zwiedzajmy.pl Polska  
WYSZUKAJ W SERWISIE

strona główna
dolnośląskie
Bolesławiec
Dzierżoniów
Góra
Jawor
Jelenia Góra
Kłodzko
Legnica
Lubań
Oleśnica
Oława
Polanica Zdrój
Wałbrzych
Wrocław
Ząbkowice Śląskie
Oława

    KRÓTKI OPIS     ZABYTKI I MUZEA    INNE ATRAKCJE     NA WYCIECZKI     PRZYDATNE INFO    

 

KRÓTKI OPIS

Miasto powiatowe, położone 27 km od centrum aglomeracji wrocławskiej, ważny ośrodek gospodarczy, społeczny i kulturalny dla regionu, w którym znajduje się specjalna strefa ekonomiczna w Jelczu Laskowicach (m.in. fabryka Toyoty w pobliżu znanych zakładów samochodowych) . Oława leży na głównym szlaku komunikacyjnym Szczecin - Wrocław - Kraków: drogowym, kolejowym i rzecznym (port na Odrze) i w bezpośrednim sąsiedztwie połączeń drogowych granic z Niemcami i Czechami z centrum kraju. Miasto położone jest między dwiema rzekami - Odrą i Oławą, w bliskim sąsiedztwie terenów leśnych z dwoma rezerwatami przyrody i rezerwatem przyrodniczo archeologicznym w Ryczynie (początek XII w.) Samo miasto, o blisko 800 letniej tradycji, posiada kilka cennych zabytków architektury średniowiecznej i późniejszej, zwłaszcza z okresu największej świetności Oławy, początku XVIII wieku, gdy władali nią synowie Jana III Sobieskiego.

Miasto szczyci się powstaniem w 1842 roku pierwszej na ziemiach polskich linii kolejowej Wrocław - Oława. Fakt ten sprawił, że miasto do dzisiejszego dnia pozostało na ważnym szlaku komunikacyjnym Śląsk – Szczecin: kolejowym, drogowym i odrzańskim.

do góry

ZABYTKI I MUZEA

kościółKościół parafialny Matki Bożej Pocieszenia
w Oławie ustawiony na pl. Maksymiliana Marii Kolbego jest bazyliką trójnawową z jedną emporą, orientowaną w kierunku wschód - zachód. Pięcioprzęsłowy korpus w układzie pseudo-halowym zakończony jest dwuprzęsłowym prezbiterium, z dobudowaną do niego za­krystią i wieżą. Całkowita długość budowli wynosi około 50 m, sze­rokość 30 m. Wysokość kościoła wynosi 15 m, a wysokość wieży, która jest najwyż­sza w Oławie, 62 m. Po okresie dziewiętnastowiecznej przebudowy kościół przetrwał dwie wojny światowe i jest dzisiaj prawdziwą ozdobą i wizytówką naszego miasta. Jest reliktem pamiętającym czasy powstawania i kształtowania się miasta Oławy na przestrzeni wieków. Z jego wieży wypatrywano wrogich wojsk i na czas alarmowano okoliczną społeczność, był i jest ostoją wiernych naszego miasta i jego okolic.

Zamek w Oławie
Pierwotny zamek był wybudowany w południowo-zachodniej części miasta. Posiadał dwie wieże bramne, z który jedna była połączona z fortyfikacjami miejskim, wewnątrz dziedzińca otoczonego murami znjdowały się budynki mieszkalne. Został on zniszczony podczas wojen husyckich w 1428 roku.
W latach 1359-98 książę legnicko-brzeski Ludwik I zbudował w północno-zachodniej części miasta drugi zamek. W pólnocnej części dziedzińca znajdowała się wieża w dolnej części wykonana z kamienia łupanego, natomiast góra była ceglana. Miała ona 20 metrów wysokości i zbudowana była na planie zbliżonym do kwadratu, o wymiarach 6 x 6,75 metra. Przebudowa zamku nastąpiła za panowania księcia Fryderyka II w 1540 roku. Pracami kierował architekt widokJakub Parr i dobudowano wówczas cztery wydłużone basteje. Zniszczony zamek został w latach 1587-1600 przebudowany i powiększony na zlecenie księcia Joachima Fryderyka. Projekt rozbudowy zamku wykonał architekt włoski Bernard Niuron. Powstała wówczas renesansowa rezydencja, gotycką wieżę przykryto hełmem, który dotrwał do lat 30 XX wieku. W 1659 roku książę wołowski Christian rozpoczął prace mające na celu przekształcenie budowli na barokową rezydencję, po jego śmierci prace budowlane kontynuowała wdowa po nim księżna Luiza von Anhalt.
Prace pod kierunkiem włoskiego architekta Carlo Rossi trwały do 1680 roku. Powstała wówczas czterokondygnacyjna część zamku zwana pałacem księżnej Luizy, posiadająca od strony dziedzińca otwartą arkadową loggię, zaś od frontu powstał bogato zdobiony barokowy portal z herbem księżny. Zlikwidowano również fosy, umieszczając w ich miejscu barokowe ogrody.
W latach 1691-1737 zamek od cesarza Leopolda wydzierżawił syn polskiego króla Jakub Sobieski. Już w roku objęcia zamku przeprowadził drobne prace budowlane, przebudowując piętro północnej galerii. W  następnych latach wybudował pomieszczenia gospodarcze, powiększył bibliotekę i  stworzył galerię obrazów. Po śmierci Jakuba Sobieskigo budowla zaczęła niszczeć. W 1774 roku umieszczono w tej dawnej książęcej siedzibie szpital polowy, magazyny wojskowe i piekarnię. W latach 1833-34 rozebrano 2/3 zamku. Dalszemu zniszczeniu uległ zamek w 1945 roku. Pozostałości zamku odbudowano w latach 1952-58 na potrzeby administracji. Obecnie mieści się w nim Urząd Miejski.

Kościół św. Piotra i Pawła
pl. Zamkowy 16 - Powstały z przebudowanej sali rycerskiej zamku w XIX w.

Kościółek św. Rocha
1706 r., barokowy. - ul. 1 Maja

organyWczesnośredniowieczne grodziska w Ryczynie
Najstarszy znany dotąd przekaz pisany odnoszący się do obszarów Śląska, mniej więcej z połowy IX wieku pochodzi od tzw. "Geografa Bawarskiego". Wymienia on około 4 plemiona śląskie wraz z ilością grodów poszczególnych plemion. Dla obszaru plemienia Ślężan podaje 15 grodów, wśród których należałoby zaliczyć m. in. Ryczyn. Pierwsza historyczna wzmianka o Ryczynie pochodzi z przekazu Kosmasa, a dotyczy 1093 r., kiedy to książę czeski Brzetysław II najechał na Śląsk niszcząc go na przestrzeni między Ryczynem a Głogowem. Jednak historia grodu rozpoczyna się od jednego z przekazów z XIV wieku, który mówi o rezydowaniu w okolicach Oławy w latach 1000 - 1010 benedyktyna-pustelnika, św. Świerada. Ponieważ o Oławie w początkach XI w. nie posiadamy żadnych wiadomości, teren działalności św. Świerada podlegałby grodom ryczyńskim. Święty zamieszkiwał w lesie nadodrzańskim. Wskazywałoby to, że miejscem tym mógł być gród ryczyński. W okresie powstania ludowego i działającej reakcji pogańskiej w latach 1037-1051 Ryczyn, który nie uległ nawrotowi pogaństwa dał prawdopodobnie schronienie biskupowi uchodzącemu z Wrocławia lub uciekającemu przed najazdem Brzetysława I na Polskę.

Pozostałości po wczesnośredniowiecznym zespole osadniczym w Ryczynie składają się z 2 grodzisk (dużego - pierścieniowatego i małego - stożkowatego) , 3 osad przygrodowych i cmentarzyska. Kompleks grodowy położony jest w odległości 38 kilometrów na południowy wschód od Wrocławia, na prawym brzegu Odry, w olbrzymim kompleksie nadodrzańskich lasów, w rezerwacie ochrony przyrody, w połowie drogi między Oławą a Brzegiem.

Duże grodzisko ryczyńskie jest typowym grodem pierścieniowatym o kształcie kolistym, a raczej lekko owalnym. Przeciętna wysokość wałów dochodzi do 5 m., a szerokość ich u szczytu wynosi do 12 m. Od strony południowo-wschodniej wały obniżają się do poziomu majdanu grodziska tworząc przerwę w obwałowaniu. Była to kiedyś brama wejściowa do grodu. Od strony zewnętrznej wału grodowego przebiegała niegdyś 5 - 10 metrowa fosa. Napełniona była stojącą wodą. Wskutek regulacji Odry i ujęcia w koryto jej szerokiego rozlewiska odległość grodzisk ryczyńskich od obecnego koryta Odry wynosi około 1 km, podczas gdy grodziska te w okresie wczesnośredniowiecznym położone były tuż nad Odrą, o czym świadczą ślady jej pradoliny w bezpośrednim sąsiedztwie grodzisk. Gdzieś około XI wieku pojawiają się na terenie grodziska koryta rowów odwadniających, przeznaczonych na zbieranie nadmiaru wody leśnej. Koryta te połączone były z fosą oraz prawdopodobnie z Odrą. Profil w przekopie archeologicznym pozwolił ujawnić 5 warstw osadniczych, 4-krotnie przerywanych śladami katastrofalnych powodzi. Stwierdzono ponadto występowanie jam i ognisk. Osadnictwo koncentrowało się dookolnie wewnątrz grodu u stóp wału. Środek grodziska stanowił dziedziniec.

W odległości 95 m. na południowy zachód od dużego grodziska pierścieniowatego, w kierunku Odry, znajduje się mały gródek stożkowaty (Mały Ryczyn) , otoczony dzisiaj już niegłęboką, zarośniętą fosą. Mały gródek stożkowaty o powierzchni zaledwie 143 m2 stanowił wysuniętą w kierunku Odry czatownię, na której wznosił się tylko jeden budynek drewniany, zbudowany w celu stałego kontrolowania i obserwowania Odry i jej brzegów. Na północny wschód i na zachód od dużego grodziska, w odległości około 120 m, natrafiono na ślady wczesnośredniowiecznych 3 osad prawdopodobnie wiejskich. Natomiast w odległości około 90 metrów na południowy zachód od dużego grodziska odkryto cmentarzysko wczesnośredniowieczne. W toku badań archeologicznych uzyskano: dużą ilość ceramiki wczesnośredniowiecznej, kości zwierzęce, przedmioty metalowe, szczególnie broń, jak topory, noże, groty, przedmioty kamienne, kościane i gliniane, świadczące o miejscowych warsztatach metalurgicznych.

Niedaleko wsi Lipki, na lewym brzegu Odry, naprzeciw grodzisk ryczyńskich, położone jest trzecie grodzisko. Wchodziło ono w skład ryczyńskiego zespołu osadniczego i pełniło ono trzy określone funkcje pomocnicze w stosunku do grodów położonych na prawym brzegu Odry. Strategiczną, zaopatrzeniową oraz gospodarczą - stwierdzono istnienie tam śladów warsztatów metalurgicznych produkujących żelazo dla grodów ryczyńskich.

Ryczyn podobnie jak Racibórz, Koźle, Opole, Wrocław, Głogów oraz wiele innych mniejszych grodzisk, pełnił funkcję przede wszystkim strategiczną. Strzegł on nie tylko granic kraju tak od północy, jak i zachodu i południa, lecz na tym odcinku pilnował samej Odry jako rzeki będącej dogodnym szlakiem wodnym z wyżyn Europy południowej przez Bramę Morawską na Śląsk i na niziny Europy Środkowej. Gospodarcza funkcja Ryczyna koncentrowała się wokół licznych osad o charakterze rolniczym (lewy brzeg Odry) i hodowlanym rozmieszczonych w promieniu 25 km od grodu. Ryczyn odegrał również rolę w rozszerzeniu chrystianizacji na Śląsku. Pierwsze bowiem kościoły powstały w takich właśnie grodach. Istnienie kościoła w Ryczynie wzmiankowane jest już w 1149 r.

do góry

INNE ATRAKCJE

Oławski Kogut
Oławski kogut to herb miasta najprawdopodobniej o walońskim rodowodzie. Oławski kogut to trwały ślad aktywności osadniczej na Śląsku kolonistów przybyłych na naszą polską ziemię z terenów dzisiejszej Belgii. Oława nigdy nie otrzymała oficjalnego nadania dyplomu ustalającego postać herbu miejskiego i jego barwy. Wierną niezmienioną treść herbu zachowała w świadomości Oławian wielowiekowa tradycja. Najstarsza zachowana pieczęć Oławy widnieje nas dokumencie z 19 X 1334 roku. Ma średnicy 46 mm i wyobraża w gładkim polu stojącego koguta zwróconego w lewo, z silnie akcentowanymi piórami i grzebieniem głowy.

do góry

NA WYCIECZKI

Oława usytuowana jest w obrębie rozciągającej się po obu stronach rzeki Odry Kotliny Śląskiej. Oława jest miastem atrakcyjnym pod względem przyrodniczym. Rzeka Odra dzieli okolice Oławy na dwa zróżnicowane regiony: południowy - o bardzo żyznych glebach i wysoko rozwiniętym rolnictwem (sprzyjający klimat - jeden z najcieplejszych regionów w Polsce) , północny - o dużej lesistości (cenne lasy liściaste w dolinach rzek i bory sosnowe na terenach wyniesionych) . O zróżnicowaniu i cenności szaty roślinnej świadczy istnienie pięciu rezerwatów przyrody w okolicach miasta. Obszary te połączone są ze sobą systemem dróg miejskich. Drogi te prowadzą wzdłuż rzek, przez piękne okolice w kierunku Brzegu, Wrocławia, Oleśnicy Małej oraz Strzelina. Na terenie miasta znajdują się kompleksy leśne objęte ochroną oraz tereny zakrzewione. Stanowią one 4,9% wszystkich terenów użytkowych w mieście. Na obszarze miasta objęto ochroną 10 pomników, głównie w obrębie parku miejskiego. Są to okazy topoli kanadyjskiej, klonu srebrzystego, dębu szypułkowego, olszy czarnej oraz wierzby kruchej.

Położenie miasta w dolinie rzek Odry i Oławy stwarza dogodne warunki dla rozwoju ptactwa, żyją tu: nurogęś, pustułka, świergot łąkowy, świerszczak, strumieniówka, i inne ptaki. Interesującym obszarem jest także kompleks leśny między Oławą a Bystrzycą Oławską. Gniazdują tu m.in. bocian czarny, czarna kania. Wszystkie te walory przyrodnicze dla miłośników przyrody stanowią niewątpliwą atrakcję.

Kilkaset metrów od ostatnich zabudowań Oławy, na wschód i południowy wschód od miasta rozciągają się rozległe obszary leśne typu łęgowego o dużych walorach wypoczynkowych i turystycznych. Na obszarach tych wyodrębniono cenne rezerwaty przyrody o nazwach Zwierzyniec i Kanigóra, a także rezerwat przyrodniczo - archeologiczny o nazwie Grodzisko Ryczyńskie, gdzie na początku XII wieku istniał potężny gród kasztelański.

W najbliższej okolicy miasta, w promieniu 9 kilometrów występują naturalne zbiorniki wodne, nad którymi zlokalizowano zakładowe, sezonowe ośrodki wypoczynkowe.

Miejsca wypoczynkowe w mieście to głównie park miejski (pow. 21 ha) , skwery, tereny rekreacyjne (tzw. miasteczko ruchu) z boiskami małych gier oraz w sezonie letnim kąpielisko z trawiastymi plażami.

do góry

PRZYDATNE INFO

Urząd Miejski w Oławie
pl. Zamkowy 15, 55-200 Oława
tel.: 71 3132346, fax: 71 3132491
e-mail: olawa@um.olawa.pl

Komenda Powiatowa Policji
Kopernika 1, 55-200 Oława, Tel: 71-3132041, 71-3132410

Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej w Oławie - Szpital
Baczyńskiego 1, 55-200 Oława, Tel: 71-3011311, 71-3011313, Fax: 71-3011312

do góry

Informacje zredagowane przez zespół ZWIEDZAJMY.PL na podstawie materiałów udostępnionych nam dzięki uprzejmości Urzędu Miejskiego w Oławie. Szczególne podziękowania za życzliwość i współpracę dla Pana Andrzeja Łabowskiego.

 
WYZNACZ TRASĘ Z


 
galeria
|| podziękowania i patronaty || redakcja serwisu || regulamin serwisu || PLIKI COOKIES ||
 
 
©2008 zwiedzajmy.pl
copyright GRUPA 2G - wszystkie prawa zastrzezone