zwiedzajmy.pl Polska  
WYSZUKAJ W SERWISIE

strona główna
podlaskie
Białystok
Powiat Augustowski
Powiat Hajnówka
Powiat Łomżyński
Powiat Moniecki
Powiat Sejneński
P. Wysokomazowiecki
Suwałki
Powiat Moniecki

    KRÓTKI OPIS     ZABYTKI I MUZEA    INNE ATRAKCJE     NA WYCIECZKI     PRZYDATNE INFO    

 

KRÓTKI OPIS

Powiat Moniecki, w skład którego wchodzą miasta i gminy: Mońki, Knyszyn, Goniądz, Jasionówka, Jaświły, Krypno i Trzcianne, położony jest u zbiegu Biebrzy i Narwi, w centralnej części województwa podlaskiego.

Powiat Moniecki - kraina największych w Europie Środkowej bagien, lasu, czystego powietrza i unikatowej przyrody. Zakątek ten zachwycając oryginalną formą i niepowtarzalną strukturą przyciągać może nie tylko biologów i badaczy, ale również turystów chcących nacieszyć oko żyjącym na wolności bobrem, łosiem czy batalionem. Proponujemy zapoznanie się z zabytkami kultury oraz historii wsi i miasteczek tego powiatu.

do góry

ZABYTKI I MUZEA

GMINA MOŃKI

Ogród dworski Wojszki
Bezstylowy ogród dworski powstał w XIX  w. Kompozycja zachowała się śladowo. Do czasów współczesnych zachował się kamienny budynek gospodarczy z 1896 r. oraz drugi kamienny budynek w kształcie litery „L”. Są także pozostałości po dawnym stawie rybnym.

Folwark w Hornostajach
Folwark w Hornostajach założono w II połowie XVI w., usytuowany był w sąsiedztwie gościńca knyszyńskiego na terenie łagodnie opadającym w kierunku wschodnim. Ogród powstał w końcu XVIII w. w miejscu dotychczasowego folwarku. Po zakończeniu działań wojennych po 1945 roku rozebrano dwór i większość budynków. Z dawnej kompozycji pozostały tylko do dziś: aleja lipowa, sadzawka i kanał oraz ślady po dwóch innych sadzawkach.

Ogród dworski – Sikory
Ogród dworski o powierzchni 3,5 ha powstał w XVI w. Wieś Sikory znana już jest ze źródeł XVI wiecznych. Początkowo nosiła nazwę Nareśla-Sikory. Osada powstała najprawdopodobniej końcu XV lub początku XVI w. Leżała na terenie, przez który biegła historycznie granica etniczna i administracyjna pomiędzy osadnictwem polskim i litewskim na Podlasiu. W 1939 r. przeprowadzono parcelację majątku, z którego władze sowieckie utworzyły 2 kołchozy. W dworku mieściła się siedziba NKWD i areszt. Po roku 1944 r. majątek upaństwowiono.

Młyn wodny w Sikorach
Pierwsza wzmianka o młynie pochodzi z rejestru pogłównego 1635 r.  Pisze w nim, że właściciel największego działu w Sikorach Stefan Wojno, opłacił podatek od poddanych i młyna w Sikorach. Część urządzeń wymieniono, a ta dobra pozostała. Specjalistyczne urządzenia młyna wytworzono w fabryce Leitba-Gotlieba, właścicielem, której był polski Żyd. Młyn funkcjonował do lat 70, obecnie został odnowiony.

Pisarowa Góra
Grodzisko w Krzeczkowie, nazwane prawdopodobnie od zabudowań mieszczących się tam budynków siedziby gminy w końcu XIX i pocz. XX w. W 1998 r. odkryto tam wczesnośredniowieczne grodzisko w Krzeczkowie. W trakcie wykopalisk 2000 r. odnaleziona tam pozostałości spalonego budynku, a w jednej z izb zawalony piec kaflowy. Na kaflach spotykane są wypukłe przedstawienia: Lwa, inne z herbem Lubicz i monogramami: „K.Ż.G.(?).M.”

Kościół parafialny p.w. Matki Boskiej Częstochowskiej i Św. Kazimierza
Po zakończeniu I wojny światowej i odzyskaniu przez Polskę Niepodległości erygowano pierwszą parafię w Mońkach.  Proboszczem był ks. Mieczysław Małynicz-Malicki i to dzięki niemu wybudowano kaplicę murowaną i rozpoczęto przygotowania do budowy kościoła. Projekt nowej świątyni nawiązującej swoim charakterem do renesansu, wykonał znany architekt Stefan Szyller. Prace przy budowie kościoła rozpoczęły się w 1923 r., poświęcenia dokonał w 1931 r. abp Romuald Jałbrzykowski.

GMINA JAŚWIŁY

Młyn holenderski – I w Zabielu
Został zbudowany w 1924 r. przez cieślę z okolic Suchowoli – Bartulewicza. Od momentu budowy znajduje się w rękach rodziny Komosów. Usytuowany jest ok. 700 m od wsi po zachodniej stronie drogi prowadzącej do wsi Bajki. Budynek konstrukcji szkieletowej osadzony jest na betonowym fundamencie. Szkielet ścian zewnętrznych ustawiony jest na podwalinie ośmiobocznej zwieńczony u góry oczepem, będącym podstawą pod głowicę.

Młyn holenderski – II w Zabielu
Został zbudowany w połowie lat 60-ych XX w. Roboty cieślarskie wykonał Józef Gudel, mechanizmy wewnętrzne Władysław Szubzda, a skrzydła własnoręcznie wykonał właściciel Jan Kawałko. Wiatrak położony jest ok. 500 m od wsi Zbiele, na zachód od drogi łączącej wioskę z szosą Dąbrowa Białostocka – Osowiec. Budynek konstrukcji szkieletowej osadzony na fundamencie kamienno-betonowym. Szkielet ścian zewnętrznych ustawiony jest na podwalinie ośmiobocznej zwieńczony u góry oczepem, będącym podstawą pod głowicę.

Młyn holenderski w Dolistowie Starym
Usytuowany jest na końcu osady i stoi tam już prawie 140 lat. Należy do rodziny Kolendrów, a został zbudowany na przełomie XIX w. przez majstra z Prus Wschodnich. Młyn wykonano na zamówienie Żyda z Suchowoli. Do dnia dzisiejszego podłoga zbita jest drewnianymi gwoźdźmi. Młyn pokryty był gontem, który przetrwał sto lat, a od ponad 30 lat wiatrak ma nowe pokrycie dachowe, także z gontu.

GMINA GONIĄDZ

Kościół parafialny pod wezwaniem św. Agnieszki i Antoniego Paderewskiego
Projekt kościoła wykonał najwybitniejszy architekt okresu międzywojennego w Polsce Oskar Sosnowski, profesor Politechniki Warszawskiej, kierownik Zakładu Architektury Polskiej. Zachowany projekt nosi datę 18 lipca 1922r. Rozpatrywany był w Warszawie na Międzyministerialnej komisji 28 sierpnia i zatwierdzony 18 września 1922 r. przez Ministerstwo Robót Publicznych. Kościół zbudowany w stylu neobarokowym, trójnawowy, bazylikowy z transpetem.

Kaplica cmentarna p.w. Św. Ducha
Znajduje się na cmentarzu rzymskokatolickim założonym w 1804 r. Wystawiono ją w roku 1907 r, i usytuowana jest w szczytowej części cmentarza na osi jednej z nieregularnie biegnących alei. Murowana z cegły na fundamentach z regularnych bloków granitowych. Więźba krokwiowo-jętkowa. Okna zamocowane w otworach ostrołukowych, ramy okien stalowe w układzie wielokwaterowym. Drzwi frontowe drewniane, dwuskrzydłowe, zdobnie profilowane. Wnętrze kaplicy bez wyposażenia i dekoracji.

Kaplica p.w. Św. Floriana
Usytuowana na cyplu skarpy, na terenie dawnego cmentarza szpitalnego. Bezstylowa, pochodzi z 1864 r. Na stropie znajduje się wizerunek świętego Floriana. Wewnątrz znajduje się duży zabytkowy krucyfiks Jezusa ukrzyżowanego. Po obu stronach krzyża malowane postacie świętych.

Cmentarz żydowski w Goniądzu
Znajduje się w pobliżu drogi w kierunku Downar na południe od cmentarza rzymskokatolickiego. Powierzchnia wynosi 1,28 ha. Jest nieogrodzony, porośnięty lasem sosnowym. Wśród drzew zachowało się ok. 20-30 nagrobków. Cmentarz usytuowany jest na niewielkim wzniesieniu, którego stoki łagodnie opadają w kierunku południowym i północnym. Na środku wzniesienia znajdują się niewielkie kamienne nagrobki oraz szeregowo ułożone mogiły.

Młyn wodny „Dołek”
Zbudowany w połowie XIX w. Był to młyn zawrotkowy gospodarczy o napędzie kołem wodnym nasiębiernym. Pełną parą pracował do II wojny światowej, ale w czasie działań wojennych uległ dewastacji. Usytuowany jest po południowej stronie miasta, przy wylotowej drodze do goniądzkiej obwodnicy (kieunrk Mońki) Zlokalizowany jest nad rzeczką Czarna Struga jednym z dopływów Biebrzy.

Pomnik Antoniego Łaniewskiego
W miejscowości Białosuknie znajduje się pomnik upamiętniający powstańca styczniowego Antoniego Łaniewskiego, zamordowanego przez wojska carskie. W 1920 roku rodzina Prokopów wzniosła tam drewniany krzyż, lecz z upływem lat spróchniał. Na kamieniu upamiętniającym wydarzenia sprzed prawie 150 lat wyryto napis: „Tu spoczywa Antoni Łaniewski z Warszawy, Żołnierz Polski, poległ w powstaniu styczniowym w 1863 r.”. Fundatorem pamiątkowego pomnika jest rodzina Prokopów.

GMINA JASIONÓWKA

Cmentarz przykościelny w Jasionówce
Założony w I połowie XVI w., zajmuje powierzchnię 0,2 ha. Założony na planie czworoboku nieregularnego. Wokół cmentarza rosną stare drzewa: lipy, klony i kasztany. Najstarszy nagrobek pochodzi z 1876 r. Na cmentarzu zachowały się cztery nagrobki, z których najokazalszym jest pomnik Michała hr. Wołłowicza.

Cmentarz rzymskokatolicki w Jasionówce
Założony ok. 1810 r. na planie wielokąta. Zajmuje powierzchnię ok. 1,5 ha. Znajduje się w odległości ok. 1 km od kościoła parafialnego, w północnej części miasteczka. 50 m od bramy znajduje się najważniejsza budowla cmentarza – drewniana kapliczka z pierwszej połowy XIX w.

Cmentarz żydowski w Jasionówce
Znajduje się przy drodze do Korycina. Przed cmentarzem rzymskokatolickim w lewo, kilkadziesiąt metrów dalej przed laskiem, w prawo pod górę. Pierwsza wzmianka o istnieniu gminy żydowskiej w Jasionówce pochodzi z 1731 r. W tym roku miejscowi Żydzi otrzymali zgodę biskupa wileńskiego na założenie własnego cmentarza. Pierwszy cmentarz żydowski założony był w środku miasteczka. Brak informacji o pozawiejskim, jedynie na podstawie relacji można przypuszczać, iż założony został ok. 1800 r.

Kościół parafialny p.w. Św. Trójcy w Jasionówce
Fundacja pierwszego Kościoła p.w. św. Trójcy w 1533 r. zaistniała dzięki braciom Kurzenieckim. Pod koniec XVII w funkcjonowała już murowany kościół. Pod koniec XVIII w został powiększony o zakrystię i kruchtę. W wyniku pożaru 20 maja spaliła się drewniana zabudowa miasta, plebania, dzwonnica i stopił się dzwon. W czasie I wojny światowej świątynia nie ucierpiała, startą były dzwony, które padły łupem wojsk rosyjskich. W 1944 r. Jasionówka znalazła się na linii walk, czego konsekwencją było poważne zniszczenie miasta, w tym kościoła.

Założenie dworskie w Jasionówce
Kompozycja obiektu powstała w 1549 r, ulegała rozbudowie w 1642 r i 1730 r. Pierwotna powierzchnia majątku wynosiła 17,5 ha, obecnie 9,2 ha. Do dnia dzisiejszego fragmentarycznie zachowany jest barokowy tarasowy dwuosiowy ogród ozdobny, wydatnie przekształcony w XX w. Siedzibę dworską usytuowano na wzgórzu, pomiędzy dwoma strumieniami, dopływami Brzozówki.
Z dawnej rezydencji pozostały resztki murów, stawy południowe, szpalery drzew, aleja lipowa z drzewami z przełomu XVIII/XIX w. Z budynków zachowały się stajnia ok. 1820 r, budynek mieszkalny 1933 r. oraz areszt z ostatniej wojny.

GMINA TRZCIANNE

Drewniany kościół Giełczynie
Drewniany kościół Giełczynie p.w, Nawiedzenia NMP. Pierwszy kościół Giełczynie należący wówczas do parafii w Wiźnie zbudował w 1777 r. Krzysztof Opacki, kasztelan wioski. W 1807 r. kościół staje się filią Trzciannego, natomiast w połowie XIX w. zostaje utworzona samodzielna parafia. Należy do charakterystycznego dla północno-wschodniego Podlasia i Mazowsza typu późnobarokowej bezwieżowej świątyni o prostej bryle, z ryzalitem w fasadzie, zwieńczonej ozdobną sygnaturką.

Kościół Trzciannem p.w. Św. Apostołów Piotra i Pawła
Niewątpliwie na lata 1401-1424 należy datować powstanie najstarszego trzciańskiego kościoła. W 1746 został zbudowany kolejny kościół parafialny. W 1846 r. pobudowano nowy, murowany, trójnawowy kościół. Ważnym elementem jego wyposażenia były obrazy klasycystyczne malowane zapewne przez Jana Glogera, w ołtarzy głównym św. Piotra i Pawła oraz Świętej Rodziny. Przed frontem kościoła wybudowaną dzwonnicę kamienną z trzema dzwonami.

Folwark szlachecki Mroczki
Ze wszystkich stron otoczony był dobrami szlacheckimi: Choinowo, Boguszki, Klesze i Wilamówka. Początki założenia dworskiego sięgają XV w. i związane są z osobą Mroczka Kiełczowica. Zapewne funkcjonował tu wówczas dwór z budynkami gospodarczymi i sadem. W I połowie XIX w. majątek kupił Antoni Hałaburda, który wzniósł dwór, czworaki i wiele budynków gospodarczych dawnego założenia dworsko-ogrodowego do dziś zachowała się aleja dojazdowa, a z zabudowań kamienne obora w południowej części i ruiny obory części północnej.

Sanktuarium Matki Bożej Pocieszenia w Krypnie
Parafia Krypno powstała 1 stycznia 1905 roku. Erygował ją ks. biskup wileński Edward Ropp. Sanktuarium w Krypnie jest szczególnym miejscem pielgrzymowania rodzin z Archidiecezji Białostockiej, a także grup młodzieży oraz mężczyzn. Kult Obrazu M.Bożej Krypniańskiej sięga odległych czasów. Świadczą o tym opisy doznanych łask, uzdrowień, stare wota pochodzące już z końca XVI i początków XVII wieku. Żywy kult M. Bożej w Krypnie doprowadził do uroczystej koronacji obrazu koronami papieskimi.

Pacowa Chata
Pacowa chata to prywatne muzeum historyczne, założone przez miłośnika lokalnej historii i sztuki ludowej Tomasza Paca. W muzeum można zobaczyć min. rzeźbione pianino z XIX wieku, średniowieczne żarna kamienne z okrągłym pięściakiem do ścierania zboża, dawną broń i wiele innych eksponatów związanych z regionem i kulturą Podlasia.

Muzeum pamięci Włodzimierza Puchalskiego
We wsi Morusy w Powiecie Monieckim znajduje się chata, w której mieszkał znany fotografik, przyrodnik i filmowiec, Włodzimierz Puchalski (1909 - 1979). Obecnie znajduje się tam muzeum poświęcone jego pamięci.

Kościół p.w. św. św. Jana Apostoła i Jana Ewangelisty w Knyszynie
W 1520 r. wojewoda wileński Mikołaj Radziwiłł ufundował murowany kościół p.w. św. Jana Apostoła i Jana Ewangelisty i uposażył parafię. Kościół został konsekrowany 21 marca 1601 r. Strawiona w 1710 r. przez pożar świątynia została odbudowana 12 lat później. Jej rozbudowy do stanu dzisiejszego dokonano w latach 1899-1902.

Cmentarz żołnierzy radzieckich
Cmentarz żołnierzy radzieckich położony w pobliżu Trzciannego przy drodze do Downar. Jego usytuowanie związane jest z konkretnymi walkami, jakie miały miejsce na tych ziemiach. Ogrodzony parkanem, z betonowymi kwaterami.

do góry

INNE ATRAKCJE

Twierdza Osowiec

Twierdza Osowiec to niewątpliwie najcenniejszy zabytek powiatu monieckiego. Położona jest ona na terenie Biebrzańskiego Parku Narodowego, co tym bardziej zachęca do zwiedzenia tego unikatowego przykładu carskiej architektury obronnej. Większość obiektów znajduje się na obszarze jednostki wojskowej, której władze udostępniły ją do zwiedzania.

twierdzaOd chwili wybudowania w 1892 roku Twierdza Osowiec miała ogromne znaczenie strategiczne, gdyż zamykała jedyną przeprawę przez rozległe bagna i rozlewiska biebrzańskie. Mimo, że posiadała tylko cztery forty, stanowiła jedną z najsilniejszych twierdz, a zawdzięczała to dobrze rozwiniętemu systemowi przedpól i śluz. W czasie I wojny światowej trzykrotne próby jej zdobycia przez wojska niemieckie nie powiodły się - rosyjską załogę ewakuowano stąd dopiero w sierpniu 1915 roku w związku z ogólnie niekorzystną sytuacją na całym froncie. W okresie międzywojennym mieściła się tu m.in: Centralna Szkoła Podoficerów Korpusu Ochrony Pogranicza, dwa szwadrony 9 Pułku Strzelców Konnych im. Gen. Pułaskiego oraz dywizjon artylerii KOP "Osowiec".

Znaczenie strategiczne Twierdzy dostrzeżono również w czasie II wojny światowej, kiedy to zarówno wojska sowieckie, jak i niemieckie, oparły swą obronę w tym rejonie właśnie na bagnach biebrzańskich.

Przy jednostce działa Osowieckie Towarzystwo Fortyfikacyjne, którego członkowie chętnie oprowadzą po Twierdzy, jej mrocznych i tajemniczych schronach, po terenach, podziemiach, a także "tunelu śmierci", w którym pokutuje duch carskiego oficera. Przewodnicy opowiedzą też o historii obiektu i związanych z nim legendach, zjawach oraz duchach.

Twierdza Osowiec to miejsce atrakcyjne nie tylko dla turystów. Od lat zadomowiły się tu liczne gatunki zwierząt, m.in.: orzeł bielik, łosie i sarny, w fosach spotkać można też ryby, bobry i zaskrońce. W obiektach fortyfikacyjnych znajduje się również jedno z największych zimowisk nietoperzy w Polsce. 

Biebrzański Park Narodowy

Najcenniejszym obiektem przyrodniczym powiatu jest unikatowy na skalę europejską Biebrzański Park Narodowy. Stanowi on jedyny w tej części kontynentu naturalny obszar bagienny. Tak duży i unikatowy naturalny kompleks torfowisk położony nad malowniczo meandrującą rzeką posiada nadzwyczajne walory krajobrazowe, inspirujące nie tylko artystów, fotografików, malarzy, ale również spragnionych wrażeń turystów. Stanowi on ostoję wielu rzadkich gatunków fauny i flory. Od wieków zamieszkują tu wydry, borsuki, lisy, jenoty, wilki, łasice, gronostaje. Bagna Biebrzańskie to przede wszystkim jednak królestwo ptaków - żyje ich tu przeszło 200 gatunków. Najrzadsze z nich to: orzeł bielik, orlik grubodzioby, bocian czarny, wodniczka oraz - stanowiący symbol Biebrzańskiego Parku Narodowego - batalion. W korycie meandrującej Biebrzy, jej dopływach oraz starorzeczach żyje także kilkadziesiąt gatunków ryb i innych zwierząt wodnych.

parkO walorach tych terenów decyduje również bogactwo flory. To właśnie nad Biebrzą można wciąż spotkać rzadkie i ginące gatunki roślin, np.: brzozę niską, wierzbę lapońską, wierzbę borówkolistną, skalnicę torfowiskową czy gnidosza królewskiego.

Bagnom Biebrzańskim zawdzięczamy też ocalenie wielu gatunków roślin i zwierząt. Już na początku dwudziestego stulecia utworzono tu dwa ścisłe rezerwaty przyrody: Czerwone Bagno i Grzędy. Kiedy w okresie II wojny światowej niemal całkowicie wytępiono w Polsce populację łosia, to jedynie tylko na terenie Czerwonego Bagna przetrwało kilka osobników tego gatunku. Dały one początek odrodzeniu się tych zwierząt. W latach powojennych potomkowie biebrzańskich łosi przewędrowały do odległych obszarów Polski, a także za jej granice. Dziś, przy odrobinie szczęścia i cierpliwości, turysta czy przyrodnik bez trudu spotka żyjącego nad Biebrzą łosia.

Bagnom Biebrzańskim zawdzięczamy również odtworzenie w naszym kraju całkowicie wymarłych niegdyś bobrów. W 1949 roku 18 sztuk tego gatunku sprowadzono z Białorusi do kanałów okalających Twierdzę Osowiec. Tutejsze rzeki, rzeczki i kanały okazały się istnym rajem dla tych zwierząt.

Park Krajobrazowy Puszczy Knyszyńskiej

puszczaPark Krajobrazowy Puszczy Knyszyńskiej im. prof. Witolda Sławińskiego przyciąga rzesze turystów i naukowców zwabionych warunkami ekologicznymi i cennymi walorami krajobrazowymi. Został on utworzony w 1988 roku celem ochrony naturalnych zespołów leśnych, dolin rzecznych i źródlisk w niezmienionych przez cywilizację formach.

Już od wieków słynęły one jako kraina zamieszkiwana przez dzikie zwierzęta, na które między innymi polował król Zygmunt August. Dziś, podobnie jak w czasach królewskich, na terenie parku spotkać można jelenie, łosie, sarny, dziki, a od 1975 roku - sprowadzone z Białowieży - żubry.

Puszcza Knyszyńska to także ostoja 139 gatunków ptaków lęgowych, m.in.: bociana czarnego, dzięcioła trójpalczastego i żurawia. Znajdują się tu też liczne pomniki przyrody - sędziwe drzewa i głazy narzutowe. Charakterystycznym elementem puszczy są również drewniane kapliczki wiszące na tzw. "świętych sosnach". Ich tradycja wywodzi się z czasów powstania styczniowego, w czasie którego stanowiły one skrzynki kontaktowe powstańców.

Wart polecenia jest także leżący na obrzeżach puszczy rezerwat przyrody "Wielki Las", utworzony ze względu na wybitne walory przyrodnicze.

do góry

NA WYCIECZKI

Biebrzański Park Narodowy
Specjalnie wytyczona ścieżka przyrodniczo-historyczna, zaopatrzona w kładki spacerowe, wieże widokowe i pomosty, umożliwia przejście suchą stopą interesujących fragmentów parku. W terenowym ośrodku edukacyjnym mieszczącym się Osowcu - Twierdzy można skorzystać z wiedzy specjalistów oraz usług licencjonowanych przewodników.

W miejscowości Dolistowo Stare znajduje się nad rzeką Biebrza plaża z terenem rekreacyjno-biwakowym, służąca zarówno mieszkańcom gminy, jak i turystom przyjeżdżającym z pobliskich miejscowości. Corocznie odbywają się tu spływy kajakowe - mające swój początek na jeziorach mazurskich i ciągnące się przez całą rzekę Biebrzę.

Goniądz - atrakcyjne położenie nad rzeką Biebrzą oraz bliskość Biebrzańskiego Parku Narodowego przyciągają corocznie wielu turystów. Znajdująca się nieopodal plaża z wypożyczalnią sprzętu sportowego i wodnego - gwarantuje odwiedzającym wysoki komfort w warunkach dziewiczej przyrody.

Gmina Trzcianne, ziemia w widłach Biebrzy i Narwi, najdalej na zachód wysunięty skraj Podlasia. Blisko 50% powierzchni gminy zajmuje Biebrzański Park Narodowy z licznymi ścieżkami umożliwiającymi miłośnikom przyrody bezpośredni kontakt z wszechobecną dziką naturą.

do góry

PRZYDATNE INFO

Starostwo Powiatowe w Mońkach
19-100 Mońki, ul. Słowackiego 5a
tel. 085 727 88 00, fax. 085 727 8030

Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej
19-120 Knyszyn, ul. Grodzieńska 96
dyrekcja tel. 085 727 91 72, przychodnia tel. 085 7167 049

do góry

Informacje zredagowane przez zespół ZWIEDZAJMY.PL na podstawie materiałów udostępnionych nam dzięki uprzejmości Starostwa Powiatowego w Mońkach (monki.pl). Szczególne podziękowania za życzliwość i współpracę dla Pana Rafała Supińskiego. Zdjęcia: Piotr Tałałaj.

 
WYZNACZ TRASĘ Z


 
galeria
|| podziękowania i patronaty || redakcja serwisu || regulamin serwisu || PLIKI COOKIES ||
 
 
©2008 zwiedzajmy.pl
copyright GRUPA 2G - wszystkie prawa zastrzezone