zwiedzajmy.pl Polska  
WYSZUKAJ W SERWISIE

strona główna
zachodniopomorskie
Koszalin
Powiat Gryfiński
Powiat Łobeski
Powiat Sławieński
Powiat Wałecki
Powiat Łobeski

    KRÓTKI OPIS     ZABYTKI I MUZEA    INNE ATRAKCJE     NA WYCIECZKI     PRZYDATNE INFO    

 

KRÓTKI OPIS

Powiat Łobeski leży w środkowej części województwa zachodniopomorskiego, graniczy z pięcioma powiatami: gryfickim, świdwińskim, drawskim, stargardzkim, goleniowskim.

Krzyżują się tutaj ważne szlaki komunikacyjne - droga krajowa nr 20 Szczecin – Gdynia, linia kolejowa i samochodowa Szczecin – Gdańsk, linia samochodowa Gorzów Wielkopolski – Kołobrzeg. Niewielkie odległości od Bałtyku i zachodniego przejścia granicznego bliskość do międzynarodowego lotniska w Goleniowie oraz do portów morskich Szczecina i Świnoujścia sprzyjają kontaktom gospodarczym i turystycznym.

Naturalny krajobraz jest jednym najcenniejszych skarbów ziemi łobeskiej i tworzy malowniczy zakątek krajobrazowy rzadko już dziś spotykany. Z uwagi na duże kompleksy leśne, akweny wodne i pagórkowate tereny na obszarze powiatu występują wspaniałe warunki do uprawiania turystyki pieszej i rowerowej. Przez powiat przepływa rzeka Rega, której koryto wije się wśród pięknych leśnych terenów.

do góry

ZABYTKI I MUZEA

GMINA DOBRA
 
ruiny1. Zamek (ruina) - średniowieczny zamek rycerski rodu von Dewitz niegdyś otoczony fosą i wodami jeziora dobrzańskiego. Widoczne wyraźnie trzy części zabudowy (w kolejności od strony miasta): Nowy Dom (XVI w.), Stary Dom (XIV w., przebudowany w XVI w.), wieża (XIV w.). Pierwsze wzmianki o zamku pochodzą z XIII wieku. W XV w. - jedna z najsilniejszych pomorskich siedzib rycerskich, potem przebudowany w imponującą rezydencję magnacką, w czasie wojny trzydziestoletniej częściowo zniszczony, a od początku XVIII w. niezamieszkiwany.

2. Kościół św. Klary - pierwsze wzmianki o nim pochodzą z 1461 r. W kościele koniecznie trzeba obejrzeć bogato zdobiona ambonę i dwukondygnacyjny ołtarz. Ciekawa jest także płyta  nagrobna po lewej stronie ołtarza, przedstawiająca Jobsta I von Dewitz wraz z małżonką. Pod podłogą znajdują się krypty, w których spoczywa wielu przedstawicieli rodu von Dewitz.

3. Najstarszy budynek mieszkalny, ul. Kościuszki 4 (pensjonat "Taber") - wyróżnia się bielą murów i kontrastującymi ciemnymi belkami ryglówki. O dacie jego budowy świadczy napis na belce oczepowej między drugą kondygnacją a szczytem: Chwała Bogu jedynemu. Człowiek, który zaufa łasce Bożej nie dozna żadnej szkody, 20 maja 1695 roku. Budynek jest znakomitym przykładem budownictwa mieszkalnego Pomorza Zachodniego.

 
Na terenie gminy warto zobaczyć także:

1. Linia kolejowa wąskotorowa - szlak wąskotorówki biegnie w południowo-wschodniej kwarcie gminy, z zabytkową stacją kolejową w Dobrej.

2. Anielino (niem. Dorotheenhof) - park dworski - park przydworski z zarysem dziedzińca folwarcznego oraz pozostałości muru kamiennego, okalającego niegdyś zespół dworsko-folwarczno-parkowy. Folwark założony w 1861 r. i nazwany imieniem żony włąsiciela    J. Pehlemanna - Doroty, dał początek wsi.

kościół3. Bienice (niem. Gross Benz) - pałac i  park dworski - neoklasycystyczny pałac rodziny Kannenberg, wzniesiony w w 1876 r. W tym samym czasie założono w sąsiedztwie pałacu park, a na jego terenie wydzielono miejsce na rodzinny cmentarz właścicieli (istniejąca niegdyś krypta grzebalna została zniszczona). Pałac otoczony jest zabudowaniami folwarcznymi, z których najstarsze (z 1863 r.) to ceglany spichlerz ze stajnią oraz kamienna obora.

4. Błądkowo (niem. Platinkow) - kościół (ruina), cmentarz przykościelny i park dworski - spalony w 1946 r. kościół, którego ruiny górują nad wsią, powstał prawdopodobnie    pod koniec XVI w., ceglana wieża - pod koniec wieku XIX. Przy kościele istniał cmentarz otoczony kamiennym murem, obsadzony lipami, grabami i kasztanowcami. XIX-wieczny park utworzony był w miejscu ogrodu ozdobnego założonego jeszcze w wieku XVIII.

5. Dobropole (niem. Breitenfeld) - Kościół MB Nieustającej Pomocy i park dworski - kościół z głazów narzutowych, datowany na koniec XVI w. zlokalizowany jest w centrum wsi. Park - własność rodziny von Veltheim, na terenie którego wzniesiono dwór w 1913r., siedzibę właścicieli majątku.

6. Grzęzienko (niem. Vorwerk Weitenhagen) - park dworski - założony w XIX w. na gruntach rodziny von Dewitz. Dobrze zachowała sie aleja kasztanowa, wiodąca od ulicy przez park na podjazd przed nieistniejącym już dworem.

7. Grzęzno (niem. Weitenhagen) - kościół św. Franciszka z Asyżu i park dworski - zabytki o średniowiecznym rodowodzie - późnogotycki kościół, wzniesiony z głazów narzutowych na przełomie XV/XVI w. z drewnianą wieżą dostawioną w XVIII w. W południowej części wsi widoczny jest dawny folwark oraz park przydworski o charakterze parku angielskiego, z pojedynczymi pomnikowymi drzewami.

8. Krzemienna (niem. Kramonsdorf) - kościół Narodzenia NMP  i park dworski - kamienny kościół z XV w. z drewnianą dzwonnicą. Po pożarze dworu zachował się park, zakładany jako krajobrazowy z elementami romantycznymi.

9. Tucze (niem. Braunsberg) - pałac - obecnie własność prywatna, skromny dwór z neoklasycystyczną fasadą wzniesiony w końcu XIX w., przebudowany na początku XXw.

10. Wojtaszyce (niem. Voigtshagen) - kościół MB Częstochowskiej, pałac i park dworski - zabytki o średniowiecznym rodowodzie, wśród nich wyróżnia się kościół z głazów narzutowych, wzniesiony ok. 1600 r. (dzwony z 1581 r. i 1648 r.). Obok kościoła znajduje się pojedynczy głaz narzutowy - pomnik poświęcony poległym w czasie I wojny mieszkańcom wsi. Istniejący dwór został zbudowany na pocz. XX w. w miejscu poprzedniej rezydencji. We wsi  zachowały się pozostałości parku, założonego w XVIII w. przez rodzinę von Dewitz.

11. Wrześno (niem. Gutendorf) - park dworski - o charakterze krajobrazowym, założony w XIX w.
 

GMINA ŁOBEZ
 
Łobez

1. Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa  – ufundowany został w XV w. przez Borków. Przez stulecia istnienia nierzadko nekały go pożary. Po zniszczeniach wojennych odbudowany został w 1949 r. dzięki osobistym staraniom księdza proboszcza Władysława Farona. Prezbiterium zdobią trzy współczesne ołtarze. Pod oknami nawy głównej widnieją freski z 1969 r. Wysoko nad łukiem tęczowym zawieszony jest średniowieczny krucyfiks, cudownie odnaleziony podczas odbudowy kościoła. Od strony zachodniej do korpusu dostawiono w 1831 r. trójkondygnacyną wieżę z głazów narzutowych, o cechach neogotyckich  zwieńczoną ośmiobocznym hełmem.

2. Poczta, ul. Rapackiego 12 – pełniąca te same funkcje od końca XIX w.

3. Dom, ul. Niepodległości 7 – dom ryglowy z XVIII – XIX w.

4. Park dworski

Pozostałe miejscowości:

park1. Bełczna – jedna z większych wiosek w gminie, aż do 1691 r. stanowiła własność rodu von Borck. Folwark i zespół rezydencjalno-parkowy położone są w południowo-wschodniej części wsi. Za dworem rozpościera się założony w XIX w. dworski park krajobrazowy ze starodrzewem (m.in. jawor o obw. 370 cm).

2. Bonin – Zespół dworsko-parkowy oddzielony jest od wiejskich zabudowań niewielkim strumieniem, zwany bonińskim. Dwór myśliwski o cechach eklektycznych zbudowano w XIX w. Od frontu budowlę zdobi charakterystyczny ryzalit zwieńczony trójkątnym tympanonem i poprzedzony gankiem z czterema filarami i tarasem u góry. Obecnie obiekt wraz z dawnym folwarkiem wykorzystany jest jako ośrodek konny. Z dworem sąsiaduje park o charakterze leśnym. Wśród starodrzewu przeważają dęby, rosnące również przy dworze. Kościół św. Józefa – usytuowany w obrębie nawsia, wzniesiono w 1845 r. w stylu neogotyckim. Zbudowany na planie prostokąta bez wyodrębnionego prezbiterium. Ściany z kamienia narzutowego koronuje prosty gzyms ceglany. Dwukondygnacyjną wieżę o wys. 19 m zwieńczono barokowym hełmem z pocz. XVIII w. Z cennego wyposażenia – należy wskazać manierystyczny ołtarz z XVII w. wraz z obrazem olejnym „Zdjęcie z krzyża” oraz ośmioboczną barokową ambonę z tego samego okresu.

3. Dalno -  zespół pałacowo-parkowy zlokalizowany jest w zachodniej części wsi. Pałac w stylu eklektycznym wzniesiono w połowie XIX w. jednokondygnacyjna budowla z użytkowym poddaszem przykryta jest dachem naczółkowym. Do pałacu przylega park dworski krajobrazowy z drugiej połowy XIX w., ciągnący się łagodnym grzbietem między wąwozami w kierunku doliny Regi.

4. Dobieszewo – w północnej części wsi umiejscowiony był zespół pałacowo-parkowy, z którego zachował się tylko park dworski krajobrazowy o charakterze leśnym z XIX w. Z pałacu ostały się ruiny fundamentów. Pośrodku wsi postawiony jest Kościół św. Mateusza Apostoła – budowla gotycka z początku XV w. wzniesiona z kamieni narzutowych. Budynek spinają potężne narożne przypory. Wśród cennego wyposażenia wymienić trzeba gotycki drewniany tryptyk z około 1420 r., późnogotycki krucyfiks z pasyjką Chrystusa oraz renesansową ambonę.

5. Grabowo - park dworski – naturalistyczny z XIX w. rozplanowany przy owalnym stawie. Nad jego brzegiem rośnie sędziwy dąb o obwodzie 525 cm. Zwarta grupa starodrzewu porasta niewielkie wzniesienie, sąsiadujące ze stawem. W północnej części wsi ustawiony został w 1920 r. kamienny krzyż poświęcony mieszkańcom Grabowa, poległym podczas I wojny światowej. Wykaz nazwisk obejmuje 19 pozycji. Pod obeliskiem umieszczono urny zebrane z 3 miejsc bitewnych.

6. Karwowo – Kościół MB Częstochowskiej zlokalizowany w centrum wsi, kościół ryglowy z 1777 r. Niewielka, założona na planie prostokąta budowla zamknięta jest trójbocznie od wschodu. We wnętrzu wzdłuż zachodniej ściany biegnie balustrada chórowa. Na ołtarzu znajduje się stylizowany obraz przedstawiający Matkę Boską Częstochowską.

7. Klępnica – nad wiejskimi zabudowaniami góruje okazały pałac z XIX w. Obecnie jest w odbudowie. Piętrowa budowla w stylu neoklasycystycznym z elementami secesji, bogato zdobiona architektonicznie, z pseudoryzalitami na osi, kryta jest dachem czterospadowym. Najbardziej charakterystyczny jest ryzalit ogrodowy z głowicami jońskimi. Do pałacu przylega niewielki, zadbany park dworski z ciekawym drzewostanem, którego granice wytycza szpaler dębowo-bukowy.

wiatrak8. Poradz – nad wsią góruje ceglany wiatrak holenderski z XIX w. Wybudowany dużym nakładem środków finansowych, stanowił najwyższe osiągnięcie techniczne tego typu w czasach kiedy go budowano. Bryle nadano kształt ściętego stożka. W środku mieszczą się trzy kondygnacje robocze i poddasze. Dach o aerodynamicznym kształcie obracał się pod wiatr przy pomocy niewielkiej turbiny. Mechanizm napędowy to cztery skrzydła, osadzone w żeliwnej głowicy. Ostatnim młynarzem przed 1945 r. był Franz Naatz. Obecnie wiatrak zagospodarowany jest turystycznie.

9. Przyborze – uroku okolic wsi dodają piękne aleje starych drzew – brzozowa, klonowa oraz wierzbowa. Ostatnim właścicielem wsi była rodzina Rorschneider. Dawny folwark wraz z krajobrazowym parkiem dworskim, zajmują północno-zachodnią część wsi. Na szczególną uwagę na przyborskim cmentarzu zasługuje stanowisko bluszcza pospolitego. Roślina oplata drzewa pnączami o grubości ramienia dorosłego człowieka, często wspinając się aż do samej korony.
 
10. Rynowo – okazały dwukondygnacyjny pałac wybudowany został około 1890 r. przez Paula Albrechta von Borcke. Budowlę nakryto wysokim dachem mansardowym z wstawkami w formie tympanonu. Od strony frontowej uwagę zwraca portyk z kolumnadą w formie owalnej werandy. Na frontowej ścianie umieszczono kartusz z herbem rodziny von Borcke. Do pałacu przylega park dworski naturalistyczny z drugiej połowy XIX w. Wśród starodrzewu wyróżnia się okazały platan rosnący tuż za rezydencją.

11. Unimie – śladem dawnych dziejów Unimia jest rezydencja ziemiańska, położona w zachodniej części. Dwór w stylu eklektycznym wybudowano w 1893 r. Z rezydencją sąsiaduje park dworski naturalistyczny z drugiej połowy XIX w. Wśród wiekowych drzew wyróżniają się potężne dęby – najokazalszy w obwodzie 510 cm.

12. Worowo – w centrum Worowa usytuowany jest kościół ryglowy, wzniesiony przez Franciszka Henryka Borka w 1707 r. Kościół Imienia Maryi – rozbudowany został w XIX w. o dwie usytuowane przeciwległe przybudówki otwarte do wnętrza świątyni, obecnie wykorzystywane na ołtarze boczne i empory. Świątynia orientowana, przykryta stromym dachem. Drewniana wieża wyrasta z korpusu.

13. Wysiedle – Kościół Świętej Trójcy – perła wśród zabytków Ziemi Łobeskiej z kompletnym renesansowym wyposażeniem. Świątynia usytuowana w obrębie nawsia wzniesiona została przez Joachima VIII Borcka przed 1580 r. W XVIII w. do korpusu dostawiono obszerną kryptę grzebalną oraz dobudowano drewnianą oszalowaną wieżę, zwieńczoną ośmiobocznym hełmem z kogutkiem. Wyposażenie kościoła ukształtowane zostało w wyniku jednorazowej fundacji, co objawia się rzadko spotykaną jednością i jednolitością formy. Ufundowany w 1606 r. ołtarz (pentaptyk), zdobiony rzeźbieniami z Nowego Testamentu – to najwcześniejszy i uważany za jeden z najpiękniejszych protestanckich ołtarzy na Pomorzu Zachodnim.

14. Zachełmie - park dworski – największy w gminie park naturalistyczny założony przez ród Loeperów. Śladem pałacu jest oryginalny taras widokowy z murem oporowym. Starodrzew parku to przede wszystkim dęby, akacje, klony, potężny platan oraz największa na Ziemi Łobeskiej lipa o obwodzie 710 cm. Wyjątkowo interesująca jest aleja lipowa o długości kilometra, ciągnąca się przy drodze brukowej Zachełmie – Meszne.

15. Zajezierze – Kościół NSPJ (otoczenie), Zespół pałacowo-parkowy usytuowany jest nad brzegiem jez. Nowe Zajezierze. Pałac wzniesiony został na niewielkim wzgórzu stromo opadającym ku brzegom akwenu. Trójkondygnacyjna budowla rozplanowana jest na rzucie litery „C”. W XVII w. Borkowie wybudowali tu renesansowy dwór, do którego w okresie baroku dostawiono skrzydła. Całości nadano charakter okazałej rezydencji. Fasadę pałacu poprzedza reprezentacyjny dziedziniec honorowy, ujęty po bokach pałacowymi skrzydłami. Bezpośrednio do pałacu przylega park dworski krajobrazowy, zajmujący zbocze wzniesienia morenowego, ograniczony z jednej strony brzegiem jeziora, a z drugiej owalnym stawem. Wśród starodrzewu zwracają uwagę potężne buki o obwodach ponad 4,5 m. W parku znajdują się miejsca pochówku dawnych właścicieli majątku ziemskiego.
 

GMINA RADOWO MAŁE
 
1. Borkowo Wielkie – Kościół św. Jana Apostoła – kościół na planie prostokąta, bez wieży, z ok. 1500 roku. Szczyt wschodni w górnej części okaleczony przy zakładaniu niższego dachu. Część pozostała bogato ozdobiona blendami zgrupowanymi po obu stronach pilastra. Dolna granicę szczytu stanowi fryz. W dzwonnicy dzwon z 1926 r.

2. Czachowo - park dworski, cmentarz przykościelny, kościół (ruina) – kościół opuszczony, z okresu późnego średniowiecz, zbudowany z kamienia narzutowego, bez wieży, otynkowany, z wyodrębnionym chórem węższym od kościoła 4-bocznie zamkniętym. Otwory okienne przemurowane prawdopodobnie u schyłku XIX w. Jedynie zachodni portal zachował łuk ostry.

3. Dargomyśl -  w średniowieczu osada otwarta nad rzeką Ukleją. W latach 1261 – 1284 własność Templariuszy z Tuczy, w 1398 r. przejęta przez rodzinę von Dewitz. W drugiej połowie XVI w. wykształcił się samodzielny folwark nadal należący do rodziny. W XIX w. przeszedł w ręce nadleśniczego Georga von Bulow, którego rodzina posiadała znaczne dobra na Pomorzu Zachodnim. W połowie XIX w. wybudowano parterowy dwór ceglany z gankiem wspartym na dwóch toskańskich kolumnach. Rezydencję otacza park dworski – 28 ha,z rodzimym drzewostanem w części południowej przechodzący w las sosnowo-bukowy. W parku rośnie kilka starych dębów, z których najstarszy ma około 5 m obwodu. Są też stare buki czerwonolistne oraz buk zwisający. Sosna wejmutka ma 2,8 m obwodu, są też stare jedlice (daglezje), świerki i modrzewie. Na uwagę zasługuje kilka okazów kłokoczki południowej, która bardzo rzadko jest spotykana w parkach oraz kilka okazałych okazów magnolii.

4. Gostomin – Kościół Zwiastowania NMP – kościół barokowy – XVII w. o konstrukcji ryglowej, orientowany, salowy, na rzucie prostokąta z wyrastającą z korpusu nawowego drewnianą wieżą od strony zachodniej, dach dwuspadowy, na wieży czterospadowy, od zachodu dobudowana kruchta wejściowa. cmentarz przykościelny, park dworski – 3,80 ha.

5. Karnice - park dworski – 1,12 ha

6. Maliniec - park dworski – w parku o powierzchni około 5 ha, rosną liczne stare dęby (do 5-ciu metrów obwodu) i lipy oraz stary cis. Z drzew obcego pochodzenia na uwagę zasługuje magnolia i jodła kanadyjska.

7. Mołdawin - park dworski – (13,50 ha), silnie zniszczony, założony w połowie XIX w. W założeniu oparty został o naturalistyczne walory przyrodnicze. Jeszcze dziś można wyróżnić kilka okazów kwalifikujących się do objęcia ścisłą ochroną – stare lipy o obw. 3,5-4,5 m. W niewielkim tym parku są dwie aleje – jedna obsadzona grabami, a druga dębami. Z drzew obcego pochodzenia rośnie tu stary bożodrzew gruczołowaty.

8. Orle - park dworski w którym rośnie wiele starych drzew jak: lipy, jesiony, klony, wiązy, aleja kasztanowców oraz trochę drzew obcego pochodzenia: jodła kaukazka, świerki kłujące, (4,32 ha).

9. Radowo Wielkie – Kościół NSPJ – już w XV w. wieś posiadała swoją świątynię. Pierwotnie była to budowla drewniana, której losy nie są znane. W połowie XVII w. rozpoczęto budowę nowej świątyni w miejscu poprzedniej, tym razem z trwalszego materiału jakim była cegła. Wieżę zwieńczono drewnianą nadbudową zakończoną ostrosłupowym hełmem o czworokątnej podstawie krytym dachówką. W 1720 r. od strony wschodniej dobudowano zakrystię.

10. Radzim – pałac wraz z wyposażeniem, park dworski – 1,15 ha

11. Rekowo – w średniowieczu lenno rodu Borków. Kościół św. Apostołów Piotra i Pawła – XVII-wieczna ryglowa świątynia na kamiennej podmurówce z trójbocznie zamkniętym prezbiterium. W dach kryty blachą wkomponowana jest drewniana wieża zwieńczona barokowym hełmem (całość poddana renowacji w połowie lat 80-tych) , park dworski.

12. Rogowo – Kościół Niepokalanego Poczęcia NMP – wybudowany na przełomie XVII/XVIII w. Okazałą świątynię wzniesiono na niewielkim wzgórku w centrum wsi. Być może na wzgórzach wcześniejszej świątyni (posiada katakumby). Wewnątrz znajduje się ołtarz z datą 1710 r.

13. Siedlice - park dworski, Kościół Niepokalanego Poczęcia NMP – zbudowana w XVIII w. świątynia o konstrukcji ryglowej, na rzucie prostokąta, z 5-bocznie zamkniętym prezbiterium, z dwukondygnacyjną wieżą włączoną częściowo w korpus nawy, barokowy hełm wieży zwieńczony jest sterczyną, z kulą i krzyżem.
 
14. Sienno Dolne - park dworski – naturalistyczny o rodzimym drzewostanie, 1,99 ha

15. Sienno Górne - park dworski (wł. prywatna)

16. Smorawina - park dworski - 0,33 ha

17. Strzmiele – Kościół NMP Matki Kościoła i św. Andrzeja Apostoła. Obecny kościół pochodzi z 1722 r. Taka data zachowała się na polichromii nad portalem. Po II wojnie światowej był czynny, od 1953 r. zdewastowany. Od 1956 r. kościół był owczarnią, później ruiną. Od 1992 r. rozpoczął odbudowę kościoła ks. prob. Wacław Pławski, na zasadzie rekonstrukcji. Kościół zbudowany jest z cegły na rzucie prostokąta, orientowany, zamknięty 5-bocznie; wieża od zachodu na planie 8-boku, przykryta dachem namiotowym, nad nawą dach 2-spadowy; od południa - portal barokowy.

W początkach XIII wieku istniał w Strzmielach gród otoczony wałami. W drugiej połowie XIII wieku Jan Borko otoczył gród wałami i podzielił go na dwie części. W części wyżej położonej wzniesiony został zamek, prawdopodobnie przez potomków Jana Borka w początkach XIV wieku. Po objęciu księstwa szczecińskiego przez Barnima III zamek został około połowy XIV wieku zburzony za niesubordynację rodu Borków. W 1348 roku osada przeniesiona została na nowe miejsce i otrzymała prawa lubeckie. W nowym miejscu wzniesiono drugi zamek. Do dziś pozostały w miejscu warowni jedynie kamienie pochodzące z zamkowych murów 200 metrów na północ od wsi.

Po zburzeniu pierwszego zamku zwanego Wilczym Gniazdem ród Borków wzniósł drugi zamku na sztucznie usypanym, 5-metrowej wysokości, kopcu w pobliżu nowo lokowanej miejscowości. W 1393 roku Krzyżacy zburzyli ten zamek w odwecie za napad Borka na orszak księcia z Geldrii podążającego do państwa krzyżackiego. W XVI wieku na kopcu po zamku wzniesiono nowy dwór całkowicie niwelując ślady po warowni. Dwór obecnie stojący w tym miejscu zachował fragmenty dworu XVI-wiecznego. Mieści się tu ekspozytura Archiwum Państwowego w Szczecinie.

18. Wołkowo - park dworski – 5,4 ha, park o naturalistycznym wyglądzie, założony na początku XIX w. Zadrzewienie składało się głównie rodzimych (lipa, dąb, buk, grab), wzbogaconych drzewami obcego pochodzenia (cisy, magnolie, dęby czerwone, kasztanowce i robienie). Ozdobą jest podłużny staw, z niewielką wyspą, dzielący park na dwie części różniące się ukształtowaniem terenu i gatunkami drzew. W parku tym na uwagę zasługuje aleja starych lip, których obwód dochodzi do 4,5 – 5 m.

19. Żelmowo - Pałac (wł. prywatna) – usytuowany w środku wsi, wzniesiony wcześniej, w 1865 r. został rozbudowany – dobudowano wieżę oraz przeciwległe skrzydło z salą balową. W 1881 r. posiadłość przeszła w ręce rodziny Schulzów i najprawdopodobniej dr Gerhard Schulz nadał nowy kształt przypałacowemu parkowi w postaci dwóch prostokątów przedzielonych drogą. W nowej kompozycji rodzimą florę uzupełniono ponad 50 gatunkami drzew i krzewów pochodzenia głównie amerykańskiego.

 
GMINA RESKO

Resko

Kościół Niepokalanego Poczęcia NMP – wzniesiony z cegły w XV w., halowy, trzynawowy, trzyprzęsłowy z wyodrębnionym prezbiterium, zamkniętym od wschodu 3-bocznie, z wieżą od zachodu. W XVI w. dobudowano dwie kaplice przy wieży o sklepieniu krzyżowym. W 1882 r. nadbudowano wieżę do wysokości 66 m. We wnętrzu dobudowano empory boczne, w XVIII w. umieszczono barokowe organy.

willa, ul. Wojska Polskiego 4 (wł. prywatna)

zamek (ruina) wraz z otoczeniem – zamek rycerski zbudowany w 2 połowie XIV w. nad rzeką Regą, był własnością rodu Borków. Zamieszkiwana przez wieki przez kolejnych członków rodziny warownia, zniszczona była przypuszczalnie w XVII – XVIII w. Zachowane są zaledwie fragmenty murów przyziemia.

teren Starego Miasta

dawny sąd ob. Poczta, ul. Wojska Polskiego 8

Pozostałe miejscowości:

1. Dorowo – park dworski, Kościół św. Antoniego – kościół barokowy z XVIII w. wzniesiony w konstrukcji ryglowej, na planie prostokąt, zamknięty od wschodu trójbocznie na podmurówce z cegły. Otwory okienne i wejście od południa w oprawie z rygli. Pułap belkowany oparty na konsolach przyściennych z belek. Od zachodu dostawiona wieża, kondygnacja górna z 8-boczną latarnią oszalowaną, przykryta hełmem barokowym, krytym gontem.

2. Iglice – Kościół pw. św. Stanisława Kostki – zbudowany w 1696 r. Pod koniec XIX w. dobudowano wieżę. Jest to jeden z najstarszych zachowanych kościołów ryglowych na Pomorzu Zachodnim. Wieża drewniana dwupoziomowa, wyprowadzona jest z korpusu nawy. Smukły ostrosłupowy hełm wieńczy metalowa sterczyna z krzyżem. Z dawnego wyposażenia zachowała się jedynie XIX-wieczna ambona i część ławek.  Opuszczony i popadający w ruinę jest niestety pałac, wzniesiony w połowie XIX w., który ostateczną formę otrzymał na pocz. XX w.. Jest to okazała eklektyczna budowla, murowana z fragmentami ścian ryglowych, założona na planie L, dwukondygnacyjna bryła rozczłonkowana ryzalitami, wieżami. Korpus główny, czyli najstarsza część budynku o cechach neobarokowych jest 2-kondygnacyjny, przykryty stromym dachem dwuspadowym. XX-wieczne skrzydło posiada bardziej rozczłonkowane elewacje i bryłę przez wprowadzenie ryzalitów, parterowych aneksów, ganków oraz wieżyczek. Park dworski (wł. prywatna) czterohektarowy park francuski.

3. Komorowo – park dworski

4. Krosino - park dworski

5. Lubień Górny -  Pałac – istniejący budynek dworu w stylu eklektycznym powstał zapewne w II połowie XIX w. Budynek murowany, dwukondygnacyjny, przykryty dachem czterospadowym, wzniesiony na rzucie prostokąta. Wnętrza nie zachowały pierwotnej dekoracji, z wyjątkiem skromnych sztukaterii i kominka w salonie ogrodowym. Zachowany     w całości wystrój elewacji. Dwór otoczony jest parkiem.

6. Łabuń Wielki – Kościół pw. Niepokalanego Serca NMP – zbudowany w XIX w., na planie prostokąta z cegły na podmurówce z kamienia łupanego. Od wschodu wyodrębnione prezbiterium zamknięte 5-bocznie. park dworski

7. Łagiewniki – kościół (ruina), Najstarszy we wsi budynek datuje się na wiek XVIII. Pałac zwrócony był fasadą w kierunku północnym na 12-hektarowy park dworski, któremu w XVIII wieku nadano angielski układ. Park ozdabiał stary drzewostan składający się z olbrzymich grabów, modrzewi, dębów i buków (jeden z nich o obwodzie ponad 6,70 m uważany jest za największy okaz tego gatunku na Pomorzu).

8. Łosośnica – kościół pw. Ducha Św. – zbudowany w XV w. z kamienia narzutowego, przebudowany, wewnątrz ambona i stalle z XVII w ., chrzcielnica z XVIII w., krucyfiks z XIX w., cmentarz przykościelny.

9. Miłogoszcz - park dworski

10. Mołstowo - park dworski - leśny.

11. Naćmierz - Dwór – zabudowa dworska powstała zapewne w XVIII w. i być oże związana była z pierwszymi właścicielami majątku – rodziną von Bork. Obecny wygląd pałacu pochodzi z okresu przebudów dokonanych w II poł. XIX w. w stylu eklektycznym. Budynek murowany, jednokondygnacyjny, przykryty dachem naczółkowym, wzniesiony na rzucie prostokąta . Przy ścianie północnej wznosi się wieża przykryta dachem namiotowym. Wnętrze typowe dla XVIII-wiecznych pałaców – amfiladowy układ niewielkich pomieszczeń przedzielony biegnącym wzdłuż budynku korytarzem. Pośrodku hall i sala balowa. Od wschodu dworu – pozostałości sadu oraz park.

12. Potuliny - park dworski

13. Przemysław - park dworski – wielki, bardzo ładnie rozplanowany park, okalają świerki. Na dwóch dużych polanach rosną grupy drzew. Pośrodku, w głębi – skupienie lip srebrzystych, z boku na wzniesieniu grupa modrzewi oraz lip. Na trawnikach rosną magnolie. Dużo cyprysików japońskich, nutkajskich i groszkowych, żywotników zachodnich i wschodnich. Rośnie tu również wysoki tulipanowiec o obw. 2,5 m.

14. Siwkowice – Kościół Wniebowzięcia NMP – wzniesiony na planie prostokąta w XIV w. przy użyciu kamienia granitowego polodowcowego. Wieża od zachodu na całą szerokość nawy. Masyw zahodni wieży – westwerk – był cechą charakterystyczną obronnej architektury romańskiej na Pomorzu. We wnętrzu – strop drewniany, belkowany. Z XVIII w. zachowała się ambona oraz z XIX w. empora kolatorska, empora chórowa z prospektem organowym, piszczałkami i ławki., cmentarz przykościelny, cmentarz polowy.

15. Stara Dobrzyca – Dwór w Dobrzycy, który został opuszczony w latach 70- tych, a teraz stanowi własność prywatną opisywany był już w roku 1602. Niegdyś posiadający dwa skrzydła, na początku XX w. posiadał już tylko jedno, przylegające do północnej ściany dworu. Obecnie jest budowlą jednoczłonową, pozbawioną skrzydeł, a ślady dawnych oficyn czytelne są na bocznych ścianach. Dworek jest obiektem wielofazowym o cechach klasycystycznych, w którym znajdują się relikty XVIII-wiecznej rezydencji (mury parteru), przebudowanym ok. połowy XIX w. Siedziba właścicieli położona na skraju jeziora, otoczona kilkuhektarowym parkiem o naturalnym drzewostanie, przechodzącym w las mieszany. Kościół św. Apostołów Piotra i Pawła – zbudowany na pocz. XVIII w., z dwoma niszami pochodzącymi prawdopodobnie z XVII w., dzwon z 1678 r., ołtarz ambonowy, kolumnowy z XVIII w., zdobiony rzeźbionym w drewnie motywem akantu, stalle z XVII w.

16. Starogard – Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa – wzniesiony w latach 1578 – 79 na planie czworoboku w konstrukcji ryglowej. W trzech oknach prezbiterium witraże z 1908 r.; we wnętrzu: empora organowa wsparta na rzeźbionych belkach, ambona z XVIII w. Pałac rodu Bork pozostaje w ruinie od końca działań wojennych. Usytuowany jest w centralnej części wsi, po północnej stronie głównej drogi. Czytelny jest układ głównego korpusu, zachowany główny ryzalit z tarczą herbową rodu von Bork. W dalszym ciągu, mimo zniszczeń, możliwa jest jego odbudowa. park dworski

17. Świekotki - park dworski

18. Święciechowo - do 1826 roku należało do rodu von Bork, kiedy to zostało wraz z gruntami zakupione przez rodzinę von Bülow. Już w 1827 roku roku majątek kupiła rodzina von Beckedorff. Po wojnie większość budynków rozebrano, pozostał jednie park angielski i kilka budynków kolonii mieszkalnej po przeciwnej stronie drogi biegnącej do Dorowa.

19. Żerzyno -  Pierwsza wzmianka o wsi pochodzi z 1282 r., gdy była lennem Borków z Reska. W 1805 r. została przejęta przez hrabiów von Bűlow z Komorowa, od którego zwali się Bűlow-Cummerow. W 1945 r. dwór i większość zabudowań zostały ograbione i spalone przez żołnierzy Armii Czerwonej. W 1996 r. założenie parkowe (dwór nie istnieje) zostało sprzedane osobie prywatnej. Pomimo tak znacznych zniszczeń historycznej zabudowy pozostały ich elementy: park dworski i cmentarz przykościelny z ruinami kaplicy, brukowa droga przez wieś obsadzona lipami. Park położony jest na sporym terenie, przecięty przepływającą rzeczką. Wśród bogatej kolekcji rosnących drzew  na uwagę zasługuje cyprysik błotny – rzadko w Polsce spotykany, jodła jednobarwna o 3 m obwodu, jodły kanadyjskie, jałowiec wirginijski, cyprysiki groszkowe, tulipanowiec amerykański, jarząb mączny, ozdobne jabłonie oraz szereg innych.

 

GMINA WĘGORZYNO

1. Brzeźniak – wieś wraz z folwarkiem była własnością Borck’ów. Kościół św. Mikołaja Biskupa – kościół ryglowy z XIX w. Park dworski – po dawnym parku pozostało kilkanaście ładnych, starych drzew: lipy drobnolistne o obw. 450 cm, lipa szerokolistna o sześciu konarach, topole o obw. 420 cm, dęby. Cmentarz przykościelny – dwa cmentarzyska z okresu brązu odkryte w latach 1891-92, młyn wodny wraz z otoczeniem (wł. prywatna).

2. Chwarstno – w średniowieczu wieś była lennem von Wedlów, w 1830 r. została wykupiona przez chłopów. Kościół Wniebowzięcia NMP – położony na wysokiej skarpie pochodzi z XVI w., zbudowany został na planie prostokąta z kamieni narzutowych. Od zachodu dostawiono szkieletową (oszalowaną deskami) wieżę.

3. Cieszyno – od 1296 r. na południe od wsi przebiegała granica pomiędzy Księstwem Pomorskim a Brandenburgią. W czasie II wojny światowej znajdował się w tym miejscu obóz pracy przymusowej i obóz jeniecki. Park dworski – zlokalizowany w płd.-zach. części wsi, naturalistyczny o pow 14 ha, gdzie rosną stare drzewa, w tym pomniki przyrody: dęby szypułkowe o obw. 400-500 cm, świerki, buki zwyczajne o obw. do 360 cm. Kościół Podwyższenia Krzyża Św. – konstrukcja ryglowa, zbudowany w 1740 r. na planie prostokąta z pięciobocznie zamkniętym prezbiterium. Wieżę zwieńczono ośmiobocznym hełmem. Obok cmentarz ze starymi nagrobkami.

4. Dłusko – w czasie II wojny światowej mieściły się tu obozy jeniecki i pracy przymusowej. Kościół (ruina) – z XVIII w. położona na wysokim wzniesieniu, przy skrzyżowaniu dróg, z cmentarzem przykościelnym otoczonym murem kamiennym. Pomniki przyrody: lipa drobnolistna o obw. 695 cm (przy drodze, na skarpie), lipa holenderska (460 cm, po zach. stronie drogi w centrum wsi).

5. Gardno – Kościół św. Mateusza Apostoła – położony na wzniesieniu, otoczony starodrzewem. Budowla o konstrukcji ryglowej z 1737 r., przykryta dachówką. Oszalowana, kwadratowa wieża przykryta jest  barokowym hełmem z latarnią. Wewnątrz - późnobarokowy ołtarz drewniany z trzema poziomami gzymsów. Pod posadzką krypta grzebalna.

6. Ginawa – Kościół św. Anny – ryglowy, pochodzi z 1782 r. Ma prezbiterium zamknięte trójbocznie, a wieżę zwieńczoną barokowym hełmem z krzyżem. Dzwon na wieży odlany został w 1663 r., wisi na belce z wyrytą datą 1754 r. Park dworski –naturalistyczny z 1 połowy XIX w. ze starodrzewem: dęby o obw. do 420 cm, lipy., klony, świerki, daglezje.

7. Kąkolewice – Kościół św. Józefa – kościół ryglowy, zbudowany w 1732 r., położony na wzniesieniu. Od strony wschodniej zamknięty 5-boczną absydą. Barokowy ołtarz jest bogato zdobiony spiralnymi kolumienkami i snycerską dekoracją o motywach roślinnych.  Pałac –klasycystyczny z przełomu XVIII i XIX w. Park dworski – naturalistyczny z XVIII w., rozciągający się za pałacem do linii kolejowej. Starodrzew – m.in. dąb piramidalny, szypułkowy, lipy, graby, klon zwyczajny i inne drzewa parkowe. Przy szosie głaz narzutowy.

8. Kraśnik Łobeski – park dworski – naturalistyczny z XIX w. o powierzchni 6,5 ha, leżący w południowej części wsi. Prowadzi do niego aleja lipowa o obwodzie drzew do 360 cm. W północnej części parku polana na której kiedyś stał dwór.

9. Lesięcin – w 1924 r. odkryto tu osadę wczesnośredniowieczną z VI-VII w. Dwukondygnacyjny pałac zbudowany został na planie prostokąta, przykryty dachem mansardowym. Na frontonie umieszczono herb Borków, a na ścianie szczytowej tablicę pamiątkową z 1835 r. Wokół pałacu rozciąga się naturalistyczny park dworski z drugiej połowy XIX w. o powierzchni 5,5 ha. Rosną w nim drzewa uznane za pomniki przyrody: jedlica, lipa, dąb szypułkowy, pozostała także aleja grabowa.

10. Mielno – Kościół MB Różańcowej – o konstrukcji ryglowej, zbudowany został na przełomie XVII i XVIII w. Ufundowali go von Wedlowie. Jest budowlą salową, na planie prostokąta z prezbiterium trójbocznie zamkniętym. Od zachodu dostawiona jest drewniana wieża. Wewnątrz empora muzyczna wsparta na dwóch słupach.

11. Mieszewo – Kościół św. Józefa – zbudowany w XV w. z głazów narzutowych w stylu gotyckim, ma dobudowaną w XIX w. neogotycką wieżą. Empora pochodzi z 1623 r. W ścianę południową wmurowano kropielnicę z XII w. Na cmentarzu przykościelnym stoi pomnik rodziny von Dewitz. Pałac klasycystyczny z końca XVIII w., posiada dwie kondygnacje. Przykryty został dachem naczółkowym Elewację frontową wykończono pseudoryzalitem z tympanonem. Za dworem rozciąga się park dworski naturalistyczny o pow. 3,8 ha, założony w drugiej połowie XIX w. Rosną w nim liczne drzewa pomnikowe, w tym grab, buk w odmianie purpurowej.

12. Podlipce –  podczas II wojny światowej znajdował się tutaj obóz jeniecki, którego więźniowie zatrudnieni byli przy budowie autostrady. Zachował się park dworski naturalistyczny założony w pierwszej połowie XIX w. Wśród starodrzewu piękne dęby o obw. do 500 cm i świerk o obw. 340 cm.

13. Przytoń – Kościół św. Marii Magdaleny – niewielki kościół ryglowy z  pocz. XVIII w., zbudowany na planie prostokąta , od wschodu zamknięty pięciobocznie. Ołtarz barokowy z1707 r. Od wschodu do bryły przylega wieża drewniana wolnostojąca.

14. Rogówko – park dworski – po stronie północno-zachodniej kościoła pozostałość parku podworskiego założonego w XVIII w. ze starodrzewem. Wśród drzew wyróżniają się dęby szypółkowe – pomniki przyrody (obw. 520 i 620 cm), dąb czerwony, lipy drobnolistne, platan. Zachowały się też ładne aleje: dębowa, bukowa i świerkowa.

15. Runowo – Kościół św. Tomasza Apostoła – późnogotycki zbudowany z kamienia (XV w.), zaś neogotycka wieża ceglana z 1882 r. W szczycie wschodnim sześć ostrołukowych blend. Wyposażenie renesansowe z XVII w. – chrzcielnica, stalle i ambona oraz dwa lichtarze z XVI w. Na zapleckach w płycinach stalli 4 herby, w tym herb rodu von Rhode – dawnych właścicieli wsi. Na południe od kościoła położony jest park dworski krajobrazowy ze starodrzewem, gdzie rosną m.in. dęby o obw. do 510 cm.

16. Sielsko –  po wojnie zostało zasiedlone przez repatriantów ze wsi Kuropatniki k/Brzeżan w woj. tarnopolskim. Park dworski naturalistyczny z XIX w. o pow. 5,5 ha ze starodrzewem (m.in. dęby o obw. 404 cm, dwie aleje grabowe). Kościół św. Jana Chrzciciela – położony w zachodniej części wsi, zbudowany na planie prostokąta,z kamieni narzutowych w końcu XVI w. W XVIII w. dobudowano ryglową wieżę, zakończoną barokowym hełmem. Wewnątrz zabytkowa ambona z zamalowanym napisem „Renovatum”1560, 1845, 1929. Przed kościołem stoi dzwonnica szkieletowa z dwoma dzwonami.

17. Trzebawie – od końca XIII w. była lennem von Wedlów z Chociwla. Kościół św. Michała Archanioła – ryglowy, zbudowany został w 2. połowie XIX w. na planie prostokąta, prezbiterium zamknięte pięciobocznie. Od zachodu do korpusu dobudowana jest wieża drewniana.

18. Wiewiecko – park dworski – z zachowaną kępą starodrzewu, należący niegdyś do dóbr von Putkamer’ów z Pęzina.

19. Winniki – park dworski (wł prywatna) o pow. 6,8 ha, w którym rosną trzy dęby szypułkowe o obw. 430, 550 i 550 cm, zwane „Geldryjczykami” i uznane za pomniki przyrody. Ich nazwa nawiązuje do zdarzenia z XIV w., gdy Maćko Borcko wziął do niewoli księcia Geldrii i rycerzy udających się do Malborka po pomoc Krzyżakom w wojnie z Polską. Oprócz dębów w parku rosną buki zwyczajne o obw. 430 cm i cisy. Do parku prowadzi aleja dębów czerwonych. Kościół św. Karola Boromeusza – budowla neogotycka, zbudowana z cegły w 1860 r. Ma prezbiterium zamknięte pięciobocznie, czworokątną wieżę przechodzącą w ośmioboczny ostrosłup. Wokół kościoła ozdobny ceglany fryz. W oknach absydy witraże przedstawiające św. Boromeusza, Chrystusa i św. Małgorzatę Marię Alacoque.

20. Zwierzynek – Kościół Świętej Rodziny – zbudowano z kamienia i cegły w pierwszej połowie XVI w. a w XVIII w. przebudowano go. Wschodni szczyt ozdobiony został blendami i sterczynami. Od zachodu wolnostojąca wieża ryglowa z barokowym hełmem. Na dachu umieszczono chorągiewkę z datą 1730. Dzwon pochodzi z 1819 r.

do góry

INNE ATRAKCJE

Wędkarstwo
Większość jezior naszego terenu jest pochodzenia polodowcowego. Napierający i cofający się lodowiec, a także jego topnienie wytworzyło olbrzymie zróżnicowanie terenu, a doły w wyrzeźbionym terenie zalały wody z topniejących mas lodu lodowców. Tereny Polski były atakowane przez lodowce wielokrotnie, co dodatkowo wpłynęło na dużą spuściznę ich działalności twórczej przez moreny i topniejące lody. Jezior tego pochodzenia mamy ponad 9 tysięcy w Polsce, o łącznej powierzchni przekraczającej 300 tysięcy hektarów. Są wśród nich małe oczka powstałe wskutek wypełnienia zagłębień wodą, duże i głębokie oka zwane kotłami powstałe w wyniku wyżłobienia i wypełnienia wodą topniejących dużych mas wody ze szczelin lodowców.

Nasz region wręcz obfituje w olbrzymią ilość jezior. Jest to raj dla wędkarzy. Tu można spotkać wiele wspaniałych i atrakcyjnych wędkarsko gatunków ryb. Do nich z pewnością należą takie drapieżniki jak: szczupak, okoń, sandacz, węgorz a także dziś niestety zanikający sum jeziorowy i miętus. Z białorybu najpopularniejsze są: duża płoć, leszcz, lin, karaś, a ostatnio także karp, ale również sporo przyjemności może dostarczyć połów uklejki.

Obfitość i urok jezior Powiatu Łobeskiego przyciąga i z pewnością będzie przyciągać wielu turystów wędkarzy. Wielu wędkarzy zakochana w panującym spokoju na wodą i pięknie naszych naturalnych jezior, stała się wierna temu zauroczeniu i poświęca cały swój czas wędkarstwo właśnie wędkowaniu nad jeziorami.

do góry

NA WYCIECZKI

TURYSTYKA ROWEROWA

Na terenie Powiatu Łobeskiego w pięciu gminach: Dobra, Łobez, Radowo Małe, Resko, Węgorzyno rozmieszczone zoatały trasy rowerowe o łącznej długości 735,5 km

GMINA DOBRA
Szlak Olbrzymów - Ścieżka historyczno-przyrodnicza

Dobra i jej okolice miały bardzo burzliwą historię. Można ją poznać przemierzając "Szlak Olbrzymów". Ścieżka obejmuje swoim zasięgiem dolinę rzeki Dobrzenicy, półwysep Czapla Szyja (Wodnica) oraz pokryte łąkami i lasami skarpy doliny. W czasie wędrówki poznajemy burzliwą historię doberskiego zamku i wczesnośredniowiecznego grodziska, widzimy charakterystyczne elementy krajobrazu polodowcowego oraz zmiany, jakie wywołało w nim działanie człowieka. Na każdym etapie ścieżki dostrzegamy bogactwo życia biologicznego, m.in. siedliska ptactwa wodnego, pomnikowe drzewa, sukcesję roślinności bagiennej. Razem przechodzimy po dnie jeziora.

Dobra - wzgórze z ruinami zamku von Dewitzów - szeroka łąka - dolina rzeki Dobrzenica - strumień, zwany Czerwonym Potokiem - półwysep Czapla Szyja – Grodzisko – jezioro Leśne - cmentarzyk rodziny von Diest - głazy narzutowe, upamiętniające poległych w czasie I wojny światowej mieszkańców Dobrzanki – Powrót do miasta.

 

GMINA ŁOBEZ
Długość tras - 104,3 km

SZLAK ROWEROWY NIEBIESKI - DOLINĄ RZEKI REGI
Łobez (0 km) - Przyborze (10 km) - jez. Karwowo (12,7 km) - Karwowo (14,5 km) - Smorawina (17,6 km) - rzeka Mielnica (21,4 km) - jezioro Chełm (24,0 km) - Łobez (29,1 km).
Długość trasy - 29,1 km

SZLAK ROWEROWY ZIELONY - POMNIKI I REZERWATY PRZYRODY
Łobez (0 km) - Unimie (4,4 km) - Zachełmie (7,5 km) - Meszne (9,5 km) - Strzmiele (10,7 km) - jez. Piaski (19,4 km) - Karnice (22,6 km) - Karwowo (25,5 km) - jez. Chełm (35,8 km) - Łobez (41 km).
Długość trasy - 41 km.

SZLAK ROWEROWY ŻÓŁTY - ZABYTKOWE KOŚCIOŁY WIEJSKIE
Łobez (0 km) - Bonin (7,7 km) - Cianowo (14,7 km) - Zajezierze (17,5 km) - Zagórzyce (20,7 km) - Wysiedle (25,7 km) - Suliszewice (28,1 km) - Łobez (34,2 km).
Długość trasy - 34,2 km.

 

GMINA RESKO
Długość tras 14,7 km

Ścieżka Rowerowa Resko (ul.Polna) – Łagiewniki
Długość trasy 7,2 km

Ścieżka Rowerowa Resko (ul.Leśna) – Żerzyno - Taczały
Długość trasy 7,5 km

 

GMINA WĘGORZYNO
Długość tras - 616,5 km
 
R - 1 Przez Iński Park Krajobrazowy
Węgorzyno (0,0 km) – Runowo Pomorskie (3,2 km) – Runowo – (5,7 km) – Chwarstno (10,5 km) – Trzebawie (11,8) – Cieszyno (14,3) – Cieszyno skrzyż. (15,1 km) – Dłusko skrzyż (18,4 km) – Dłusko (21,1 km) – Sarnikierz (24,1 km) – Kowale (26,9 km) – Podlipce (28,7 km) – Węgorzyno (34,5 km)
 
R – 2 Szlakiem pałaców i dworów
Węgorzyno (0,0 km) – Gardno skrzyż. (3,5 km) – Gardno (4,5 km) – Lesięcin (6,7 km) – Kąkolewice (7,7 km) – Dobieszewo (11,5 km) – Rekowo (14,6 km) – Siedlce (15,8 km) – Kraśnik (24,3 km) – Runowo (27,9 km) – Wirniki (32,1) – Połchowo (35,4) – Węgorzyno (38,0 km)
 
R – 3 Przez lasy węgorzyńsko – łobeskie
Węgorzyno (0,0 km) – Przytoń (4,5 km) – Brzeźniak (8,5 km) – Węgorsko (10,3 km) – Bonin (16,5 km) – Budziszcze (18,8 km) – skrzyż. (21,4 km) – Zagórzyce (23,0 km) – Zajezierze (26,5 km) – Zbrojewo (34,0 km) – Brzeźniak (38,0 km) – Węgorzyno ( 46,5 km)
 
R – 4 Szlakiem grodzisk słowiański
Węgorzyno (0,0 km) – Podlipce (4,7 km) – Storkowo (10,9 km) – Ginawa (19,7 km) – Ginawa Leśniczówka (21,0 km) – Ginawa (22,3 km) – Pilchówko skrzyż. (23,8 km) – Wiewiecko PKP (26,5 km) – grodzisko (28,7 km) - Wiewiecko PKP (31,0 km) – Brzeźniak (33,5 km) – grodzisko (35,0 km) – Brzeźniak (36,6 km) – Rogówko (41,2 km) – Lesięcinek (44,8 km) – Węgorzyno (49,3 km)
 
R – 5 Nad Rzeźnicką Węgorzą
Węgorzyno (0,0 km) - Skrzyż. Gardno (3,5 km) - Przytoń (7,8 km) - Brzeźniak( 12,4 km) – Brzeźnica ( 16,3 km) - Kołatka (19,3 km) - Woliczno (24 km) - Mielenko Drawskie (27,6 km) - Drawsko Pomorskie (32,1 km) - Jankowo Pomorskie (35,0 km) - Kumki (38,9 km) - Brzeźniak (42,1 km) - Węgorsko (43,1 km) - Rogówko (47,7 km) - Przytoń (50,4 km) - Węgorzyno (54,6 km)
 
R – 6 Wokół jeziora Ińsko
Węgorzyno (0,0 km) - Stare Węgorzyno (3,3 km) - Storkowo (9,5 km) - Ińsko plaża (12,5 km) - Ińsko (14,0 km) - Ścienne skrzyż. (19,2 km) - Ścienne (20,4 km) - Pławnica (23,3 km) - Dłusko (24,9 km) - Dłusko skrzyż. (27,6 km) - Winniki skrzyż (28,2 km) - Winniki kościół (28,9 km) - Połchowo (32,4 km) - Węgorzyno (35,0 km)

R – 7 Wokół jeziora Woświn – duża pętla
Węgorzyno (0,0 km) - Winniki skrzyż. (3,9 km) - Chociwel (17,5 km) - Bród skrzyż. (21,7 km) - Dobropole (25,6 km) - Dobra (32,5 km) - Mieszewo skrzyż. (cmentarz) (38,5 km) - Zwierzynek (40,2 km) - Mielno (42,7 km) - Sielsko (47,4 km) - Skrzyżowanie (51,2 km) - Runowo Młyn (51,9 km) - Runowo Pomorskie (53,4 km)  - Węgorzyno (56,6 km)
 
R – 8 Wokół jeziora Woświn – mała pętla
Węgorzyno (0,0 km) - Połchowo (2,6 km) - Winniki (6,1 km) - Cieszyno (9,8 km)  - Trzebawie (12,3 km) - Mielno – (16,3 km) - Zwierzynek (18,8 km) - Mieszewo (20,5 km) - Tucze (27,1 km) - Oświno (30,4 km) - Wieleń Pomorski (35,5 km) - Cieszyno skrzyż. (44,1 km) - Winniki skrzyż. (47,4 km) - Węgorzyno (51,3 km)

R – 9 Do "wilczego grodu" Borków
Węgorzyno (0,0 km) - Runowo Pomorskie (3,2 km) - Runowo młyn (4,7 km) - Siedlice (11,7 km) - Borkowo Wlk. (15,5 km) - Radowo Małe (18,0 km) - Strzmiele (24,3 km) - Dalno skrzyż. (29,1 km) - Łobez kościół (31,9 km) - Łobez Świętoborzec (34,6 km) - Lesięcinek skrzyż. (40,4 km) - Węgorzyno (45,0 km)

R – 10 Do renesansowego kościoła w Wysiedlu
Węgorzyno (0,0 km) - Przytoń (4,2 km) - Rogówko( 6,7 km) - Lesięcinek (9,7 km) - Łobez Świętoborzec (15,5 km) - Łobez PKP (18,9 km)  - Wysiedle (24,8 km) - Zajezierze (31,4 km) - Zagozd (33,4 km) - Gajewko (35,3 km) - Drawsko Pomorskie (39,5 km) - Jnkowo PKP (42,3 km) - Ginawa  (51,0 km) - Pilchówko (52,6 km) - Węgorzynko (54,7 km) - Węgorzyno (60,0 km)

R – 11 Trasa zamkniętych torów
Węgorzyno (0,0 km) - Przytoń (3,5 km) - Sulice (5,1 km) - Wegorzynko (6,2 km) - Pilchówko (9,4 km) - Waliszewo (12,8 km) - Storkowo (15,6 km) - Studnica (20,1 km) - Ińsko (29,0 km) - Ińsko plaża (30,5 km) - Jez. Piesna (32,5 km) - Storkowo (34,6 km) - Podlipce (37,2 km) - Węgorzyno (41,9 km)
 
R – 12 "Wstęgą Ińską"
Węgorzyno (0,0 km) - Stare Węgorzyno (3,3 km) - Granica (6,3 km) - Storkowo (9,5 km) - Ińsko (13,6 km) - Jez. Wisala (18,2 km) - Okole (23,4 km) - Kozy Pomorskie (27,9 km) - Biała (30,9 km) - Długie (34,7 km) - Starzyce (37,5 km) - Kamienny Most (40,2 km) - Chociwel (42,9 km) - Cieszyno (51,1 km) - Wirniki (55,0 km) - Węgorzyno (58,9 km)

R – 13 Przez najwyższe wzniesienia Pojezierza Ińskiego
Węgorzyno (0,0 km) - Przytoń (7,9 km) - Granica (15,3 km) - Piaszczyste (19,4 km) - Ińsko plaża (22,5 km) - Skrzyż dróg pod Głowaczem (29,6 km) - Pławnica (30,7 km) - Dłusko (32,2 km) - Cieszyno Łobeskie (36,6 km) - Winniki (38,6 km) - Połchowo (42,3 km) - Węgorzyno (44,9 km)

 

TURYSTYKA WODNA

Rzeka Rega
Długość rzeki - 178 km, Długość szlaku kajakowego - 137 km, Spadek - 82 cm/ 1km, Stopień rozwinięcia - 2,21, Powierzchnia dorzecza - 2672 km2

Rega jest trzecią rzeką (co do długości) po Wiśle i Odrze, która wpływa bezpośrednio do Bałtyku. Bierze swój początek w lasach leżących na północ od wsi Resko Stare i Nowe, a uchodzi do morza w malowniczym Mrzeżynie.

Początkowo płynie w kierunku północnym, przed Świdwinem zmienia kierunek na południowo-zachodni i zachowuje go aż do ujścia rzeki Węgorzy Reskiej. Następnie skręca gwałtownie na północ i po około 20 km skręca łagodnie na zachód. Od ujścia rzeki Uklei zmienia kierunek na północny i utrzymuje go do ujścia. Na odcinku całej Regi znajdują sie dwa jeziora zaporowe w Lisowie i Smolęcinie (zapory wodne), oraz jedenaście przeszkód stałych, wymagających przenoszenia kajaków. W okolicy Łobza rzeka przełamuje się przez wzgórza morenowe na długości około 10 km. Na odcinku od Trzebiatowa do ujścia w mrzeżynie rzeka płynie leniwie poszerzonym korytem, zarośniętym trzcinami przy brzegach, wijąc się licznymi zakolami wśród łąk.

Szlak rzeki Regi należy do najpiękniejszych szlaków kajakowych w Polsce i stanowi dużą wartość pod względem krajoznawczo - przyrodniczym. Prawie na całej długości brzegi porośnięte są lasami, co nadaje jej malowniczy charakter. Przy brzegach - często dość wysokich - spotyka się wiele interesujących gatunków roślin, podobnie jak na rozlewiskach jezior zaporowych znajdujących się na szlaku. Mimo, że Rega nie przepływa przez większe kompleksy leśne, to ze względu na brzegi porośnięte kępami krzewów i drzew, robi wrażenie rzeki śródleśnej. Mniejsze lub większe kępy krzewów i drzew głównie olch, wierzby, dębu oraz niewielkie pasy leśne, przeważnie sosnowe z domieszką brzozy i buku stanowią o malowniczości otaczającego krajobrazu. Brzegi są dość wysokie i trudno dostępne, często zarośnięte i ze zwisającymi gałęziami oraz pochylonymi lub zatopionymi drzewami - czyni to spływ bardziej atrakcyjnym i dostarcza wiele interesujących wrażeń.

W górnym brzegu (od Świdwina) rzeka nadaje się na spływ mniejszych grup ze względu na uciążliwość (4 przeszkody) i niewielką szerokość (6-8 m). Spływy większych, zorganizowanych grup najlepiej rozpoczynać od Łobza w odległości około 1 km od stacji kolejowej (na starym boisku). Na całej długości trasy kajakowej znajduje się dużo dobrych miejsc do biwakowania.
 
Rega jest na ogół rzeką łatwą, lecz dość uciążliwą w górnym i środkowym biegu, ze względu na powalone drzewa w poprzek koryta i przenoski, których kilka znajduje się na odcinku Łobez - mrzeżyno. pływ należy zakończyć przed mostem w Mrzeżynie w prawym brzegu rzeki obok pola biwakowego OSiR.

Wody rzeki Regi należy zaliczyć do drugiej i trzeciej klasy czystości. Rega jest coraz czystszą rzeką - świadczy o tym choćby jej zasobność w ryby łososiowate.

do góry

PRZYDATNE INFO

Starostwo Powiatowe w Łobzie
ul. Konopnickiej 41, 73-150 Łobez
Tel. (091) 397 60 99

Komenda Powiatowa Policji
ul. Wojska Polskiego 2, 73-150 Łobez
Dyżurny Policji: tel. (91) 56 15 511, sekretariat: tel. (91) 56 15 505

do góry

Informacje zredagowane przez zespół ZWIEDZAJMY.PL na podstawie materiałów udostępnionych nam dzięki uprzejmości Starostwa Powiatowego w Łobzie (powiatlobeski.pl). Szczególne podziękowania za życzliwość i współpracę dla Pani Teresy Łań.

 
WYZNACZ TRASĘ Z


 
galeria
|| podziękowania i patronaty || redakcja serwisu || regulamin serwisu || PLIKI COOKIES ||
 
 
©2008 zwiedzajmy.pl
copyright GRUPA 2G - wszystkie prawa zastrzezone