zwiedzajmy.pl Polska  
WYSZUKAJ W SERWISIE

strona główna
parki narodowe
Babiogórski PN
Biebrzański PN
Bieszczadzki PN
Bory Tucholskie PN
Drawieński PN
Gorczański PN
Gór Stołowych PN
Kampinoski PN
Karkonoski PN
Magurski PN
Narwiański PN
Ojcowski PN
Poleski PN
Słowiński PN
Świętokrzyski PN
Tatrzański PN
Ujście Warty PN
Wielkopolski PN
Woliński PN
Karkonoski Park Narodowy

    KRÓTKI OPIS     ZABYTKI I MUZEA    INNE ATRAKCJE     NA WYCIECZKI     PRZYDATNE INFO    

 

KRÓTKI OPIS

Karkonosze to najwyższe pasmo górskie Sudetów (część Sudetów Zachodnich) leżących w południowo - zachodniej Polsce, na granicy polsko - czeskiej. Góry te rozciągają się od Przełęczy Szklarskiej na zachodzie, która oddziela je od Gór Izerskich , aż po Przełęcz Kowarską w części wschodniej rozdzielającą Karkonosze i Rudawy Janowickie. Od północy Karkonosze stykają się z Kotliną Jeleniogórską, na południe zaś - po drugiej stronie granicy - rozciąga się ich czeska część.

Wyjątkowość Karkonoszy i ich niepowtarzalne walory sprawiły, że już w 1933 roku w miejscach szczególnie cennych utworzono pierwsze rezerwaty przyrody: Śnieżne Kotły, Czarny Kocioł, Kocioł Łomniczki, Kocioł Małego Stawu, Kocioł Wielkiego Stawu. Po II wojnie światowej zaczęto czynić starania w celu utworzenia parku narodowego. Profesorowie z Uniwersytetu Poznańskiego i Uniwersytetu Wrocławskiego jako pierwsi podjęli kroki, aby zrealizować zamierzony cel. Po kilkunastu latach przygotowań i uzgodnień 16 stycznia 1959 roku mocą Rozporządzenia Rady Ministrów został utworzony Karkonoski Park Narodowy. Obecna powierzchnia parku wynosi 5575 ha.

Od 1986 roku Karkonosze wraz z Górami Izerskimi tworzą Obszar Chronionego Krajobrazu stanowiący strefę ochronną dla terenów Karkonoskiego Parku Narodowego. Podobną rolę spełnia utworzony w 1989 roku Rudawski Park Krajobrazowy, stykający się z terenem Karkonoskiego Parku Narodowego od strony wschodniej. Obszary te, objęte różnymi formami prawnej ochrony przyrody, wraz z terenami czeskiego parku narodowego (Krkonosský národní park) i parku krajobrazowego (chránená krajinná oblast - Jizerske hory) stanowią jeden z najrozleglejszych kompleksów chronionych w Środkowej Europie.

do góry

ZABYTKI I MUZEA

  • Zamek – Chojnik;
  • Pręgierz na Zamku Chojnik;
  • Pałac Matuschków w Miłkowie - pałac z XIX w., obecnie hotel;
  • Szubienica w Miłkowie;
  • Kaplica św. Anny w Kowarach - Kaplica wotywna z 1727 r. utrzymana w późnobarokowym stylu, oryginalne wyposażenie i wystrój. Zlokalizowana na Kaplicznym Wzgórzu przy ulicy Kowalskiej;
  • Kaplica św. Wawrzyńca - drewniany kościółek na szczycie Śnieżki (1602 m n.p.m.);
  • Kościół Wang - oryginalna norweska światynia z okresu chrystianizacji Skandynawii, pochodzi najprawdopodobniej z przełomu XII i XIII w. Ze względu na zły stan przeznaczony do rozbiórki, ale w skutek starań norweskiego malarza Dahla (mieszkańca Drezna) świątynię rozebrano i przewieziono do Niemiec. Później zapadła decyzja o postawieniu jej w dzisiejszym Karpaczu. W 1944 r. kościół konsekrowano i oddano gminie protestanckiej, która zarządza nim do dziś;
  • Kościół św. Jadwigi - renesansowy kościół zbudowany na bazie budynku gotyckiego w XV w. i przebudowywany ponownie w połowie XVI w. Zbudowany z kamienia i cegły, w środku ciekawy drewniany strop kasetonowy, oraz wystrój gotycki, renesansowy i barokowy;
  • Kościół pw. NMP - świątynia katolicka wzniesiona w latach 1909-1910 w stylu Bawarskim z cebulastym typem hełmu wieży. W latach '80 XX w. został gruntownie przebudowany i posiada obecnie własny oryginalny styl;
  • Cmentarz Ofiar Gór W Kotle Łomniczki - symboliczny cmentarz założony w 1985 roku z inicjatywy Koła Przewodników Sudeckich z Jeleniej Góry.

do góry

INNE ATRAKCJE

Karkonosze, w odniesieniu do innych gór, stanowią obszar pod wieloma względami unikatowy. Łączą one w sobie typowy krajobraz gór średnich z elementami rzeźby wysokogórskiej będącej dziedzictwem lokalnego zlodowacenia w plejstocenie. Są jedynym obszarem o tego typu rzeźbie na obszarze Polski i jednym z kilku na terenie pasa Średniogórza Europejskiego. Najbardziej charakterystyczne dla krajobrazu Karkonoszy są rozległe płaskie obszary położone na grzbiecie. Są to relikty zrównań wierzchowinowych, najlepiej zachowane we wschodniej części Karkonoszy - Równia pod Śnieżką. Na grzbietach i wzniesieniach Pogórza i Karkonoszy znajdują się liczne, malowniczo położone skałki o fantastycznych kształtach będące wielką atrakcją turystyczną wyróżniającą cały obszar Karkonoszy spośród innych gór Polski i Europy. W polskiej części Karkonoszy jest ich około 100. Do najbardziej znanych i dostępnych, leżących przy szlakach turystycznych skałek na terenie Karkonoszy należą Pielgrzymy, Słonecznik, Śląskie Kamienie, Czeskie Kamienie, Paciorki, Twarożnik, Trzy Świnki, Końskie Łby. Na niektórych skałkach karkonoskich spotyka się tzw. kociołki wietrzeniowe (eworsyjne), które w dawnych czasach zwano "misami ofiarnymi". Występują one pojedynczo lub grupowo i mają regularne zarysy, średnicę 40-50 cm., głębokość 20-50 cm.

Wodospady to następny element rzeźby Karkonoszy. Najbardziej znane i podziwiane na terenie Parku to Wodospad Szklarki, Kaskady Łomniczki oraz jeden z najwyższych wodospadów w Polsce- Wodospad Kamieńczyka - 27 m wysokości.

Do najbardziej atrakcyjnych krajobrazowo i przyrodniczo elementów rzeźby polodowcowej , zaliczają się wykształcone kotły o różnej morfologii dna ( Kocioł Łomniczki, Kocioł Wielkiego Stawu, Kocioł Małego Stawu, Czarny Kocioł, Wielki Śnieżny Kocioł i Mały Śnieżny Kocioł ),oraz utwory strefy morenowej.

do góry

NA WYCIECZKI

Dla potrzeb turystyki pieszej na terenie Karkonoskiego Parku Narodowego udostępnionych zostało 112 km oznakowanych szlaków turystycznych, z których część służy także zwolennikom turystyki rowerowej. Na wzrost popularności Karkonoszy jako terenu całorocznego wypoczynku miała wpływ rozbudowa infrastruktury narciarskiej. W 1959 roku uruchomiono pierwszy wyciąg krzesełkowy po polskiej stronie - z Karpacza na Kopę, w 1962 roku ze Szklarskiej Poręby na Szrenicę. Już w latach 60. powstawały pierwsze narciarskie wyciągi zaczepowe, które w następnym dziesięcioleciu były zastępowane wyciągami orczykowymi. Obecnie na terenie KPN funkcjonują dwa ośrodki narciarstwa : w rejonie Szrenicy i Kopy oferujące trzy wyciągi krzesełkowe, dziesięć wyciągów orczykowych oraz osiem nartostrad, zróżnicowanych pod względem trudności technicznych. Dziś wypoczywających w Karkonoszach podczas całego roku turystów gości dwanaście schronisk oferujących 583 miejsca noclegowe oraz wyżywienie.

 

Turystyka rowerowa

Turystyka rowerowa w Karkonoskim Parku Narodowym dopuszczona jest wyłącznie na oznakowanych odcinkach tras :

  • Szlakiem czerwonym do Schroniska nad Łomniczką,
  • Drogą Urszuli do Betonowego Mostu,
  • Szlakiem niebieskim na Przełęcz Karkonoską i do schroniska Odrodzenie,
  • W rejonie Jagniątkowa - I. Droga Sudecką - od potoku Sopot do potoku Brocz,

 

Trasy rowerowe wyznaczone są na pieszych szlakach turystycznych, z zachowaniem pierwszeństwa dla turystyki pieszej.

Przyrodnicze ścieżki dydaktyczne wytyczone na terenie Karkonoskiego Parku Narodowego pokrywają się z przebiegiem znakowanych szlaków turystycznych i dodatkowo oznaczone są białym kwadratem z biegnącym po przekątnej zielonym paskiem. Kolejne przystanki (stanowiska) na ścieżkach są numerowane cyframi arabskimi na białym tle.

Ścieżka przyrodnicza na górę Chojnik

Na tej ścieżce mamy rzadką okazję poruszać się wśród drzewostanu jaki dawniej dominował w reglu dolnym Karkonoszy - w buczynie. Karkonoskie lasy zostały w znacznym stopniu przekształcone przez człowieka, a na terenie enklawy można obserwować zachowane fragmenty naturalnego lasu. Występuje tutaj około 50 gatunków drzew i krzewów, decydujących o wysokich walorach przyrodniczych tego miejsca.

Na Górze Chojnik fauna Karkonoszy jest reprezentowana przez wiele gatunków ptaków (np. 6 gatunków dzięciołów). Wędrujšc ścieżką możemy również spotkać sarny, a także muflona - dziką owcę górską sprowadzoną na początku XX wieku z Sardynii. Na Górze Chojnik występują ciekawe formy skalne, np. Zbójeckie Skały i Skalny Grzyb zbudowane z granitu karkonoskiego liczącego sobie ponad 300 milionów lat. Takich ostańców skalnych jest w polskich Karkonoszach około 150.

Ścieżka ta, poza walorami florystycznymi, faunistycznymi i geologicznymi ma również wysokie walory widokowe. Z wieży obronnej XIV - wiecznego zamku Chojnik widać prawie całe polskie Karkonosze, Pogórze Karkonoskie, Kotlinę Jeleniogórską wraz z otaczającymi je pasmami Rudaw Janowickich od wschodu, Górami Kaczawskimi od północy i Górami Izerskimi od zachodu.

Przebieg ścieżki: Sobieszów, brama wejściowa do Karkonoskiego Parku Narodowego u podnóża góry Chojnik, Zbójeckie skały, Skalny grzyb (szlak czarny), Zamek Chojnik (szlaki czarny i czerwony).

Ilość punktów dydaktycznych: 10, dugość: 1,7 km w jedną stronę, różnica wzniesień: około 270m,  czas przejścia: około 1,5 - 2,5h do Zamku Chojnik, ze ścieżki można korzystać przez cały rok.

 

Ścieżka przyrodnicza wokół Kotłów Małego i Wielkiego stawu

Ścieżka prowadzi przez jeden z najpiękniejszych terenów Karkonoskiego Parku Narodowego: dwie grupy najbardziej malowniczych skałek granitowych, kotły polodowcowe i jedyne w Karkonoszach polodowcowe jeziora górskie, torfowiska wysokie, niszę niwalną Białego Jaru, morenę czołową Małego Stawu, marmit w korycie Łomnicy.

Przyrodniczo możemy poznać piętra roślinne Karkonoszy: regiel dolny, regiel górny, piętro subalpejskie, w których istotne piętno na typ roślinności Karkonoszy wywarła w nowożytnych czasach (XIX i XX wiek) działalność człowieka. Pozyskiwanie drewna na potrzeby przemysłu, pasterstwo, zielarstwo, rozwój turystyki, wywołało ogromne zmiany w przyrodzie Karkonoszy.

Wędrując tą ścieżką możemy odwiedzić dwa schroniska: Strzecha Akademicka i Samotnia oraz punkt informacyjny Karkonoskiego Parku Narodowego - Domek Myśliwski.

Przebieg ścieżki: Polana (dojście z Karpacza od PKS "Biały Jar" - zielonym szlakiem, lub od Świątyni Wang - szlakiem niebieskim), Skały Pielgrzymy, Słonecznik (szlak żółty), nad krawędziami Kotłów Wielkiego i Małego Stawu (szlak czerwony), Rozdroże koło Spalonej Strażnicy (szlak czerwony), schronisko"Strzecha Akademicka", schronisko "Samotnia" (szlak niebieski), "Domek Myśliwski", Polana (szlak niebieski), Doliną Pląsawy, Marmit w dolinie Łomnicy (szlak zielony)

Ilość punktów dydaktycznych: 9, długość: 8,5km, różnica wzniesień: około 330m, czas przejścia: 5-6h, kiedy korzystać: najbezpieczniejszy jest okres od kwietnia do września, istnieje możliwość korzystania ze ścieżki zimą - z użyciem odpowiedniego sprzętu narciarskiego.

 

Ścieżka przyrodnicza "Śląską drogą na Śnieżkę"

Ścieżka ta pozwala zapoznać się z podstawowymi czynnikami tworzącymi ekosystem, tj. klimatem i charakterem podłoża, które wpływają na występujące tu zbiorowiska roślin i zespoły zwierzęce.

Trasa ścieżki biegnie przez 4 piętra roślinne Karkonoszy-od regla dolnego poprzez regiel górny, piętro subalpejskie, aż do piętra alpejskiego. Możemy zaobserwować, jakie są charakterystyczne cechy poszczególnych stref roślinnych oraz orientować się jakie zwierzęta w nich bytują. Im wyżej podchodzimy, tym bardziej flora i fauna staje się uboga i jednocześnie bardziej charakterystyczna dla obszarów górskich. Najłatwiej można zauważyć zmiany w składzie gatunkowym ptaków - na wysokości od 400 do 750 m n.p.m. występuje około 70 gatunków ptaków, a tymczasem na wysokości powyżej 1300 m można spotkać ich już tylko około 15 gatunków.

Idąc tą ścieżką przez niszę niwalną Białego Jaru pamiętajmy o tragedii, jaka wydarzyła się tutaj 20 marca 1968 roku. W lawinie zginęło 19 turystów. Karkonosze, mimo łagodnego wyglądu, są górami bardzo niebezpiecznymi.

Przebieg ścieżki: Karpacz (przystanek autobusowy PKS "Biały Jar"), dolna stacja wyciągu na Kopę (tu wchodzimy na obszar Karkonoskiego Parku Narodowego), Biały Jar (czarny szlak), Przełęcz pod Śnieżką - "Śląski Dom" (czarny szlak, obok górnej stacji wyciągu na Kopę), Śnieżka (szlak niebieski)

Ilość punktów dydaktycznych: 8, długość: 7km, różnica wzniesień: około 870m, czas przejścia: 3-4h w jedną stronę, kiedy korzystać: od maja do września, zimą szlak w Białym Jarze jest zamknięty ze względu na zagrożenie lawinowe.

 

Ścieżka przyrodnicza we wschodniej części Karkonoszy

Ścieżka prowadzi po terenach bardzo ciekawych pod względem flory karkonoskiej. Przechodzimy przez 4 piętra roślinne Karkonoszy: od regla dolnego przez regiel górny, piętro subalpejskie do piętra alpejskiego.

Możemy tu zaobserwować ciekawe formy geologiczne np. kontakt granitu karkonoskiego z metamorficznymi skałami jego osłony czyli twardymi hornfelsami budującymi szczyt Śnieżki. Wędrując ścieżką możemy zauważyć ślady dawnego górnictwa gdyż jest to obszar gdzie wiele wieków temu poszukiwano złóż metali i drogocennych kamieni.

Na Śnieżce, w schronisku można zapoznać się z osobliwościami klimatycznymi Karkonoszy i samej Śnieżki.

Schronisko na Śnieżce i Kaplica św. Wawrzyńca z 1681 roku oraz Schronisko "Nad Łomniczką" to obiekty, które stanowią część bogatej historii zdobywania i zagospodarowywania Karkonoszy przez ludzi.

Przebieg ścieżki: Karpacz (dawny kamieniołom opodal Muzeum Sportu i Turystyki), Krucze skały, Sowia Dolina (granica KPN), Sowia Przełęcz (czarny szlak), Czarny Grzbiet, Śnieżka (czerwony szlak), Przełęcz po Śnieżką (szlak czarny i czerwony), Kocioł Łomniczki, schronisko "Nad Łomniczką" (szlak czerwony)

Ilość punktów dydaktycznych: 16, długość: 10,2km, różnica wzniesień: około 980m, czas przejścia: 6-8h, kiedy korzystać: od czerwca do września.

 

Ścieżka przyrodnicza po ekosystemach leśnych KPN

Na początkowym odcinku trasy możemy poznać typowo karkonoską architekturę (część wiejskiej zabudowy w Jagniątkowie) i funkcjonowanie szkółki leśnej Karkonoskiego Parku Narodowego, w której produkuje się sadzonki drzew iglastych i liściastych.

Wędrując ścieżką możemy poznać lasy dolnoreglowe, lasy regla górnego aż do piętra subalpejskiego. Mamy możliwość obserwacji zmian drzewostanu Karkonoszy, wynikających z działań człowieka, efektem których była klęska ekologiczna, jaka dotknęła Karkonosze w latach 80 XX wieku, a powyżej skał Paciorki (1050 m n.p.m.) również olbrzymich wiatrowałów. Z Paciorków doskonale widać Czarny Kocioł Jagniątkowski, Śnieżne Kotły, szczyty: Śmielca (1424 m n.p.m.), Wielkiego Szyszaka (1509 m n.p.m.), Szrenicy (1362 m n.p.m.), skałki Końskie Łby, a na północ Pogórze Karkonoskie i Kotlinę Jeleniogórską.

Mijamy górną granicę lasu i wchodzimy w piętro subalpejskie z charakterystyczną dla niego kosodrzewiną. Z punktu widokowego widzimy dno Czarnego Kotła z malowniczą Jaworową Łąką i morenę czołową.

Zbliżając się do granicy państwowej między kosodrzewiną zauważymy kępy torfowisk wysokich. Karkonoskie torfowiska są najwyżej położone w Europie.

Przebieg ścieżki: Jagniątków, Gospodarstwo Szkółkarskie KPN (dojście od przystanku autobusowego MZK przy Domu G. Hauptmanna), Droga pod Reglami, Petrówka do granicy państwowej (czarny szlak), Śląskie Kamienie, Czeskie Kamienie, Czarna Przełęcz (szlakiem czerwonym), Rozdroże pod Śmielcem (szlak niebieski), Czarny Kocioł Jagniątkowski (szlak zielony), Jagniątków-szkółka (czarny szlak, następnie niebieski - Koralową ścieżką)

Ilość punktów dydaktcznych: 20, długość: 12,2km, różnica wzniesień: około 850m, czas przejścia: 6-7h, kiedy korzystać: od maja do września.

 

Ścieżka dydaktyczna do wodospadu Szklarki

Śnieżka jest dostosowana dla osób niepełnosprawnych w tym poruszających się na wózkach inwaldzkich!

Wędrując ścieżką zapoznajemy się z najbardziej charakterystycznymi elementami przyrody karkonoskiej m.in. stromymi zboczami i ciekawymi skałkami doliny potoku Szklarki.

Okolice Wodospadu Szklarki są jednym z niewielu miejsc, w których zachowały się typowe zbiorowiska regla dolnego Karkonoszy czyli buczyna sudecka z domieszką jodły i świerka. Możemy tu również oglądać różne gatunki mchów i porostów oraz wiele gatunków ptaków np. pluszcza i pliszkę górską.

Zwieńczeniem wycieczki będzie widok Wodospadu Szklarki, którego mierzy 13m wysokości.

Przebieg ścieżki: parking przy szosie Szklarska Poręba-Jelenia Góra (dojście dla pieszych turystów ze Szklarskiej Poręby - szlak zielony wzdłuż rzeki Kamiennej) z Piechowic (szlak niebieski), Wąwóz Szklarki (szlak niebieski i czarny), schronisko "Kochanówka", Wodospad Szklarki

Ilość punktów dydaktycznych: 3, długość: 375m, różnica wzniesień: 11m, czas przejścia: 7-10min. w jedną stronę, największe nachylenie: 17%. Dostosowanie: Ścieżka jest wyposażona w zatoczki-mijanki, zatokę zmysłów, WC i podest widokowy dla osób poruszających się na wózkach inwalidzkich. Parter schroniska "Kochanówka" jest również przystosowany dla osób poruszających się na wózkach inwalidzkich. Kiedy korzystać: od kwietnia do października.

 

Ścieżka przyrodnicza na Szrenicę

W trakcie wędrówki ścieżką poznamy florę i faunę trzech pięter roślinnych Karkonoszy: piętra regla dolnego , regla górnego i subalpejskiego. Zapoznamy się z procesami przebudowy drzewostanów, restytucji jodły i odnowień na terenach poklęskowych.

Wędrując ścieżką możemy zaobserwować jak przebiega górna granica lasu w Karkonoszach oraz przyjrzeć się zaroślom kosodrzewiny.

W gardzieli i wodospadzie Kamieńczyka obserwujemy jak wody tego potoku od tysięcy lat rzeźbią skały.

Pokrywy blokowe na Szrenicy, skałki Końskie Łby i Trzy Świnki pozwolą zapoznać się z typowymi elementami karkonoskiej rzeźby.

Na ścieżce warto również zwrócić uwagę na wpływ działalności człowieka na środowisko w postaci rozbudowanej sieci szlaków turystycznych, nartostrad oraz schronisk.

Przebieg ścieżki: Szklarska Poręba (Karkonoskie Centrum Edukacji Ekologicznej), Wąwóz Kamieńczyka (czarny szlak), granica KPN (węzeł szlaków - czarny, czerwony), Wodospad Kamieńczyka, Hala Szrenicka (szlak czerwony), zielonym szlakiem w kierunku Końskich Łbów i Trzech Świnek, Szrenica (szlak czerwony, czarny)

Ilość punktów dydaktycznych: 16, długość: 12km, różnica wzniesień: około 680m, czas przejścia: 5-6h, kiedy korzystać: od kwietnia do października.

 

Transgraniczna ścieżka dydaktyczna
"Polodowcowe dziedzictwo Karkonoszy "

Wędrując ścieżką zapoznajemy się z ciekawymi elementami przyrody karkonoskiej po obu stronach granicy polsko-czeskiej. Szczególnie ciekawe są ślady pozostawione przez lodowce, które przed tysiącami lat występowały w Karkonoszach - kotły polodowcowe (Kocioł Małego Stawu, Úpská jáma).

Możemy też przyjrzeć się niszy niwalnej Białego Jaru, gdzie poznamy historię największej karkonoskiej tragedii - potężnej lawiny, która w 1968 roku pochłonęła 19 ofiar.

Przy schroniskach "Śląski Dom" oraz "Lučni bouda" dowiemy się jak wyglądała historia zagospodarowania Karkonoszy przez człowieka. Przez teren ten biegł niegdyś szlak łączący Śląsk i Czechy.

Natomiast na Równi pod Śnieżką możemy zobaczyć torfowiska wysokie - najwyżej położone w Europie Środkowej.

Przebieg ścieżki: schronisko "Samotnia", schronisko "Strzecha Akademicka" (szlak niebieski), Biały Jar (szlak żółty - zimą zamknięty dla ruchu turystycznego), Przełęcz pod Śnieżką (czarny szlak), Turystyczne przejście graniczne - "Schustlerova cesta" - schronisko "Lučni bouda"

Ilość punktów dydaktycznych: 9 - 5 na terenie KPN, 4 na terenie KRNAP(Czechy), długość: 7,5km,  różnica wzniesień: 235m, czas przejścia: 5-6h, kiedy korzystać: od maja do września.

do góry

PRZYDATNE INFO

W czasie sezonu zimowego niektóre odcinki szlaków turystycznych - z uwagi na zagrożenie lawinowe i oblodzenie - są zamykane i tym samym niedostępne dla turystyki pieszej i narciarskiej.

We wschodniej części Karkonoszy zamknięte są szlaki:

  • Droga Jubileuszowa na Śnieżkę (znaki niebieskie), od Śląskiego Domu do zejścia szlaku na Kowarski Grzbiet,
  • od Schroniska Nad Łomniczką, przez Kocioł Łomniczki do Śląskiego Domu (znaki czerwone),
  • przez niszę niwalną Białego Jaru (znaki żółte) - w tym czasie wytyczony jest szlak zimowy od górnej stacji wyciągu na Kopę do Strzechy Akademickiej,
  • od Domku Myśliwskiego do Samotni (znaki niebieskie),

 

W zachodniej części Karkonoszy zamknięte są szlaki:

  • od Schroniska Pod Łabskim Szczytem nad Śnieżne Kotły (znaki żółte) - obowiązuje tyczkowany wariant zimowy od schroniska do czerwonego szlaku granicznego,
  • od Schroniska Pod Łabskim Szczytem przez Śnieżne Kotły do Rozdroża Pod Wielkim Szyszakiem (znaki zielone),

 

Ponadto informujemy, że w związku ze zmianą przebiegu niektórych szlaków turystycznych w sezonie zimowym (odcinki szlaków powyżej górnej granicy lasu), w miesiącach tych obowiązuje znakowanie w postaci tyczek. Na czas zimy ustawiane są również tablice informujące o trudnych warunkach w górach, m.in. o oblodzeniu szlaku (np. szlak czerwony od Śląskiego Domu na Śnieżkę) lub nawisach śnieżnych (punkty widokowe nad Śnieżnymi Kotłami).

Fragmentacja obszaru Karkonoskiego Parku Narodowego kompleksami narciarskimi oraz siecią szlaków turystycznych jest przyczyną izolacji ostoi bardzo cennych gatunków, wpisanych do Polskiej Czerwonej Księgi Zwierząt. Pragnąc zapewnić jak najlepsze warunki ginącym gatunkom zwierząt, podlegającym ochronie prawnej Karkonoski Park Narodowy informuje, że każdego roku od 10 kwietnia do 31 maja, zamykane są cztery fragmenty szlaków turystycznych:

  • odcinek szlaku niebieskiego od Przełęczy Okraj do Skalnego Stołu, / proponowane obejście: Tabaczaną Ścieżką (szlak zielony) i szlakiem żółtym (Budniki - Skalny Stół) lub szlakiem czerwonym po stronie czeskiej do Sowiej Przełęczy/,
  • odcinek szlaku zielonego od Polany przez morenę Wielkiego Stawu do grzbietowego szlaku czerwonego, / proponowane obejście: szlakiem żółtym z Polany przez Pielgrzymy /,
  • odcinek szlaku zielonego (Ścieżka Nad Reglami) od Przełęczy Karkonoskiej przez Bażynowe Skały do szlaku czarnego (Petrówka), / proponowane obejście: grzbietowym szlakiem czerwonym /,
  • odcinek szlaku zielonego (Ścieżka Nad Reglami) od Rozdroża pod Wielkim Szyszakiem przez Śnieżne Kotły do Schroniska Pod Łabskim Szczytem , / proponowane obejście: szlakiem czerwonym od Rozdroża pod Wielkim Szyszakiem pod Gawrami (wzdłuż granicy KPN) do Schroniska Pod Łabskim Szczytem/.

 

Normalna organizacja ruchu turystycznego przywracana zostaje w dniu 01 czerwca. Zwracamy się do wszystkich turystów o korzystanie z wyznaczonych obejść. Aktualne informacje dotyczące warunków pogodowych, opis oferty edukacyjnej oraz działalności naukowej znaleźć można na oficjalnej stronie internetowej Parku (www.kpnmab.pl).

 

Karkonoski Park Narodowy
58- 570 Jelenia Góra ul. Chałubińskiego 23
tel. (75) 755 33 48, (75) 755 37 26

Karkonoskie Centrum Edukacji Ekologicznej
ul. Okrzei 28, 58 - 580 Szklarska Poręba
tel.(75) 717 21 24

Górskie Ochotnicze Pogotowie Ratunkowe
Grupa Karkonoska
ul. Sudecka 79, 58-500 Jelenia Góra
tel/fax (75) 752 47 34, Telefon Alarmowy 985 lub 0601 100 300

do góry

Informacje zredagowane przez zespół ZWIEDZAJMY.PL na podstawie materiałów (tekst i zdjęcia) zgromadzonych na www.kpnmab.pl – oficjalnej stronie Karkonoskiego Parku Narodowego.

 
WYZNACZ TRASĘ Z


 
galeria
|| podziękowania i patronaty || redakcja serwisu || regulamin serwisu || PLIKI COOKIES ||
 
 
©2008 zwiedzajmy.pl
copyright GRUPA 2G - wszystkie prawa zastrzezone