zwiedzajmy.pl Polska  
WYSZUKAJ W SERWISIE

strona główna
parki narodowe
Babiogórski PN
Biebrzański PN
Bieszczadzki PN
Bory Tucholskie PN
Drawieński PN
Gorczański PN
Gór Stołowych PN
Kampinoski PN
Karkonoski PN
Magurski PN
Narwiański PN
Ojcowski PN
Poleski PN
Słowiński PN
Świętokrzyski PN
Tatrzański PN
Ujście Warty PN
Wielkopolski PN
Woliński PN
Drawieński Park Narodowy

    KRÓTKI OPIS     ZABYTKI I MUZEA    INNE ATRAKCJE     NA WYCIECZKI     PRZYDATNE INFO    

 

KRÓTKI OPIS

Teren Drawieńskiego Parku Narodowego i otuliny znajduje się na Równinie Drawskiej, która jest fragmentem Pojezierza Południowopomorskiego, w północno-zachodniej Polsce. Zajmuje centralną część kompleksu leśnego zwanego Puszczą Drawską. DPN reprezentuje krajobraz młodoglacjalnych równin sandrowych. W całości położony jest w zlewni rzeki Drawy, która razem ze swoim dopływem - Płociczną, stanowią jego główną oś hydrograficzną. Obie rzeki płyną przez szeroki pas sandrów, które powstały z piasków usypanych przez wody topniejącego lodowca spływające ku pradolinie Toruńsko-Eberswaldzkiej.

Położenie Drawieńskiego Parku Narodowego:
Długość geograficzna od 15°45' do 16°45' E
Szerokość geograficzna od 53°00' do 53°15' N

Fizyczno geograficzna regionalizacja Polski w układzie J. Kondrackiego:
Mezoregion: Równina Drawska
Makroregion: Pojezierze Południowopomorskie
Podprowincja: Pojezierza Południowobałtyckie
Prowincja: Niż Środkowoeuropejski

Centrum obszaru Drawieńskiego Parku Narodowego leży w linii prostej:

  • około 101 km od Szczecina
  • około 61 km od Gorzowa
  • około 97 km od Poznania
  • około 230 km od Wrocławia
  • około 280 km od Łodzi
  • około 235 km od Gdańska
  • około 360 km od Warszawy

Z obszarem Parku i otuliny związana jest bezpośrednio zlewnia Drawy o powierzchni 567 km2. Bystry nurt rzek rzeźbi efektowne jary i wąwozy wcięte w powierzchnię sandru, o zboczach dochodzących do 30 m wysokości, porośniętych wielogatunkowym drzewostanem. W ich dolinach zachodzą najważniejsze z procesów kształtujących współczesną rzeźbę terenu: praca rzeki prowadzi z jednej strony do punktowej erozji zboczy doliny w miejscach podcinanych przez rzekę, a z drugiej do akumulacji osadów rzecznych na porośniętych łęgiem olszowym terasach zalewowych. Puszcza Drawska, obecnie zwarty kompleks leśny, jeszcze 100 lat temu była mozaiką lasów, pastwisk i pól. Jej dzisiejszy krajobraz jest w znacznym stopniu ukształtowany przez tradycyjną gospodarkę, zwłaszcza leśną, a jego elementami są relikty dawniejszej ludzkiej aktywności. Należą do nich m.in:

  • do dziś czytelny zespół dawnych bindug, na których składano drewno pozyskiwane w lasach Puszczy,
  • ślady dawnych przemysłów leśnych: smolarni i hut szkła,
  • brukowane drogi,
  • kamienne kierunkowskazy,
  • pozostałości kanałów nawadniających śródleśne łąki.

Duży udział w całości krajobrazu kulturowego Puszczy stanowią rozproszone w lasach resztki osad ludzkich i starych cmentarzy.

Obecnie, Drawieński Park Narodowy odznacza się bogactwem występujących tu typów ekosystemów. Miarą tego bogactwa jest liczba 224 udokumentowanych zbiorowisk roślinnych. Powierzchniowo dominują lasy - stanowią ponad 80 proc. powierzchni Parku - przede wszystkim buczyny, łęgi olszowe i olsy, a także płaty borów sosnowych. Charakterystycznymi elementami przyrody Parku są także torfowiska, oraz ekosystemy wodne i łąkowe. Jeziora położone na obszarze Drawieńskiego Parku cechują się znaczną zmiennością pod względem trofii, powierzchni i głębokości. Kilka z nich wyróżnia się oryginalną fauną i florą. Faunę Parku reprezentuje ponad 200 gatunków kręgowców, wśród nich najliczniejszą gromadę stanowią ptaki. Występuje też bogactwo bezkręgowców pośród których są szczególnie cenne gatunki, zagrożone wyginięciem.

do góry

ZABYTKI I MUZEA

W typowej wiejskiej architekturze regionalnej widoczne są najczęściej domy z czerwonej cegły o „grubo ciosanej” bryle, na kamiennej podmurówce z dachami bez okapów krytymi czerwoną dachówką. W niektórych wsiach i osadach czytelny pozostał układ urbanistyczny. Stare wsie najczęściej mają zwarty układ skupiony wzdłuż jednej bądź kilku dróg, ale spotyka się też owalnice.
W sercu Parku znajdują się cztery zabytkowe budynki o konstrukcji ryglowej w malowniczo położonej osadzie Ostrowiec. Zbudowane zostały dla robotników leśnych w latach 80-tych i 90-tych XIX wieku, w stylu typowym dla budownictwa północnoniemieckiego. Usytuowane są kalenicowo do drogi. Mają szkielet konstrukcyjny z drewna sosnowego, z ceglanym wypełnieniem pól międzyryglowych, pola fachów pokryte są tynkiem wapiennym i bielone, stropy drewniane, w dachach okna typu „wole oko”. Ciekawsze obiekty architektoniczne w otulinie:

Drawno

  • Kościół gotycki z XIII–XIV w., przebudowany w XV, XVII i XIX wieku. W jego wnętrzu znajduje się zabytkowy ołtarz z 1696 r., chrzcielnica i ambona barokowa z XVIII w. Do kościoła przylega ryglowa wieża z końca XVIII w.;
  • Budynek dawnego sądu, stara szkoła, dom pastora;
  • Dwór ryglowy z XIX w., z wysokim dachem dwuspadowym z naczółkami;
  • Domy wąskofrontowe konstrukcji ryglowej (obecnie otynkowane) z XVIII i XIX w.;
  • Studnie artezyjskie;
  • Ruiny gotycko-renesansowego zamku Wedlów z XIV–XVI w. na Wzgórzu Zamkowym, zachowały się tylko narożniki murów;
  • Eklektyczny budynek poczty;
  • Cmentarz z początku XX w. z cennym starodrzewem;
  • Zabytkowy układ urbanistyczny miasta.

Barnimie

  • Gotycki kościół z kamieni polnych (obecnie otynkowany) z XII w., przebudowany w XV w. Do kościoła przylega drewniana wieża – dzwonnica kryta wysokim hełmem gontowym dostawiona w XVIII w. Wewnątrz kościoła znajdują się: renesansowa ambona z 1600 roku, ołtarz główny z 1608 r., neogotycka chrzcielnica z końca XIX w. Absyda i przedsionek dobudowane zostały w 1900 roku, z tego okresu pochodzą również neorenesansowy prospekt organowy i empora organowa. W kościele obejrzeć można także barokową płytę nagrobną niemieckiego pastora zmarłego w 1670 roku i dwie inne płyty z XIX w.;
  • Pozostałości założenia dworskiego: Park o pow. ok. 7 ha z I połowy XIX w., z rozległą polaną w części środkowej, na której stał kiedyś pałac. Zachowała się piętrowa oficyna i budynek bramny z XIX w. W parku rosną drzewa ozdobne i pomnikowe (najatrakcyjniejszy tulipanowiec amerykański, stare dęby, buki odmiany purpurowej, choina kanadyjska), charakteryzuje go bardzo interesujące założenie przestrzenne.

Borowiec

  • Założenie parkowo-pałacowe, pałac myśliwski z początków XX wieku, o urozmaiconej bryle, obecnie hotelik dla myśliwych dewizowych;
  • Dawny dziedziniec majątku z dwoma zachowanymi budynkami gospodarczymi z końca XIX wieku.

Dominikowo

  • Kościół romański z kamienia polnego z pocz. XIV w., przebudowany w XVII w., z szachulcowym przedsionkiem i wolnostojącą kwadratową wieżą dzwonnicy, w dolnej części szachulcową, a w górnej drewnianą. Przykrywa ją czterospadowy dach namiotowy, dzwon jest z 1630 roku. Nawa kościoła przykryta stropem belkowym. Wewnątrz znajduje się cenne wyposażenie manierystyczne z pocz. XVII w., ołtarz główny z 1610 r. z płaskorzeźbami, ambona i empora organowa wsparta na dwóch słupach, z balustradą ozdobioną polichromią. Prospekt organowy pochodzi z końca XVII w., zaś cynowa chrzcielnica z XVIII w;
  • Ceglane budynki z przełomu XIX i XX wieku.

Konotop

  • Ruina barokowego pałacu z drugiej połowy XVIII w.;
  • Rozległy Park o układzie krajobrazowym z XX w. z potężnymi dębami zwanymi „Bursztynowymi”. W parku położony jest cmentarz rodowy z XIX w. z ruiną grobowca.

Niemieńsko

  • Kamienno-ceglane zabudowania gospodarcze z drugiej połowy XIX w. i pocz. XX w.;
  • Gorzelnia z 1880 roku – czynna do dziś;
  • Pałac myśliwski, potocznie zwany „zamkiem”, wybudowany w latach 1922–30 w stylu tzw. neorenesansu niemieckiego. Jego okazała budowla z czerwonej cegły o urozmaiconej bryle, składa się z piętrowego korpusu głównego i parterowego, prostopadłego do niego skrzydła. Pokryty jest dwuspadowymi dachami z lukarnami i świetlikami. Do korpusu głównego przylega 8-boczna wieża widokowa, a do skrzydła południowego druga, niższa. Po stronie południowej pałacu znajduje się szeroki taras widokowy. Obecnie mieści się w nim Ośrodek Szkolno-Wychowawczy dla dzieci.

Podegrodzie

  • Założenie dworskie: skromny dwór z drugiej połowy XIX w., Park o pow. 2,68 ha ze stawem, założony na pocz. XX w. i kamienno-ceglane budynki gospodarcze z drugiej poł. XIX w. W parku rosną m.in. daglezje, jodła kalifornijska i buki odmiany purpurowej.

Głusko

  • Budynek wzniesiony pierwotnie jako browar, następnie przebudowany na świątynię neogotycką. Murowany, z dużą wieżą, niegdyś kościół protestancki, obecnie rzymsko-katolicki. W 1900 r. został wyposażony w dwa dzwony, które zostały wykonane przez G. Colliera z Zehlendorf. Cały kościół, obok dwóch innych położonych w Żółwinie i Starym Osiecznie, jest uważany za najładniejszy obiekt murowany na terenie Drawieńskiego Parku Narodowego i otuliny;
  • Dwór wzniesiony przez von Sydowa na rzucie kwadratu z wewnętrznym dziedzińcem. Z pierwotnego dworu zachowały się wschodnie i środkowe skrzydło, zaś w miejscu zachodniego na pocz. XX w. wybudowano nowy dwór. Przed II wojną światową w owym dworze mieściła się szkoła leśna, obecnie jest siedzibą Nadleśnictwa Głusko.

Stare Osieczno

Kościół neogotycki z 1867 roku, z cegły palonej, na planie ośmiokąta, nawiązujący do Grobu Pańskiego w Jerozolimie. Kościoły o takim planie wznoszone były w średniowieczu. Osoba, która je ufundowała otrzymywała odpust zupełny, który porównywany był z pielgrzymką do Ziemi Świętej.
         

Tuczno

Zamek – dawna rezydencja Wedlów Tuczyńskich, obecnie hotel i dom pracy twórczej Stowarzyszenia Architektów Polskich. Składa się z trzech skrzydeł tworzących podkowę, usytuowanych wokół czworokątnego, otwartego od północy dziedzińca. W narożnikach umieszczone są trzy niewielkie baszty. Budowę zamku gotyckiego rozpoczęli Wedlowie w 1338 r., najprawdopodobniej na miejscu dawnego grodu, na wzgórzu otoczonym z trzech stron trudno dostępnymi bagnistymi terenami. Pierwotna konstrukcja miała kształt czworoboku 30x30 m. Ok. 1580 r. zamek został przebudowany w stylu późnorenesansowym, rozbudowany w latach 1608-1631 o skrzydła południowe oraz zachodnie i przekształcony w XVIII wieku na rezydencję pałacową w stylu barokowym. W połowie XIX w. wybudowano nowe skrzydło zachodnie. Częściowo zniszczony został w latach 1966-76 odbudowany w stylu renesansowym z początku XVII wieku.

do góry

INNE ATRAKCJE

Ścieżka poznawcza Barnimie

Ścieżka poznawcza Barnimie ma na celu pogłębienie wiadomości o przyrodzie Drawieńskiego Parku Narodowego, zachęcenie do uprawiania krajoznawczej turystyki pieszej i rowerowej. Trasę ścieżki można podzielić na dwa etapy. Pierwszy mający 3 km zaczyna się w Barnimiu przy uroczysku Dębina a kończy się na biwaku Barnimie. Wytrwałym  proponujemy  przejście następnych 4 km do Zatomia bo trasa biegnie wzdłuż Drawy przez uroczysko Drawski Matecznik a kończy się w malowniczej wsi Zatom przy prawdopodobnie najokazalszym w Polsce klonie. Łączny czas przejścia: ok. 3 h  

Ścieżka poznawcza Międzybór

Ścieżka poznawcza Międzybór ma długość 4 km. Przedstawia gółwną rzekę naszego Parku Drawę wraz z jej dopływem - Słopicą. Umożliwia poznanie rzadkich gatunków roślin w tym chronionych - jarzęba brekinii, lilii złotogłów, storczyków i in. Poznajemy także najbardziej typowe lasy Puszczy Drawskiej oraz jej mieszkańców, historię i geologiczną przeszłość obszarów położonych nad Drawą. Czas przejścia: ok. 2,5 h.    

Ścieżka poznawcza Głusko

Ścieżka poznawcza Głusko - Kamienna  zaczyna się w Głusku opisem historii osady. Dalej poprowadzona jest wzdłuż Drawy, przez elektrownię Kamienna do biwaku Kamienna.
Długość ścieżki wynosi 3 km na jej pokonanie trzeba ok. 40 min. Ścieżka przedstawia następujące zagadnienia: historia osady Głusko, rzeka Drawa, dawne osady leśne, źródliska, dawna huta szkła Podszkle,  uroczysko Głuskie Ostępy, historia spławu drewna- binduga Kamienna. Aby dojść do Głuskich Ostępów należy przed biwakiem Kamienna skręcić na czerwony szlak i po 50 m skręcić w lewo w kierunku Rybakówki.

Ścieżka poznawcza Drawnik

Ścieżka poznawcza Drawnik ma długość 4 km. Poprowadzona jest w pewnej odległości od Drawy jej prawym i lewym brzegiem. Ścieżka przedstawia historię terenu wokół Drawnika, zwraca uwagę na rośliny i zwierzęta związane z Drawą. Jedna z tablic opisuje zagrożenia dla przyrody rzeki wywołane czynnikami antropogenicznymi. Nie zabrakło również opisu jak mądrze i bez szkody dla przyrody uprawiać turystykę w Drawieńskim Parku Narodowym. Czas przejścia: ok. 2 h.

Ścieżka poznawcza Jezioro Ostrowieckie

Ścieżka poznawcza  Jezioro Ostrowieckie-Węgornia zaczyna się przy parkingu nad jeziorem Ostrowieckiem a kończy przy punkcie widokowym Węgornia nad Płociczną. Trasa ścieżki liczy 7 km ale można zastosować krótszy wariant i skończyć wycieczkę na parkingu przy osadzie Ostrowiec. Wtedy mamy do przejścia 5 km. Na trasie ścieżki zapoznacie się z następującymi zagadnieniami: jezioro Ostrowieckie i Czarne, ptaki trzcinowisk,  ptaki boru sosnowego, ptaki nad jez. Ostrowieckim, zjawisko ponoru przy jez. Czarne, umocnienia Wału Pomorskiego, osada i cmentarz Ostrowiec, Stara Węgornia, las sosnowy.

 

do góry

NA WYCIECZKI

Szlaki piesze

Wędrowanie po lasach Puszczy Drawskiej jest najlepszym sposobem poznania jej charakteru. Na terenie Drawieńskiego Parku Narodowego i w jego najbliższym otoczeniu wyznaczona jest sieć szlaków pieszych o długości 77 kilometrów. Wiodą przez lasy, nad rzekami, jeziorami, piaszczystymi drogami, brukiem, przez wzgórza i doliny.

Szlak czerwony im. St. Czarnieckiego

Drawno - Drawnik - Barnimie – biwak Barnimie – rez. Drawski Matecznik - Zatom (szlak zielony do Korytnicy) – Święta Hala (Wydrzy Głaz) – rez. Radęcin - osada leśna Moczele (szlak niebieski do jez. Ostrowieckiego) - Głusko (szlak żółty do jez. Ostrowieckiego) – elektrownia Kamienna - Stare Osieczno; długość 36,7 km.

Szlak tranzytowy ze Szczecina przez Recz, Drawno, Stare Osieczno, Drawiny, Gorzów Wlkp., do Kostrzynia.

 

Szlak czerwony Tuczno – Człopa

Tuczno – Martew – Martwica (szlak niebieski do Krępy Kraj.) - jez. Marta - jez. Zdroje (Wydrowe) – punkt widokowy Śmiałkowe Wzgórza – most koło Miradza (szlak niebieski wzdłuż jezior Dominikowskich do Drawna) - Pustelnia (szlak żółty wzdłuż jez. Ostrowieckiego) – most za Węgornią (szlak niebieski do Jagody) - Załom – Człopa; długość 31,4 km

Szlak niebieski dolina Cieszynki - Jagoda

Dolina Cieszynki – most za Węgornią (szlak czerwony Tuczno - Człopa) - punkt widokowy Stara Węgornia – osada leśna Ostrowite – jez. Czarne - most Karolinka – Jagoda (szlak żółty Człopa -Stare Osieczno, szlak czarny Załom – Szczuczarz); długość 9,7 km

Szlak niebieski Martwica – Krępa Krajeńska

Martwica (szlak czerwony Tuczno - Człopa) – rez. Głodne Jeziorka – Krępa Krajeńska; długość 7,8 km

Szlak niebieski most koło Miradza - Drawno

Most koło Miradza (szlak czerwony Tuczno - Człopa) – Miradz – Jelenie - Nowa Korytnica – jez. Środkowe – jez. Szerokie - pole biwakowe Biały Zdrój – jez. Krzywe – jez. Dominikowo Wielkie – Dominikowo – Sieniawa – Drawno (szlak żółty dookoła jezior drawieńskich, szlak czerwony Drawno - Stare Osieczno); długość 28,4 km

Szlak niebieski Moczele – jez. Ostrowieckie

Moczele (szlak czerwony Drawno - Stare Osieczno) – jez. Ostrowieckie (szlak żółty Pustelnia - Głusko); długość 4,2 km

Szlak czarny jez. Ostrowieckie - Ostrowite

jez. Ostrowieckie (szlak żółty Pustelnia - Głusko, szlak niebieski dolina Cieszynki – Jagoda) - osada leśna Ostrowite; długość 2,1 km

Szlak czarny Załom - Szczuczarz

Załom (szlak czerwony Tuczno - Człopa) – Jagoda (szlak żółty Człopa - Stare Osieczno) – Szczuczarz; długość 11,4 km

Szlak żółty Pustelnia - Głusko

Pustelnia (szlak czerwony Tuczno – Człopa) – jez. Ostrowieckie – Głusko (szlak czerwony Drawno- Stare Osieczno); długość 10,6 km

Szlak żółty Człopa – Stare Osieczno

Człopa – Dzwonowo – Jagoda (szlak czarny Załom - Szczuczarz, szlak niebieski dolina Cieszynki – Jagoda) – Stare Osieczno; długość 20 km

Szlak żółty dookoła jezior drawieńskich

Drawno – jez. Grażyna - Drawno- Drawnik (szlak czerwony Drawno – Stare Osieczno) - jez. Dubie – Drawno; długość 13,8 km

Szlak zielony Zatom – Nowa Korytnica

Zatom (szlak czerwony Drawno- Stare Osieczno) – leśniczówka Międzybór – Jaźwiny – Nowa Korynica (szlak niebieski wzdłuż jezior dominikowskich); długość 16,7 km

Szlak zielony Tuczno - Człopa

Tuczno (szlak czerwony Tuczno - Człopa) - jez. Tuczno – Martew (szlak czerwony Tuczno- Człopa) - Brzeźniak - Golin – Człopa; długość 20,3 km

Szlaki rowerowe

W Drawieńskim Parku Narodowym można poruszać się rowerem po szlakach pieszych. Nieprzejezdny dla roweru jest szlak żółty nad jez. Ostrowiec z Głuska do Pustelni, trudne są fragmenty szlaku żółtego Stare Osieczno – Człopa. Wycieczki rowerowe Parkowymi duktami leśnymi mogą utrudniać brukowe i piaszczyste nawierzchnie.
 

Szlak wodny

Drawa uważana jest przez kajakarzy za jeden z najpiękniejszych szlaków wodnych w Polsce.
Swoje źródła ma na wysokości 150 m n.p.m. w Dolinie Pięciu Jezior koło Połczyna Zdroju. Płynie przez dwie krainy geograficzne: Pojezierze Drawskie, gdzie przepływa przez liczne jeziora i Równinę Drawską wijąc się wśród pomorskich lasów. Powierzchnia jej dorzecza wynosi prawie 3300 km2. Kończy bieg wpływając do Noteci na wysokości 30 m n.p.m. w okolicy Krzyża Wlkp. Średni spadek Drawy wynosi 0,6‰. Długość Drawy 186 km, długość szlaku 173 km. W granicach Drawieńskiego Parku Narodowego Drawa ma zmienny charakter; najpierw jest spokojna, następnie przyspiesza bieg, a w bystrym nurcie pojawiają się liczne zwalone drzewa. Kręte koryto wśród łąk i lasów podcina wysokie brzegi piaszczystych skarp. Szybki prąd i kamieniste dno zmieniają się na kolejnych odcinkach szlaku w leniwy nurt i piaszczyste dno porośnięte podwodnymi łąkami.

  • Drawno (most między jeziorami, Przystań Wodna DPN) - 0,0 km – Drawnik (miejsce biwakowania ze schronem turystycznym) – 2,5 km - Barnimie most (zatoczka umożliwiająca przybicie do brzegu, pomost kajakowy, we wsi sklep spożywczy) – 7,3 km - biwak Barnimie – 10,9 km; długość odcinka 10,9 km.
  • Biwak Barnimie – kładka Zatom (15 km) - biwak Bogdanka (19,7 km) dł. 8,8 km.
  • Biwak Bogdanka – punkt widokowy Wydrzy Głaz– biwak Sitnica (27,6 km) dł. 7,9 km.
  • Biwak Sitnica – biwak Pstrąg (33,4 km) dł. 5,8 km
  • Biwak Pstrąg – most niskowodny Żeleźnica (36,8 km) - biwak Kamienna (39,3 km) dł. 5,9 km.
  • Biwak Kamienna – Stare Osieczno (43,3 km) dł. 5,4 km

Szlaki konne

Dla jeźdźców dużą atrakcją mogą być wyprawy po lasach Puszczy Drawskiej. Tereny Drawieńskiego Parku Narodowego można przemierzać na końskim grzbiecie po wyznaczonym w terenie szlaku konnym. Szlak konny Drawieńskiego Parku Narodowego oznakowany pomarańczowymi kołami o średnicy 6 cm na białym tle, składa się z dwóch pętli mających początek i koniec we wsi Zatom. Szlak przebiega przez tereny leśne DPN, kilkakrotnie zbliżając się do rzeki Drawy. Wiedzie drogami leśnymi oraz częściowo publicznymi udostępnionymi dla ogółu użytkowników. Zaczyna się na głównym skrzyżowaniu w centrum wsi i podąża łącznie ze szlakiem pieszym brukowaną drogą kierując się na północny zachód. Po prawej mijamy ośrodek jeździecki „Rancho Rodeo”, a następnie skręcamy w prawo miedzy domami w gruntową drogę. Dalej szlak biegnie między polami i łąkami, następnie prowadzi wzdłuż linii energetycznej przez las. Kolejny odcinek pokonujemy górną krawędzią doliny Drawy, a jadąc w dół doliny mamy przez sobą malowniczy widok. Nie dojeżdżając do rzeki skręcamy w prawo i przemierzając leśne drogi dojeżdżamy do skrzyżowania, gdzie zbiegają się dwie pętle szlaku razem prowadząc dalej do Zatomia. We wsi trasa konna wiedzie asfaltową drogą łącząc się z zielonym szlakiem pieszym. W centrum Zatomia kończy się pierwsza pętla szlaku i zaczyna druga, która kieruje jeźdźca na południe łącznie z czerwonym szlakiem pieszym. Po przejechaniu 2,3 km skręcamy z głównej drogi w lewo w drogę leśną. Podążając przez las na rozwidleniu dróg skręcamy w lewo i jadąc dalej przez las w kierunku północnym dojeżdżamy do miejsca, gdzie zbiegają się obie pętle. 

do góry

PRZYDATNE INFO

DRAWIEŃSKI PARK NARODOWY
ul. Leśników 2, 73-220 Drawno
tel.: (095) 768 20 51

Informacja turystyczna

Przystań Wodna DPN w Drawnie,
tel. 0957682395,

Punkt Informacji w Głusku (codziennie),
tel. 095761 3820,

Dyrekcja DPN w dni powszednie 7.00-15.00,
tel. 095 768 2051,

Miejsca biwakowania i postoju pojazdów

W DPN można biwakować tylko na wyznaczonych do tego celu miejscach biwakowania, położonych wzdłuż Drawy, wyposażonych w drobną drewnianą infrastrukturę turystyczną. Są to pola: Drawnik, Barnimie, Bogdanka, Sitnica, Pstrąg i Kamienna. Po wniesieniu odpowiednich opłat można tam rozłożyć namiot, rozpalić ognisko, zaparkować samochód. Rozkład pól namiotowych pozwala zaplanować etapy spływu Drawą przez Park.

Przy drogach wewnątrz Parku można parkować samochody tylko na leśnych miejscach postoju pojazdów: Sitno, Rozkop, Rogoźnica, Pustelnia, osada Ostrowiec, nad jez. Ostrowiec, Zakręt Raka.

 
Zasady udostępnienia terenu Drawieńskiego Parku Narodowego dla turystyki
 
Na podstawie ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz.U.Nr 92, poz 880) w celu ochrony przyrodniczych i kulturowych walorów terenu Drawieńskiego Parku Narodowego wprowadza się następujące zasady udostępniania terenu Parku:

§1
1. Do ruchu pieszego przeznaczone są  przez cały rok, od świtu do zmierzchu  znakowane szlaki turystyczne, ścieżki poznawcze wymienione w załączniku do regulaminu.
2. Zezwala się także na poruszanie się rowerem lub na nartach po trasach udostępnionych  do ruchu pieszego.
3. Dyrektor może zezwolić na dostęp w celach turystycznych także do innych miejsc na terenie DPN.

§2 - Do ruchu pojazdów dostępne są drogi wymienione w załączniku do regulaminu.

§3
1. Do uprawiania turystyki kajakowej dostępna jest rzeka Drawa od 1 lipca do 15 marca. 
2. Przez cały rok dozwolony jest spływ Korytnicą od mostu Bogdanka do biwaku Bogdanka.
3. Uprawianie turystyki kajakowej ani inne używanie sprzętu pływającego na innych akwenach nie jest dozwolone.

§4
1. Do biwakowania udostępnione są miejsca wymienione w załączniku do regulaminu.
2. Na miejscach biwakowania dozwolone jest palenie ognisk w wyznaczonych do tego celu miejscach.
3. Zabronione jest zanieczyszczanie miejsc biwakowania i ich sąsiedztwa. Zabronione jest używanie  proszków do prania, płynów do mycia naczyń oraz innych detergentów i środków powierzchniowo czynnych w sposób zagrażający ich przedostaniu się do rzeki Drawy.

§5
1. Przewodnik grupy zorganizowanej, realizującej  wspólny program, nie będący pracownikiem DPN, musi posiadać upoważnienie dyrekcji DPN.
2. Nie jest dozwolone organizowanie na terenie DPN imprez, a w szczególności: rajdów samochodowych, motocyklowych, zawodów wędkarskich. Organizowanie innych imprez wymaga zgody dyrektora DPN. 

§6 - Wody DPN dopuszczone są do wędkowania na zasadach określonych w "regulaminie amatorskiego połowu ryb".

§7 - Za wstęp i  korzystanie z walorów przyrodniczych DPN pobierane są opłaty. Zasady pobierania opłat reguluje zarządzenie dyrektora DPN. Opłaty należy uiszczać w wyznaczonych do tego celu punktach.

§8 - Wartości dziedzictwa przyrodniczego i kulturowego znajdujące się na terenie Drawieńskiego Parku Narodowego poleca się trosce wszystkich odwiedzających Park.

§9 - Na terenie Parku zabronione są wszelkie działania mogące zniszczyć lub zmienić naturalny krajobraz lub jego elementy, a w szczególności zabrania się:

  • zaśmiecania i zanieczyszczania wód, powietrza i gleby,
  • płoszenia, chwytania lub zabijania dziko występujących zwierząt oraz niszczenia nor, legowisk i gniazd, wybierania jaj i zbioru poroży,
  • uszkadzania i niszczenia roślin,
  • palenia ognisk oraz biwakowania poza miejscami wyznaczonymi,
  • zakłócania ciszy,
  • zbioru dziko występujących roślin i grzybów oraz ich części,
  • używania łodzi motorowych i innego sprzętu motorowego,
  • organizacji imprez rekreacyjno-sportowych,
  • kąpieli oraz nurkowania w wodach administrowanych przez DPN.

§10 - Wszystkie formy udostępnienia terenu DPN mogą być okresowo zawieszone w przypadku przekroczenia chłonności poszczególnych fragmentów Parku, konieczności wynikającej z prowadzonych zabiegów ochronnych lub w przypadku nadzwyczajnych zagrożeń przyrodniczych.

§11 - W związku z wykonywaniem prawa do ochrony przyrody pracownicy Straży Parku oraz inni upoważnieni pracownicy Służby Parku maja prawo do kontrolowania turystów znajdujących się na terenie DPN oraz sprawdzania zezwoleń, licencji i kart wstępu.

§12 - Za brak karty wstępu turysta może zostać ukarany mandatem karnym.

§13 - Dyrektor w uzasadnionym przypadku może zwolnić z opłat osoby inne niż wymienione w zarządzeniu.

§14 - Naruszenie zasad obowiązujących w Parku podlega odpowiedzialności na podstawie przepisów dotyczących ochrony przyrody, ochrony środowiska, rozporządzenia  o utworzeniu DPN i zarządzeń wewnętrznych dyrektora DPN.

do góry

Informacje zredagowane przez zespół ZWIEDZAJMY.PL na podstawie materiałów udostępnionych nam dzięki uprzejmości Dyrekcji Drawieńskiego Parku Narodowego (www.dpn.pl). Szczególne podziękowania za życzliwość i współpracę dla Pani Magdaleny Bylina. Zdjęcia: archiwum DPN, Magdalena Bylina.

 
WYZNACZ TRASĘ Z


 
galeria
|| podziękowania i patronaty || redakcja serwisu || regulamin serwisu || PLIKI COOKIES ||
 
 
©2008 zwiedzajmy.pl
copyright GRUPA 2G - wszystkie prawa zastrzezone