zwiedzajmy.pl Polska  
WYSZUKAJ W SERWISIE

strona główna
mazowieckie
Garwolin
Góra Kalwaria
Grodzisk Mazowiecki
Konstancin-Jeziorna
Kozienice
Michałowice
Nadarzyn
Płock
Powiat Białobrzeski
Powiat Ciechanowski
Powiat Gostyniński
Powiat Grodziski
Powiat Lipski
Powiat Miński
Powiat Otwocki
Powiat Przasnyski
Powiat Radomski
Powiat Sierpecki
Powiat Warszawski Zach.
Powiat Węgrowski
Powiat Żuromiński
Przasnysz
Radom
Milanówek
Mińsk Mazowiecki
Płock

    KRÓTKI OPIS     ZABYTKI I MUZEA    INNE ATRAKCJE     NA WYCIECZKI     PRZYDATNE INFO    

 

KRÓTKI OPIS

130-tysięczny Płock leży w sercu Mazowsza, na pograniczu Kotliny Płockiej i Pojezierza Dobrzyńskiego. Założony na nadwiślańskiej skarpie gród był siedzibą biskupów, mazowieckich książąt i polskich władców. To miejsce niezwykłe, będące natchnieniem poetów, mistrzów pędzla i kamery. Jego magia polega na wyjątkowym uroku, jaki tworzą historia i teraźniejszość.

do góry

ZABYTKI I MUZEA

BAZYLIKA KATEDRALNA
09-402 Płock, ul. Tumska 1, (kancelaria parafii - tel. 024 262 34 35)
Położona na Wzgórzu Tumskim, należy do najstarszych budowli sakralnych w Polsce. Została wzniesiona z inicjatywy biskupa Aleksandra z Malonne w latach 1130- 1144.
Wielokrotnie przebudowywana, obecnie prezentuje elementy trzech stylów architektonicznych: romańskiego, gotyckiego i renesansowego. Wewnątrz katedry wiele cennych zabytków: nagrobki, epitafia, ołtarze z okresu od XVI do XIX w., a w Kaplicy Królewskiej sarkofag władców Polski: Władysława Hermana i jego syna Bolesława Krzywoustego. Polichromia Władysława Drapiewskiego z lat 1904-1914. W głównym wejściu kopia XII-wiecznych Drzwi Płockich z brązu.

MUZEUM MAZOWIECKIE
09-402 Płock, ul. Tumska 8, tel. 024 364 70 71-73, 024 364 70 69 (kasa)
www.muzeumplock.art.pl
Dział Etnograficzny Muzeum Mazowieckiego-Spichlerz
09-400 Płock, ul. Kazimierza Wielkiego 11b, tel. 024 262 25 95
Muzeum Mazowieckie w Płocku od 16 lipca 2005 roku ma nową siedzibę w secesyjnej kamienicy, której wnętrze stanowi wspaniałą oprawę dla jednej z najbogatszych w Polsce kolekcji sztuki z przełomu XIX i XX wieku. Muzeum czynne:
- w sezonie letnim w godz. 10.00 - 17.00 (oprócz poniedziałków),
- w sezonie zimowym (15 października - 15 maja): wtorek w godz.10.00 - 15.00, środa - piątek w godz. 10.00 - 16.00, czwartek - wstęp bezpłatny, sobota - niedziela w godz. 10.30 - 16.30

MUZEUM DIECEZJALNE
09-402 Płock, ul.Tumska 3a, tel. 024 262 26 23
www.muzeumdiecezjalneplock.pl
Muzeum Diecezjalne w Płocku należy do najstarszych tego typu placówek w Polsce, powstało w 1903 r. z inicjatywy biskupa płockiego Antoniego Juliana Nowowiejskiego. Zbiory muzealne liczą obecnie ponad 10 tysięcy eksponatów. Do najbardziej interesujących należą: zbiór mazowieckiej rzeźby średniowiecznej, rękopisy i dokumenty od XII do XVI w. (Biblia Płocka, Graduały), kolekcja pasów kontuszowych i szat liturgicznych, a także zbiory malarstwa, rzeźby i rzemiosła artystycznego XVII i XVIII w.

Muzeum jest otwarte:
- w sezonie letnim (1 maja-30 września) oprócz poniedziałków, od wtorku do soboty w godz. 10.00- 15.00, w niedziele w godz. 11.00- 16.00
- w sezonie zimowym (1 października-30 kwietnia) oprócz poniedziałków i wtorków, od środy do soboty w godz.10.00-13.00, w niedziele w godz. 11.00-14.00

LO IM. MARSZAŁKA STANISŁAWA MAŁACHOWSKIEGO
09-400 Płock, ul. Małachowskiego 1
Pierwsze wzmianki o szkole prowadzonej przez benedyktynów przy kolegiacie św. Michała  Archanioła pochodzą z roku 1180. Dokumenty z XII i XIII w. potwierdzają istnienie szkoły typu trivium. Obecnie szkołę tworzą: dawna kolegiata św. Michała z I połowy XIII w., gmach jezuicki (1675-1685) i obiekty współczesne (1962-2002). Na uwagę zasługują: relikty budownictwa romańskiego i gotyckiego w przyziemiu szkoły, gotyckie stropy i schody w średniowiecznej wieży oraz późnoklasycystyczna elewacja z półkolistą wnęką i pilastrami projektu Antoniego Corazziego. W roku 1921 szkoła przyjęła imię Marszałka Sejmu Wielkiego - Stanisława Małachowskiego i funkcjonowała jako gimnazjum, które po II wojnie światowej zostało przekształcone w Liceum Ogólnokształcące im. Marszałka Stanisława Małachowskiego. 

MUZEUM SZKOLNE
09-400 Płock, ul. Małachowskiego 1,
W podziemiach najstarszej z istniejących szkół w Polsce - Liceum Ogólnokształcącym im. Marszałka Stanisława Małachowskiego w Płocku mieści się Muzeum Szkolne. Zwiedzanie należy uzgadniać telefonicznie - tel. 024 366 66 00

ratuszRATUSZ
09- 400 Płock, Stary Rynek 1
Klasycystyczny budynek z lat 1824-27 wg projektu Jakuba Kubickiego, miejsce ostatniego posiedzenia Sejmu Królestwa Polskiego. Codziennie o godz. 12.00 i 18.00 z wieży ratusza rozlega się płocki hejnał grany przez trębacza. Atrakcją jest scena pasowania Bolesława Krzywoustego na rycerza; naturalnej wielkości figury pojawiają się na wieży po hejnale o godz.12.00. Stary Rynek otoczony jest z trzech stron kamieniczkami. Najstarszą zachowaną do dziś jest barokowa kamieniczka z XVII w. pod nr 17. Godną uwagi jest również druga kamieniczka barokowa przy ul. Grodzkiej 2, pochodząca z przełomu XVII i XVIII w. Ozdobą rynku jest współczesna fontanna "Afrodyta".  

BIBLIOTEKA  IM. ZIELIŃSKICH
09- 400 Płock, Plac Narutowicza 2
W Dziale Zbiorów Specjalnych znajduje się wiele cennych inkunabułów, starodruków, grafik i map m.in. pierwsze wydanie Mikołaja Kopernika „O obrotach sfer niebieskich” z 1543 roku, Statut Jana Łaskiego z 1506 roku, grafiki Francisca de Goyi „Kaprysy”, dzieło Dantego Alighieri z 1487 roku „Boska komedia”.
godziny otwarcia: wtorek- piątek  w godz. 9.00-18.00, sobota w godz.10.00- 14.00

SANKTUARIUM BOŻEGO MIŁOSIERDZIA
09-400 Płock, Stary Rynek 14/18, tel. O24 262 58 83
Mieści się w zespole budynków dawnego dobroczynnego Zakładu Anioła Stróża, wzniesionego w połowie XIX w., przebudowanego w latach 1904 – 1905 przez Stefana Szyllera. Miejsce pobytu św. Siostry Faustyny Kowalskiej, która 22 lutego 1931 r. miała tu pierwsze objawienie Jezusa Miłosiernego. W budynku znajduje się muzeum pamiątek po św. Siostrze Faustynie.

KOŚCIÓŁ STAROKATOLICKI MARIAWITÓW
09-400 Płock, ul. Kazimierza Wielkiego 27, tel/fax 024 262 30 86
Został wzniesiony w stylu neogotyckim w latach 1911 – 1914. Kościół ma rangę katedry. W podziemiach pochowana jest założycielka mariawityzmu Feliksa Kozłowska oraz pierwsi biskupi mariawiccy. 
 
DOM RODZINNY WŁADYSŁAWA BRONIEWSKIEGO
09-400 Płock, ul. Kościuszki 24, tel. 024 262 59 48, 024 262 71 96 (zwiedzanie należy uzgadniać telefonicznie)
Płock jest rodzinnym miastem Władysława Broniewskiego, można zwiedzić dom, w którym urodził się i mieszkał poeta. Nieopodal znajduje się okazały dąb (pomnik przyrody), do którego często odwoływał się w swej poezji. W budynku pamiątki po poecie.  

do góry

INNE ATRAKCJE

OGRÓD ZOOLOGICZNY
09- 400 Płock, ul. Norbertańska 2, tel. 024 366 05 14, 366 05 11
Miejski Ogród Zoologiczny powstał w 1951 roku na skarpie wiślanej. W ogrodzie obecnie hodowanych jest ok. 3000 zwierząt w 350 gatunkach, wśród nich m.in. tamaryny i marmozety- najmniejsze małpki świata, a także niedawno sprowadzone pingwiny. Przy współpracy z ogrodami botanicznymi, prezentowana jest kolekcja drzew i krzewów.  

Rejsy statkiem po Wiśle
(w sezonie turystycznym)
PRZYSTAŃ ŻEGLUGI NADWIŚLAŃSKIEJ
09- 400 Płock,ul. Rybaki,

do góry

NA WYCIECZKI

SZLAK NR 8 ZIELONY im. Świętego Huberta
PŁOCK BOROWICZKI Cukrownia (0,0) - CEKANOWO LAS ( 2,5) - SŁUPNO (5,5) - SZELIGI (9,5) - BOROWICE ( 13,5) - MISZEWO MUROWANE ( 16,0) - BIAŁOBRZEGI (18 km). 
     
Na szlaku zabytki architektury murowanej i drewnianej. W Cekanowie, w lesie znajduje się wiata turystyczna i kapliczka św. Huberta, ufundowana myśliwym przez Władysława Włodkowskiego w 1938 r. W Słupnie kościół parafialny, drewniany z 1753 r., główny ołtarz z początku XVII w., barokowe ołtarze boczne i obrazy z XVII i XVIII w. W Szeligach dobrze zachowane grodzisko, położone na lewym brzegu malowniczej doliny strugi Słupianki, zwane "Zamkową Górą". W Borowicach znajduje się dwór murowany z przełomu XIX i XX wieku oraz park z pięknym, różnorodnym drzewostanem.

W Miszewie Murowanym kościół zbudowany w latach 1441-1444. Wewnątrz kościoła gotyckie sklepienie krzyżowe, ołtarze rokokowe z II poł. XVIII w. , krucyfiks w ołtarzu głównym, ambona. Ponadto zespół dworski z II poł. XIX w., oraz park geometryczno-krajobrazowy z 1750 r. Koniec szlaku na przystanku PKS w Białobrzegach ( na szosie Płock - Wyszogród).

Szlak nadaje się do uprawiania turystyki rowerowej.

SZLAK NR 2 - ŻÓŁTY - "Szlak główny Kotliny Płockiej"
DOBRZYKÓW PKS - (O,O) - JEZ. CIECHOMICKIE (5,5 ) - JEZ. GÓRSKIE (8,5) - GRABINA PKS (10,0) - ŁĄCK PKP ( 15,5) - JEZ. SENDEŃ (18,0) - KRZYWY KOŁEK (24,5) - TRZCIANNO (29,5) - NOWY DUNINÓW (32,5 ) - / Włocławek 71,5 km/. 
    
W Dobrzykowie kościół parafialny, drewniany z I poł. XV wieku, przebudowany w późniejszych wiekach. Godne uwagi barokowe ołtarze i obrazy z XVII w., malowane na desce. Przy kościele dwa okazałe jesiony - pomniki przyrody.

Z Dobrzykowa szlakiem kierujemy się w kierunku jeziora Ciechomickiego, pięknym odcinkiem leśnym, dalej nad jeziorem Górskim we wsi Grabina (liczne ośrodki wypoczynkowe), do szosy asfaltowej Płock - Grabina. Tu spotkamy trzy okazałe dęby - pomniki przyrody o obwodzie 300-380 cm i wysokości 20-21 m. Idąc szeroką drogą, wśród wspaniałego drzewostanu zbliżamy się do rezerwatu "Łąck". Jest to chroniony stoosiemdziesięcioletni drzewostan sosnowy. Zmierzając dalszą trasą wędrujemy w kierunku Sendenia Dużego, po drodze jezioro Jeziórko i Sendeń wraz z rezerwatem przyrody "Jastrząbek". Z Sendenia do Krzywego Kołka, ocierając się o brzeg jeziora Soczewka wędrujemy przez piękne tereny chronione GWPK, przy towarzyszącej Skrwie.

Kierujemy się w kierunku Nowego Duninowa, po drodze osada Jeżewo, rezerwat przyrody "Kresy" z torfowiskami i wsią Trzcianno. Docieramy do Nowego Duninowa, gdzie godnymi zwiedzenia są: zespół pałacowo-parkowy z XIX w., pałacyk myśliwski oraz neogotycki zameczek. Obiekty te otoczone są parkiem z kilkoma pomnikami przyrody. Do pałacu prowadzi aleja lipowa, W Nowym Duninowie bogatej historycznie miejscowości, okazały kościół parafialny w stylu neogotyckim z rzeźbionymi w drewnie ołtarzami. W pobliżu kościoła pomnikowa lipa drobnolistna (obwód 415 cm i wys. 16 m). Na miejscowym cmentarzu obelisk na grobie Adama Adolfa Tołłoczki (1834-1898), sławnego podróżnika i badacza Syberii. Tu kończymy wędrówkę szlakiem żółtym.

Szlak tylko częściowo nadaje się do uprawiania turystyki rowerowej.

SZLAK nr 7 CZARNY im. A. Macieszy -Łšcznikowy
NOWY DUNINÓW PKS( 0,0) - ŚRODOŃ (4,5) - DUNINÓW DUŻY (7,5) - JEZ. LUCIEŃSKIE ( 9,5) - SMOLARNIA (15,5) - KRZYWIE ( 17,5 km ). 
    
Szlak rozpoczyna się w Nowym Duninowie, po czym biegnie szosą w kierunku Gostynina razem ze szlakiem żółtym. Czarne oznakowania wyznaczają południowo-zachodni kierunek marszu przez bór sosnowy, w stronę Brzezinnej Górnej.

W czasie wędrówki urozmaicenia młodników sosnowych stanowią porosłe olszą, wilgotne zagłębienia terenu. Droga prowadzi do skrzyżowania pięciu dróg leśnych. Szlak przejmuje kierunek południowy i pasmem wydm porośniętych borem sosnowym dociera do Gajówki i Dużego Duninowa. Ze wsi polnym traktem szlak prowadzi w stronę lasu.

Czarne oznakowania wytyczają drogę wśród mozaiki zbiorowisk leśnych, krzyżówek i duktów leśnych.

Szlak dociera do drogi mającej połączenie z szosą Nowy Duninów - Gostynin i kieruje się na zachód. Łącząc się ze szlakiem zielonym, czarny dobiega do zachodniego krańca jez. Lucieńskiego, a koniec szlaku na przystanku PKS w Krzywiu - na szosie Gostynin - Kowal - Włocławek.

Szlak nie nadaje się do uprawiania turystyki rowerowej.

SZLAK NR 5 - czarny - im. Andrzeja Małkowskiego
PŁOCK PTTK (0,0) - CIECHOMICE (6,5) - GRABINA (8,5) - JEZ.CIECHOMICKIE (9,5) - MATYLDÓW (13,5) - ZDWÓRZ (17,0) - KOSZELEW (22,0) - GĄBIN (25,0 km). 
   
Z Płocka kierujemy się w kierunku Radziwia (zob. szlak czerwony) i na pierwszym przystanku PKS skręcamy w lewo, w kierunku kościoła. Jest to świątynia pod wezwaniem św. Benedykta, konsekrowana w 1902 r. Opuszczając dzielnicę Radziwie idziemy pradoliną Wisły, dalej w kierunku Ciechomic i dochodzimy do pierwszych zabudowań podworskich z I poł. XIX w. Dalej kościół parafialny, nowoczesny zbudowany w 1982 r.

Z Ciechomic kierujemy się na południe w kierunku wsi Grabina, ku wschodniemu brzegowi jez. Górskiego i do jez. Ciechomickiego. Z nad jez. Ciechomickiego wędrujemy w kierunku południowym do skrzyżowania Zaździerz - Wincentów - Koszelówka. W Zdworzu szlak czarny przecina szosę asfaltową Łąck - Gąbin, a my wędrujemy 8 km lasami do Gąbina. Po drodze wspaniały wysoki drzewostan ze świerkami, modrzewiami, brzozami i dębami. Zbliżamy się do kresu naszej wędrówki, przechodzimy w pobliżu wsi Koszelew, a w niej zespół dworski z I poł. XIX w. z zabytkowym parkiem, gdzie rośnie grab o obwodzie 440 cm. Koniec naszej wędrówki na dworcu PKS w Gąbinie.

Szlak częściowo nadaje się do uprawiania turystyki rowerowej.

SZLAK NR 3 - ZIELONY - im. Króla Kazimierza Wielkiego
GĄBIN - PKS (0,0) - KOSZELÓWKA ( 5,0) - MATYLDÓW (9,0) - JEZ. ŁĄCKIE MAŁE - (12,5) - JEZ. ŁĄCKIE DUŻE(13,0) - ŁĄCK PKS (16,0) - JANÓW (20,5) - GORZEWO STANICA ZHP 22,0) - LUCIEŃ (27,5) -MIAŁKÓWEK (31,5) - JEZ. LUCIEŃSKIE skraj zachodni (33,0) - CIEŚLIKOWO (36,0)
- JEZ. SKRZYNECKIE (40,0 ) - /Włocławek 71,5 km/. 
    
Wyruszamy na szlak zielony w Gąbinie, miasteczku które otrzymało prawa miejskie w 1437 r., o bogatej historii. Udajemy się w kierunku ratusza, naprzeciw nowy kościół parafialny wzniesiony w latach 1958-1965. Obok kościoła pomnik ku czci mieszkańców rozstrzelanych przez hitlerowców w 1941 r.

Opuszczając Gąbin kierujemy się do Koszelówki - miejsca lokalizacji wielu ośrodków wypoczynkowych, nad jeziorem Zdworskim (355 ha). Okrążając jezioro Zdworskie wędrujemy do Zaździerza i Wincentowa. Osiągając brzeg jeziora łąckiego Małego (35 ha), kierujemy się w prawo i spotykamy pomnikowy buk o obwodzie 221 cm. W pobliżu jezioro Łąckie Duże (61,2 ha) i pięć dębów - pomników przyrody. Dochodzimy do Łącka.

W Łącku, w zabytkowym parku z II poł XIX w. pałac eklektyczny - była letnia rezydencja Marszałka Rydza Śmigłego, w czasie okupacji kwatera gen. Andersa. Atrakcję stanowi również Stado Ogierów - obiekt udostępniony do zwiedzania. Dysponuje ono krytą ujeżdżalnią, hipodromem, wozownią. Tu odbywają się zawody konne, prowadzona jest szkółka jeździecka, organizowane wczasy w siodle, przejażdżki powozami. Udajemy się w kierunku Nadleśnictwa Łąck, do osady Janów. Mmijamy stanicę harcerską w Gorzewie i drogą asfaltową dochodzimy do miejscowości Lucień. W Lucieniu wędrujemy wspólnie ze szlakiem niebieskim, przekraczamy mostek na rzece Skrwie i udajemy się w kierunku Miałkówka /miejscowości wypoczynkowej/. Idąc po obrzeżu rezerwatu "Komory" dochodzimy do jeziora Lucień (203 ha).

Wąska ścieżka doprowadza nas do dębu szypułkowego "Jan", o obw. 500 cm i wysokości 20 m.

Poruszając się dalej szlakiem zielonym, mijamy wieś Budy Lucieńskie i docieramy do rezerwatu przyrody "Lubaty" - zbiorowiska borów mieszanych. Udajac się w kierunku zachodnim dochodzimy do wsi Cieślikowo. Utrzymując cały czas kierunek zachodni dochodzimy do kresu naszej wędrówki szlakiem zielonym, czyli do jeziora Skrzyneckiego.

Szlak na większości odcinków nadaje się do uprawiania turystyki rowerowej.

SZLAK NR 6 - ŻÓŁTY "Szlak rynnowych jezior polodowcowych"
GOSTYNIN PKS (O,O) - JEZ. KOCIOŁ (1,0) - JEZ. CZARNE - (2,5) - ZIEJKA (4,5) - JEZ. PRZYTOMNE (8,5) - CZARNE (14,0) - JEZ. SKRZYNECKIE ( 15,5 km). 
    
Początek szlaku rozpoczyna się w Gostyninie na Placu Wolności, potem ulicą Ostatnią kierujemy się do cmentarza grzebalnego. Następnie dochodzimy do brzegu niedużego jeziora Kocioł. Jezioro otoczone jest od wschodu i północy stromym piaszczysto-żwirowym wzniesieniem.

Wzniesienie to jest północnym odcinkiem 14 - kilometrowego Ozu Gostynińskiego, przebiegającego równolegle do Skrwy, wypełniającej rynnę polodowcową. Jezioro Kocioł wraz z pobliskim jeziorem Czarnym leżą po zachodniej stronie wału ozowego i początkują drugi system rynnowy, rozciągający się w kierunku północno-wschodnim. Jezioro Kocioł wypełnia nieckę wyżłobioną przez wody płynące niegdyś pod lodowcem.

Dno ma kształt stromego leja. Dno jeziora Czarnego jest płaskie, o maksymalnej głębokości 4 m.

Niecka akwenu posiada wyraźny charakter zagłębienia powstałego przez wytopienie brył martwego lodu. W bezpośrednim sąsiedztwie jeziora Czarnego, od strony północnej znajduje się grodzisko zwane Łysą Górą, datowane na XIII-XIV wiek. W dalszej wędrówce kierujemy się do wsi Nagodów i Choinek. Nasza wędrówka prowadzi po terenie Gostynińsko Włocławskiego Parku Krajobrazowego. Dochodzimy do jeziora Przytomnego o powierzchni 38,5 ha, głębokości maksymalnej 8,2 m. Kierujemy się na północ by niebawem dojść do osady Zuzinów, a później prywatnego jeziora Zuzinów. Dalej szlak prowadzi do wsi Czarne i drogą żużlową wśród starodrzewia kierujemy się na północ i docieramy do jeziora Skrzyneckiego. Tutaj kończy się szlak żółty. Dalej możemy się udać szlakiem zielonym do Lucienia.

Szlak na niektórych odcinkach nadaje się do uprawiania turystyki rowerowej.

SZLAK NR 1a - CZERWONY- im. Bolesława Krzywoustego (odcinek północny)
PŁOCK PTTK /0.0 - BISKUPICE ( 12,5 km) - KOBIERNIKI (20,0 ) - SIKÓRZ (23,5) - PARZEŃ (28,5)
- BRUDZEŃ DUŻY ( 32,0) - CIEŚLIN ( 39,0) - SIERPC ( 65,0)
       
Rozpoczynając wędrówkę po tym szlaku sprzed zabytkowego budynku Odwachu - siedziby PTTK, idziemy dalej obrzeżem Placu Narutowicza, obok obiektu Towarzystwa Naukowego Płockiego, wzgórzem Tumskim, mijamy pomnik przyrody - dąb szypułkowy o obw. 301 cm i wysokości 20 m. Po lewej stronie amfiteatr, w głębi po lewej najstarsza szkoła średnia w Polsce tzw. "Małachowianka".

Idąc dalej przechodzimy obok kościoła farnego św. Bartłomieja / z XIV w. przebudowany w XVIII w. w stylu barokowym/ oraz zespołu spichlerzy z XVIII - XIX w. ze zbiorami sztuki ludowej. Kościół i Klasztor Mariawitów w stylu neogotyckim zamyka część zabytkową Płocka na tej trasie. Dalej ulicą Szpitalną wśród ogrodów i pól uprawnych idziemy w kierunku południowo-zachodnim, mijając w oddali wieś Maszewo. Wchodzimy w otulinę Brudzeńskiego Parku Krajobrazowego z ciekawym drzewostanem w postaci dębów, lip i sosen - okazałych pomników przyrody. Poprzez drzewostan mieszany kierujemy się w kierunku zachodnim do osady Biskupice. W odległości 5 km leży jedna z najstarszych miejscowości Mazowsza Płockiego - Rokicie / poza szlakiem/. Znajduje się tam romańsko - gotycki kościółek z XIII w., przebudowywany wielokrotnie oraz dworek klasycystyczny z XIX w.

Podążamy w kierunku południowo-wschodnim, oddalając się nieco od rzeki Skrwy i dochodzimy do wsi Radotki. W odległości 2,5 km miejscowość Siecień, a w niej zabytkowy kościół parafialny, późnorenesansowy z XVII w. z cennym obrazem Matki Boskiej Siecieńskiej z XV wieku. Miejsce kultu religijnego. Kontynuując naszą wędrówkę przechodzimy przez Skrwę do wsi Kobierniki. Następnie szosą w kierunku południowym wędrujemy w otulinie BPK i zbliżamy się do Sikorza. W odległości 1 km rezerwat "Sikórz", wyróżniający się bogatą, unikalną roślinnością, wieloma gatunkami drzew i krzewów w tym okazałe pomniki przyrody - cztery okazałe dęby szypułkowe.

Płynąca Skrwa Prawa dodaje uroku temu krajobrazowi. W Sikorzu kościół z XX wieku z piękną polichromią wnętrza i ołtarzem głównym z białego marmuru. Dworek klasycystyczny z XIX wieku wraz z parkiem. Sikórz uznawany jest za stolicę Szwajcarii Mazowieckiej ze względu na piękną dolinę Skrwy Prawej i urocze plenery. Wędrujemy do północnej części rezerwatu "Sikórz" w kierunku Brudzenia Dużego. Traktem leśnym przez zagajnik sosnowy wkraczamy na otwartą przestrzeń i zbliżamy się do pierwszych zabudowań wsi Parzeń. Dalej drogą wiejską schodzimy nad sam brzeg Skrwy, przecinamy asfaltową drogę i skrajem lasu posuwamy się w kierunku zachodnim. Przed nami piękny drzewostan liściasty z przewagą grabu, brzozy i klonu. Ścieżką dochodzimy do grodziska wczesnorenesansowego datowanego na VIII - XI wiek. Następnie mijamy pomnik przyrody ( dwa okazałe buki) i dochodzimy do Brudzenia Dużego. Tam dwór klasycystyczny z przełomu XIX i XX wieku z zabytkowym parkiem.

Opuszczamy Brudzeń i szeroką gruntową drogą udajemy się w kierunku Cieślina. Mijamy wieś Bądkowo Kościelne, a w nim kościół parafialny z XVIII wieku późnobarokowy z ozdobnym portalem z trzema herbami. Następnie dróżką dochodzimy ponownie do doliny Skrwy i terenem otwartym posuwamy się szlakiem do przysiółka Bądkowo - Rochy. Następnie dłuższy czas wędrujemy wśród pól uprawnych, dalej drzewostanem sosnowo-brzozowym, skarpą nadrzeczną zbliżamy się do kresu naszej wędrówki. Przed nami wieś Cieślin z zabytkowym parkiem podworskim ze wspaniałymi lipami, jesionami i świerkami. Z Cieślina trasa prowadzi przez Obręb i Żurawin.

W Żurawinie piękny niewielki kościółek w stylu neogotyckim, w ołtarzu głównym obraz Matki Boskiej Żurawińskiej. Dalej przez Bledzewo i Miłobędzyn szlak wiedzie do Sierpca i kończy się przy stacji PKP. W Sierpcu turystów powinno zainteresować Muzeum Regionalne ze zbiorami sztuki ludowej, które ma swoją siedzibę w Ratuszu. Ponadto w Sierpcu godne uwagi dwa kościoły - późnogotycki benedyktyński i kościół filialny z XVI w. przebudowywany w późniejszych wiekach oraz dworek "Kasztelanka" z końca XVIII w.

W pobliskim Bojanowie Muzeum Wsi Mazowieckiej, w którym prezentowane są chłopskie zagrody wraz z obejściem.

Szlak na niektórych odcinkach nadaje się do uprawiania turystyki rowerowej.

SZLAK NR 9 ZIELONY - " Leśna Pętla"
GOSTYNIN PL.WOLNOŚCI (0,0) - JEZ. BRATOSZEWO ( 1,0) - OSADA GÓRY ( 3,9) - BRZOZÓWKA ( 4,6) - ZALESIE SZPITAL ( 9,0) - JEZ. GAŚNO ( 12,5) - GOSTYNIN PKP ( 15,5 km). 
      
Szlak biegnie z Gostynina ulicami Żabią i Parkową, do naturalnego wzniesienia, zwanym Dybanką. Po prawej stronie widoczne jezioro Bratoszewo. Następnie szlak biegnie na wschód i polną drogą dochodzimy do miejscowości Brzozówka. Utworzono tu sztuczny zbiornik wodny dla potrzeb młyna. Po przejściu mostu na Skrwie kierujemy się do rezerwatu przyrody. Następnie wzdłuż torów kolejowych dochodzimy do osiedla Gostynin - Kolonia.

Przechodząc tory kolejowe udajemy się drogą ok.150 m i skręcamy w lewo. Po przejściu ok. 200 m mijamy mogiłę, miejsce straceń mieszkańców miasta Gostynina w 1945 r. Po przejściu ok. 1,5 km docieramy do szpitala w Zalesiu. Przy bramie szpitala ustawiono płytę, upamiętniającą śmierć pracowników szpitala, rozstrzelanych w 1943 r. Przecinamy drogę Gostynin - Szczawin i udajemy się drogą leśną, po przejściu ok. 1 km skręcamy w lewo. Szlak dalej prowadzi wzdłuż rezerwatu przyrody na odcinku ok. 2 km. Na skraju lasu mijamy pomnik - obelisk upamiętniający setną rocznicę wybuchu Powstania Styczniowego. Mijamy mostek na rzece Osetnicy i dochodzimy do drogi utwardzonej Gostynin - Korzeń. Skręcamy w lewo i po przejściu ok. 1,5 km kończymy spacer przed budynkiem PKP w Gostyninie.

Szlak nadaje się do uprawiania turystyki rowerowej.

SZLAK NR 1b - CZERWONY - im. Bolesława Krzywoustego (odcinek południowy)
PŁOCK PTTK (0,0) - DZIERZĄZNA (6,5) - JEZ. JEZIORKO (9,5) - JEZ. SENDEŃ (10,5) - JEZ. BIAŁE (16,0) - GORZEWO STANICA ZHP (18,0) - KRUK (21,O) - GOSTYNIN- (26,5) - /Kutno PKP 60,5 km/. 
   
Naszą wędrówkę po tym szlaku rozpoczynamy sprzed siedziby PTTK - Odwachu, ul. Tumska 4. Dalej ul. Mostową przez most do Radziwia. W Radziwiu skręcamy w ulicę Zieloną i po przebyciu ok. 4,5 km wkraczamy na tereny leśne tzw. "Krzywy Borek". Dochodzimy do wsi Dierżąźnia i szlak wprowadza nas na teren Gostynińsko Włocławskiego Parku Krajobrazowego. Na terenie marszu największy i najciekawszy rezerwat przyrody "Jastrząbek" oraz dwa nieduże jeziora Sendeń i Jeziórko. Na terenach bagiennych rzadkie gatunki roślin: rosiczka i widłak. Ciekawa i urozmaicona rzeźba terenu - bogaty drzewostan z przewagą sosny, dębów, modrzewi, brzozy. Do szczególnie cennych w rezerwacie, należy ponad sto czterdziestoletni drzewostan modrzewiowo-dębowo-sosnowy.

Wśród ptactwa wodnego duże ilości kaczek, czapla siwa, bocian biały i czarny. Opuszczając teren rezerwatu dochodzimy do wsi Sendeń Duży, a w nim nowoczesny, oryginalny kościół. W odległości 50 m od szosy dwupniowy jałowiec o wysokości 6,5 m i obwodzie pnia 90 i 45 cm. Wychodząc z parku krajobrazowego kierujemy się przesmykiem między jeziorami Białym i Drzesno. Za przesmykiem drogą piaszczystą dotrzeć można do miejscowości Gorzewo, gdzie znajduje się stanica harcerska. Nad malowniczym, wschodnim brzegiem jeziora Sumino można odpocząć po trudach wędrówki.

Udając się w kierunku południowo-zachodnim, szerokim traktem dochodzimy do miejscowości Kruk, dalej drogą asfaltową przez Bierzewice i Legardę zmierzamy w kierunku Gostynina / dworzec PKP i centrum miasta/. W Gostyninie można zobaczyć zamek /duże zniszczenie/ z końca XV wieku, z baszta w stanie pierwotnym. Wokół fosy stanowiące pozostałość po zamku obronnym. Ponadto hale targowe i ratusz z połowy XIX wieku. W pobliżu Gostynina cztery rezerwaty przyrody, w tym wspaniały Oz Dybanka o wysokości 121 npm. W dole Skrwa Lewa, małe jeziorko, a niedaleko zameczka osnute legendą jezioro Kocioł.

W odległości 4 km od Gostynina w miejscowości Gaśno - pomnik mogiła powstańców styczniowych oraz miejsce straceń z okresu II wojny światowej.

Z Gostynina szlak prowadzi w kierunku południowym przez rezerwat: "Brzozówka", Sierakówek, Strzelce Kujawskie, Głogowiec, Raciborów, Żurawieniec i w Kutnie na dworcu PKP koniec szlaku.

Szlak tylko częściowo nadaje się do uprawiania turystyki rowerowej.

SZLAK NR 4a - NIEBIESKI - (odcinek południowy) "Szlak Nadwiślański im. Władysława Broniewskiego"
PLOCK PTTK (0,0) - SOCZEWKA (12,5) - KRZYWY KOŁEK (16,5) - LUCIEŃ (24,5) - GOSTYNIN PKS (32,0 km ). 
    
Południowy odcinek szlaku niebieskiego poprowadzi nas wzdłuż brzegu Wisły i Skrwy Lewej.

Na trasie malownicze widoki meandrujących rzek, różnorodne drzewostany i siedliska leśne, jeziora, zabytki architektury, rezerwaty przyrody.

Początek szlaku to Płocki Odwach - siedziba PTTK. Ulicą Mostową kierujemy się do Radziwia, przez most na Wiśle. Tędy prowadzą również szlaki czarny i czerwony. Szlak niebieski skręca w Radziwiu w prawo, ulicą Popłacińską, w kierunku Włocławka. Kierując się na zachód przekraczamy Skrwę Prawą i wchodzimy na teren Soczewki, wsi letniskowej, położonej nad jeziorem o tej samej nazwie. Na skrzyżowaniu dróg kościół neogotycki, jednonawowy a 1906 r. Za kościołem cmentarz z kwaterą liczącą 129 mogił żołnierzy poległych w obronie linii Wisły w 1939 r. Z Soczewki udajemy się do Krzywego Kołka, aby powędrować górnym odcinkiem Skrwy Prawej. Bardzo zróżnicowany drzewostan od wyniosłych olch do niskiej roślinności lęgowej. Przekraczając Skrwę w kierunku południowym lokalna szosa asfaltowa doprowadzi nas do jeziora Białego.

Ponownie przekraczając Skrwę dochodzimy do szosy Nowy Duninów-Gostynin i udajemy się w kierunku Lucienia. W Lucieniu pałac położony w zabytkowym parku z XIX w., który uległ częściowemu spaleniu w 1968 r. Z Lucienia kierujemy się w kierunku Gostynina, przekraczając most na rzece Osetnica.

Traktem Bierzewickim kierujemy się do centrum Gostynina, po prawej stronie nowoczesny kościół, nieco dalej Plac Wolno¶ci (Centrum Gostynina). Tu spotykają się szlaki czerwony i żółty, a niebieski kończy swój bieg.

Szlak tylko częściowo nadaje się do uprawiania turystyki rowerowej.

SZLAK NR 4b - NIEBIESKI - (odcinek wschodni) "Szlak Nadwiślański im. Władysława Broniewskiego
PŁOCK PTTK (0,0) - BOROWICZKI (7,2) - WYKOWO (14) - BIAŁOBRZEGI (19,4) - KĘPA POLSKA (28,5) - ZAKRZEWO (31,6) - PODGÓRZE (35,5) - WYSZOGRÓD (49 km) 
    
Z Płocka wyruszamy ulicą Kościuszki, mijamy pomnik Wł. Broniewskiego, kościół i klasztor Dominikanów, ul. Norbertańską (po prawej stronie Ogród Zoologiczny), dwa cmentarze. Dalej Grabówka, Ośnica i Borowiczki.

Kierując się szlakiem niebieskim mijamy wieś letniskową Wykowo, Budy Borowickie i docieramy do wsi Białobrzegi, mijając najniżej położone sztuczne jezioro zwane Starorzeczem Białobrzeskim. We wschodniej części wsi Białobrzegi pomniki przyrody: dąb szypułkowy "Chrobry", o obw. 490 cm i wys. 35 m. Z Białobrzegów udajemy się w kierunku Miszewa Murowanego i opuszczamy szlak niebieski, aby obejrzeć cmentarzysko grobów kloszowych i skrzynkowych /grodzisko/. Uwadze wędrujących polecamy zabytkowy kościół z XV w., wielokrotnie przebudowywany. Wewnątrz gotyckie sklepienie krzyżowe, ołtarze rokokowe, wejście zakrystii zdobi gotycki kamienny portal. Z zabytkowych obiektów świeckich polecamy zespół dworski z lat dwudziestych XX w., spichlerz z XIX w. oraz park. Wracając na szlak niebieski wędrujemy przez dłuższy czas lasami niesłuchowskimi, dalej do szosy Płock - Wyszogród, którą przecinamy i dochodzimy do rzeki Mołtawy. Wędrujemy wzdłuż jej biegu aż do Kępy Polskiej. Tutaj zabytkowy kościół filialny wybudowany w 1785 r., późnobarokowy z cennym obrazem Matki Boskiej Kępskiej - z początku XVII w. Obok kościoła XVIII - wieczna kaplica drewniana i dzwonnica. Za kościołem znany z komunikatów radiowych punkt pomiarowy stanów wody Wisły. Opuszczając Kępę Polską, kierujemy się do miejscowości Zakrzewo. W Zakrzewie kościół jednonawowy, drewniany z XVII w.

Wśród starych obrazów - malowany na desce obraz "Zwiastowania NMP" z 1642 r., barokowe epitafium i unikalny portret trumienny, malowany na blasze z XVII w.

Obok kościoła cmentarz z mogiłą harcerzy (12 - 15 lat), rozstrzelanych we wrześniu 1939 r.

Z Zakrzewia szlak prowadzi przez drzewostany drogą gruntową do wsi Podgórze.

Tam drewniany dworek z XX w. z zabytkowym parkiem, 8 dębów szypułkowych o obwodzie 340 - 590 cm , w sąsiedztwie orzech włoski "Jawor" o obw. 392 cm. Zbliżamy się do końca naszej wędrówki szlakiem niebieskim , mijamy miejscowości Marcjanka, Starzyn dochodzimy do Wyszogrodu. Ten ostatni odcinek wędrówki prowadzi brzegiem Wisły, skąd podziwiamy urocze wysepki porośnięte rzadko spotykaną roślinnością: dzwonki syryjskie, fioletowe szałwie, rzadki len, różne gatunki traw - tymotkę, perłówkę. Na górnej skarpie grodzisko - wczesnośredniowieczne zwane "Górą Zamkową".

Dochodzimy do miasteczka Wyszogród, gdzie sprowadzeni franciszkanie, przy pomocy Księcia Mazowieckiego wznieśli w 1406-1408 r. klasztor i murowano-drewniany gotycki kościół. Obiekty uległy spaleniu w XVII w., poczym je odbudowano. Drugi kościół parafialny p.w. Świętej Trójcy, wzniesiony w końcu XVIII w., z wyposażeniem wnętrza głównie barokowym. Koniec szlaku na przystanku PKS w Wyszogrodzie.

Z wyjątkiem niektórych, krótkich odcinków szlak nadaje się do uprawiania turystyki rowerowej.

 

Lasy, pola i mokradła: z Dobrzykowa do Zdworza
Wycieczkę rozpoczynamy przy przystanku PKS Dobrzyków - szkoła.
Możemy tam dojechać także autobusem Komunikacji Miejskiej linii 21.

W Dobrzykowie: Kościół - jego początki są szacowane na 1. połowę XV wieku. Na przykościelnym cmentarzu znajdują się XIX-wieczna kaplica i dwa jesiony - pomniki przyrody.
 
Z Dobrzykowa kierujemy się żółtym szlakiem na południe, ale szybko skręcamy w prawo, na polną drogę wiodącą do Zaździerza. Przy rozwidleniu dróg trafimy na pomnik przyrody - wiekowy dąb o wysokości ok. 25 metrów i obwodzie 473 cm. Na kolejnym rozwidleniu skręcamy w prawo i podążamy wzdłuż strumienia zwanego Wielką Strugą. Łączy on jezioro Ciechomickie z Wisłą, a przy niskim stanie wody w jeziorze zwyczajnie wysycha. 

Idąc wzdłuż Wielkiej Strugi mijamy wzgórze - punkt widokowy z usytuowanym tu bunkrem z okresu II wojny światowej. Szlak oddala nas od strugi. Doświadczeni turyści mogą wybrać skrót - ledwo widoczną leśną ścieżkę prowadzącą na zachód. Wiedzie ona przez uroczysko "Lisie Jamy", dziki i bagnisty teren. Przejście tym skrótem wymaga orientacji w terenie, ale dostarczy na pewno niezapomnianych wrażeń.

Jeśli nie opuszczamy szlaku, zatoczymy łuk, przemierzając sosnowo- dębowo- brzozowo- klonowy las. Na leśnej krzyżówce skręcimy w lewo, aby po ok. 2 km dojść do miejsca, gdzie doprowadzi nas wspomniany wcześniej skrót. Po jednej stronie szlaku rośnie 23-metrowy dąb - pomnik przyrody. Natomiast po prawej stronie znajdziemy ukryte w lesie małe zabagnione jeziorko Białe Błota.

Żółty szlak doprowadzi nas na wschodni skraj Jeziora Ciechomickiego. To typowe polodowcowe jezioro rynnowe, które kiedyś stanowiło jedną całość z Jeziorem Górskim. Jezioro Ciechomickie ma długość 1805 metrów i szerokość 305 m. Średnia głębokość jeziora to ok. 4,3 metra. Na wzniesieniu po drugiej stonie drogi znajdują się dwa bunkry i resztki okopów z czasów II wojny światowej.

Z tego miejsca ruszamy na południe szlakiem czarnym w kierunku Zaździerza. Szlak prowadzi wśród łąk i pól uprawnych. W Zaździerzu miniemy asfaltową szosę łączącą Wincentów i Koszelówkę. Niebawem dochodzimy do Matyldowa, gdzie szlak czarny łączy się na krótko z zielonym. Rozdzielają się w pobliżu strugi łączącej Jezioro Zdworskie z Jeziorami Łąckimi. Skręcamy w lewo z szosy łączącej Wincentów i Korzeń. Gdybyśmy szli nią dalej, doszlibyśmy do rezerwatu przyrody Korzeń ze stuletnimi drzewostanami dębowo-sosnowo-grabowymi.

Szlak czarny prowadzi nas teraz granicą lasu sosnowego (z prawej) i mokradeł przylegających do Jeziora Zdworskiego. Niebawem dochodzimy do Zdworza i przecinającej go szosy Łąck-Gąbin. Stąd możemy wrócić do Płocka autobusem PKS.

 

Od jeziora do jeziora. Gąbin - Łąck (15,5 km)
Wycieczkę rozpoczynamy na Nowym Rynku w Gąbinie, niedaleko dworca PKS.
Przez Gąbin wiedzie jedna z tras autobusowych do Łodzi i Warszawy, więc dojedziemy tam bez problemów. Szlak zaprowadzi nas najpierw do centrum miasta. Miniemy kościół pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa, zbudowany w latach 1958-1965. Kościół ten miał wielu poprzedników, pierwszy znany nam stał już w 1222 roku, a nie wyklucza się istnienia w tym miejscu świątyni nawet w XI wieku. Spod kościoła przejdziemy przed ratusz, gdzie w jednym z pobliskich domów podobno nocował podczas wyprawy rosyjskiej sam Napoleon Bonaparte. Szlakiem zielonym dojdziemy potem do cmentarza. Obok bramy wejściowej znajduje się tu miejsce pamięci narodowej - pomnik i mogiły żołnierzy września 1939 r. i grób 36 osób zamordowanych przez Niemców podczas okupacji.  

Od cmentarza trasa wycieczki prowadzi przez park miejski i wyprowadza nas do lasu, na skraju którego rosną piękne akacje.

Teraz czeka nas ponaddwukilometrowy spacer lasem częściowo dębowo-brzozowym, a częściowo świerkowo-dębowo-sosnowym. W końcu dochodzimy do szosy asfaltowej, która doprowadzi nas do Koszelówki. Miniemy szereg ośrodków wypoczynkowych, a potem zejdziemy na piaszczystą plażę Jeziora Zdworskiego.  

Jezioro zajmuje 355 hektarów, ma średnią głębokość 2,1 metra i jest największym jeziorem pojezierza gostynińskiego. Nie jest to jezioro najczystsze, ale chętnie odwiedzane.

Z plaży zielony szlak zaprowadzi nas z powrotem na opuszczoną niedawno szosę. Podążamy nią w kierunku Zaździerza i po kilometrze skręcamy w lewo na drogę gruntową. Idąc nią pomiędzy uroczymi zagajnikami sosnowymi i olchowymi, dochodzimy do Matyldowa, cały czas trzymając się brzegu Jeziora Zdworskiego. We w22si napotkamy skrzyżowanie z szlakiem czarnym. Kierując się w prawo, do2szlibyśmy do Zaździerza, Grabiny, Ciechomic i Płocka. Nasza trasa wiedzie jednak w lewo, gdzie na odcinku ok. 1 km szlaki czarny i zielony się łączą. Dochodzimy do szosy Koszelówka - Wincentów - Korzeń, po czym skręcamy w prawo i dochodzimy do wsi Wincentów, gdzie za przystankiem w Wincentowie znowu skręcamy w lewo, w polną drogę. Wiedzie nas ona pośród łąk i mokradeł, a w końcu dochodzimy do 70-letniego lasu. Wkraczamy tym samym na obszar otuliny Gostynińsko - Włocławskiego Parku Krajobrazowego.

Idziemy teraz przez urozmaicony teren, znajdziemy tu jezioro, bagna, porosłe lasem obniżenia i wyniosłości terenu. Krajobraz ten rzeźbił lodowiec, a porasta dziś wspaniały las, głównie sosnowy z domieszką dębu, olchy i brzozy. Leśnym traktem dochodzimy do brzegu Jeziora Łąckiego Małego, nad którym znajdziemy punkt widokowy. Jezioro ma powierzchnię 35,6 hektara i jest trudno dostępne z uwagi na porośnięte trzciną i sitowiem brzegi. Okrążając brzeg jeziora, natkniemy się na pomnik przyrody: buk o obwodzie 221 cm i wysokości ok. 30 m. Niebawem szlak doprowadzi nas na brzeg Jeziora Łąckiego Dużego. Tu w pobliżu murowanej kapliczki św. Piotra i Pawła z 2 poł. XIX wieku możemy odpocząć, podziwiając widok na jezioro i na pięć pomnikowych dębów o obwodach 330-460 cm. Samo Jezioro Łąckie Duże zajmuje powierzchnię ok. 61 hektarów i ma średnią głębokość 3,8 m. Niestety, choć jezioro jest bardziej dostępne niż poprzednie, jest znacznie bardziej zanieczyszczone.

Okrążymy je wzdłuż brzegu od strony północnej. Szlak prowadzi nas przez starodrzew klonowo-dębowo-grabowo-brzozowy. Z prawej strony miniemy las dydaktyczny urządzony przez Nadleśnictwo Łąck. Niebawem dochodzimy do asfaltowej szosy Łąck - Płock i skręcając w lewo wchodzimy do Łącka. Warto tu zwiedzić zabytkowy park z drugiej połowy XIX wieku, w którym znajdziemy pseudorenesansowy pałac zaprojektowany przez Roberta Fuhrmana, łowczego dworu cesarskiego. Dostał on majątek Łąck od cara Aleksandra II za zasługi przy tłumieniu powstania styczniowego. Przed II wojną światową pałac był letnią rezydencją marszałka Edwarda Śmigłego Rydza, a 7 września 1939 roku został kwaterą gen. Władysława Andersa, dowódcy Nowogródzkiej Brygady Kawalerii. Obecnie administruje nim Łąckie Stado Ogierów. W scenerii pałacu i parku nakręcono film "Szatan z siódmej klasy" i epizody serialu "Stawka większa niż życie". Warta odwiedzenia jest też łącka stadnina, która powstała w 1923 roku. Wtedy też prawdopodobnie zbudowano dworek, siedzibę dyrekcji stadniny, i murowane stajnie.

Z pobliskiego przystanku PKS możemy powrócić autobusem do Płocka.

 

W górę Skrwy: Biskupice, Cierszewo, Kobierniki
Wycieczka zaczyna się w Biskupicach, u ujścia Skrwy do Wisły.

Dojechać tam można autobusem PKS albo linią 16 płockiej KM.

Biskupice to dawna posiadłość biskupów płockich. W pobliżu (po drugiej stronie Skrwy) leży Murzynowo z Mazowieckim Obserwatorium
Geograficznym Wydziału Geografii i Studiów Regionalnych Uniwersytetu Warszawskiego.  

Z przystanku w Biskupicach należy przejść 200 metrów do czerwonego szlaku. Ruszamy nim na północ przez górzysty odcinek leśny w rezerwacie przyrody "Brwilno". Ten kawałek trasy, nazywany "mazowiecką Szwajcarią", jest raczej nieprzejezdny dla rowerzystów. Po drodze miniemy piękną lipę - pomnik przyrody i punkt widokowy na lewym brzegu wąwozu wprowadzającego nas do Cierszewa. 
 
Cierszewo to była posiadłość opactwa benedyktynów. Znajdziemy tu dom młynarza zbudowany w 1886 roku. Amatorzy konnych przejażdżek mogą zajrzeć do ośrodka jeździeckiego i zakosztować nie tylko konnej jazdy.

Skrwę przekraczamy po drewnianym moście, na którym warto się na chwilę zatrzymać. Rozciąga się z niego bowiem piękny widok na pejzaż Skrwy. Za rzeką szlak oddali nas na jakiś czas od jej brzegu. Pokonamy interesujący głęboki wąwóz i za wsią Radotki (tu na uwagę zasługuje młyn wodny) dojdziemy do szosy Srebrna - Murzynowo.  
Skrwa Prawa Fot. Tomasz Niesłuchowski / AG
 
Idąc w lewo, doszlibyśmy do Siecienia, szlak jednak skręca w prawo przy kapliczce z 1907 roku. Szosą dojdziemy do Kobiernik znanych już w XII wieku. Kobierniki były wsią służebną, czyli pracującą wyłącznie na potrzeby dworu książęcego. Produkowano tu ozdobne tkaniny i kobierce. Najciekawszy jest jednak widok, jaki z tutejszej skarpy rozciąga się na meandrującą Skrwę.

Do Płocka wrócimy autobusem ZKM linii nr 5.

 

Z Lucienia do Soczewki (15 km)
Trasę rozpoczynamy na przystanku PKS w Lucieniu, gdzie możemy dojechać
autobusem z Płocka.

Spotykają się tu szlaki zielony i niebieski. My będziemy wędrowali do Soczewki niebieskim - biegiem Skrwy Lewej.

Z Lucienia ruszamy na północ asfaltową szosą. Z prawej będziemy mogli dostrzec Jezioro Białe – najgłębsze spośród jezior pojezierza gostynińskiego.

Jego średnia głębokość to prawie 10 metrów. Jest też jednym z największych i najczystszych jezior tego rejonu. Wysokie brzegi jeziora zapewniają wiele atrakcyjnych punktów widokowych. A w samym jeziorze rośnie wiele rzadkich roślin - wolffia bezkorzeniowa, pływacze, włosieniczniki, grzybienie, jezięrze. 

Wkrótce dochodzimy do mostka na Skrwie, wzdłuż której będziemy teraz szli aż do Soczewki. Za wsią Klusek Biały znowu przekraczamy Skrwę i wchodzimy w las - początkowo młodnik sosnowy, potem starodrzew złożony z sosen, świerkówi olch. Zaczynamy najtrudniejszy i najbardziej malowniczy odcinek trasy. Rzeka zarośnięta tu jest przez tatarak i pło, zacieniona przez gęstą szatę roślinną porastającą brzegi. Krajobraz sprawia wrażenie dzikości, na szlaku musimy przedzierać się przez kępy roślinności, powalone pnie drzew i wystające korzenie. W dodatku może nas czekać ciężka przeprawa z żarłocznymi komarami. Wąską ścieżka dochodzimy do niedużej leśnej polany, gdzie możemy odpocząć.
 
Po minięciu drewnianego mostku na Skrwie dojdziemy do opuszczonych i zamkniętych budynków "Rancha" w Krzywym Kołku. Od dwóch lat rancho nie jest użytkowane, wcześniej studenci przyjeżdżali tu na obozy jeździeckie. Po minięciu budynków Krzywego Kołka znowu trafiamy na trudny, ale bardzo piękny odcinek. Po lewej stronie towarzyszy nam malowniczy gąszcz tataraku, trzcin, skrzypów, łęgu i traw pośród którego leniwie płynie Skrwa. Po prawej mieszany las w którym spotkamy sosny, dęby, brzozy, lipy, świerki, modrzewie, jawory, jesiony i olchy. Temu krajobrazowi towarzyszy wielogłosowy ptasi chór. Ten odcinek wkrótce się kończy i dochodzimy do jeziora Soczewka, którego brzegiem będziemy szli dalej.
Jezioro Soczewka jest sztucznym zbiornikiem wody powstałym w wyniku spiętrzenia Skrwy lewej dla potrzeb papierni w Soczewce, która powstała w 1823 roku. Jezioro ma długość 1840 m. i szerokość 280 m. i jest chętnie odwiedzane przez płocczan i okolicznych mieszkańców.

Będziemy teraz szli lasem sosnowo - brzozowym ścieżką wzdłuż brzegu jeziora. Musimy zachować tu ostrożność, bo brzegi są dość strome i chwila nieuwagi może zaowocować nieplanowaną kąpielą. Mijamy zacienione zatoczki jeziora i w końcu dochodzimy do ośrodków wczasowo wypoczynkowych w Soczewce. Z Soczewki możemy wrócić do Płocka autobusem PKS lub Komunikacji Miejskiej (nr 14).

 

Tam, gdzie umierali za Polskę. Łąck PKP - Płock Radziwie (14 km)
Wycieczkę rozpoczynamy na stacji PKP w Łącku, gdzie możemy dojechać pociągiem z Płocka i Kutna.

Stacja w Łącku to miejsce startu wielu rajdówi wycieczek. Wyruszamy spod tablicy informacyjnej, opisującej przebieg szlaków, skręcamy w lewo. 

Żółtym szlakiem wzdłuż torów kolejowych dochodzimy do drogi Łąck - Sendeń. Przechodzimy przez tory i skręcamy w lewo, aby skrajem sosnowego lasu zdobionego rzędem brzóz dojść na wysokość stacji kolejowej. Teraz szlak zagłębia się w las i wkroczymy na teren rezerwatu Łąck. W jego centrum miniemy budynek byłej gajówki.  

Po wyjściu z rezerwatu nadal przemierzamy sosnowo-dębowy las. Jego podłoże to tzw. glebowa powierzchnia wzorcowa, czyli taka, gdzie procesy glebowe odbywają się w sposób niezakłócany przez człowieka. Gdzieniegdzie mijamy pozostałości po II wojnie światowej - rowy strzeleckie i okopy.

Ok. 200 m przed drogą Łąck - Płock znajdziemy się na skrzyżowaniu leśnych traktów. Niedaleko jest miejsce pamięci narodowej - 3 marca 1940 r. Niemcy rozstrzelali tu 23 płocczan, z których 13 do dziś pozostaje nieznanych.

Zaraz potem dochodzimy do szosy Płock - Gostynin naprzeciwko przystanku autobusowego w Grabinie. Stąd żółty szlak prowadzi nas nad Jezioro Górskie, pod trzy sędziwe dęby rosnące na skraju plaży. Legenda mówi, że odpoczywał pod nimi król Jan III Sobieski, stąd nazywa się je dębami Sobieskiego.
 
Jezioro Górskie to jedno z najpopularniejszych miejsc wypoczynku płocczan. Jest rynnowym jeziorem polodowcowym, zajmuje obszar 43,1 hektara, ma długość 1900 m i szerokość 300 m. Jego średnia głębokość to 2,9 metra. Jego północnym brzegiem idziemy aż do miejsca, gdzie łączą się szlaki żółty i czarny. Skręcamy w lewo, na północ, idąc odtąd czarnym szlakiem. We wsi Grabina opuszczamy Gostynińsko-Włocławski Park Krajobrazowy i piaszczystą drogą dochodzimy do Ciechomic.

W Ciechomicach warto obejrzeć zabytkowy dworek z pierwszej połowy XIX wieku. Jest to murowany parterowy dworek typowy dla szlacheckiego budownictwa tego okresu. Obecnie znajduje się w nim szkoła podstawowa, ale pozostało kilka oryginalnych elementów wyposażenia, np. secesyjny piec. Dworek z zabytkowym parkiem i zabudowaniami towarzyszącymi należał kiedyś do rodziny Ciechowskich. Oprócz dworku w Ciechomicach są też pozostałości po jednym z najstarszych polskich zakładów piwowarskich, które powstały już w końcu XVII wieku. Zbudowany w drugiej połowie XIX wieku browar jakieś cztery lata temu rozebrano, pozostawiając tylko część magazynów i piwnic. W Ciechomicach jest też miejsce pamięci narodowej, na miejscowym cmentarzu znajdują się też mogiły 6 żołnierzy polskich poległych we wrześniu 1939 roku.

Wijącą się ścieżką wśród łąk i pól uprawnych, a częściowo po starym nasypie kolejowym z lat 1935-1938 opuszczamy Ciechomice. Wkrótce dochodzimy do ul. Dobrzykowskiej na Radziwiu. Na przykościelnym cmentarzu kolejne miejsce pamięci narodowej - groby żołnierzy poległych w 1920 roku i ponad 100 żołnierzy z 19. pułku piechoty, którzy zginęli w trakcie krwawych walk we wrześniu 1939 roku. Znajdziemy tu też grób współtwórcy pierwszego mostu pontonowego w Płocku - Jana Marka Rozy Lajourdie (1797-1881).

Ulicą Dobrzykowską dochodzimy do ul. Kolejowej, skręcamy w prawo i za chwilę będziemy na przystanku autobusowym. Stąd do Płocka dojedziemy liniami 2, 7, 8, 10, 13, 14 i 21.

 

Śladami doktora Wilczura. Kobierniki - Sikórz (6,5 km)
Wycieczka zaczyna się w Kobiernikach, w pobliżu przystanku KM Kobierniki II. Dojechać tam można linią 5 płockiej KM.

Kobierniki to wieś znana już w XII wieku. Były wsią służebną, czyli pracującą wyłącznie na potrzeby dworu książęcego. Produkowano tu ozdobne tkaniny i kobierce. Najciekawszy jest widok, jaki z tutejszej skarpy rozciąga się na meandrującą Skrwę. 

Z szosy w Kobiernikach schodzimy na północ i wzdłuż czerwonego szlaku kierujemy się do Sikorza. Po przejściu kawałka trasy na skraju lasu napotkamy cztery dęby - pomniki przyrody o obwodzie 280 - 505 cm. Po ich minięciu znajdziemy się w mieszanym dębowo-grabowo-brzozowym lesie z licznymi sosnami i świerkami. Po prawej stronie szlaku zaskoczy nas niecodzienny widok - pokryty rzęsą staw z wyłaniającymi się kępkami paproci.Za stawem, tym razem po lewej stronie, miniemy wypiętrzenie o nazwie Góra Grzywa i wejdziemy w wąwóz Lisi Kierz. 

Przecinamy strugę, która płynie do Skrwy. Dla amatorów dłuższych wycieczek proponujemy spacer wzdłuż tej strugi aż do Skrwy, skąd ścieżką na skarpie można dojść do Sikorza. To dodatkowe 5,5 kilometra trasy, ale gwarantujemy piękne i niezapomniane widoki. Szlak po wyjściu z lasu prowadzi do Sikorza.

Warto wspomnieć, że tutejsze krajobrazy służyły jako plenery twórcom głośnego filmu "Znachor". W Sikorzu koło kościoła opuścimy szlak i przejdziemy się trzyipółkilometrową ścieżką dydaktyczną. Znajduje się na niej 18 przystanków - tablic z opisem drzew i runa leśnego, jakie możemy znaleźć po drodze. Na ścieżce z pewnością poczujemy się jak w górach - będzie stromo i miejscami ślisko, nawet pobliska Skrwa szumi niczym górski potok.

Z Sikorza możemy wrócić do Płocka autobusem KM linii 17.

 

Na leśnych ścieżkach. Łąck PKP - Płock odwach (13 km)
Wycieczkę rozpoczynamy na stacji PKP w Łącku, gdzie możemy dojechać pociągiem z Płockai Kutna. Stacja w Łącku to miejsce startu wielu rajdów i wycieczek.

Wyruszamy spod tablicy informacyjnej opisującej przebieg szlaków. Najpierw wąską leśną ścieżką na północ, przez las sosnowo-brzozowy.

Mijamy wyjątkową leśną kaplicę i niedaleko za nią wchodzimy na szerszą, piaszczystą drogę. Idąc nią, po lewej stronie zobaczymy charakterystyczną wieżę kościoła w Sendeniu Dużym.  

Niebawem miniemy skrzyżowanie ze żwirowym traktem z Sendenia do Gór i Grabiny. Zaraz za nim zaczyna się rezerwat przyrody Jastrząbek. Szlak żółty doprowadzi nas do jeziora Sendeń, na którego urwistym brzegu można doskonale odpocząć.

Znad jeziora będziemy szli już szlakiem czerwonym. Wchodzimy w las grabowo-klonowo-akacjowy, w którym wyróżniają się wysokie modrzewie. Po prawej stronie pomiędzy drzewami zobaczymy niedostępne jezioro Jeziorko. 

Powstało w wyniku wytopienia się bryły lodu pozostałej po cofającym się lodowcu. Dziś już prawie zarosło, ma zabagnione brzegi. Z ledwo widocznej tafli wody wystają ogołocone brzozowe kikuty. Mimo że widok jest raczej niewesoły, miłośnicy przyrody znajdą tu rzadkie gatunki roślin - rosiczkę, widłaka, bagnicę.
 
Idziemy dalej, niemal prosto na północ, i rychło opuszczamy rezerwat Jastrząbek. Na skraju lasu znajdziemy pozostałości po rowie przeciwpancernym; wykopali go okoliczni mieszkańcy na rozkaz Niemców podczas II wojny światowej. We wsi Dzierzązna zwróci naszą uwagę murowana kapliczka z 1908 roku. Za Dzierzązną dojdziemy do kanału, który łączy się z Wisłą i odprowadza do niej wodę z okolicy. Ten teren to tzw. pradolina Wisły. W okresie zlodowacenia wody topiącego się lodowca i rzek dochodzących z południa płynęły tędy do dzisiejszego Morza Północnego. W XVIII wieku po jednej z wielkich powodzi Wisła zmieniła koryto i płynęła jakiś czas tędy, podczas gdy Radziwie uzyskało lądowe połączenie z Płockiem.

Za kanałem wejdziemy do lasu zwanego "Krzywym borkiem" z uwagi na fantastycznie powyginane pnie sosen. Po wyjściu z niego znajdziemy się w Radziwiu. Szlakiem czerwonym dojdziemy do ul. Zielonej, którą dotrzemy do ul. Kolejowej. Potem trasa wiedzie pod wiaduktem kolejowym, gdzie możemy zobaczyć, jaki poziom osiągnęła Wisła podczas pamiętnej powodzi na przełomie 1981 i 1982 roku. No i wchodzimy na most, z którego rozciąga się niezapomniany widok na Wzgórze Tumskie. Za mostem czeka nas jeszcze wspinaczka ulicą Mostową i przed płockim odwachem kończymy dzisiejszą wędrówkę.

do góry

PRZYDATNE INFO

Urząd Miasta Płocka
Stary Rynek 1, 09-400 Płock
Centrum Informacji Telefonicznej: 024 367 15 55

CENTRUM INFORMACJI TURYSTYCZNEJ
09-400 Płock, Stary Rynek 8,
tel. (024) 367 19 44, fax. (024) 367 19 32

SKLEPY CAŁODOBOWE
„As" al. Kobylińskiego 2, tel. 024 263 36 02
„As" ul. Miodowa 5, tel. 024 262 78 80
„As" ul. Wyszogrodzka 28, tel. 024 262 77 04

do góry

Informacje zredagowane przez zespół ZWIEDZAJMY.PL na podstawie materiałów udostępnionych nam dzięki uprzejmości Urzędu Miasta w Płocku (plock.eu). Szczególne podziękowania za życzliwość i współpracę dla Pani Iwony Chilman. Zdjęcia: Marek Malinowski.

 
WYZNACZ TRASĘ Z


 
galeria
|| podziękowania i patronaty || redakcja serwisu || regulamin serwisu || PLIKI COOKIES ||
 
 
©2008 zwiedzajmy.pl
copyright GRUPA 2G - wszystkie prawa zastrzezone