zwiedzajmy.pl Polska  
WYSZUKAJ W SERWISIE

strona główna
dolnośląskie
Bolesławiec
Dzierżoniów
Góra
Jawor
Jelenia Góra
Kłodzko
Legnica
Lubań
Oleśnica
Oława
Polanica Zdrój
Wałbrzych
Wrocław
Ząbkowice Śląskie
Kłodzko

    KRÓTKI OPIS     ZABYTKI I MUZEA    INNE ATRAKCJE     NA WYCIECZKI     PRZYDATNE INFO    

 

KRÓTKI OPIS

Kłodzko, urokliwie położone na stokach doliny Nysy Kłodzkiej centrum regionu o charakterze typowo turystycznym i wypoczynkowym, 1000-letnie największe miasto Ziemi Kłodzkiej, stolica powiatu kłodzkiego. O atrakcyjności miasta świadczy jego położenie na pograniczu Sudetów Wschodnich i Środkowych w sąsiedztwie znanych uzdrowisk i licznych terenów wycieczkowych. Z Kłodzka blisko jest do wielu przejść granicznych z Czechami. Granica polsko-czeska łączy dwa sąsiadujące ze sobą regiony, poprzez wspólne inicjatywy, szlaki drogowe, piesze i rowerowe. Usytuowanie miasta, jego zabytki, liczne pomniki architektury, piękno dzielnicy staromiejskiej i zieleń nadnyskich bulwarów stanowią o niepowtarzalnym kolorycie tego miejsca oraz o jego wyjątkowości.

do góry

ZABYTKI I MUZEA

Mury obronne
Kamienne mury obronne, wokół miasta wzniesiono pod koniec XIII wieku. Rozpoczynały się powyżej wylotu ulicy Armii Krajowej, biegnąc ku Bramie Czeskiej, a następnie w dół po wschodniej stronie ulicy Traugutta ku ulicy Zawiszy Czarnego. W części murów, na ulicy Wojska Polskiego znajdowała się Brama Zielona. Następnie mury biegły wzdłuż Młynówki ku Bramie Mostowej Górnej, zlokalizowanej u wylotu ulicy Wita Stwosza, następnie ku ulicy Wodnej, gdzie umieszczona była Brama Wodna. Mury wiodły równolegle wzdłuż ulicy Łukasińskiego ku Bramie Ząbkowickiej, gdzie załamywały się dochodząc do zbocza Góry Fortecznej.Mury  zachowały się jedynie w części u wylotu ulicy Traugutta, wzdłuż ulicy Nad Kanałem oraz poniżej ulicy Łukasińskiego.

Kościół Matki Boskiej Różańcowej
Klasztor i kościół OO. Franciszkanów
Pierwsze wzmianki o kościele Franciszkanów pochodzą z roku 1257. Musiał  już wtedy istnieć jakiś kościół, zwłaszcza, że franciszkanie posiadali na podstawie nadania przez kościółOttokara II z 1270 roku znaczne włości na wyspie Piasek. W 1350 roku, jest już mowa o kościele Najświętszej Marii Panny i św. Franciszka. W okresie wojen husyckich franciszkanie przenieśli się jednak bliżej murów obronnych, w okolice ulicy Niskiej, gdzie w latach 1431-1432 zbudowali kościół św. Anny. Kościół i zaczątki klasztoru na wyspie Piasek spłonęły w roku 1463, a dzieła zniszczenia dopełniła powódź w roku 1475. Na początku XVI wieku zgromadzenie franciszkanów przestało istnieć, a pozostałości po kościele wykorzystano jako kaplicę na utworzonym w 1542 roku cmentarzu. Ostatecznie mienie zwrócono franciszkanom w 1622 roku, a w 1628 roku rozpoczęli oni budowę obecnego kościoła. Wnętrze wykończono jednak dopiero w roku 1697. Budowa klasztoru w obecnym kształcie trwała od 1678 do 1731 roku, a wnętrza ostatecznie wykończono w roku 1744. W międzyczasie, ok. roku 1711 miała miejsce przebudowa kościoła przez  M. von Frankenberga. Na podstawie dekretu o sekularyzacji w 1810 roku franciszkanów usunięto. Budynki przez okres blisko 10 lat stały pustką. W klasztorze powstał szpital wojskowy. Kościół przemianowano zaś na katolicką świątynię garnizonową. W tym też czasie zniszczona została część wystroju wnętrz.

Budynek kościoła jest trójnawową bazyliką o długości około 30 metrów. Nawa główna przekryta jest sklepieniem kolebkowym, po jej obu stronach umieszczone są po cztery ośmioboczne kaplice ze sklepieniem żagielkowym, tworzące nawy boczne. Po obu stronach portalu wejściowego umieszczone są dwie jednakowej wysokości trzykondygnacyjne wieże zwieńczone baniastymi kopułami. W elewacji znajdują się nisze z figurami oraz bogaty portal barokowy z rozetami w pachwinach poł. wys. Pilastrów flankujących, zwieńczonych gzymsem z inskrypcją i trójkątnym naczółkiem. Klasztor jest obszernym budynkiem na planie kwadratu z wewnętrznym dziedzińcem. Ściana północna przylega do budynku kościoła wystając przed jego front - dzięki czemu powstał dziedziniec łączący wejścia do kościoła i klasztoru. Wschodnia i zachodnia część klasztoru przedłużone są poza obrys budynku – obie są ponadto zwieńczone na końcach cylindrycznymi wieżyczkami. Wieże zakończone barokowymi hełmami z prześwitem. Na stropie i ścianach są umieszczone freski malowane prawdopodobnie w XVII w. przez Schefflera , zostały one gruntownie przemalowane w XIX w. Wnętrza klasztoru  mocno zostało zdewastowane podczas istnienia pruskiego szpitala. Głównym miejscem jest ogromna sala o wymiarach 10 na 18 metrów przekryta spłaszczonym sklepieniem nieckowym. Pośrodku sklepienia umieszczony jest owalny obraz przedstawiający Trójcę Świętą i postacie św. Franciszka oraz innych świętych, męczenników i ojców Kościoła. Łączenie sklepienia ze ścianami ozdobione jest rokokowym fryzem z płaskorzeźbami dzieci. Zespół klasztorny otoczony jest ceglanym murem z dwoma współczesnymi bramami. W 1993 r. kościół otrzymał nową elewację. Natomiast w 1997 roku został zniszczony przez powódź przechodzącą przez Kłodzk , i następnie odremontowany.

Twierdza Kłodzka i Labirynty
Jest to jeden z najciekawszych obiektów militarnych w Europie. Jest organicznie związana z miastem. Była nie tylko przyczyną jego powstania, ale także i jego niszczenia. Historycy, począwszy od Kosmasa, łączą umocnienia wzniesione na Górze Fortecznej (Zamkowej), górującej nad Kłodzkiem z powstającym na potrzeby zaopatrzenia i obsługi twierdzy (zamku) – miastem.

twierdzaGóra Forteczna (Zamkowa) to tutaj istniał w IX wieku gród obwarowany umocnieniami drewniano-ziemnymi. W XII wieku ustanowiono w Kłodzku kasztelanię. Pierwszym kasztelanem został w 1170 r., przez władcę Czech mianowany Sobiesława I – Gronzata. Za czasów Jerzego z Podiebradów zamek staje się komfortową rezydencją. W skład której obok pomieszczeń mieszkalnych wchodziła kaplica oraz kościół św. Wacława i św. Marcina. Wodę czerpano z pięciu studzien.  Najstarsza studnia pochodziła z 1393 roku, zwana była Tumską, a najgłębsza Piekarska, znajdowała się w 60 metrowym szybie. W latach 1557-1560 architekt Lorenz Kirschke rozbudował twierdzę o zamek średni i niższy. One to, wraz z zamkiem wyższym i fortyfikacjami miasta, stanowiły zespolony w jedno system obronny. Dalsze prace nad rozbudową umocnień prowadził w latach 1690-1702 Jakub Carove. Na zlecenie Habsburgów wzniesiono wtedy trzy bastiony Jabłonki, Ludmiły i Wacława. Były one podstawą umocnień twierdzy, tworzyły tzw. dzieło koronowe, osłaniające Górę Forteczną od północy i wschodu. Natomiast od południa i zachodu wybudowano bastiony Alarmowy i Dzwonnik oraz półbastion Orzeł. Kompleks tych umocnień otaczał położony na szczycie zamek,  był  on częściowo dostosowany do systemu umocnień. Bastiony zostały osłonięte rawelinami – Polnym i Jabłonką oraz fosą. W 1742 r. hrabstwo i miasto przechodzą pod panowanie Prus. Wkrótce następuje kolejny etap rozbudowy kłodzkich fortyfikacji. Modernizację przeprowadza holenderski inżynier Gerhard Cornelius Walrawe.
W 1743 rozpoczyna się wznoszenie umocnień na pobliskiej Górze Owczej. Te dwie twierdze miały tworzyć rygiel zamykający w razie potrzeby miasto.
  
Obrona Twierdzy Kłodzkiej została wzmocniona przede wszystkim przez wzniesienie na miejscu dawnego zamku kleszczowego Dożonu, najwyższego umocnienia, który był przewidziany jako jej ostatni punkt oporu. Wybudowano Żuraw – redutę osłaniająca przedmieście Kłodzka od strony północnej, bezpośrednio współpracującą z umocnieniami Góry Owczej. Zostały wzniesione szańce dwukleszczowe do obrony kurtyn bastionów: Wielki Kleszcz po stronie północnej twierdzy, między dziełem koronowym a Donżonem; Mały Kleszcz na wschód, nad ulicą Łukasińskiego i Kleszcz Tumski na południe nad ulicą Czeską. Pogłębiono fosy, podniesiono raweliny. Zbudowano cały system korytarzy, sztolni, chodników kontrminerskich, zapobiegających wierceniu podkopów i ewentualnemu wysadzeniu umocnień. Wtedy zmieniono też częściowo charakter miasta, przeznaczając niektóre budowle na potrzeby miasta. Twierdza w Kłodzku a także w Koźlu i Świdnicy były największymi twierdzami na Śląsku. Znajdowały się tutaj koszary a w nich: magazyny, piekarnie, warzelnia piwa i  karcel. Wraz z postępem w prowadzeniu działań wojennych, rola fortyfikacji malała, aż w końcu XVIII wieku uznano za zbyteczne prowadzenie dalszych prac budowlanych na tak dużą skalę. W 1877 r. twierdza została przeznaczona na miejsce odosobnienia więźniów politycznych Niemiec. W czasie II wojny światowej znajdowało się tu ciężkie więzienie hitlerowskie dla więźniów politycznych, miejsce kaźni i obóz pracy. Więziono tu Rosjan, Francuzów, Włochów, Belgów, Czechów, Finów i Anglików. Od 1944 roku pracowały tu przeniesione z powodu przesuwania się frontu zakłady AEG, w których produkowano aparaty radiowe dla łodzi podwodnych (U-Boot) i rakiet V1 i V2.

Współcześnie stanowi zabytek architektury budownictwa militarnego tamtych lat.
Dzisiaj na twierdzy można zobaczyć:
- podziemne korytarze – chodniki minerskie (do zwiedzania z przewodnikiem)
- ekspozycję historyczną o twierdzy
- kilka wewnętrznych dziedzińców
- bastiony obronne , z których rozpościera się piękny widok na Kłodzko i okolice
- wystawę szkła
- wystawę sprzętu pożarniczego
- lapidarium – gdzie zebrano zabytkowe płyty nagrobkowe i rzeźby z dworów z okolic Kłodzka

Twierdza Kłodzka, ul. Grodzisko 1, 57-300 Kłodzko, tel. (074) 867-34-68
Od dnia 14 kwietnia br. obowiązują następujące godziny pracy:
Twierdza Kłodzka -10:00-19:00 (sprzedaż biletów do godz. 18:00)
Podziemna Trasa Turystyczna 10:00 - 18:00

Podziemna Trasa Turystyczna im. Tysiąclecia Państwa Polskiego
Podziemna trasa Turystyczna imienia Tysiąclecia Państwa Polskiego przebiega pod ulicami Kłodzka. Została ona udostępniona zwiedzającym w 1976 roku po ponad 10 latach prac związanych z przygotowaniem i zabezpieczeniem wyrobisk. Jej istnienie zawdzięczamy powstającym od XIII wieku podziemnym korytarzom i piwnicom drążonym przez trasa turystycznamieszkańców miasta pod budynkami starówki - zarówno w celach militarnych, jak i gospodarczych. Jest to wiele korytarzy z gęstej, kilkupoziomowej sieci dawnych lochów i kupieckich magazynów, których nigdy nie nanoszono na żadne plany i nie zabezpieczano. Następnie po wojnie zaczęło się zapadać, grożąc katastrofą stojącym nad nimi zabytkowym kamieniczkom. Kłodzko zagrożone było całkowitym zniszczeniem .Na apel i ratunek miasta naukowcy z krakowskiej AGH, speleolodzy i górnicy ratowali Kłodzko od spodu. Część korytarzy zasypano (np. piwnice pod budynkami wschodniej pierzei rynku), część zabezpieczono, a po zakończeniu prac turystom udostępniono kilometr.

Trasa liczy ponad 500 m długości i przebiega od ulicy Zawiszy Czarnego (wejście) pod Placem Kościelnym, ulicami Kościelną, Armii Krajowej, Tumską i Czeską ku wyjściu u zbocza twierdzy w rejonie ulicy Grodzisko. Składa się z ciągu wąskich korytarzy, pochylni i komór I, II i III kondygnacji podziemnych o przekrojach od 1,6 do 2,5 m2 w przypadku korytarzy i do 25 m2 w przypadku komór. Układ trasy jest  przypadkowy i uzależniony został od stanu i możliwości zabezpieczenia odkrytych w trakcie prac wyrobisk, niemniej w sposób udany obrazuje sposób tworzenia kłodzkich podziemi na przestrzeni wieków. Obudowa komór i korytarzy wykonana jest z cegły lub kamienia łamanego połączonych zaprawą lessową lub wapienno-lessową. Część odcinków została dla bezpieczeństwa przemurowana lub zabezpieczona ceglanymi opaskami. Pomiędzy niektórymi wyrobiskami występują ozdobne piękne portale kamienne.

Całość udostępniona jest dla zwiedzających , trasa jest oświetlona, w kilku odgałęzieniach przygotowane są ekspozycje o charakterze historycznym, które związane są z życiem miasta. W wilgotnych, ciasnych i skąpo oświetlonych korytarzach mija się XVI-wieczny portal, studnię, piec do wypieku chleba, kopie narzędzi katowskich - miecza, topora, gilotyny.

Podziemna Trasa Turystyczna, ul. Zawiszy Czarnego 3 (wejście), tel. (074) 867-30-48

Kościół pw. św. Jerzego i św. Wojciecha -  Kościół Chrystusa Króla
Kościół św. Jerzego i Wojciecha jest to skromna budowla jednonawowa o długości około 50 metrów z wielobocznie zamkniętym prezbiterium i kaplicą. Zachował gotyckie skarpy i ogólny kształt bryły. Przekryty jest  sklepieniem kolebkowym z lunetami. Natomiast ściany dzielone są lizenami. Wewnątrz jest empora. Z wysokiego, łamanego dachu dwuspadowego wyrastają dwie wieże, ustawione niekonwencjonalnie, bowiem szeregowo na kalenicy. Obie 8-boczne, nakryte hełmami z prześwitem. Od zachodu skromny szczyt barokowy z małymi wolutami. Główny portal umieszczony również nietypowo, z boku, o skromnych barokowych formach. Wewnątrz współczesne, skromne wyposażenie. Do kościoła przylega okazały klasztor. Decyzją rządu pruskiego w 1834 r. kościół został przemianowany z rzymsko- katolickiego na ewangelicki garnizonowy. Obecnie w klasztorze, żyją Mniszki Klaryski od Wiecznej Adoracji.

Ratusz
Znajduje się na środku placu Bolesława Chrobrego (rynek) -  siedziba Urzędu Miasta, i bogato wyposażonej biblioteki. Został prawdopodobnie wzniesiony około połowy XIV w., co podkreślają źródła z lat 1342-44. Początkowo był budowlą drewnianą i stał we wschodniej części rynku. Po pożarze w 1366r. odbudowany z kamienia i cegły do roku 1400. Nad budynkiem górowała wieża budowana w XIV w., zaś parter zajmowały kramy piekarzy, sukienników i szewców. Kolejne przebudowy: w latach 1549- w stylu renesansowym, z bogatym wystrojem rzeźbiarskim, w latach 1653-54 po zniszczeniu ostrzałem artyleryjskim w czasie oblężenia i w 1622r. Po pożarze w 1774 r. odbudowany w rok później i pokryty dachówką. Przy zachodniej ścianie stały wówczas kamienice mieszczańskie.

Dzisiejszy wygląd ratusza nadano po pożarze i przebudowie w latach 1887-90. Najstarszą częścią, dobrze zachowaną mimo licznych przeróbek, jest wieża. Pierwotna z końca XIV w., rozbudowana w latach 1653-54 w stylu będącym połączeniem renesansu i baroku. Podstawą jest czteroboczny blok zakończony otwartą, lekką galerią o 16 arkadach. Z niej wznosi się ośmioboczny trzon, zakończony hełmem i dwoma kondygnacjami przeźroczy. Nad galerią znajdowały się narożne lewki herbowe, które w 1890r., zastąpiono wieżyczkami. Na wieży zamontowano zegar. Pozostała część budowli w stylu neorenesansowym. Wejście do ratusza od strony wschodniej ozdobione jest figurami dwóch młodzieńców wysypujących z pończochy pieniądze do kasy miejskiej. Nad bogato zdobionym balkonem kłodzki herb - lew z podwójnym ogonem i koroną. Lewy narożnik ratusza zdobi zegar umiejscowiony w łapach rzeźby lwa herbowego. Interesująca jest także klatka schodowa z metalową balustradą i marmurowymi schodami. Przy wejściu południowym portal z kartuszem, w którym umieszczona jest data- 1889 r.    
   

Kościół  Parafialny Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny Przy Placu Kościelnym
Dawniej plac Kościelny i stojący na nim kościół parafialny Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny  otoczony był murem cmentarnym. Jego pozostałością jest północna brama (od ulicy Kościelnej), zwana Czarną. Zbudowana w stylu późnogotyckim, posiada 2 kolumny toskańskie. Zwieńcza ją skromny naczółek, na którym są umieszczone rzeźby 3 świętych: Ignacego Loyoli, Filipa z Neri  i Franciszka Ksawerego. Na fryzie litery „A.M.D.G.:, będące skrótem łacińskiego hasła ” Ad Maiorem Dei Gloriam” („ku większej chwale Boga”). Cmentarz przykościelny został zlikwidowany po 1624 r., kiedy jezuici przystąpili do przebudowy kościoła. Świadczy o tym fakt wykorzystania  starych płyt nagrobnych przy kładzeniu nowej posadzki. 

kościółCentralną budowlą placu Kościelnego jest gotycki kościół parafialny Wniebowzięcia NMP, najwspanialszy obiekt sakralny Kłodzka. Pierwotny kościół, wzmiankowany w 1183 r. był drewnianą budowlą o dość pokaźnych rozmiarach, gdyż jak napisano, posiadał w 1319 r. aż 9 ołtarzy. Obecny, murowany pochodzi z XIV-XVI w. Kamień węgielny położyli joannici około 1344 r., inicjatorem budowy był między innymi arcybiskup praski- Arnoszt  z Pardubic. Prace planowano rozpocząć w II poł. XIV w., jednak zamiary zaczęto realizować dopiero  na początku XV wieku. Zbudowano wówczas wschodnią część świątyni , kaplicę św. Zygmunta i mury kaplicy św. Anny – dziś kaplica Zmarłych. Wojny husyckie zahamowały budowę na kilkanaście lat. Wznowiono ją dopiero po roku 1458 r. Do 1468 r. ukończona została nawa główna oraz wieża południowa – zwana Białą, na której murach znajduję się znak krzyża maltańskiego oraz data 1465. Prawdopodobnie wówczas nastąpiło wznowienie prac po kolejnej przerwie. Budowę wieży północnej (Czarnej), rozpoczęto w 1487 r. świadczy o tym napis znajdujący się na jej murach, a informujący o położeniu kamienia węgielnego przez mistrza Jana Strausburgera w obecności księcia Karola I, syna Henryka UI Ziębickiego  i  wnuka Jerzego z Podiebradu. Wysokością nie dorównuje wieży południowej. Budowę doprowadzono do poziomu przedostatniego gzymsu sąsiedniej, a zakończono ją prawdopodobnie ok. 1522 r. wcześniej, bo w 1482 r. ukończono   budowę Ogrójca przy portalu północnym, a w roku 1490- naw bocznych. Kaplica św. Jakuba powstała w latach 1500-1501. Pół wieku później pokryto nawę główną sklepieniem murowym. Do tego czasu istniał drewniany strop. W latach 1562-1591 kościół pozostawał we władaniu protestantów, choć joannici  zachowali dla katolickich nabożeństw  nawę południową oraz kaplicę św. Jakuba. Kościół uległ uszkodzeniu podczas wojny trzydziestoletniej. Odbudowę i jednocześnie modernizację w stylu barokowym  rozpoczęli jezuici ok.1624 r., wykonano wówczas między innymi nową posadzkę, nadbudowano empory. Podwyższono nawy boczne, gotyckie sklepienia ozdobiono sztukaterią, a na miejscu kaplicy św. Anny powstała kaplica Zmarłych. W roku 1723 kościół wzbogacił się o ołtarz główny- obecny. W późniejszych czasach kościół był wielokrotnie odnawiany, miedzy innymi w latach 1836-41 i 1929-37.  Kościół jest trójnawową, masywną bazyliką z emporami o 7 przęsłach i 3 absydach, zakończonych pół-ośmiobocznie. Zbudowany z piaskowca i cegły ma  62 metry długości, 22 metry szerokości. Wystrój i wyposażenie wnętrza gotycko-barokowe.  Najwyższą kondygnację nawy głównej zdobią barokowe gzymsy i pilastry.  Między otworami empor popiersia 14 patronów Kłodzka (1720) autorstwa F. K. Veita, a nad nimi malowidła  wykonane przez Karola Pankwarta. Na filarach w bogatych owalnych ramach obrazy pierwszych świętych zakonu jezuitów. Prezbiterium należy do najstarszych części kościoła,  lecz posiada wystrój późnobarokowy. Ołtarz główny z tego samego okresu, projektu K. Tauscha w ołtarzu pod baldachimem, bogato zdobionymi symbolami ewangelistów i rzeźbami aniołów, gotycka rzeźbiona w drzewie cedrowym figura Madonny ( połowa XIV wieku).Przed ołtarzem, po prawej stronie marmurowy pomnik arcybiskupa Arnoszta z Pardubic z  1884 r., który jest fundatorem kościoła.      Pod posadzką znajduje się krypta dla zmarłych książąt, spoczywających w kościele Bernardynów, wykopana w 1558 r., przy pierwszym przęśle nawy głównej. Do przedsionka nawy południowej przylega kaplica św. Jakuba o gotyckim układzie sklepień i okien, choć pozbawiona charakterystycznych dla tego stylu przypór.    W końcu nawy południowej, ale także nawy północnej, wspaniałe, bogato rzeźbione konfesjonały, a cechach charakterystycznych już dla rokoka.  Wykonał je Michał Klahr (1720). Najpoważniejszym dziełem M.Klahra w tym kościele jest wspaniała, osłonięta kutą kratą ambona; należy ona do najwspanialszych tego typu wyposażeń. Drzwiczki prowadzące na ambonę zdobią kolumny z jońskimi głowicami oraz płaskorzeźbą. Nad nimi figura Chrystusa wśród klęczących aniołów. Wokół kazalnicy rzeźby czterech ojców Kościoła: Ambrożego, Grzegorza Wielkiego, Augustyna oraz Hieronima. Ambona nakryta jest  wysokim baldachimem z rzeźbami symboli ewangelistów, proroków i aniołów. Spośród licznych ołtarzy bocznych, uwagę przykuwa ołtarz Wniebowzięcia NMP, znajdujący się pod pierwszym filarem nawy południowej. Ciekawym elementem kościoła jest portal wejściowy, który jest przesunięty o ponad metr ku południowi od głównej osi kościoła. Naprzeciw portalu wejściowego do Kościoła znajduje się  posąg św. Jana Nepomucena pochodzący z 1720 roku który jest otoczony kwadratową kamienną balustradą z figurami aniołków ustawionych na postumentach w narożnikach ogrodzenia. 

Kościół jest udostępniany do zwiedzania od 1.V do 30.IX od godz. 9:00 do 17:00, poza tym okresem po uprzedzeniu telefonicznym. Parafia rzymskokatolicka Wniebowzięcia NMP, Pl. Kościelny 9 , tel. 074 865 80 20.

Most gotycki- Most św. Jana (tzw. Most Wita Stwosza)
Jest to zabytek rzadko już dziś spotykany w Europie. Most gotycki jeden z ciekawszych obiektów zabytkowych w Kłodzku, nawiązujący swoim wyglądem do słynnego praskiego mostu Karola. Wiódł ze starego miasta przez odnogę rzeki Nysy Kłodzkiej, zwanej Młynówką lub Kanałem, na tzw. Piasek, sztucznie utworzoną wyspę. Dokładny czas mostbudowy nie został ustalony . Prawdopodobnie na jego miejscu stał już w XIII wieku drewniany, zastąpiony w 1390 roku kamiennym .O czym świadczą detale architektoniczne. U obu końców mostu stały dawniej bramy mostowe, Górna i Dolna. Górna brama mostowa wybudowana została w końcu XIII wieku. Później była wielokrotnie przebudowywana. Wreszcie z trzypiętrowej o czterospadowym dachu budowli obronnej stała się kamienicą mieszkalną. Drugi koniec mostu zamknięty był dolną bramą, którą wzniesiono przed 1469 r. Obie bramy rozebrano w drugiej połowie XIX w. Most jest wykonany między innymi z kamienia ciosowego . Posiada dwa przyczółki i trzy filary. Dwie skrajne arkady węższe mają wyraźnie widoczny kształt ostrołukowy. Najciekawszy jest filar środkowy. Powyżej cokołu posiada sześć żeber, na którym spoczywa płaski pomost w kształcie niepełnej gwiazdy . Przygotowywany był specjalnie pod budowę kapliczki. Zamierzenia te  nie zostały spełnione. Most poddawano kilkakrotnie remontom, most ma 40 metrów długości i około 4 metrów szerokości, ograniczony jest masywnymi kamiennymi balustradami. Cechą wyróżniającą kłodzki most od innych są figury ustawione na balustradach. Powstały one dzięki fundacjom bogatych mieszczan kłodzkich w okresie od XVI do XVIII wieku. Od  prawej strony poczynając (strona zachodnia) na balustradzie mostu posąg  św. Wacława w zbroi – z chorągwią w ręce, następnie Pieta – Matka Bolesna  z ciałem Chrystusa  z roku 1655 , dalej figura św. Jana Nepomucena  zbudowany około 1700 roku (według innych źródeł w 1706 roku). Po stronie wschodniej ( lewej) – posąg św. Franciszka Ksawerego, figura dziękczynna postawiona przez miasto w latach zarazy ( 1714). Obecna ustawiona w 1920 r. jest kopią pierwotnej, wykonanej z piaskowca, która uległa szybkiemu zniszczeniu. Następna rzeźba przedstawia Chrystusa na krzyżu z postacią Marii Magdaleny u jego stóp. Figura ustawiona w 1734 r. w miejscu drewnianego krzyża fundacji Herbersteinów. Poniżej herbu napis mówiący, iż most powstał w 1281 r., a był odnowiony w 1701 r.
Ta pierwsza data nie znajduje potwierdzenia w dokumentach. Zamykająca wschodnią balustradę mostu grupa figur przedstawia Trójcę Świętą i ukoronowanie Najświętszej Marii Panny. Rzeźba jest darem barona F. Fitschena z 1714 r. Jego herb umieszczono na cokole rzeźby.

Rybak
Jest to oryginalna latarnia w kształcie "Rybaka". Pierwszy raz pojawiła się na budynku przy placu Grottgera 1 w ok. 1921 roku. Na narożniku naprzeciwko kościoła OO. Franciszkanów usadowił się "Rybak", który przez blisko 17 lat rozświetlał swoją latarnią plac, stanowiąc dla mieszkańców i turystów idealny punkt orientacyjny. Oryginalny kształt latarni był widoczny od strony dworca, jak i od wylotu ulicy Daszyńskiego oraz z mostu św. Jana. "Rybak" gościł również na kartkach pocztowych i dawnych zdjęciach z Kłodzka. We wrześniu 1938 roku, kiedy to w wyniku katastrofalnej powodzi, porównywalnej z tą z 1997 roku, budynek został poważnie naruszony i konieczny stał się kapitalny remont, "Rybak" zniknął bez śladu. Budynek wyremontowano, dodając mu drugą kondygnację, ale latarnia już się na nim nie pojawiła. Wiele ludzi zapomniało o istniejącym niegdyś na nim "Latarniku".    Pracownia Metaloplastyki Pana Dariusza Tytko z Tarnowskich Gór, podjęła się próby wykonania latarni. Na podstawie dokumentacji fotograficznej oraz rysunków z dużą precyzją odwzorowała detale figury oraz samej lampy dodając przy tym "rybakowi" kolorów i wdzięku.30 maja 2004 roku o godzinie 12:00 został odsłonięty dzięki staraniom "Przyjaciół Kłodzka" i wsparciu pracowników firmy "Zimon" rozświetlając dziś Plac Grottgera, dodając mu uroku i koloru.

Kolumna Maryjna
Figura wotywna. Jedna z najokazalszych tego typu dzieł. Stoi na rynku obok budynku ratusza. Została ufundowana w latach 1680- 1681 przez jezuitów i proboszcza z Różanki J. I. Pachy’ego , jako wotum po pożarze w 1676 i zarazie w 1680 roku. Jej wykonanie przypisane jest J. A. Bayerhoffowi. Centralną cześć stanowi wysoka, okrągła kolumna z koryncką głowicą,na której stoi figura Matki Boskiej. Ustawiona na kwadratowym, wysokim cokole, wyrastającym z dolnego, również kwadratowego, ale znacznie szerszego cokołu, flankowego. Stoją na nim figury: Archanioła Gabriela, Anioła Stróża, Św. Floriana, i Św. Józefa, a w grocie  w cokole leżąca postać Św. Rozalii. Kolumnę otacza kamienna balustrada, oflankowana na narożach figurami ŚŚ. Karola Boromeusza, Franciszka Ksawerego, Rocha i Sebastiana. W balustradzie jest furtka zamykana kutą kratą, która jest dziełem H. Scholza.

fontannaFontanna - Barokowa studnia
Po drugiej stronie ratusza, poniżej kamiennej balustrady wyrównującej spadek rynku, znajduje się okazała barokowa studnia z XVII/XVIII w., remontowana w 1890 r. Podstawę stanowi cysterna złożona z 4 półkoli połączonych w kwadrat, z prostokątnymi narożami. Z jej środka wyrasta wysoka koncha podtrzymywana przez 4 delfiny. Na środku szerokiej czaszy stoi lew w koronie , wspierający się na tarczy.

Plac Bolesława Chrobrego (Rynek)
Wytyczony w 1.poł.XIV w., zbliżony do prostokąta o wym. ok. 60x100m. Pomimo iż leży na spłaszczeniu trasy u stóp Fortecznej Góry, posiada sporą różnicę poziomów. Prawie na środku wznosi się okazały ratusz. Po jego zachodniej stronie stoi kolumna wotywna, po wschodniej studnia. Otoczony był wieńcem kamienic, z których zachowała się w całości pierzeja południowa (4-14) oraz częściowo zachodnia (nr 15-19) i wschodnia(nr 32-36). Pozostałe zostały rozebrane w 1950-70, otwierając widok na skały, na których stoi twierdza. Obecnie pierzeja ta jest uzupełniana budownictwem o współczesnej, ale nieco stylizowanej architekturze.

do góry

INNE ATRAKCJE

Będąc w Kłodzku zwiedzić trzeba także jedną z najstarszych w Polsce Podziemnych Tras Turystycznych. Trasa jest reliktem po kilkukondygnacyjnych wyrobiskach korytarzowo - komorowych przekopanych w średniowieczu pod miastem dla celów obronnych i wykorzystywanych na magazyny. Labirynt tuneli, chodników i gęsta sieć korytarzy tworzą podziemne miasto, kryjące wiele tajemnic. Wspaniałą atrakcją dla całej rodziny będzie przejażdżka dorożką po pięknym zabytkowym rynku oraz spacer urokliwym bulwarem nyskim. Wieczorna przechadzka po Kłodzku na pewno dostarczy wielu niezapomnianych wrażeń. Nastrojowe światła latarni, podświetlone najciekawsze zabytki i budowle, brukowane ulice w nocnym blasku prezentują się niezwykle pięknie i tajemniczo. 

Dla pasjonatów muzyki poważnej organizowane są Wieczory Muzyki Organowej i Kameralnej w Kościele Matki Bożej Różańcowej. Prężnie działa również Kłodzki Ośrodek Kultury organizując koncerty, wieczory artystyczne, warsztaty wokalne, rytmiczne i taneczne. Amatorzy elektrycznych modeli samochodowych mogą pościgać się na jednym z najlepszych w kraju torze dla modeli samochodów zdalnie sterowanych. Kłodzko ma dwie duże imprezy plenerowe: Dni Kultury Kłodzkiej oraz Dni Twierdzy, podczas których występują znani artyści polskiej sceny rozrywkowej. W dniach 15-17 sierpnia 2008 r. Di Twierdzy Kłodzkiej odbędą się już po raz trzeci. Rekonstrukcje historyczne przyciągają do Kłodzka rzesze turystów. Klimat XVIII- wiecznej twierdzy tworzy wyśmienite tło dla tego wydarzenia. W rekonstrukcji historycznej wezmą udział  regimenty nie tylko z Polski, ale również z Czech i Niemiec. Co roku odbywa się w Kłodzku także Giełda Skał i Minerałów oraz Targi Staroci. Muzeum Ziemi Kłodzkiej oferuje obszerną ofertę wystaw tematycznych dotyczących miasta, regionu, jego historii, przyrody i sztuki. Teren Ośrodka Sportu i Rekreacji w Kłodzku jest miejscem wypoczynku oraz ośrodkiem organizacji wielu imprez kulturalnych i sportowych. Na terenie ośrodka znajduje się również odkryty basen, boiska sportowe, kawiarnie, korty tenisowe oraz mini park dla amatorów rolek.

W pobliżu Kłodzka jest wiele malowniczo położonych łowisk, a w tutejszych rzekach i bystrych strumieniach górskich pływają rzadko spotykane gatunki ryb. Ziemia Kłodzka zwana jest „krainą pstrąga”, a daniem regionalnym jest pstrąg po królewsku. Zimą również nie brakuje atrakcji. Można szusować na narciarskich stokach, których w okolicy jest bez liku. Wszystkie pasma górskie otaczające Ziemię Kłodzką nadają się też z racji gęstej sieci dróg leśnych do przemierzania ich na nartach biegowych.

do góry

NA WYCIECZKI

panoramaKłodzko jest bazą wypadową dla turystów przemierzających pobliskie szlaki górskie i słynne tereny narciarskie. Skaliste obszary i piękne krajobrazy rozpościerające się ze szczytów górskich są najlepszym miejscem dla osób pragnących choć na moment oderwać się od codzienności. Kłodzko i okolica oferuje mnóstwo atrakcji dla osób lubiących spędzać aktywnie czas wolny. Latem można uprawiać wspinaczkę skałkową, bądź aktywnie wypoczywać w siodle. Bardzo dobrze rozwinięta jest również sieć ścieżek i tras rowerowych. Ziemia Kłodzka to także miejsce dla osób lubiących spokój i obcowanie z przyrodą.

Z Kłodzka blisko jest do uzdrowisk, których klimat i odprężająca atmosfera gwarantują nieograniczone możliwości relaksu. Uzdrowiska tętnią życiem cały rok, a liczne restauracje, przytulne kawiarenki i puby stwarzają wyśmienity klimat do spotkań towarzyskich. W najstarszym polskim uzdrowisku – Lądku Zdroju – wybija 7 źródeł wód leczniczych. Wody te skuteczne są w leczeniu schorzeń reumatycznych, ortopedycznych, neurologicznych, kardiologicznych, dermatologicznych oraz wielu chorób zawodowych. W Polanicy Zdroju z 4 źródłami i słynną Staropolanką, uhonorowaną godłem Teraz Polska, leczy się choroby kardiologiczne, gastrologiczne, neurologiczne i schorzenia narządu ruchu. Warto odwiedzić również Kudowę Zdrój, Duszniki Zdrój oraz Długopole Zdrój. Nasze uzdrowiska koją zmysły wszechobecną roślinnością i zatopionymi w zieleni pijalniami, deptakami, halami spacerowymi, muszlami koncertowymi, a także licznymi fontannami – w tym nocnymi pokazami kolorowych fontann. W uzdrowiskach odwiedzić można groty solne, zwane niekiedy "solnymi pokojami". Są one nowatorskim rozwiązaniem, w idealny sposób oddającym mikroklimat i lecznicze oddziaływanie tychże komór. Minerały soli znajdujące się wewnątrz grot, zawierają większość niezbędnych dla naszych organizmów makro i mikroelementów.

do góry

PRZYDATNE INFO

Urząd Miasta w Kłodzku
pl. B. Chrobrego 1, 57-300 Kłodzko
tel: +48 74 865 46 00

Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej
Ul. Szpitalna 1,57-300 Kłodzko
Tel. 074-865-12-00, telefon alarmowy – 999

Komenda Powiatowa Policji
Pl. Chopina 2
tel. centrala  867 27 76

do góry

Informacje zredagowane przez zespół ZWIEDZAJMY.PL na podstawie materiałów udostępnionych nam dzięki uprzejmości Urzędu Miasta w Kłodzku (um.klodzko.pl). Szczególne podziękowania za życzliwość i współpracę dla Pani Urszuli Bednarskiej. Zdjęcia: Studio Fotografii Romuald M. Sołdek, archiwum Urzędu Miasta.

 
WYZNACZ TRASĘ Z


 
galeria
|| podziękowania i patronaty || redakcja serwisu || regulamin serwisu || PLIKI COOKIES ||
 
 
©2008 zwiedzajmy.pl
copyright GRUPA 2G - wszystkie prawa zastrzezone