zwiedzajmy.pl Polska  
WYSZUKAJ W SERWISIE

strona główna
świętokrzyskie
Gmina Busko-Zdrój
Kielce
Ostrowiec Świętokrzyski
Powiat Jędrzejowski
Powiat Kazimierski
Powiat Konecki
Powiat Włoszczowski
Sandomierz
Skarżysko-Kamienna
Starachowice
Powiat Konecki

    KRÓTKI OPIS     ZABYTKI I MUZEA    INNE ATRAKCJE     NA WYCIECZKI     PRZYDATNE INFO    

 

KRÓTKI OPIS

Powiat konecki położony jest w północno-zachodniej części województwa świętokrzyskiego i Gór Świętokrzyskich, wśród pięknych, atrakcyjnych turystycznie rozlewisk rzeki Czarnej Koneckiej i jej dopływu Krasnej. To one głównie, wraz ze swymi dopływami i mniejszymi rzekami, które mają swoje źródła na obszarze powiatu, tworzą sieć przyrodniczą i ekologiczną ziemi koneckiej. Tutaj też swój początek biorą trzy inne większe rzeki: Drzewiczka, Radomka i Kamienna, rozwijające się w ościennych powiatach. Obszar powiatu koneckiego pokrywają duże zwarte kompleksy leśne. W większości są to lasy o niewielkim stopniu przekształcenia. Przeważają drzewostany sosnowe, jednak we wschodniej, południowej i południowo-zachodniej części Konecczyzny pojawiają się lasy mieszane, z charakterystyczną dla Gór Świętokrzyskich jodłą.

Na osobliwy krajobraz ziemi koneckiej składają się czyste i liczne źródliska, rzeki i lasy tworzące mozaikę z obszarami pól i łąk ułożonych w charakterystyczną szachownicę. Powiat konecki zajmuje powierzchnię 1140 km2. Zamieszkuje go blisko 88 tysięcy osób. Miasto Końskie, które jest siedzibą władz powiatu, liczy ponad 23 tysiące mieszkańców.

W skład powiatu koneckiego wchodzi sześć gmin wiejskich: Gowarczów, Fałków Smyków, Ruda Maleniecka, Radoszyce, Słupia oraz dwie gminy miejsko-wiejskie Stąporków i Końskie.

do góry

ZABYTKI I MUZEA

Gmina Fałków

Na terenie gminy Fałków na uwagę zasługują następujące obiekty kultury materialnej. W Fałkowie:
- Kościół Parafialny p.w. MB Szkaplerznej i Św. Trójcy - wzniesiony w latach 30 XX w. wg projektu prof. Oskara Sosnowskiego, ruiny dworu obronnego wzniesionego u schyłku XVI i na początku XVII w., późnobarokowa rzeźba - Pieta - z 1792 roku, cmentarz wojskowy z I wojny światowej,
- zbiorowa mogiła partyzantów - żołnierzy AK na cmentarzu parafialnym. W Czerninie:
- Kościół Parafialny p.w. Nawiedzenia NMP i Św. Mikołaja - eklektyczny, zbudowany w 1881 roku,   
- kapliczki przydrożne z XIX w.,
- zbiorowa mogiła na cmentarzu parafialnym żołnierzy polskich poległych w 1939 roku.

W Skórnicach:
- dwór murowany z 1850 roku o charakterze romantycznym położony w parku krajobrazowym,  spichlerz z około połowy XIX w. późnoklasycystyczny, murowany, figury przydrożne, dwa krucyfiksy żeliwne z 1846 roku.

Gmina Gowarczów

Kościół parafialny pod wezwaniem św. Piotra i Pawła
Kościół pod wezwaniem św. Piotra i Pawła znajduje się przy ulicy Zamkowej 10, na usypanym sztucznie nasypie dawnego grodziska, stanowiącym zarazem punkt widokowy skąd roztacza się rozległa panorama Gowarczowa. Kościół wybudowany był w trzech okresach:
- prezbiterium (gotyk) w 1333 r.
- kaplice (renesans) w 1670 r.
- nawa, chór i wieże w 1904 r.

Kaplica św. Rocha
Ciekawym zabytkiem jest też Kaplica św. Rocha, znajdująca się tuż za rynkiem na dawnym cmentarzu, na usypanym wzgórzu, otoczonym stawem. Kaplica ta składa się z nawy i niższego prezbiterium. Front ma dwie wieżyczki, kryte cisem i ozdabiane krzyżami. Sklepienie ma korkowo-krzyżowe, zrobione w ten sposób, że do bukszeli z grubych desek przybito cienkie deski, do nich zaś przymocowano płyty korkowe, na które położono tynki z drobnego wapna i ozdoby z gipsu. Ołtarz pseudorenesansowy wykonano z cegły i gipsu.

Zespół dworski w Korytkowie
Godny zwiedzenia zespół dworski w Korytkowie pochodzi z XIX wieku. W jego skład wchodziły niegdyś: dwór, spichlerz dworski oraz park. Spichlerz dworski spłonął w pożarze. Niestety nie został odrestaurowany.

Zespół dworski w Giełzowie
Zespół dworski w Giełzowie pochodzi z XIX wieku i był własnością rodziny Morusińskich. W skład zespołu wchodziły niegdyś dwór, piwnica oraz park. Obecnie pozostał dwór i park.
Krzyże przydrożne w Rudzie Białaczowskiej
W Rudzie Białaczowskiej znajdują się cztery krzyże, dwa w środku wioski, dwa na obrzeżach. Mieszkańcy stawiali je w różnych okresach i związane są z rożnymi zdarzeniami. Na jednym z nich widnieje napis: Ruda Białaczowska - 1843 "Od powietrza, ognia i wojny zachowaj nas Panie". Na innym: Ruda Białaczowska -1918 rok „O Maryjo Niepokalanie Poczęta módl się za nami, którzy się do Ciebie uciekamy".

Gmina Końskie

Dziebałtów- wieś położona 9 km od Końskich w kierunku południowym, 3 km w bok od głównej drogi, prowadzącej do Kielc. Liczy 1016 mieszkańców (Stary Dziebałtów - 434, Nowy Dziebałtów - 582). We wsi znajduje się Szkoła Podstawowa i filia Biblioteki Publicznej. Instytucje te organizują szereg imprez kulturalnych z różnych okazji. Działa tutaj Zespół Pieśni i Tańca „Dziebałtów”, nad którym opiekę sprawuje Miejsko-Gminny Dom Kultury w Końskich.
Rogów - wieś położona 3 km od Końskich w kierunku Radomia. Aktywnie działa tam Wiejski Dom Kultury, który jest organizatorem imprez okolicznościowych, sportowych i rozrywkowych. Przy WDK działa Zespół Ludowy „Rogowianka”. Ponadto na terenie wsi funkcjonują: Szkoła Podstawowa, Gimnazjum oraz filia Biblioteki Publicznej.
Kazanów - wieś oddalona 5 km od Końskich, usytuowana na trasie Końskie-Częstochowa, licząca łącznie 917 mieszkańców (Nowy Kazanów - 497, Stary Kazanów - 420). Życie kulturalne i oświatowe skupia się wokół Szkoły Podstawowej i filii Biblioteki Publicznej. Imprezy okolicznościowe i spotkania mieszkańców wsi odbywają się także w remizie Ochotniczej Straży Pożarnej.
Nieświń - wieś położona 8 km od Końskich, przy drodze prowadzącej do Radomia, licząca 1102 mieszkańców. W miejscowości tej znajdują się takie instytucje jak: Szkoła Podstawowa, agenda Poczty Polskiej, Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej i Ochotnicza Straż Pożarna. Działa także filia Biblioteki Publicznej, w której swój wolny czas mogą spędzać dzieci i młodzież, uczestnicząc w wielu formach pracy proponowanych przez placówkę. Tu również swoją siedzibę ma Koło Gospodyń Wiejskich.
Modliszewice - wieś położona na trasie Końskie-Piotrków-Trybunalski, licząca 1444 mieszkańców. Na jej terenie funkcjonuje Szkoła Podstawowa i filia Biblioteki Publicznej, które są głównymi ośrodkami życia kulturalno-oświatowego. Prowadzi tu swoją działalność Świętokrzyski Ośrodek Doradztwa Rolniczego, zajmujący   się   upowszechnianiem   w   rolnictwie   nowoczesnych   metod gospodarowania. Przy ŚODR działa także koordynator klubów 4H.
Kornica - wieś położona na trasie Końskie-Warszawa, licząca 441 mieszkańców. Aktywnie działa tam Wiejski Dom Kultury, który dla lokalnej społeczności stanowi centrum życia kulturalnego. Dzieci i młodzież mogą spędzać wolny czas, uczestnicząc w zajęciach teatralnych, plastycznych i sportowych. Przy WDK działa Zespół Ludowy „Korniczanka”, który odnosi sukcesy w wielu konkursach i przeglądach folklorystycznych. Miejsca, które warto odwiedzić:

Zespół pałacowo-parkowy
Został wzniesiony przez Jana Małachowskiego, kanclerza wielkiego koronnego w latach 40-tych XVIIIw., według częściowo wykorzystanego projektu z ok. 1740 r. Planowany korpus główny na miejscu istniejącego wówczas pałacu nie został zrealizowany. Wzniesiono dwa prostokątne skrzydła pałacowe, przybierające następnie kształt ćwierć elipsy, zakończone pawilonami. Parterowe, nakryte dachami dwuspadowymi skrzydła, po przebudowie w XIX w. Są bezstylowe.
Cztery analogiczne pawilony zostały wzniesione ok. połowy XVIII w. Są to piętrowe budynki, o ścianach rozczłonkowanych pilastrami, boniowanych na narożach. Mają płaskie obramienia drzwi i okien. Dachy namiotowe, łamane, o falistym konturze dawniej kryte były gontem. Układ wnętrz analogiczny, o pomieszczeniach usytuowanych wokół klatek schodowych.
W pawilonie po stronie południowo-wschodniej, w narożnym pokoju na piętrze, mieściła się dawniej kaplica pałacowa. Pomieszczenie posiada sklepienie kopulaste, stiuki, drzwi i okna neogotyckie z ok. połowy XIX w. Częściowo zachowały się posadzki z XIX w.

Glorietta
Neoklasycystyczna budowla ogrodowa, o charakterze dekoracyjnym, zamykająca od południa urbanistyczną oś zespołu pałacowego. Wzniesiona zapewne na przełomie XVIII i XIX w. Płytka eksedra została rozczłonkowana trzema ślepymi arkadami. Przykryta hemisferycznie, po bokach ujęta parami jońskich kolumn na tle pilastrów dźwigających belkowanie, na którym umieszczone były wazony i putta. W zwieńczeniu przesklepienia widoczny orzeł na kuli. W wyniku dewastacji zniszczono putta i wazony. W  okresie  międzywojennym  na  placu  przed  gloriettą odbywały się uroczystości religijno-patriotyczne, zwane przez mieszkańców „uroczystościami pod orłem". Z gloriettą związana jest ciekawostka, że znajdujący się na niej orzeł nie został zdjęty, pomimo panującej wówczas administracji rosyjskiej.

Świątynia grecka
Budowla klasycystyczna, wzniesiona zapewne na początku XIX w., na planie wydłużonego prostokąta, z portykiem sześciokolumnowym od frontu i wgłębnym dwukolumnowym od tyłu (strona wschodnia).
Przykryta dwuspadowym dachem. Ściany boniowane, od strony południowej   duże półkoliście zamknięte okna. W przyczółkach okna półkoliste. Do września 1939 r. w budynku mieściła się oranżeria. Obiekt służył do celów reprezentacyjnych, jako miejsce przyjęć i zabaw. Obecnie w budynku mieści się sala widowiskowo-teatralna Miejsko-Gminnego Domu Kultury.

Oranżeria egipska
Oranżeria egipska została wzniesiona w 1825 r. wg projektu architekta Franciszka Marii Lanciego, na planie wydłużonego prostokąta, z dłuższą elewacją okienną od strony południowej.

Kościół p.w. św. Mikołaja
Wybudowany w latach 1492 -1520, późnogotycki z neogotyckimi przekształceniami. Inwentarze z lat 1795 oraz 1891 podają opis budowli: „... z ciosowego kamienia długości łokci 48, szerokości 24, wysokości łokci 15, ołtarz główny kamienny z roku 1749, z krucyfiksem, z tego samego okresu, kratą żelazną od reszty kościoła oddzielony. W nawie są trzy ołtarze: Matki Boskiej Różańcowej, św. Mikołaja i Św. Anioła Stróża, częścią z kamienia, częścią drewniane. Ambona i chór z drzewa. Posadzka z piaskowca... ".

Dwór w Modliszewicach
Większość źródeł podaje, że dwór w Modliszewicach został wzniesiony przez prymasa Jana Lipskiego ok. 1630 r., przypuszczalnie na pozostałościach jeszcze starszej budowli. Autorzy niektórych opracowań przyjmują że dwór wybudował Andrzej Dunin Modliszewski w końcu XVI w. Dwór jest malowniczo położony na wysepce otoczonej od południa stawem, od północy odciętej od brzegu fosą. W południowej części wysepki znajdują się ruiny budynku mieszkalnego, zbudowanego na planie prostokąta. Murowany z kamienia i cegły, ma dwie kondygnacje i dwie basteje w przeciwległych narożach. Od strony północnej usytuowany jest most i budynek bramny, z przylegającą późniejszą przybudówką.

Zespół klasztorny Bernardynów w Kazanowie
pochodzi z drugiej pol. XVII w. Kościół z kamienia został wzniesiony na miejscu pierwotnego, drewnianego, w 1694 r. z inicjatywy Izabelli z Lanckorońskich Lipskiej, kasztelanki radomskiej. Po pożarze w 1802 r. restaurowany. Kościół posiadał jedną nawę, dobudowane dwie analogiczne, kwadratowe   kaplice nadały mu kształt krzyża łacińskiego. W górnej części kościół posiada dwie wieże po bokach i jedną w środku nawy. W połowie prezbiterium ołtarz główny - drewniany, rokokowy z ok. 1773 r. Niski, bogato rzeźbiony, wolnostojący, oddzielający wraz z parawanowymi ściankami bocznymi dawny chór zakonny. Ambona rokokowa, chór muzyczny drewniany. Budowę dawnego klasztoru, piętrowego, o trzech skrzydłach ukończono w 1781 r. Wewnątrz w obu kondygnacjach wirydarz, wokół którego mieściły się korytarze. W klasztorze znajdowały się 4 wielkie izby, 12 cel i zakrystia. Sklepienia w klasztorze są kolebkowe i kolebkowo-krzyżowe.

Maleniec
- wieś leżąca przy starej szosie Łódź - Kielce nad rzeką Czarną Konecką która była źródłem energii dla wybudowanych dawniej nad jej brzegami zakładów przemysłowych. Tutaj znajduje się unikatowy w Europie zabytek techniki z zachowanym pełnym cyklem technologicznym - walcowania blach, z których wytwarzano łopaty i szpadle - niesłusznie nazwany zakładem staszicowskim.

Machory
- położona nad Czarną wieś ma bogate tradycje przemysłowe. Jej nazwa należy do rodowych, które pierwotnie oznaczały członków jednego rodu, zamieszkałego w danej osadzie. W 1510 roku wymieniona jest kuźnica wodna, w drugiej połowie XVIII wieku wielki piec, w XIX wieku kopalnia rudy żelaza. Wielki piec czynny był do 1880 roku. Obecnie można zobaczyć pozostałości byłej fabryki kafli i tektury, której właścicielem był Ludwik Bayer. Uruchomienie fabryki nastąpiło w 1898 roku i szybko stała się ona jednym z najprężniejszych zakładów tego typu w całym zaborze rosyjskim. Pierwsze kafle piecowe, jakie produkowano w Machorach, były nadzwyczaj piękne i pokrywane licznymi ozdobami. Wspaniałe okazy, charakteryzujące się nawet całymi scenami rodzajowymi i historycznymi, wytwarzano z miejscowej gliny i marglu, sprowadzanego z różnych stron Polski. Na przełomie XIX i XX wieku, zakłady ceramiczne w Machorach zatrudniały około 200 osób i posiadały własne składy sprzedaży w Warszawie, Łodzi, Petersburgu, Moskwie i Odessie. Mało tego, przy budowie transsyberyjskiej linii kolejowej, łączącej Moskwę z Dalekim Wschodem, piece stawiane na wszystkich stacjach, aż do Władywostoku, były obudowane kaflami z kaflami machorskiej.

Kościół parafialny p.w. Św. Wawrzyńca w Lipie
Usytuowany jest on w centralnej części wsi. Pierwszy kościół modrzewiowy wybudowano już w roku 1129. Kościół ma konstrukcję zrębową z drewna modrzewiowego, wzmacnianą lisicami. Elewacje pokryte są szalunkami z desek na „styk”, zwieńczone gzymsem pod okapowym. Nad pokrytymi blachą dachami wznosi się smukła wieżyczka sygnaturki z arkadową latarnią, nakrytą cebulastym hełmem.
Murowana kaplica w Rudzie Malenieckiej. Wybudował ją w 1848 roku Tadeusz Bocheński, dziedzic Rudy Malenieckiej. Kaplica ma ołtarz z obrazem Zwiastowania Najświętszej Maryi Panny, wyżej św. Tadeusz. Kaplica wybudowana z ciosów kamiennych, wewnątrz stiukowa, jest pięknie sklepiona, chór ma żelazny, a posadzkę marmurową.

Gmina Smyków

Największymi zabytkami na terenie gminy Smyków są:
Zespół Kościoła Parafialnego Pod Wezwaniem Matki Boskiej Częstochowskiej w Miedzierzy. W skład zespołu wchodzą: Kościół neoromański murowany, wybudowany został według projektu architekta Jarosława Wojciechowskiego w latach 1907-1913. Zbudowany jest z białego piaskowca, marmuru i pokryty blachą miedzianą. Kościół ten został postawiony obok starego drewnianego (przeniesiony do innej parafii), z którego wykorzystano wyposażenie wnętrza. W głównym ołtarzu jest obraz Matki Boskiej z Dzieciątkiem w srebrnej sukience z XVIII wieku. W bocznych ołtarzach barokowy obraz Św. Jana Chrzyciciela - odnowiony w 1910 r., barokowa płaskorzeźba św. Anny Samotrzeć z XVIII wieku. Jest też Antepedium z malowidłem Matki Boskiej Różańcowej, feretron z obrazami Matki Bolesnej i św. Antoniego. Dwie ławki barokowe, żyrandol kryształowy, obrazy św. ewangelistów, obraz św. Rocha i papieża - z końca XVIII. W Kościele znajdują się również rzeźby: Chrystus Zmartwychwstały z I połowy XVI wieku, Krucyfiks z tęczy z I połowy XVII wieku, św. Franciszek barokowy, anioły barokowe, Matka Boska Bolesna i św. Maria Magdalena, monstrancja i kielich z XVIII wieku, chrzcielnica kamienna z XVII wieku. Kościół ten był restaurowany w 1974 roku. Ogrodzenie ze schodami murowane z 1915 r, oraz cmentarz parafialny rzymsko-katolicki. Pierwszy drewniany Kościół p.w. św. Stanisława bpa i Anny był wzniesiony w Miedzierzy w 1621 r. z fundacji Stanisława Przerębskiego, starosty opoczyńskiego i radoszyckiego. Konsekrowany był w 1685 roku."

Plebania z 1880 roku, zbudowana z kamienia i cegły palonej.

Pozostałości Zakładu Górniczo-Metalurgicznego. W skład zakładu wchodzi budynek produkcyjny murowany z II połowy XIX wieku, rozbudowany około 1905 r, przebudowany na młyn w 1914 r., adaptowany na dom mieszkalny w 1955 r. oraz dom murowany z II połowy XIX wieku, przebudowany w 1923 roku. Zachował się również budynek administracji, który do 1970 r. był wykorzystywany dla potrzeb służby leśnej. W budynku tym również mieściła się szkoła podstawowa do 1999 roku. Obecnie budynek został przystosowany do potrzeb mieszkalnych.

Budynek z 1880 r., w którym mieści się siedziba Urzędu Gminy w Smykowie, zbudowany jest z kamienia i cegły czerwonej - zlokalizowany przy drodze krajowej nr 74 - przy skrzyżowaniu z drogą powiatową Radoszyce - Smyków - Stąporków. Przebudowany był w 1934 roku. Na frontonie budynku jest tablica pamiątkowa poświęcona Marszałkowi Piłsudskiemu, wykonana z czerwonego piaskowca. Portret Marszałka jest wykonany z mosiądzu. Na tablicy widnieje napis: „Józefowi Piłsudskiemu'" Smyków 1936 r., odnowiona w 1992 r.

Kapliczka słupowa Męki Pańskiej z 1840 r. w Stanowiskach,

Kapliczka murowana z 1927 r. w Strażnicy,

Kapliczka murowana z XIX w. w Adamowie oraz kuźnia z 1930 r.
 

Gmina Stąporków

Pomimo zniszczeń wojennych podczas II wojny światowej, w gminie Stąporków przetrwało kilka obiektów o dużym znaczeniu kulturowym. Wieś Czarna znana jest od XVI stulecia jako miejsce licznych pielgrzymek. Znajduje się tu kościół z 1763 roku, którego fundatorem była Izabela Małachowska. W Sanktuarium Matki Bożej Wychowawczyni w Czarnej znajduje się olejny obraz z przełomu XVI i XVII wieku, wykonany na podobieństwo rzymskiego „Solus populi romani”, odrestaurowany w 1990 roku. Piątego września 1999 roku odbyła się tu koronacja tego obrazu koronami papieskimi. Niekłań Wielki to była rezydencja hr. Broel Platera, położona w starym parku. W Odrowążu zachował się zabytkowy kościół, którego początki datuje się na rok 1140. Według legend jego fundatorem był św. Jacek Odrowąż. W 1611r. król Zygmunt I Waza nadał miejscowości prawa miejskie.

Czarniecka Góra to malownicza miejscowość położona w dolinie rzeki Czarnej Koneckiej, w gminie Stąporków w odległości ok. 48 km od Kielc. Otoczona wzgórzami pokrytymi lasem iglastym, znana była ze swych klimatycznych zalet już w wieku XIX. Właściwości lecznicze Czarnieckiej Góry jako pierwszy docenił łódzki lekarz Michał Misiewicz, który w 1892 roku postanowił założyć tu uzdrowisko przyrodolecznicze. Woda z miejscowego źródełka pomagała na wiele schorzeń układu pokarmowego, oddechowego oraz nerwowego.

do góry

INNE ATRAKCJE

SIELPIA to jeden z najczęściej odwiedzanych ośrodków wypoczynkowych na Kielecczyźnie, który może poszczycić się doskonałym mikroklimatem i bogato rozwiniętą bazą turystyczną, gastronomiczną a także sportową, zapewniającą dobre warunki wypoczynku nie tylko latem.
W sezonie letnim oprócz domów wczasowych i ośrodków szkoleniowo-wypoczynkowych działa w Sielpi kompleks wypoczynkowy złożony z kempingów, pól namiotowych, dobrze rozwiniętej sieci handlowej, wypożyczalni sprzętu wodnego, turystycznego i sportowego, letniego kina i parkingu strzeżonego. Korzystać tu można z licznych boisk do koszykówki, siatkówki, piłki nożnej i kortów tenisowych.  Największe możliwości do uprawiania sportów wodnych ich amatorzy mają na terenie strzeżonych kąpielisk, gdzie oprócz samej kąpieli można pływać na kajakach, rowerach wodnych, łódkach i deskach surfingowych.

do góry

NA WYCIECZKI

Gmina Końskie, ze względu na jej walory przyrodnicze i kulturowe oraz nieznaczny stopień zniszczenia środowiska, posiada doskonałe warunki do wypoczynku i uprawiania turystyki. Najcenniejszymi atutami ziemi koneckiej są: nieskażone środowisko naturalne, ciekawe ukształtowanie terenu, obfitość lasów oraz rzeki i zbiorniki wodne (90 ha), które nadają krajobrazowi niepowtarzalny charakter. Walory krajoznawcze stanowią zachętę do czynnego spędzania wolnego czasu, czemu sprzyjają liczne znakowane szlaki turystyczne i ścieżki dydaktyczne. Najatrakcyjniejsze pod względem turystycznym i wypoczynkowym są tereny położone w dolinie rzeki Czarnej Koneckiej. Tutaj, wśród pięknych lasów sosnowych, nad malowniczo położonym zalewem, leży Sielpia - turystyczna perła ziemi koneckiej.

Zalew i jego okolice są rajem dla miłośników wędkowania, a lasy stanowią ulubione miejsce dla grzybiarzy, amatorów jazdy konnej i polowań.
W najbliższym otoczeniu SIELPI znajduje się leśno-geologiczny rezerwat przyrody „Piekło-Gatniki”, gdzie można podziwiać olbrzymie, o fantastycznych kształtach, głazy piaskowca jurajskiego oraz piękne leśne ścieżki. Kompleks leży na trasie niebieskiego szlaku turystycznego.

Gmina Ruda Maleniecka położona jest wśród pięknych, atrakcyjnych turystycznie rozlewisk rzeki Czarnej Koneckiej. Korzystnymi elementami dla rozwoju szeroko pojmowanej turystyki są zasoby leśne oraz czyste ekologicznie wody. Można śmiało powiedzieć, że rzeka Czarna Konecka należy do najczystszych rzek w kraju. Walory turystyczne Gminy Ruda Maleniecka pozwalają w czynny sposób spędzać wolny czas w zdrowym otoczeniu. Duże kompleksy leśne zapraszają turystów na grzybobrania, a zbiorniki wodne w Maleńcu i Cieklińsku do wędkowania. Przez jej teren przebiega czerwony szlak turystyczny, wiodący do rezerwatu Diabla Góra przez miejscowości: - Cieklińsko - Ruda Maleniecka - Maleniec - Machory - Kołoniec.

do góry

PRZYDATNE INFO

Starostwo Powiatowe w Końskich
Końskie, ul. Partyzantów, 1 tel. (041) 372-41-34, fax. 372-83-20
Końskie, ul. Staszica 2, tel. (041) 375-12-35, 372-27-78

Urząd Miasta i Gminy Końskie
Końskie, ul. Partyzantów 1, tel. (041) 372-32-49, fax. 372-29-55

Szpital Specjalistyczny im. Świętego Łukasza, Przychodnie Specjalistyczne
ul. Gimnazjalna 41 B, tel., (041) 372-93-91

Świętokrzyskie Centrum Ratownictwa Medycznego
ul. Gimnazjalna 41 B, tel. (041) 372-93-89

do góry

Informacje zredagowane przez zespół ZWIEDZAJMY.PL na podstawie materiałów udostępnionych nam dzięki uprzejmości Starostwa Powiatowego w Końskich (powiat.konskie.pl). Szczególne podziękowania za życzliwość i współpracę dla Pana Andrzeja Marka Lenarta - Starosty Koneckiego oraz Pana Marcina Wiadernego.

 
WYZNACZ TRASĘ Z


 
galeria
|| podziękowania i patronaty || redakcja serwisu || regulamin serwisu || PLIKI COOKIES ||
 
 
©2008 zwiedzajmy.pl
copyright GRUPA 2G - wszystkie prawa zastrzezone