zwiedzajmy.pl Polska  
WYSZUKAJ W SERWISIE

strona główna
kujawsko-pomorskie
Powiat Bydgoski
Powiat Chełmiński
P. Golubsko-Dobrzyński
Powiat Grudziądzki
Powiat Radziejowski
Powiat Świecki
Powiat Toruński
Powiat Tucholski
Powiat Żniński
Włocławek
Powiat Żniński

    KRÓTKI OPIS     ZABYTKI I MUZEA    INNE ATRAKCJE     NA WYCIECZKI     PRZYDATNE INFO    

 

KRÓTKI OPIS

Powiat Żniński, stanowiący część krainy zwanej Pałukami, położony jest w południowo-zachodniej części województwa kujawsko-pomorskiego; zajmuje 985 km2, co stanowi 5,5% obszaru województwa. Ludność powiatu liczy 72 tysiące mieszkańców. Powiat Żniński tworzą cztery gminy miejsko-wiejskie: Barcin, Janowiec Wielkopolski, Łabiszyn, Żnin oraz dwie gminy wiejskie: Gąsawa i Rogowo. Stolicą Powiatu Żnińskiego i jednocześnie Pałuk jest Żnin-miasto położone pomiędzy jeziorem Dużym Żnińskim a jeziorem Małym Żnińskim, w odległości około 43 km na południowy zachód od Bydgoszczy. Warunki przyrodnicze (bogactwo jezior-około 130, lasy, ptactwo i zwierzyna) oraz liczne zabytki historyczne i muzea sprawiają,  że jest to jeden z najbardziej urokliwych regionów w Polsce.

do góry

ZABYTKI I MUZEA

Zabytki architektury świeckiej
 
Brudzyń - do Brudzynia przyciąga „goła baba”. Jest to wyjątkowy okaz platana klonolistnego, który rośnie w starym, przydworskim parku krajobrazowym. Ów park stanowi otoczenie dla XIX w. piętrowego dworu. W parku uwagę przyciąga głaz olbrzym wysoki na blisko 1,5 m o obw. 3 m. Przed 1939 rokiem właścicielami brudzyńskiej majętności byli Moszczeńscy.

Brzyskorzystewko – jest to jedyna w Polsce miejscowość o największej liczbie liter w nazwie jednowyrazowej, w której stoi dwór wybudowany w stylu późnoklasycystycznym z XIX wieku przez Paula Kleffera dla Tadeusza Frezera. Majętność do wybuchu II wojny światowej pozostawała w rękach jego spadkobierców. Obecnym użytkownikiem jest „Brzyskorol” – spółka specjalizująca się w hodowli bydła i produkcji mleka.

cerkwicaCerekwica – mało komu wiadomym jest, że Cerekwica była obozem wojsk króla  Kazimierza Jagiellończyka, który w czasach wojny 13-letniej podążał z wojskiem przeciwko Krzyżakom. Nad wiejską zabudową góruje wyróżniająca się sylweta pałacu zbudowanego w XIX w. na styl eklektyczny. Forma budynku nawiązywała do podparyskich wilii budowanych w wieku XVIII. Do II wojny światowej cerekwickie dobra należały do cerekwickich Unrungów. Obecnym użytkownikiem jest Przedsiębiorstwo Produkcyjno – Handlowo – Usługowe „Cerplon”.

Grochowiska Szlacheckie – dwór w stylu klasycystycznym, wybudowany przez Teofilę Korytowską w końcu XVIII w. Ozdobą budowli jest trójkątny przyczółek z herbem Mora – Korytowskich. Wspiera go czterokolumnowy portyk. Dwór posadowiony jest w zieleni przydworskiego, krajobrazowego parku. Na początku park zdobiły stawy. Niestety nie udało się zachować jego pierwotnego kształtu po czasy współczesne - na miejscu zasypanych stawów, utworzono ogrody.pałac Dziś Grochowiska Szlacheckie, to hotel - pałac w stylu szlacheckim, bardzo dobrze prowadzony, odrestaurowany przy zachowaniu klasycystycznych detali architektonicznych. Janowiec Wielkopolski - pałac eklektyczny z II połowy XIX wieku obecnie budynek Gimnazjum Publicznego. Równie zabytkowy jest budynek Ratusza Miejskiego przy ul. Gnieźnieńskiej z przełomu XIX i XX wieku.
 
Kołdrąb - na wysokiej skarpie nad jeziorem kołdrąbskim stoi pałac neogotycki z około 1870 - 1880 r. Tuż przed II wojną pałac sprzedany został Kurii Biskupiej w Gnieźnie, by był domem dla emerytowanych księży, w czasie okupacji mieściła się tu szkoła „ Hitlerjugend schule” a obecnie mieści się w nim Dom Dziecka Caritas Archidiecezji Gnieźnieńskiej.

Krotoszyn - dwór pochodzący z XVII w., przez pewien czas własność Hamilkara Brzeskiego. Murowany, piętrowy z podpiwniczeniem, bez wyraźnych cech stylowych. Dwór otacza stary park.

LubostrońLubostroń – kiedy Fryderyk hrabia Skórzewski po raz pierwszy ujrzał kupioną przez swego ojca Franciszka, zagubioną wśród nadnoteckich łąk wieś Piłatowo, urok miejsca o malowniczym krajobrazie zafascynował go do tego stopnia, że postanowił w tym "sercu lubym ustroniu" wybudować w przyszłości siedzibę godną swego rodu. Stało się to w latach 1795-1800. Tak napisał w czasach nam współczesnych Hrabia Jerzy Andrzej Kruszyński, przyjaciel lubostrońskiego Pałacu. Pałacu, który dziś jest centrum działań kulturalnych i naukowych, ogniskujących na cały powiat i Polskę. Ponad 40 hektarowy park okalający pałac i zabudowania dworskie zaprojektował znakomity ówczesny architekt ogrodów - Teichert.

Recz – Rdecz, Rodecz, Recz, to synonimy pałuckiej wsi położonej nad jeziorem Radeckim. Pozostałością po dawnym założeniu dworsko-parkowym do dziś przetrwał parterowy dwór z II poł. XVIII w. zbudowany przez ziemianina Stanisława Iłowieckiego. W I poł. XIX w. był on miejscem konspiracyjnych spotkań oraz przygotowań zbrojnych powstań. W niewielkiej odległości od dworu, przebiega Szlak Piastowski. Niestety niewielki ok. 2 ha park, założony w XIX w., nosi liczne ślady czasu i ludzkiej, nie zawsze służącej przyrodzie działalności. Obecnie w Reczu mieści się pensjonat wypoczynkowy i ośrodek konferencyjny. W pobliżu Pałacu rośnie kilkusetletni dąb szypułkowy „Chrobry” o obwodzie 9 metrów. Na skraju wsi znajduje się zdewastowany wiatrak typu holenderskiego z 1937 roku.

Sarbinowo – dwór szlachecki wybudowany w końcu XVIII w. Pod koniec XIX w. przebudowano go w stylu secesyjnym. Najbardziej efektowny jest w nim fronton zdobiony portykiem kolumnowym. Dookoła roztacza się niewielki ok. 2 h park ze 120 letnim drzewostanem.

Sielec – zespół dworsko-parkowy. Dwór o skromnych cechach klasycystycznych z końca XVIII w. położony jest na terenie 12 h krajobrazowego parku. Od poł XIX w do 1939 r. był we władaniu Unrugów. Ostatnim właścicielem był admirał Józef Unrug twórca marynarki wojennej w Polsce międzywojennej i obrońca Helu podczas kampanii wrześniowej 1939 r. Jeden z największych parków prywatnych, jest ostoją dla 250-letnich pomnikowych lip drobnolistnych, rzadkich gatunkowych drzew i pomników przyrody. W parku mieści się rodowa nekropolia z grobami m.in. rodziców admirała. W 1989 r. park uzyskał srebrny medal w konkursie zorganizowanym przez MKiS. Z uwagi na niepowtarzalne walory przyrodniczo-dendrologiczne, uznany został za najwartościowsze założenie sztuki ogrodowej na Pałukach. Obecnie Sielec jest w rekach prywatnych. Właściciele po zakończonym remoncie, pragną tam prowadzić Izbę Pamięci Admirała Józefa Unruga, Centrum Kulturalnego Czasu i warsztaty plastyczne.

Słębowo – zespół dworsko-parkowy z XIX w. z nielicznie zachowanymi cechami stylowymi. Dobra te należały w XVIII w. do rodziny Moszczyńskich. Ostatnim przedwojennym właścicielem był Bolesław Kozłowski, który zginął w powstaniu warszawskim. W otoczeniu dworu rozciąga się 5 ha park krajobrazowy z ciekawymi gatunkami drzew. Największą atrakcją parkowej zieleni jest skamielina – reliktowy miłorząb dwuklapowy oraz stawy parkowe połączone groblą i mostkiem. Obecnie mieści się w nim szkoła podstawowa.

Sobiejuchy - zespół dworsko - parkowy. Do 1939 r. należał do rodziny Chłapowskich. Z tego rodu wywodzi się generał wojsk napoleońskich Dezydry Chłapowski, twórca postępowego rolnictwa i prekursor nauki o krajobrazie. Dwór pochodzi z I dek. XX wieku. Otacza go założony w XIX w. park. Prowadzone badania archeologiczne wykazały, że w pobliżu dzisiejszego dworu, znajdowało się niegdyś osiedle obronne ludów kultury łużyckiej, datowane na lata zbliżone do czasów istnienia biskupińskiego grodu tj. sprzez 2700 lat. Dziś mieści się tam ośrodek badawczy i doświadczalny w zakresie rolnictwa.  

Tonowo – dwór w stylu klasycystycznym, pochodzi z pocz. XIX w. Jego ozdobą jest kolisty trawnik, ujęty podjazdem z kostki. Całość otacza zabytkowy park ze stawem z wyspą. Dostęp na nią umożliwia przeprawa promowa. Obecnie znajduje się tutaj Dom Pomocy Społecznej.

Uścikowo – zespół pałacowo-parkowy z XIX w. Pałac w stylu eklektycznym, wygląd zawdzięcza swojemu ostatniemu przedwojennemu, niemieckiemu właścicielowi Paulowi Winecke. Pałac otacza niewielki, 3,5 ha park z gatunkowym starodrzewem. Ozdobą parku jest staw z półwyspem Na nim to, zgodnie z życzeniem ostatniego włodarza, spoczął Paul Winecke. Obecnie mieści się tam prywatny pensjonat, prowadzący spotkania kameralne, plenery plastyczne.

wieżaŻnin – Muzeum Ziemi Pałuckiej w Żninie z kolekcją maszyn i urządzeń drukarskich, bogatą prezentacją folkloru pałuckiego i ekspozycją jedynego w świecie muzeum sportów wodnych oraz galeria Tadeusz Małachowskiego.
 
Wieża ratuszowa w Żninie
W sercu rynku wzbudza zainteresowanie wieża ratuszowa z XV w. „Baszta” otoczona secesyjnymi kamienicami – integralna część Muzeum Ziemi Pałuckiej. Obecnie znajduje się tu wystawa historii Żnina i galeria sławnych Pałuczan.
 
Skwer Parku Miejskiego i ul. Sądowej to miejsce ekspozycji pomnika Fryderyka Chopina. Dzieło powstało na zamówienie właściciela Marcinkowa- szlachcica Wiesława Tuchołki. Wykonał je w 1923 r. uznany rzeźbiarz Jakub Juszczyk. Pomnik był ozdobą parku dworskiego. W 1963 r. z okazji 700 - lecia nadania praw miejskich Żninowi, trafił do miasta, by uświetnić uroczystości i… pozostał.
 

Inne miejsca i obiekty zabytkowe
 
Ruiny zamku w Wenecji - Wenecja – to wieś położona między trzema jeziorami, w której sąsiadują ze sobą ruiny XIV wiecznego zamku obronnego. Jego właścicielem był Mikołaj Nałęcz zwany Krwawym Diabłem. Znajduje się tu niepowtarzalny skansen Muzeum Kolei Wąskotorowej w Wenecji o rozstawie szyn 600 mm. Największą atrakcją skansenu są lokomotywy – najstarsza pochodzi z firmy Orenstein - Koppel z 1899 r., najmniejsza z belgijskiej firmy Charles z 1935 r. Eksponowany jest tu także pełen skład pociągu z lokomotywą Tx 26-422, zbudowaną w 1926 r. w pierwszej polskiej Fabryce Lokomotyw w Chrzanowie. Inna atrakcją jest neogotycki kościół. W jego wnętrzach można podziwiać obrazy i rzeźby z okresu XV-XIX wieku oraz grób odkrywcy Biskupina Walentego Szwajcera.

Biskupin – nazywanym Polskimi Pompejami, jest żywym dokumentem osady kultury łużyckiej sprzed 2700 lat. Rezerwat Archeologiczny i Muzeum to bardzo dobrze zrekonstruowany fragment osiedla kultury łużyckiej, okazała rekonstrukcja grodu i wystawa znalezisk od neolitu po czasy średniowieczne. Skansen stał się doskonałą bazą do odtwarzania starożytnych technik wytwarzania i areną wydarzeń naukowych, turystycznych i kulturalnych, m.in. cenionych także wśród europejskich naukowców i turystów wrześniowych festynów archeologicznych – w roku 2005 zorganizowano XI festyn.

kościółGąsawa – docelowa stacja kolejki wąskotorowej i jednocześnie miejsce godne zatrzymania, zwiedzania i wypoczynku. Oprócz licznych jezior i kompleksów leśnych warto zatrzymać się dla całkowicie unikalnej perełki sztuki i architektury. Jest nią kościół drewniany, modrzewiowy, zrębowo-szkieletowy, z wielością rzeźby barokowej, pięcioma ołtarzami i amboną i instrumentem z 1815 r., późnogotycką grupą ukrzyżowania na belce, przepięknym baptysterium manierystycznym z elementami barokowymi. Został zbudowany ok. 1625 r. przez kanoników regularnych z Trzemeszna. Znajduje się zaledwie 1,5 km od Biskupina. W latach 1998-1999, podczas kolejnego remontu, odkryto w nim niepowtarzalny gotycki układ belek szkieletu z późniejszymi wtrętami i przebogatą więźbę dachową oraz malowidłami zapomnianymi przez 150 lat. Zostały one, bowiem przykryte trzciną i otynkowane. Na tzw. lisicach można dziś zobaczyć najwspanialszy w Polsce zespół malowideł ściennych – zachwycające jakością pędzla i programem, malarstwo iluzjonistyczne, wielowarstwowo nakładające się z dużą dozą symbolizmu. Duże połacie malowideł historycy sztuki i konserwatorzy nazywają arrasami i gobelinami, a jedna z warstw dokładnie datowana jest na lata 1705-1706. Do tej pory odnowiono malowidła nawy. Na odbudowę czeka prezbiterium oraz centrum stropu z malowidłami: Madonny Apokaliptycznej, patronów polski - Wojciecha, Kazimierza Królewicza, św.: Stanisława Kostki, Katarzyny, Barbary, Szczepana Wawrzyńca. Ponadto odnowy wymaga przejmujący obraz sądu ostatecznego, oraz ewenement, scena cierpiącego Hioba i symboliczne zestawienie świadków zmartwychwstania Chrystusa – Tomasza, Piotra, Magdaleny i św. Paweł wraz ze sceną jawnogrzesznicy, a także monetą czynszową i Eucharystią.
 
pałacLubostroń - Pałac Lubostroń – centrum działań o charakterze kulturalnym, artystycznym i naukowym. Jest to zespół pałacowo-parkowy z pałacem z XVIII w. (perłą polskiego klasycyzmu i parkiem w stylu angielskim). Pałac w Lubostroniu to piękna sala kolumnowa z misternie ułożoną intarsjowaną podłogą, wizerunkami Orła i Pogoni, wysuniętym portykiem składającym się z 8 kolumn, poprzedzony 13-toma stopniami szerokich schodów. Kopułę Pałacu ozdobią rzeźba Atlasa dźwigającego kulę ziemską. Zabudowania dworskie – XVIII wieczna oficyna, dawna wozownia i stajnia oraz pałac okala 40 hektarowy park z unikalnym drzewostanem.

Łabiszyn - "Wyspa" - dworek, w którym znajduje się Centrum Kultury, Rozrywki i Rekraacji, powstał w XVIII wieku jako miejsce wypoczynku dla i rannych miejskiego szpitala. Mieściła się tu wozownia, dworek mieszkalny, piwnice do przechowywania żywności oraz park z sadzawką dla łabędzi i mostkami dla spacerowiczów. W 1889 roku zbudowano oazę milczenia.

Żnin - siedziba Powiatu Żnińskiego, siedziba władz miasta, gród braci Śniadeckich, często określany mianem stolicy Pałuk, regionu etnograficznego, krainy geograficznej, a także dzielnicy historycznej.
To tu, pośród licznych jezior i lasów żywy jest do dziś folklor. To tu powstają misterne hafty jakże znacząco wyróżniające się od innych regionów. To tu, na Pałukach rozbrzmiewa do dziś muzyka, tworzona przez twórców ludowych i przez takowe pieśniarki i muzyków.

 
Zabytki architektury sakralnej
 
Barcin – uwagę przykuwa kościół parafialny pw. św. Jakuba Starszego zbudowany w latach 1901-1903. Miłośnikom nekropolii przypadnie do gustu cmentarz rzymsko - katolicki tejże parafii. Warta zobaczenia jest też Góra Św. Wojciecha.

Brzyskorzystew - kościół wybudowany w latach 1826 - 1828 o konstrukcji szkieletowej z wypełnieniami tynkowymi, na podmurówce z kamieni. Niska kwadratowa wieża nakryta hełmem z latarnią. Wnętrze kościoła zawiera elementy baroku, klasycyzmu oraz neogotyku. Część wyposażenia wnętrza pochodzi z XVII - XVIII wieku.

Cerekwica - kościół zbudowany na przełomie XIII i XIV w. kilkakrotnie przebudowywano. Obecny kształt, to efekt przebudowy w 1850 r. w stylu neogotyckim z zachowaniem pewnych elementów poprzednich budowli. Zachował się portal z pierwszego kościoła, tj. z XIII - XIV wieku. Szczyt kościoła pochodzi z wieku XVI. Na cmentarzu kościelnym znajdują się grobowce kamienne z XIX wieku. Plebania drewniana z 1840 roku.

Gąsawa – najstarszy zabytek Gąsawy pochodzący z XVII w. to kościół pw. Św. Mikołaja. Jest to modrzewiowa świątynia kryta łupkiem. Pod koniec XX w., w latach 1998-1999 podczas remontu dachu i ścian zewnętrznych, odkryte zostały cenne freski. Przez 150 lat zakrywała je tynkowana trzcina. Tylko część z nich została na razie poddana pracom restauratorskim. Po konserwacji malowidła ukazały swoje piękno i wyjątkowość. Jest to najwyższej próby malarstwo iluzjonistyczne z bogatą symboliką.

Janowiec Wielkopolski - późnoklasyczny kościół św. Mikołaja z 1840 r. rozbudowany w latach 20-tych XX w. o transept, wieżę i absydę. Wewnątrz wmurowana jest tablica pamiątkowa z 1863 r. upamiętniająca 200 rocznicę przejścia przez miasto wojsk króla Jana III Sobieskiego, zdążającego na odsiecz Wiedniowi. W świątyni można podziwiać późnobarokową ambonę z I poł XVIII w. i ołtarz boczny z II połowy XVII wieku.
Na cmentarzu przy ul. Gnieźnieńskiej uwagę zwraca szachulcowa kaplica pod wezwaniem św. Barbary z 1853 r.

Juncewo - kościół pw. św. Małgorzaty z lat 1885 - 86, neogotycki z neobarokowym wyposażeniem wnętrza. Obok kościoła urządzono małą nekropolię. Stanowią ją trzy kaplice grobowe rodziny Bułakowskich i Guttrych z przeł. XIX i XX w.

Kołdrąb – neogotycki kościół pw. św. Jana Chrzciciela z 1891 - 1893 r. z wysoką wieżą. Wewnątrz świątyni wyróżnia się krucyfiks autorstwa artysty ludowego z XIX wieku.

Łabiszyn – pod koniec XVI w. został zbudowany i założony klasztor. Obecnie jego wnętrza dalej służą praktykom religijnym, z tą jednak różnicą, że dziś mieści się tam kościół rzymsko-katolicki p.w. św. Mikołaja.
 
kościółRogowo – zespół sakralny kościoła pw. św. Doroty obejmuje: kościół, dzwonnicę, mauzoleum – grobowiec rodziny Schedlin - Czerlińskich oraz cmentarz przykościelny. Kościół wybudowano w 1831 r. w stylu klasycystyczno-neogotyckim z elementami orientu. Tuż przy świątyni stoi drewniana dzwonnica z XIX wieku. Do zespołu sakralnego zaliczyć trzeba cmentarz przylegający od północy i południa do terenu kościoła - z I poł. XIX wieku oraz grobowiec z pocz. XX w.
 
Skórki - kościół filialny pw. św. Katarzyny wraz z terenem przykościelnym otoczony jest przez pola uprawne. Czas jego powstania datowany jest na II poł. XIX w. Świątynia ma charakter budowli orientalnej, zbudowanej z drewna a postawionej na planie wydłużonego prostokąta, z trójbocznie zamkniętą apsydą i z kwadratową wieżą od strony zachodniej.
 
Świątkowo – może poszczycić się drewnianym kościołem św. Trójcy z XVIII w. z wieżą zakończoną baniastym hełmem. Wyposażenie wnętrza jest klasycystyczne i pochodzi z pocz. XIX w., w prawym ołtarzu bocznym dwie rzeźby późnogotyckie z początku XVI wieku. Przy kościele kamienna figura Matki Boskiej z 1878 r.

Wenecja - na pólwyspie Jeziora Weneckiego położony jest neogotycki kościół pw. Narodzenia NMP. Wzniesiony w 1872 r., posiada klasyczny ołtarz główny z obrazem Matki Bożej z Dzieciątkiem, datowany na poł. XV w. Cennymi zabytkami sztuki sakralnej są również rzeźby barokowe św. Piotra i św. Pawła, pochodzące z klasztoru dominikanów w Żninie oraz kilka obrazów olejnych z XVIII w.
Na cmentarzu parafialnym obok kościoła pochowany został w czerwcu 1994 r. legendarny odkrywca Biskupina - Walenty Szwajcer. Na jego grobie kwiaty składają nie tylko mieszkańcy Wenecji i Biskupina, ale również archeolodzy i turyści, zwiedzających pałucki szlak turystyczny.
 
Żerniki - gotycki kościół pw. Narodzenia NMP z II poł. XV wieku. Wewnątrz m.in. główny ołtarz z I poł. XVII wieku i chrzcielnica późnogotycka z przełomu XV i XVI wieku. Na ścianach freski gotyckie z XV wieku, przy kościele drewniana dzwonnica z XIX wieku

Żnin – żnińska fara czyli kościół p.w. św. Floriana. Kościół p.w. św. Floriana w Żninie zbudowany jest w stylu gotyckim, gruntownie przebudowanym w końcu XVIII w. Wcześniej w tym miejscu stały-najpierw drewniana a później murowana fara. Obecny wygląd świątynia zawdzięcza biskupowi Anzelmowi Brodziszowskiemu. Wyposażenie kościoła utrzymane jest w stylu barokowym. W samym zaś kościele znajduje się najwięcej ruchomych zabytków dawnej żnińskiej sztuki, jak późnogotycka pieta z XVI w. czy grupa Ukrzyżowania na łuku tęczowym z XVI w.
 
Innym kościołem wartym polecenia, ze względu na swoją architekturę jest kościół p.w. NMP Królowej Polski, którego historia zaczęła się w 1909 r. Wówczas wzniesiono neogotycki, okazały zbór ewangelicki, który dziś jest świątynią rzymsko-katolicką. W kościele tym z dawnego wyposażenia klasztoru dominikanów, przetrwał malowany w 2 poł. XVII w. barokowy obraz Matki Boskiej z dzieciątkiem, Królowej Polski, tzw. Matki Boskiej Gankowej (kiedyś umiejscowiony był w krużganku klasztornym).

muzeumNad miastem najbardziej jednak góruje kościół p.w. św. Marcina w Górze (dawnej wsi, w latach 60-tych XX w. włączonej do Żnina). Świątynię w stylu gotyckim zbudowano w XIV w. Kolejne przebudowy trwały do końca XIX w. Uwagę przykuwa manierystyczny ołtarz główny z XVII w. Ołtarze boczne pochodzą z XIX w. Warto zauważyć, że kościół w Górze był swego czasu słynnym na Pałukach miejscem kultu św. Benona (patrona od chorób bydła). Do dziś zachowało się w kościele 12 srebrnych plakiet wotywnych z XVIII w. złożonych świętemu z wdzięczności za uratowanie bydła.

Muzeum Sztuki Sakralnej w Żninie „Sufragania” to dawny dwór biskupi. Jest on kolejną, atrakcyjną budowlą miasta. Dwór zbudowany został w XVII w. następnie w wieku XVIII za sprawą biskupa Stefana Łubieńskiego, dwór ozdobiła klasycystyczna kolumnada z portalem. W Sufragani można obejrzeć: rzeźbę i malarstwo sakralne, paramenty liturgiczne, kielichy, naczynia, szaty liturgiczne, księgi liturgiczne, medale i monety przedstawiające papieży, biskupów, ludzi zasłużonych dla Kościoła i Państwa na przełomie minionych wieków i wiele innych ciekawych i rzadkich eksponatów.

do góry

INNE ATRAKCJE

Żnin. Wyjątkowości miastu przydaje także fakt, iż tu mieści się stacja główna Żnińskiej Kolei Powiatowej, z której na pałucki szlak wyrusza kolejka wąskotorowa. Tabor mini wagoników i mini lokomotyw, porusza się po torach o rozstawie 600 mm na długości 12 km.

Nie ma chyba drugiej takiej gminy, która w swych granicach administracyjnych miałaby dwa europejskie miasta – Paryż i Wenecję.

Dodatkowych walorów przydają liczne tereny zielone i jeziora z największymi Jez. Żnińskim Małym - tzw. Czaplim oraz Jez. Żnińskim Dużym. Oba te akweny stanowić mogą doskonałą bazę sportów wodnych, szeroko rozumianą bazę akwaturystyki. „ Gdzie topory, miecze, łuki, tam Biskupin- Żnin- Pałuki” niech zatem to hasło będzie nie tylko zachętą ale i motorem do tego, by usłyszeć szczęk zbroi Diabła Weneckiego, szerokim łukiem nie tylko trafiać w dziesiątkę tarczy, lecz w samo serce ziemi Pałuckiej, której żywym reliktem świetności jest biskupińska osada sprzed 27 wieków a perłą w koronie Lubostrońska majętność Skórzewskich.

W granicach Gminy Gąsawa znajduje się Rezerwat Archeologiczny w Biskupinie.

do góry

NA WYCIECZKI

Gmina Łabiszyn
Walory i skarby przyrodnicze ziemi łabiszyńskiej podziwiać można w Rezerwacie Przyrody „Ostrów Pszczółczyński” w Pszczółczynie (czosnek niedźwiedzi i lipa szerokolistna). Czasy Jagiellonów pamięta dąb „Jagiełły” w Łabiszynie o obw. 534 cm. Równie potężna i wiekowa jest „Wyspa”- łabiszyńska lipa o pierśnicy 430 cm. Pomnikowych drzew jest jeszcze więcej, ale na uwagę zasługują także prawem chronione aleje: modrzewiowa (46 szt.) na odcinku Lubostroń-Barcin, składająca się z 80 lip aleja na trasie z Lubostroniu do Pturka czy inna aleja lipowa na trasie Lubostroń-Ostatkowo i Pszczółczyn-Annowo. Świadectwem działania lądolodu i powstałych w wyniku jego działania wytworów są potężne głazy, jeden w Lubostroniu o obw. 520 cm, drugi w Załachowie o obw. 1150 cm.

Łabiszyn i Lubostroń leżą na trasie najpopularniejszego „ Szlaku Piastowskiego”. Rowerzyści mają dla siebie 15 - km oznakowany szlak.

Gmina Rogowo
Piękno przyrody chronione można podziwiać w Rezerwacie „Długi Bród”, w którym zlokalizowano 140 gniazd lęgowych czapli siwej, chroniony jest też obszar Krajobrazu Jezior Rogowskich – Rogowskie, Wolskie, Zioło, Lubieckie i Jądrzywie. Na terenie gminy występują liczne pomniki przyrody. Do najokazalszych zaliczyć należy „Chrobrego” - dąb szypułkowy w Reczu o obw. 890 cm, lipę drobnolistną w Gościeszynie o pierśnicy 308 cm, żywą skamielinę jaką jest miłorząb dwuklapowy, rosnący w parku przy Urzędzie Gminy w Rogowie o obw. 170 cm. Świadectwem przeobrażeń glacjalnych jest znajdujący się w leśnictwie Długi Bród głaz narzutowy o obw. 700 cm. Gmina Rogowo może kojarzyć się z miejscowością Rzym. Chociaż jest to tylko malutka wiejska osada, najprawdopodobniej stała się przyczynkiem do umieszczenia jej w opowieści o Panu Twardowskim A. Mickiewicza, jako miejsce podpisania pacta demona (pakt z diabłem) o zaprzedaniu duszy.

do góry

PRZYDATNE INFO

Starostwo Powiatowe
ul. Potockiego 1, 88-400 Żnin
tel. 052-30-31-100

Punkt Informacji Turystycznej
Plac Wolności 20, 88 - 400 Żnin
tel./fax 052 303 14 81

Pogotowie Ratunkowe (999)
Żnin, ul. Szpitalna 30
tel. 052 302 00 18

Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej w likwidacji
88 – 400 Żnin, ul. Szpitalna 28
Tel.: (052) 30 31 341

Komenda Powiatowa Policji
ul. Plac Wolności 4, 88 - 400 Żnin
tel. (052) 3020327, 3020328, 3021252

do góry

Informacje zredagowane przez zespół ZWIEDZAJMY.PL na podstawie materiałów udostępnionych nam dzięki uprzejmości Starostwa Powiatowego w Żninie (znin.pl).Szczególne podziękowania za życzliwość i współpracę dla Pani Joanny Rynarzewskiej.

 
WYZNACZ TRASĘ Z


 
galeria
|| podziękowania i patronaty || redakcja serwisu || regulamin serwisu || PLIKI COOKIES ||
 
 
©2008 zwiedzajmy.pl
copyright GRUPA 2G - wszystkie prawa zastrzezone