zwiedzajmy.pl Polska  
WYSZUKAJ W SERWISIE

strona główna
mazowieckie
Garwolin
Góra Kalwaria
Grodzisk Mazowiecki
Konstancin-Jeziorna
Kozienice
Michałowice
Nadarzyn
Płock
Powiat Białobrzeski
Powiat Ciechanowski
Powiat Gostyniński
Powiat Grodziski
Powiat Lipski
Powiat Miński
Powiat Otwocki
Powiat Przasnyski
Powiat Radomski
Powiat Sierpecki
Powiat Warszawski Zach.
Powiat Węgrowski
Powiat Żuromiński
Przasnysz
Radom
Milanówek
Mińsk Mazowiecki
Góra Kalwaria

    KRÓTKI OPIS     ZABYTKI I MUZEA    INNE ATRAKCJE     NA WYCIECZKI     PRZYDATNE INFO    

 

KRÓTKI OPIS

Góra Kalwaria - miasto i gmina w powiecie piaseczyńskim, województwie mazowieckim. Położone w dolinie Wisły, w południowej części Kotliny Warszawskiej. Główna część miasta leży nad wysoką skarpą, poprzecinaną jarami i porośniętą drzewami i krzewami.

Gmina Góra Kalwaria zajmuje część dwóch mezoregionów - Równiny Warszawskiej i Doliny Środkowej Wisły, wchodzących w skład makroregionu Niziny Środkowo mazowieckiej. Zabudowa miejska Góry Kalwarii koncentruje się na Równinie Warszawskiej położonej powyżej dna doliny Wisły.

do góry

ZABYTKI I MUZEA

Z uwagi na cenne walory urbanistyczne i zachowane budowle architektoniczne miasto (80% układu urbanistycznego), na mocy decyzji Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Warszawie, w 1991 roku zostało wpisane do rejestru zabytków.

Zespół klasztorny pobernardyński - pierwotny kościółek został wzniesiony staraniem bpa Stefana Wierzbowskiego, uległ zniszczeniu ok. 1649 r. Parafię erygowaną na przełomie XII/XIII w. Nie później niż w 1252 r., przeniesiono wtedy do kościoła w zachodniej części miasta (obecnie nieistniejącego) zlokalizowanego na terenie obecnego cmentarza grzebalnego. W 1755 r. po pożarze drewnianych zabudowań rozpoczęto wznoszenie murowanych, ukończone zostały w 1759 r. Fundatorem był Franciszek Bieliński marszałek wielki koronny. Zespól klasztorny powstał wg projektu Jakuba Fontany w 1848 r. był restaurowany, podobnie po kolejnych zniszczeniach w 1915 r. Do roku 1864 budynki znajdowały się w rękach bernardynów, od 1952 r. należą do marianów.

kościółKościół p.w. Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Marii Panny barokowy, fasada zachodnia trójosiowa. Wnętrze barokowe i rokokowe: m.m. ambona z 3 ćw. XVIII w. (rokokowa) i sarkofag św.  Waleriana z czarnego marmuru (barokowy koniec XVIII w.). W podziemiach pochowany jest fundator kościoła i klasztoru Fr. Bieliński. Dziś kościół parafialny. Dziedziniec został od ulicy odgrodzony żeliwnym ogrodzeniem z bramą, nad nią na filarach 4 kamienne, barokowe rzeźby z 3 ćw. XVIII w. przedstawiające: św. Franciszka z Asyżu, Antoniego Padewskiego, Jana Kapistrana i Bernardyna Sieneńskiego. Zabudowania klasztorne obok kościoła barokowe, z ok.1755 r., w części później wyburzone i przebudowane. (ul. ks. Sajny 2)

Kaplica św. Antoniego z Padwy - barokowa, z 2 pol. XVIII w., wybudowana w połowie wysokości skarpy wiślanej. We wnętrzu polichromia neorokokowa z 1903 r., odnawiana w 1957 r. W neobarokowym ołtarzu (z 1903 r.) barokowe: rzeźba św. Antoniego i relikwiarz św. Antoniego w kształcie ręki z XVIII w.

Kościół filialny p.w. Podwyższenia Krzyża Św. "Na Górce" - barokowy, wzniesiony na sztucznym wzgórzu w 4 ćw. XVII w. z fundacji bpa St. Wierzbowskiego  jako tzw. Ratusz Piłata - był jednym z centralnych elementów powstającej wówczas Kalwarii. W 1791 rozbudowany o zakrystię i kryptę fundacji Fr. Zambrzyckiego bpa dardanelskiego sufragana kijowskiego. W okresie 1791-1879 użytkowany jako parafialny, obecnie garnizonowy. Pod ołtarzem krypta ze zwłokami bpa St. Wierzbowskiego. Ostatnio (1986-1989) wymieniono więźbę dachową i pokryto ją blachą oraz wybudowano dwa boczne portale stożkowe (forma kapliczek).

Kościół rektoralny p.w. Opatrzności Bożej na Mariankach - z 1674 r. z fundacji bpa St. Wierzbowskiego, dawniej jeden z elementów Kalwarii - Wieczernik. Opiekę nad mm sprawowali do 1864 r. marianie kontynuują nadal od lat 50-tych. Po 1890 r. restaurowany kosztem Augustowej Potockiej, kolejny remont w 1962 r. We wnętrzu barokowe: obraz Matki Bożej z Dzieci4tkiem z 2 pol. XVII w. przemalowany w XIX w. i sarkofag z XVIII w. Ojca Stanisława Papczyńskiego (zm. 1701 r.), założyciela zgromadzenia marianów. Przed kościołem pomnik St. Papczyńskiego autorstwa Andrzeja Kossa z 1985 r. W otaczającym parku droga krzyżowa składająca się z 15 kamiennych, rzeźbionych kapliczek. Rzeźbiła je Hanna Grocholska. W parku ołtarz polowy (ul. Papczyńskiego)

Dawne Kolegium Pijarów - ufundowane w 1675 r. przez bpa St. Wierzbowskiego do 1806 r. służyło okolicznej młodzieży szlacheckiej. W 1819 r. budynki przeznaczono na koszary dla wojska rosyjskiego. Od 1841 r. po przebudowie przez arch. warszawskiego Malcza istniał tu przytułek dla starców i kalek. W 1862 r. wg proj. Henryka Marconiego dokonana restauracja i rozbudowa. Na terenie d. Kolegium znajduje się neogotycka kaplica Zwiastowania NMP, w niej krucyfiks. Obecnie mieści się tu Dom Pomocy Społecznej nr 1 im. W. Łukasińskiego - 34 obiekty na powierzchni 8,5 ha.

ratuszRatusz miejski - z 1829-34 r. wg proj. arch. Bonifacego Witkowskiego  z poprawkami Henryka Marconiego (arkady kolumnowe) wybudowany przez Józefa Gładeckiego. Restaurowany w latach 1919-1920 (herb miasta na ścianie frontowej). Zniszczony w czasie II wojny światowej, odbudowany w 1950-51. W latach 1986-1988 wymieniono więźbę dachową i pokryto ją blachą. Obecnie siedziba władz miejskich - ul. Ratuszowa 1.

Dawny Sąd Pokoju - budynek z XVIII/XIX w., tzw. "pałac biskupi". Dawna siedziba Sądu Pokoju Powiatu Czerskiego mieszczącego się tu w 1 pol. XIX w., a wcześniej przeniesionego z Czerska, od 1845 r. dom mieszkalny, od 1958 r. siedziba Archiwum Państwowego m. St. Warszawy, ul. ks. Sajny 1.

Kaplica przydrożna - z drugiej połowy XIX w, Marianki.

Dom czynszowy , murowany, wzniesiony w połowie XVII w., wielokrotnie przebudowywany i remontowany, ul. Marszałka J. Piłsudskiego 10.

Dawne Kramy - z 1836 r. wg proj. arch. Bonifacego Witkowskiego, podcienia z kolumnadą toskańską. Obecnie wykorzystywane są zgodnie z pierwotnym przeznaczeniem - zaadoptowane na punkty usługowe i handlowe.

Cmentarz rzymskokatolicki (grzebalny) - na wzgórzu po rozebranym kościele p.w. św. Krzyża

Kirkut - cmentarz żydowski

Cmentarz ewangelicko-augsburski

Obelisk upamiętniający wizytę J. Piłsudskiego (na błoniach) - ufundowany przez oficerów artylerii konnej Wojska Polskiego, odsłonięty 3 sierpnia 1931 r. z okazji 10 rocznicy dekoracji - przez Marszałka - odznaczeniami bojowymi artylerzystów konnych wszystkich dywizjonów W.P. za udział w wojnie polsko-bolszewickiej w 1920 r.Obelisk zniszczono w dniach 8-9.XI na wniosek Komitetu Miejskiego PZPR i przewodniczącego Miejskiej Rady Narodowej.

Popiersie Marszałka J. Piłsudskiego - rekonstrukcja przedwojennego obelisku, popiersie wykonane z brązu, projektu Marii Owczarczyk. Odsłonięcie nastąpiło 11.IV.1989 r. na placu Marszałka Józefa Piłsudskiego.

Prywatne Muzeum Etnograficzne - Obiekt Muzeum położony jest na wzgórzu, gdzie pierwotnie stał klasztor zakonu Dominikanów i Dominikanek (świadczy o tym pozostały fragment muru).

rzeźbaKapliczka - z XVIII w., najprawdopodobniej pełniąca funkcję słupa granicznego.

Pomnik 4 DP im. Jana Kilińskiego (Dowódca Jednostki Wojskowej nr 4829) -pamięci wyzwolicieli miasta w dn. 17.01.45r.

Synagoga - Dom Modlitwy (ul.Pijarska 5) - Bejt ha-midrasz (prywatny dom studiów religijnych rodziny cadyków Alterów) dobudowany ok. 1900r. do budunku dworu cadyka. Mieścił on podłużną, prostokątną salę, z płytką wnęką na aron ha-kodesz od strony wschodniej. Zachowało się 8 żeliwnych słupów, w dwóch rzędach, podtrzymujących płaski strop. Na poddaszu zachował się unikatowy piec na macę. Obecnie sklepy i mieszkania pod opieką Gminy Żydowskiej.

Synagoga (ul.Pijarska 10/12) - dom modlitwy i dwór cadyka. Drewniana, istniała od 1849 r., murowana, wzniesiona ok. roku 1902 na miejscu poprzedniej. Po wojnie przebudowana, zachowały się tylko żeliwne słupy galerii. W budynku mieściła się wytwórnia wód gazowanych i sklepy, przed kilkoma laty zwrócona gminie żydowskiej.

Rzeźba Chrystusa Ecce Homo - z pocz. XVII w., barokowa, na jej cokole tablica nagrobna ks. Grzegorza Fleyszera (zm. w 1708 r.).

Baniocha
- nowoczesny kościół 1960-70 proj. Stanisław Czarny.

Brześce
- dwór z XVIII w., najprawdopodobniej wybudowany na starszych fundamentach. Być może przebudowany przez arch. Jana Jakuba Fontanę będącego właścicielem wsi w latach 1784-91. Budynek modrzewiowy, nakryty wysokim, mansardowym dachem. W pobliżu oficyna dworska i spichlerz murowany z XIX w

CzerskCzersk
- Zamek Książąt Mazowieckich, pl. Tysiąclecia, tel. (022) 727 35 22

Dębówka
- pomnik rozstrzelanych więźniów, tragedia zdarzyła się 14.07.1943 r. Na kamieniu (1,5m) widnieje tablica z napisem "Miejsce uświęcone krwią 60 obywateli polskich rozstrzelanych przez faszystów hitlerowskich w Dębówce 1943 r."

Kąty
- mogiła z I wojny światowej żołnierzy niemieckich i rosyjskich

Linin
- we wsi wiatrak typu koźlak z 1854r., przeniesiony tu z Warszawy w 1917 r.

Mikówiec
- cmentarz ewangelicki osadników niemieckich, zak. w pok. XIX w., zachowanych ok. 30 nagrobków.

Moczydłów
 - dwie przydrożne figury, najprawdopodobniej z XVIII w., ceglane. Pierwsza to kolumna na wysokim kopcu, na niej tablica inskrypcyjna. Druga, tak jak pierwsza w formie kolumny z trzema otworami arkadowymi. W lesie zbiorowa mogiłka z I wojny światowej - tradycja mówi o pochówku kilku tysięcy żołnierzy w tym miejscu.

Pęcław
- figura przydrożna, ceglana, otynkowana. Na niej w stylu barokowym figura Dzieciątka Jezus. Na wmurowanej tablicy data 1831 r.

Sobików
- kościół parafialny p.w. św. Stanislawa bpa. Wzmiankowany w 1437 r. Wcześniejszy kościół był z 1670 roku, obecny jest z 1950 r. wybudowany na tym samym miejscu wg projektu arch. Czesława Duchowskiego. Obok drewniana dzwonnica z XVIII w. Kościół otacza cmentarz przykościelny założony w XV w. We wsi drugi cmentarz z XVIII w. Na jego terenie kapliczka cmentarna z datą1747 oraz kwatera poległych i rozstrzelanych żołnierzy polskich z II wojny światowej.

Wilczynek
- w parku dwór z 20-tych lat XXw., wybudowany w stylu dworkowym. Od frontu wgłębny portyk z 2 kolumnami toskańskimi.

Wola Dobieska
- cmentarz z I wojny światowej 17 żołnierzy austriackich i 114 rosyjskich.

MUZEUM –REGIONALNE

kaplicaW kilkuwiekowej historii Czerska z którą warto się zapoznać , w cieniu jego dawnej świetności jak i po jego upadku , powstało w XVII wieku sanktuarium Nowo Jerozolimskie z 6 wspólnotami zakonnymi , 6 kościołami i ponad 30 kaplicami, przeznaczone na cele pątnicze – pielgrzymkowe, które było znane w całym kraju jak i poza jego granicami. W 1670 r z inicjatywy bp poznańskiego Stefana Wierzbowskiego na mocy Dekretu króla Michała Korybuta Wiśniowieckiego powstało sanktuarium Nowo Jerozolimskie na wzór Jerozolimy Chrystusowej. Przez ponad 130 lat było bastionem duchowości i krzewienia wiary naszego kraju. Upadek powstania Kościuszkowskiego , II rozbiór Polski, kasata wspólnot zakonnych, zsyłki na Sybir oraz sekularyzacja dóbr, spowodowały zniszczenie miasta z którego dawnej świetności niewiele obecnie się ostało jak: Ratusz Piłata, Wieczernik, kościół pobernardyński , obecnie p.w. N.M.P. kaplica św. Antoniego, oraz XIX wieczna zabudowa Ratusza.

Do licznych śladów przeszłości, należy niewielkie wzniesienie w Górze Kalwarii na Mariankach (112m n.p.m.) zwane „Syjonem „ na którym niegdyś w Nowej Jeruzalem stały zabudowania klasztorne i kościół dominikański p.w. „Domku Matki Bożej „. Stąd wyruszały poprzez Wieczernik do Ratusza Piłata procesje na misteria Męki Pańskiej, przez stacje Drogi Krzyżowej z figurami o naturalnej wielkości czyli Via Dolorosą (dzisiejsza ul.Kalwaryjska ) i wiodły na Wzgórze Świętokrzyskie czyli „ Golgotę”. Na gruzach dawnej świetności, w pobliżu dobrze zachowanego Wieczernika z sarkofagiem . o.Stanisława Papczyńskiego, wybitnego teologa, spowiednika i doradcy króla Jana III Sobieskiego, miejscu o bogatej historii o której można długo opowiadać, w 1989 roku powstało Prywatne Muzeum Etnograficzne obecnie pod nazwą „Regionalne” założone przez Bożenę i Wojciecha Prus-Wiśniewskich obecnych właścicieli tego terenu, którzy jako pasjonaci i członkowie T.M.G.K.i Cz. stale powiększają swoje zbiory nie szczędząc czasu i swojego zaangażowania w propagowanie wiedzy o regionie. Budynek mieszkalny jak i przyległy teren został zagospodarowany na cele kulturalno-oświatowe, ogólnodostępne dla społeczeństwa

Na terenie o powierzchni ponad 2000 m2 znajduje się kilkaset ponad 30 letnich drzew iglastych, liściastych, krzewów jak i innych osobliwości botanicznych, a niektóre z nich przybyły na rozsadę z szeregu krajów Europy i Azji. W plenerze, możemy zobaczyć eksponaty większego formatu o profilu etnograficznym, wykonane przez miejscowych rzemieślników okresu XIX i XX. Znajduje się tu szereg okazów od najmniejszych do największych wielotonowych głazów – kamieni, sprowadzonych z miejsc znaczących naszego kraju, jak i z zagranicy, szczególna ich mnogość została umieszczona w eliptycznej mozaice podziemnego muzeum., jako wotum wdzięczności za szczęśliwe powroty z wypraw turystycznych.

W czterech pomieszczeniach w podziemnej części budynku, znajduje się zbiór kopii dokumentów historycznych o wielkim znaczeniu dla miasta i regionu. Kopie te zostały wykonane w oparciu o oryginalne dokumenty, odnalezione w wielu archiwach państwowych, kościelnych, bibliotekach Warszawy, Krakowa, Poznania, Gniezna, Kalwarii Zebrzydowskiej i wielu innych placówek naukowych naszego kraju. W jednej z sal umieszczono militaria i umundurowania z okresu międzywojennego, jak i z okresu po II Wojnie Światowej. W kolejnych salach na powierzchni około 100 m2 znajdują się narzędzia i przedmioty wyrobu rękodzielniczego rzemieślników tutejszego regionu. Zostały tu wyeksponowane również, szaty zakonne wspólnot dominikańskich i bernardyńskich, jak również różne stroje ludowe. Prezentowana jest również archeologia ziemi czersko-kalwaryjskiej jak i Podlasia. W gablotach znajdują się odznaczenia wojskowe, partyzanckie, jak i szereg innych eksponatów ofiarowanych przez zwiedzających. Można obejrzeć tu kolekcję muszli , motyli, gadów, zwierzyny łownej, liczne rzeżby w drzewie i kamieniu. W ekspozycji znajdują się także pamiątki pozyskane z wielu krajów Europy, Azji i Afryki.

Do odwiedzenia tego historycznego miejsca zwanego niegdyś Syjonem zachęcają Państwa Bożena i Wojciech Prus-Wiśniewscy, którzy oprowadzając po muzeum udzielają wyczerpujących informacji historycznych. Muzeum jest ogólnodostępne we wszystkie dni tygodnia, po wcześniejszym uzgodnieniu telefonicznym.
Telefon (022) 72-73-726 lub 0504742690,
Adres : 05-530 Góra Kalwaria, ul. Marianki 41A

do góry

INNE ATRAKCJE

basenMiejski Zespół Basenowo-Rekreacyjny
ul. Pijarska 119, 05-530 Góra Kalwaria, tel. (0 22) 727 48 71, 727 48 61  

  • basen rekreacyjny o pow. 150m2  z licznymi atrakcjami
  • basen do nauki pływania i zawodów o wymiarach 25x12,5m
  • zjezdzalnia wodna o długości 67mb z wydzielonym lądowiskiem
  • sztuczna rzeka
  • brodzik dla małych dzieci i mała zjezdzalnia
  • jacuzzi
  • zespół odnowy bilogicznej: sauna, solarium, fizykoterapia, siłownia, masaźe
  • restauracja
  • atrakcyjna oferta dla osób w róznym wieku oraz niepełnosprawnych

Chojnowski Park Krajobrazowy
utworzony 1 VI 1993 r., o pow. 6796 ha, pow. strefy ochronnej 4727 ha. Jest parkiem typowo leśnym (lasy - 75% pow. 15% łąki, pastwiska i wody). Cenny element systemu obszarów chronionych okolic Warszawy. Celem jego powołania była ochrona miejsc bytowania licznych gatunków zwierząt i występowania interesujących zbiorowisk roślinnych oraz ochrona różnorodności krajobrazowej tego obszaru. Na jego terenie szlaki turystyczne. Częściowo na terenie Gminy Góra Kalwaria.

do góry

NA WYCIECZKI

Turystyczne szlaki rowerowe :

trasaniebieski - odcinek: Podłęcze - Czersk,  Rowerowy Szlak Wisły o dł. 13 km

zielony - odcinek Baniocha - Wilczynek - Góra Kalwaria o dł. 16 km

nowy szlak rowerowy Wokół Gminy – czerwony, zaczyna się i kończy przed Ratuszem. Powiązany jest częściowo z wyznaczonymi już wcześniej trasami rowerowymi prowadzącymi z Warszawy przez Górę Kalwarię do Czerska.

Trasa podzielona jest na odcinki prowadzące przez urokliwe przyrodniczo okolice, proponując krótkie postoje w miejscach interesujących pod względem historycznym. Na terenie miasta są to najciekawsze zabytki oraz miejsca pamięci narodowej, miejsca związane z historią społeczności żydowskiej. Przez teren gminy szlak został tak poprowadzony, aby jak najwięcej interesujących obiektów i miejsc znalazło się na trasie. Turysta jadący tym szlakiem odwiedzi pola bitew jakie toczyły się w okolicy Góry Kalwarii. Zwiedzi liczne mogiły żołnierzy z lat pierwszej wojny światowej. Obejrzy zabytkowe kościoły, kapliczki przydrożne, dwory, stare cmentarze.

Szlak został poprowadzony głównie leśnymi duktami, tak aby poznać również walory przyrodnicze i krajobrazowe gminy – piękne widoki na dolinę Wisły z wysokości skarpy wiślanej, pomniki przyrody, zabytkowe założenia parkowe.

Poza głównym szlakiem o długości 54 km, wyznaczona jest również trasa łącznikowa – czarna, o długości 6,2 km.

do góry

PRZYDATNE INFO

URZĄD MIASTA I GMINY
05-530 Góra Kalwaria, ul. 3-ego Maja 10
tel. (22) 72-73-411 do 413

Komisariat Policji
Góra Kalwaria, ul.Grota Roweckiego 2
tel. (0 22) 727 35 07, tel. (0 22) 727 45 07

Pogotowie Ratunkowe
ul. Kościuszki 9, 05-500 Piaseczno
tel. (022) 756 75 11

Szpital
ul. Mickiewicza 33/35, Piaseczno
tel. (022) 756 74 51, 757 00 23

Nocna Pomoc Lekarska
ul. Szpitalna 1
tel. (0 22) 727 35 04 wew.222, (0 22) 727 34 40 wew.222

do góry

Informacje zredagowane przez zespół ZWIEDZAJMY.PL na podstawie materiałów udostępnionych nam dzięki uprzejmości Urzędu Miasta i Gminy w Górze Kalwarii (gorakalwaria.pl). Szczególne podziękowania za życzliwość i współpracę dla Pani Jagody Minicz-Posłusznej.

 
WYZNACZ TRASĘ Z


 
galeria
|| podziękowania i patronaty || redakcja serwisu || regulamin serwisu || PLIKI COOKIES ||
 
 
©2008 zwiedzajmy.pl
copyright GRUPA 2G - wszystkie prawa zastrzezone