodarcze, szałas rybacki ze starych łodzi, piec chlebowy, piwnica naziemna, magazyn rybacki. Wewnątrz zgromadzono kilkaset egzemplarzy sprzętów co dziennego użytku. Skansen wciąż się rozrasta i przewiduje się, że będzie łącznie obejmował 20 obiektów, w tym 7 chałup, 7 obórek, 2 stodoły, 2 piece chlebowe, magazyn na łodzie i sprzęt rybacki oraz szałas rybacki.

IZBICA

We wsi stoi kościół z 1930 roku ozdobiony smukłą częściowo ryglową wieżą. Najokazalszym elementem jest cebulasty, zzieleniały hełm. W środku freski ze scenami biblijnymi z życia rybaków.

GARDNA

Relikty budownictwa tradycyjnego: stare chałupy rybackie i budynki gospodarcze, szachulcowe, często z dachami naczółkowo - dymnikowymi z początku XIX w. Kościół z XV w., przebudowany w 1842 roku; w kościółku stara chrzcielnica granitowa sięgająca być może czasów romańskich i ekspresjonistyczny obraz w ołtarzu namalowany przez kołobrzeskiego pastora Paula Hintza. Przy plebani i obok kościoła rośnie wiekowy cis. Na przykościelnym placu, dawnym cmentarzu, zachowały się zabytkowe płyty nagrobne z za tartymi już napisami, datowane nawet na XVI w. Są tu też pozostałości pomnika poległych w czasie I wojny światowej.

CZOŁPINO

Latarnia morska Czołpino, wybudowana z cegły na kamiennych fundamentach. Obiekt stoi na najwyższej zalesionej wydmie Czołpinko o wysokości 55 (56) m n.p.m. na terenie Słowińskiego Parku Narodowego w odległości 1050 m od morza. Latarnie wybudowano w 1874 roku, a do użytku została oddana 15 stycznia 1875 roku. Początkowo w latarni paliła się lampa naftowa. W tym czasie pięć koncentrycznych knotów spalało rocznie 3600 kg oleju mineralnego. Obecnie oczywiście emituje światło elektryczne, które zainstalowano w okresie międzywojennym. Wieża latarni u podstawy liczy 7 m średnicy, a jej wysokość 25,2 m. Źródło światła umieszczone na szczycie latarni widoczne jest na odległość 21 (22) mil morskich. Budowniczym latarni był E. Kummer. Inne obiekty: dom latarnika murowany z 1871 roku, stodoła murowana z 1870 roku, obora murowana po 1870 roku.

do góry

INNE ATRAKCJE

Wydmy

Wybrzeże w granicach Parku, między Rowami a Łebą, jest jednym z niewielu fragmentów polskiego wybrzeża, gdzie do niedawna przeważała akumulacja nad abrazją. Piasek wyrzucany przez fale na brzeg osadza się na plaży. Dalsze przemieszczanie się materiału na Mierzeję Łebską odbywa się dzięki działalności wiatru i ma przebieg skokowy. Na przemian zachodzi wywiewanie (deflacja), transport, osadzanie (akumulacja), wywiewanie. Działalność wiatru przy współudziale roślinności powodowała od około 3000 lat na morskich piaskach barierowych powstawanie licznych generacji wydm barchanopodobnych, przekształcanych następnie w wydmy łukowe oraz liczne ostańce i formy deflacyjne. Na terenie Parku występują wydmy pochodzące z różnych okresów, różniące się wyglądem i genezą. Współcześnie wędrujące wydmy to najmłodsze formy na Mierzei Łebskiej. O tym że były starsze świadczą fragmenty starych wydm pokrytych glebą, odsłaniane w obniżeniach międzywydmowych.  Znaleziska archeologiczne z tych gleb pozwoliły określić początek współczesnej fazy wydmotwórczej na I połowę XVI wieku. Przyczyną zniszczenia szaty roślinnej i uruchomienia piasków była działalność człowieka. Świadczą o tym węgielki drzewne z pożaru lasu w poziomie glebowym.

Jeziora i rzeki

Wody śródlądowe zajmują obszar 10 266,4ha, co stanowi 31,3% powierzchni całkowitej Parku. Główne akweny SPN to jeziora Łebsko i Gardno, czyli dwa największe pod względem powierzchni polskie zbiorniki przymorskie. Jednocześnie Łebsko jest trzecim, co do wielkości jeziorem w Polsce, a Gardno ósmym. Jeziora charakteryzują się różnymi stosunkami hydrologicznymi, ukształtowanymi w wyniku przewagi czynnika lądowego lub morskiego. Do jeziora Gardno uchodzi rzeka Łupawa wnosząca 7,6m3 wody/s, natomiast do jeziora Łebsko rzeka Łeba wprowadzająca 11m3 wody/s. Oba jeziora połączone są z morzem za pomocą krótkich odcinków ujściowych tych rzek. Jeziora Gardno i Łebsko są zbiornikami słonawowodnymi. Okresowy napływ wód morskich do jezior, poprzez koryta rzek łączących je z morzem, powoduje, że zmieniają się warunki życia dla występujących tu organizmów. Zasolenie jezior może wtedy wynosić do 3 promili. Z przeprowadzonych badań wynika, że wody morskie większy wpływ wywierają na jezioro Łebsko, niż Gardno. Dwa mniejsze jeziora Dołgie Małe i Dołgie Duże nie posiadają dopływów. Odpływ z tych akwenów następuje do kanału Gardno-Łebsko.  Niewielka głębokość jezior i duże ilości osadów niesione przez rzeki powodują stosunkowo szybkie wypłycanie mis jeziornych, a w następstwie tego zarastanie przez roślinność płytszych obszarów akwenów. Jest to przyczyną ciągłego zmniejszania się powierzchni zbiorników SPN. Sieć rzeczna północnego skłonu Pomorza przybrała obecną formę u schyłku plejstocenu i ulega odtąd stałej ewolucji. Wykazuje ona wyraźny związek z rzeźbą glacjalną odwadnianych terenów. Główne rzeki przepływające przez obszar Parku, tj. Łeba (pow. dorzecza 1801,2km2) i Łupawa (924,5km2).

Bałtyk

Bałtyk jest nazywany "najsłodszym morzem świata". Obecnie mamy okres mya, od nazwy małża (Mya arenaria - małgiew piaskołaz), który występuje bardzo licznie w wodach dzisiejszego Bałtyku.
Powierzchnia Morza Bałtyckiego w granicach SPN wynosi 11 171,14ha (2 mile morskie), co stanowi ok. 34% powierzchni całkowitej. Obszar ten ma zasolenie pomiędzy 5 a 8 PSU (praktyczna jednostka zasoleniowa). Środowisko jest więc zbyt wysłodzone dla prawdziwie morskiej flory i fauny oraz zbyt słone dla organizmów słodkowodnych. Zakres 5-8 PSU określany jest jako strefa "minimum gatunkowego". Najliczniejszą grupę roślin i zwierząt stanowią gatunki morskie o szerokiej tolerancji na zmiany zasolenia (np.: dorsz, śledź, krewetka), mniej liczne są gatunki typowo słonawowodne (np.: podwój, niektóre kiełże). W wodach przybrzeżnych i wysłodzonych zatokach występują gatunki słodkowodne (np.: okoń, płoć, błotniarka). Mimo że w Bałtyku nie ma imponującej liczby gatunków, to stanowi on bardzo interesujący ekosystem.

do góry

NA WYCIECZKI

Szlak czerwony

Czerwony szlak z Łeby do Rowów ma długość 36km. Oprócz powszechnie używanych przez PTTK oznaczeń szlaku, w miejscach kluczowych są ustawione przez SPN kierunkowskazy z podanymi odległościami do miejsc najbardziej atrakcyjnych, będących celem wędrówki turystów.

Ciekawe miejsca na szlaku:

Ruiny kościoła w Łebie - Stare miasto Łeba leżało około 2km na zachód od ujścia rzeki Łeby do morza. W jego centrum znajdował się kościół św. Mikołaja. Sztormy w 1558 i 1570 roku zniszczyły miasto. Mieszkańcy założyli nowe siedziby na wschodnim brzegu rzeki. Przenieśli również kościół, a na pamiątkę pozostawili fragment muru starego kościoła.

Stary cmentarz Rąbka - miejsce pochówku mieszkańców Rąbki i bezimiennych ofiar katastrof morskich.

Rąbka - stara osada rybacka nad jeziorem Łebsko. Wyłącznie do tego miejsca można dojechać pojazdami samochodowymi (zostawiamy je na parkingu) - dalej poruszamy się pieszo, rowerami lub wózkami elektrycznymi. Z przystani nad jeziorem odpływają statki wycieczkowe w kierunku Wyrzutni i Kluk. W miejscowości tej znajduje się filia Muzeum przyrodniczego SPN z ekspozycją na temat powstawania i wędrówek wydm.

Wyrzutnia - znajduje się tutaj ekspozycja muzealna dotycząca niemieckiego doświadczalnego łebskiego poligonu rakietowego i powojennej stacji meteorologicznej. W latach 60-tych XX wieku wystrzeliwano stąd rakiety do badań meteo. Na terenie Wyrzutni stoi wieża widokowa. W pozostałościach budynku dowodzenia stworzono ekspozycję historyczną Łeby i jej okolic. W pobliżu znajduje się pomost widokowy do którego przypływają statki wycieczkowe z Rąbki.

Góra Łącka - Wydma Łącka to najwyższa niezalesiona wydma barchanowa. Z jej szczytu roztacza się niezapomniany widok. W kierunku zachodnim rozciąga się piaszczysta pustynia, na której krańcu widać Latarnię w Czołpinie. Dalej na lewo widnieją rozległe łąki i pola, Rowokół i jezioro Łebsko. Na południu zaś kompleksy leśne w Klukach i w Żarnowskiej. Od północy Mierzeja graniczy z morzem. Łącka przemieszcza się z zachodu na wschód, zgodnie z kierunkiem panujących wiatrów. Podczas wietrznej pogody można zaobserwować proces wędrówki wydmy - z jej szczytu odrywa sie pióropusz piasku.

Kompleks Wydm Czołpińskich z najwyższą, zalesioną wydmą w SPN. Na jej szczycie stoi latarnia morska Czołpino (oddz.20). Szlak prowadzi przez obszar wydm szarych z licznymi ostańcami wydmowymi i wydm białych zasypujących bory sosnowe.

Parking Leśny Czołpino - można tu odpocząć i posilić się. Tutaj też ma swój początek ścieżka przyrodnicza "Latarnia".

Pomost nad jeziorem Dołgie Duże wybudowany do obserwacji zarastającego, bezodpływowego jeziora śródleśnego. Pełna informacja dotycząca zbiornika zawarta jest na tablicy ustawionej przy wiacie. Z pomostu można podziwiać malowniczy widok na wzgórza wydmowe.

"Skrzyżowanie pod dębami" to miejsce edukacyjno-wypoczynkowe, w którym zbiegają się szlaki: zielony, czarny i czerwony. Klimat tego punktu tworzy grupa starych dębów. Stojąca tutaj tablica edukacyjna pozwoli zapoznać się z historią lasów na Mierzei.

Pomost widokowy na północnym brzegu jeziora Gardno stwarza możliwość obserwacji życia licznych gatunków ptaków wodnych zamieszkujących ten akwen. Można stąd obserwować także jedyną stałą wyspę na jeziorze - Wyspę Kamienną, która do niedawna była jedynym w Polsce miejscem naziemnych lęgów kormoranów. Wyspa ta objęta jest ochroną ścisłą.

Rowy - znajduje się tutaj filia Muzeum SPN z ekspozycją "Plaża - cztery pory roku" przybliżająca turystom sezonowy aspekt zmienności gatunkowej fauny i zjawisk przyrodniczych zachodzących w ciągu roku na plaży. Znajduje się tu także wypożyczalnia rowerów.

 

Zielony szlak z Łeby

Szlak tworzy pętlę o długości 18 km. Rozpoczyna się w Łebie i biegnie równolegle ze szlakiem czerwonym do wydmy Łąckiej. Za wydmą brzegiem morza wraca do Łeby.

 

Szlak zielony z Rowów

Szlak tworzy pętlę o długości 18 km. Rozpoczyna się w Rowach i biegnie równolegle ze szlakiem czerwonym. Przy pomoście nad jeziorem Dołgie Małe skręca w kierunku morza i Rowów.

 

Szlak żółty z Łeby

Żółty szlak z Łeby do Gardny Wielkiej długości 39km. Oprócz powszechnie używanych przez PTTK oznaczeń szlaku, w miejscach kluczowych są ustawione przez SPN kierunkowskazy z podanymi odległościami do miejsc najbardziej atrakcyjnych, będących celem wędrówki turystów.

Ciekawe miejsca na szlaku:

Pomost we wsi Żarnowska - SPN jest miejscem niezwykle atrakcyjnym w czasie jesiennych i wiosennych przelotów ptaków. Płytkie i duże jezioro Łebsko wraz z otaczającymi je łąkami jest miejscem odpoczynku i żerowania wielu gatunków ptaków w okresie migracji. Stada liczące nieraz do kilku tysięcy sztuk można doskonale obserwować z pomostu na jeziorze w miejscowości Żarnowska.

Pomost widokowy na jeziorze Łebsko w pobliżu ujścia rzeki Łeby do jeziora - Odbijając ze szlaku, na moście na rzece Łeba, udajemy się wałem przeciwpowodziowym w dół rzeki (1km). Dochodzimy do pomostu sięgającego w głąb jeziora na odległość 150m. Roztacza się stąd piękna panorama Mierzei. Widać "schodzące" do jeziora wydmy i latarnię w Czołpinie.

Kluki - Położone nad brzegiem jeziora Kluki są ostatnią wsią rdzennej ludności tego regionu - Słowińców. We wsi znajduje sie skansen z chałupami i zabudowaniami gospodarczymi. Wewnątrz budynków zgromadzono sprzęt codziennego użytku z tak niezwykłymi okazami jak np. "klumpy" czyli buty dla konia. Nad samym brzegiem jeziora znajduje się wieża widokowa i przystań, do której przypływają statki wycieczkowe z Łeby.

Smołdzino - Smołdzino to miejscowość w której znajduje się siedziba Dyrekcji SPN oraz Muzeum Przyrodnicze. Ekspozycja muzealna podzielona na siedem działów (ogólny, plaża, wydmy, jeziora, lasy, archeologia i wystaw czasowych) przybliża zwiedzającym specyfikę przyrodniczą SPN i ułatwia zrozumieć procesy w niej zachodzące. W ofercie edukacyjnej Parku znajdują się zajęcia z dziećmi i młodzieżą w sali dydaktycznej w Muzeum.

Rowokół - to najwyższe (115m n.p.m.) wzniesienie w okolicy. Na wzgórzu porośniętym borem sosnowym z domieszką dęba i buka znajduje się ścieżka przyrodnicza. Ostatni jej przystanek zlokalizowano na szczycie góry, tuż obok wieży widokowo-przeciwpożarowej. W sezonie letnim jest ona udostępniona zwiedzającym, a z jej szczytu można podziwiać panoramę całego Parku wraz z meandrującą Łupawą.

do góry

PRZYDATNE INFO

PRZEPISY DLA ZWIEDZAJĄCYCH

  1. Przyroda Parku podlega całkowitej ochronie.
  2. Park udostępniany jest dla ruchu turystycznego w okresie od 1 maja do 30 września w godz. 7:00 do 21:00, w okresie od 1 października do 30 kwietnia w godz. od 8:00 do 16:00.
  3. W okresie od 1 maja do 30 września obowiązują opłaty za wstęp do Parku.
  4. Park można zwiedzać korzystając wyłącznie z oznakowanych szlaków turystycznych. Dopuszczalne jest korzystanie z rowerów, upoważnionych pojazdów z napędem elektrycznym oraz pojazdów zaprzęgowych po wyznaczonych trasach.
  5. Pojazdy z napędem spalinowym mogą poruszać się wyłącznie po drogach publicznych i oznakowanych dojazdach do parkingów.
  6. Zorganizowane grupy powinny zwiedzać Park pod opieką przewodnika.
  7. Na terenie parku nie wolno:

- schodzić ze szlaków turystycznych,
- niszczyć roślin oraz dokonywać zbioru runa leśnego,
- płoszyć, odławiać i zabijać zwierząt,
- zanieczyszczać terenu,
- stwarzać zagrożenia pożarowego;
- zakłócać ciszy

  1. Biwakowanie dozwolone jest jedynie w miejscach wyznaczonych.
  2. Psy należy prowadzić wyłącznie na smyczy.
  3. Działalność zarobkowa może odbywać się wyłącznie po uzyskaniu zgody Dyrektora Parku.
  4. Na jeziorach Parku prowadzenie gospodarki rybackiej, klubu żeglarskiego i przewozów pasażerskich odbywa się na warunkach ustalonych z Dyrektorem Parku.
  5. Wędkowanie dopuszczalne jest na wyznaczonych akwenach jez. Gardno i Łebsko po wykupieniu odpowiednich licencji.
  6. Nieprzestrzeganie przepisów pociąga za sobą konsekwencje wynikające z przepisów karnych.

 

WARTO WIEDZIEĆ I PAMIĘTAĆ

  • Szlaki piesze udostępnione są do uprawiania turystyki rowerowej. Serdecznie zapraszamy do korzystania właśnie z tej formy aktywnego wypoczynku. W przypadku braku własnego roweru, pomocne okażą się z pewnością wypożyczalnie w Rowach, Smołdzinie, Smołdzińskim Lesie, czy Rąbce. Proponujemy urozmaicenie wycieczek poprzez poznanie tras rowerowych położonych w otulinie Parku, jak chociażby szlak "Zwiniętych torów" prowadzący po starych nasypach kolejowych z Ustki do Rowów, czy szlak "Krainy w kratę".

 

  • W miesiącach letnich istnieje sposobność przepłynięcia przez jezioro Łebsko statkiem pasażerskim "Ohar" na trasie Łeba Kluki-Łeba lub rejsu statkami "Alka" i "Kormoran" na trasie Łeba- Rąbka-Wyrzutnia-Łeba.
  • Uprawianie sportów wodnych jest dozwolone jedynie na wyznaczonych akwenach na jeziorze Łebsko i Gardno. Podobnym zasadom podlega wędkowanie z brzegu i łodzi.

 

  • Miłośnicy psów nie muszą rozstawać się ze swoimi pupilami na czas pobytu w Parku. Jednakże dla dobra zwierzyny i innych zwiedzających właściciele proszeni są o stosowanie minimalnych ograniczeń w postaci smyczy i kagańca dla swoich czworonogów.
  • Sympatykom wypoczynku w siodle proponujemy lekcje jazdy konnej w Nowęcinie, Smołdzińskim Lesie i Smołdzinie.

 

  • W Słowińskim Parku Narodowym obowiązuje bezwzględny zakaz poruszania się środkami transportu kołowego oraz postoju poza miejscami do tego wyznaczonymi. Liczba i rozmieszczenie parkingów ułatwia zaplanowanie pobytu i poznanie wszystkich zakątków Parku. Zostawmy samochód na parkingu, zważając na fakt, że wewnętrzne drogi w SPN to nie autostrada.
  • Dla osób korzystających jedynie z dobrodziejstw kąpieli słonecznych oraz morskich wyznaczono nieodpłatne dojścia na plażę z parkingu na terenie byłej jednostki w Czołpinie oraz z parkingu nad jeziorem Dołgie Duże.

 

  • Filmowanie i fotografowanie jest dozwolone bez żadnych ograniczeń jedynie na wyznaczonych szlakach turystycznych i drogach dojazdowych.
  • Park nie posiada własnej bazy noclegowej W jego otulinie istnieje jednak bogata oferta ośrodków, pensjonatów, kwater prywatnych o zróżnicowanym standardzie usług i warunkach cenowych na każdą kieszeń.

 

  • Informację o zasadach udostępniania Słowińskiego Parku Narodowego do uprawiania turystyki lądowej i wodnej uzyskać można w Dyrekcji Słowińskiego Parku Narodowego w Smołdzinie oraz w ośrodkach informacji turystycznej pod wskazanymi numerami telefonów: Słupsk (059-8424326); Łeba (059-8662288), Smołdzino (059-8117215); Ustka (059-8146041); Rowy (059-8141818).

 

Dyrekcja Słowińskiego Parku narodowego
76-214 Smołdzino, ul. Bohaterów Warszawy 1A
Sekretariat: tel./fax (059) 81 17 204, 81 17 339, 81 17 509

Policja
76-200 Słupsk, ul. 3-go Maja 1, tel.: 997, 112
Komisariaty:
Główczyce, ul. Osiedle 1, tel.: 811 60 97
Gardna Wielka, ul. Kościuszki 22, tel. 846 33 33

Straż pożarna
76-200 Słupsk, ul. Młyńska 2, tel.: 998, 8424001

Pogotowie Ratunkowe
76-200 Słupsk, ul. Banacha 15, tel.: 999

Miejska Stacja Sanitarno-Epidemiologiczna
76-200 Słupsk, ul. P. Skargi 8, tel.: 8431291 (centrala), 8438155

Wodne Ochotnicze Pogotowie Ratunkowe
76-200 Słupsk, ul. Szczecińska 99, tel.: 8431708

do góry

Informacje zredagowane przez zespół ZWIEDZAJMY.PL na podstawie materiałów zgromadzonych na www.slowinskipn.pl – oficjalnej stronie Słowińskiego Parku Narodowego. Autorzy tekstów źródłowych:
Beata Sobocka, Elżbieta Pietkun, Małgorzata Braun, Marek Sobocki, Jakub Korthals, Katarzyna Sitkowska, A. Świetlicka, E. Wisławska.

 
WYZNACZ TRASĘ Z


 
galeria
|| podziękowania i patronaty || redakcja serwisu || regulamin serwisu || PLIKI COOKIES ||
 
 
©2008 zwiedzajmy.pl
copyright GRUPA 2G - wszystkie prawa zastrzezone